85/52/2025
"Samolot z papieru" Ewa Pruchnik Filia #recenzja #współpracarecenzencka #współpracabarterowa #samolotzpapieru #miłość #mohabbatein
Miłość żyje wiecznie
"Prawdziwa miłość zdarza się raz w życiu. Takiej miłości Bóg nie da sie zmarnować!" Veer -Zaara
Wierzycie, że istnieje miłość, która jest w stanie trwać całe życie, jedna i jedyna, która będzie czekała tylko i wyłącznie na tę wybraną połówkę? Taką miłość, która żyje wiecznie, miłość jedyną i prawdziwą, pierwszą i ostatnią widziałam tylko w filmach Bollywood, Mohabbatein czy Veer-Zaara. Po raz pierwszy miałam okazję spotkać się z taką miłością w literaturze, a mianowicie w powieści pani Ewy Pruchnik "Samolot z papieru".
Książka ta opowiada o dziewczynie Emilii, która rozdarta między miłością, która spadła na nią nagle jak wiosenny deszcz do Jeremiego, a przyjaźnią, która miała duże szanse przekształcić się w głęboką miłość, do Nikodema musi dokonać wyboru i ułożyć sobie życie. Kocha obu, ale musi wybrać jednego. Kogo Emilia wybierze? Z kim los zwiąże jej ścieżki? Kto okaże się jej przeznaczeniem?
"Samolot z papieru" to smutna i przygnębiająca powieść, brak jej takiej nutki happy endu jak w przytaczanych przeze mnie wyżej filmach. Autorka starała się ukazać tu siłę prawdziwej miłości, a także prawdziwej przyjaźni, ale dla mnie cała historia jest bardzo dołująca. Mamy swoisty trójkąt miłosny, Emilia kocha Jeremiego, Jeremi kocha ją, ale i wolność, swoje marzenia, ich drogi los splata i rozplata, ale nie łączy na zawsze, Nikodem kocha Emilię, ale musi skrywać to uczucie, musi wystarczyć mu przyjaźń, jednocześnie nie może patrzeć, jak Emilia cierpi czekając na swoją miłość, Jeremiego. Koniec końców cierpią wszyscy troje rozdarci pomiędzy swoimi uczuciami. Do tego wszystkiego dochodzą machinacje bliskich głównych bohaterów, co ostatecznie prowadzi do bardzo smutnego zakończenia.
Zastanawiając się nad decyzjami głównej bohaterki miałam w głowie cały czas myśl, że to co ona brała za prawdziwą miłość, to było jedynie przelotne zauroczenie, bo przecież gdyby Jeremi tak mocno ją kochał, to ona byłaby dla niego najważniejsza, to ją wybrałby, a nie marzenia czy wolność. W moim odczuciu naprawdę kochał Emilię, Nikodem, był przy niej cały czas, mimo że wiedział, że jej serce należy do innego.
W filmach Bollywood takie historie miłosne wyglądają pięknie i wzruszająco i potrafią porwać, ale tu, ta historia mnie przygnębiła i zasmuciła, nie wzruszyła, ale rozczarowała. Bo czy jest sens czekać całe życie na kogoś, dla kogo nie jesteśmy na pierwszym miejscu i kto zamiast wierzyć w obietnicę ukochanej osoby woli wierzyć w słowa innych?
Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Filia.
Patronat 
Szukamy ofert...
Opinia
Zapraszam na instagrama: books.injuly
Zaczynając od plusów to fajnie było przeczytać książkę z dojrzałą już główną bohaterką, ponieważ Ana ma 35 lat, dwie córeczki oraz jest po rozwodzie, więc jak widać jest to dosyć bardzo kontrastująca bohaterka z tymi o których głownie czytamy, czyli młodymi 20 latkami, które dopiero tak naprawdę wchodzą w życie. W książce bliżej możemy poznać ukochaną Gruzję Any, jej tradycję i zaczerpnąć trochę historii. Moment Any siedzącej nad córką totalnie mnie rozczulił i poczułam jej emocje, ponieważ sama mam małą córkę i nie wyobrażam sobie być w takiej sytuacji. Jednak nie wszytko złoto co się świeci, główna bohaterka niestety, mimo niektórych momentów, nie skradła mojego serca. Kobieta po 30 zachowująca się przez większość książki jak nastolatka, która w jednej chwili zakochuje się w dwóch totalnie obcych dla siebie mężczyznach.
Tak jak Giorgi przypadł mi do gustu i z całego serca mu kibicowałam, tak Timar był chodzącym red flagiem pełnym toksycznych i przemocowych zachowań, a jednak dorosła i świadoma tego kobieta dalej go do siebie dopuszczała co wydaje mi się trochę niedorzeczne. Jednemu i drugiemu mężczyźnie, przeszłość zabrała w życiu coś cennego i obaj musieli sobie poradzić z tym demonami.
Sama historia jest dosyć nieprawdopodobna, ale tutaj akurat brawo dla autorki za wyobraźnie, bo pamiętajmy że to nadal fikcja literacka. Chciałabym również pochwalić to, że sama książka napisana jest naprawdę ładnym językiem, mimo że brakowało mi tu trochę bardziej rozbudowanych, obiecanych krajobrazów Gruzji. Na szczęście to dopiero pierwszy tom! ♥️
Zapraszam na instagrama: books.injuly
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZaczynając od plusów to fajnie było przeczytać książkę z dojrzałą już główną bohaterką, ponieważ Ana ma 35 lat, dwie córeczki oraz jest po rozwodzie, więc jak widać jest to dosyć bardzo kontrastująca bohaterka z tymi o których głownie czytamy, czyli młodymi 20 latkami, które dopiero tak naprawdę wchodzą w życie. W książce bliżej możemy...