Filadelfia. Na zawsze twoja

Na rynku wydawniczym jest teraz mnóstwo książek z motywem mafii, jest więc w czym wybierać. Dlatego lubię sięgać po książki mniej znanych autorek wierząc, że być może czymś mnie zaskoczą . Jednak odrobinę się tym razem zawiodłam. To nie jest zła powieść, mnie nawet się podobała, tylko nie ma w niej nic nowego. Emma musi zapłacić za długi swojego ojca, więc zostaje przez Dereka zabrana z rodzinnego domu i po pewnym czasie staje się jego zabawką, bez której on nie potrafi się obejść i jest o nią bardzo zazdrosny co często doprowadza do kłótni. Fabuła rozgrywa się przez półtora roku i wszystko potraktowane jest w sposób bardzo szybki, przez co mniej interesujący. Jedno tylko nie ulega zmianie...długie sceny erotyczne, których w powieści jest bardzo dużo. Powieść czyta się bardzo dobrze i szybko. Historia opowiedziana z punktu widzenia Emmy i Dereka, co pozwala lepiej poznać ich myśli i odczucia. Brakowało mi tylko większych emocji.

Fabuła ciekawa, intrygująca. Bohaterowie dość dobrze rozpisani. Styl pisania nie do końca mi pasował, czuć braki warsztatowe. Polubiłam Manu, postać drugoplanową. Książka nie wywołała we mnie większych emocji czytelniczych, ale czyta się szybko. Właściwie wiem już kim jest Wiktoria, ale niewiele dowiedziałam się o Slade. Kim tak naprawdę jest? Czym się zajmuje? Na jakie misje wysyła swoich uczniów/żołnierzy? A tytuł wskazuje, że to właśnie o Slade miał być tom pierwszy.

Wielki plus za zakończenie. Przez pierwszą część książki trochę mnie denerwowało niezdecydowanie Manuela. Druga część była dużo lepsza, pełna zwrotów akcji, jednym słowem - działo się. Książka trochę przewidywalna - od początku wiedziałam kim jest psycholog Sofii. A postać Natalii mnie irytowała. Ogólnie książka mimo wszystko warta uwagi stąd moja ocena 7

Jest to na pewno książka warta przeczytania, czym miło się zaskoczyłam. Kilku rzeczy mogłabym się pewnie przyczepić, było kilka niedociągnięć, ale biorąc pod uwagę to, że całość jest naprawdę wciągająca i dobrze się czyta, to tamto mogę wybaczyć ;) I na pewno sięgnę po kolejne tomy z tej serii.

Historia która zaczęła się niewinnie. Kira po ukończeniu studiów malarstwa miała ambitne plany na wyjazd i rozwijanie kariery, właśnie związanej ze sztuką. Tymczasem dostaje pokaźny spadek od swojego ojca którego niestety wcześniej nie miała okazji poznać i jej życie dotychczasowe diametralnie się zmienia. I w tym momencie z grzecznej książki, która z pozoru wydawała się, że taka będzie staje się jedną wielką grą i tajemnicą. Nie spodziewajcie się typowego romansu biurowego ani opowieści o malarstwie oraz wielkiej miłości przez duże M.... I choć fabuła fajna i czyta się szybko to miałam wrażenie, że autorka chciała za dużo innych wątków wpleść w powieść i to dla mnie nie było na plus... Ogólnie polecam

“W cieniu kłamstw” “Dążyliśmy do zemsty za krzywdy, zapominając, że największym lekiem na ból i cierpienie jest miłość.” Jej cel? Zniszczyć tych, którzy wyrządzili jej krzywdę. Wyrównać rachunki. A ona? Jako dziennikarka śledcza musi zrobić reportaż za wszelką cenę. A zemsta? Musi być dobrze zaplanowana. Tylko, że… na jej drodze pojawił się ktoś, kogo szczerze i bezinteresownie pokochała. Gdyby ktoś dał mi tę książkę do przeczytania z zakrytą okładką, na której nie widziałabym, kto jest autorem i jaki jest tytuł powieści oraz miałabym wskazać, do kogo należy ta książka, to bez wahania potrafiłabym odpowiedzieć. “W cieniu kłamstw”, to debiutancka książka, w której dosłownie czuć Baśkę i jej początkujący styl pisania. Historia nie jest idealna, ma pewne niedoskonałości, ale jak na debiut? Gdyby ta książka miałaby być moją pierwszą od Basi, to z ogromną ciekawością sięgnęłabym po kolejną. I wiem, że bym się nie zawiodła. Natomiast u mnie z czytaniem książek od Baśki zaczęło się od “Emocjonalnej ruletki” aż do najnowszej - wybaczcie nie zdradzę wam tytułu. Ale progres jest niesamowity. Umiejętności po tych kilku napisanych książkach są na najwyższym poziomie, a one cały czas są doskonalone. WCK to książka, w której zemsta, kłamstwa i tajemnice są na pierwszym miejscu. A przeszłość kroczy za tobą niczym cień. Natomiast miłość została oddalona na dalszy plan po bardzo trudnym “doświadczeniu” z przeszłości. Naszą główną bohaterką jest Blair. Zdeterminowana, zadziorna i temperamentna. Wewnątrz siebie prowadziła ciągłą walkę, a jej serce było otoczone grubym murem. Samotna i żądna pragnienia zemsty. Wierzyła, że nie zasługuje na szczęście. A ona sama wypierała wspomnienia, które sprawiały jej ból. Nienawiść była jej siłą napędową, a my wraz z nią odkrywamy tajemnice przeszłości. Złożyła obietnice, której nie dotrzymała… Aż pojawił się on… Jej jedyna miłość z przeszłości. Stał się jej cieniem. Stróżem, który za każdym razem był o krok do przodu. “Lecieliśmy do siebie jak ćmy do światła. Od zawsze tak było. Czas nic nie zmienił.” * Aiden… to tajemnicza postać, o której tak naprawdę dowiadujemy się z rozdziału na rozdział. Pragnął ją odzyskać za wszelką cenę. Z jej oczu potrafił wyczytać wiele. A on sam? Jego determinacja nie miała końca. * A z nim? * Pojawiły się… utracone wspomnienia, głęboko ukryte uczucia i przypomnienie, że ten ktoś był dla niej… całym światem. * Sama relacja była dobrze przedstawiona. Było widać, że ta dwójka bohaterów darzy się uczuciami i wzajemną pasją. Sceny pomiędzy nimi były przyjemnie napisane i dość dynamiczne. Natomiast (wybacz Basia xd) brakowało mi jakiegoś początku w relacji po tylu latach. Sam rozwój był jak najbardziej okej i tutaj nie miałabym do czego się przyczepić. Jednak te kilka rozdziałów na początku wiele by dały. Większego napięcia, jakiejś takiej niepohamowanej złości lub też większych wyrzutów, które mogłyby jasno sugerować zranienie. * A oni razem? Potrzebowali szczerości. * Bez kłamstw. Bez ograniczeń. Bez zrzucania winy. Bez niedotrzymanych obietnic. Tylko tu i teraz. Wyjaśnienia, zrozumienie i wsparcie, bo one tutaj były najbardziej potrzebne. * A co do fabuły i przedstawionego problemu… * “Sama byłam sobie winna”... * Basia rozegrała to dobrze. Nawet lepiej niż dobrze. Karty są odkrywane krok po kroku, wzbudzając ciekawość i zastanawiając się, co może się wydarzyć. Co prawda niektóre sytuacje były zbyt nagłe, ale samo przedstawienie problemu i jego przekazu było jasne. * Jeśli jesteś ofiarą przemocy, nie bój się prosić o pomoc, wsparcie. Nie jesteś sama. Nie jesteś winna. A jeśli jej nie masz od kogo otrzymać wsparcia/pomocy, to są punkty, w których pomoc jest oferowana, a także jest telefon zaufania. * To jest historia o dążeniu do sprawiedliwości bez względu na koszt, jaki ponosimy, ale mając na uwadze to, że powinniśmy zadbać o własne szczęście i nie zatracać się w początkowych założeniach i celach. O zadbaniu o siebie, swój stan psychiczny i dopuszczenie do siebie tego, czego najbardziej w życiu potrzebujemy, a co najważniejsze nie bać się życia.

Piękna powieść, w której można się zakochać. Autorka stworzyła naturalne środowisko, a w nim umieściła prawdziwe i realne postacie ze standardowymi i życiowymi problemami. Zuzanna Sosnowska to dojrzała właścicielka restauracji. Lokal cieszył się popularnością, bo z tak sympatyczną szefową nie mogło być inaczej. Dorzucając zgrany i zdolny zespół przedsięwzięcie było skazane na sukces. Tylko w życiu prywatnym nie wszystko układało się po jej myśli. Może wyjazd z przyjaciółkami na wakacje do Grecji i kilka dni odpoczynku, zmieni coś w nudnym i wypalonym związku Zuzy i Adama? Piotr Drzewiecki na co dzień był zapracowanym, odpowiedzialnym i zaangażowanym panem prezesem Three Company. Kilka dni relaksu na wyspie Kos powinny przynieść nowe siły. Jako właściciel kilku hoteli czerpał inspiracje z takich wypadów, szukał nowych rozwiązań i pomysłów. Osiągnął ogromny sukces, do pełni szczęścia każdy facet potrzebuje odpowiedniej kobiety. Niestety, Piotr był przekonany, że nie potrzebuje nikogo. Związki i uczucia, tylko komplikują życie. Nie był przygotowany na spotkanie pięknej, filigranowej blondyneczki , o której nie potrafił zapomnieć.

„Niepokorny driver” to druga książka Weroniki Jaczewskiej, którą miałam okazję przeczytać — i po raz kolejny autorka absolutnie mnie nie zawiodła. Czytaliście już coś jej autorstwa? A może macie w planach? Jeśli nie, to ta historia może być świetnym początkiem przygody z jej twórczością. Fabien to młody, przystojny, arogancki i pewny siebie gwiazdor wyścigów Formuły 1. Żyje szybko — na torze i poza nim. Nie narzeka na brak zainteresowania ze strony kobiet, a prędkość, adrenalina i niezobowiązujące relacje są jego codziennością. Wydaje mu się, że ma wszystko pod kontrolą, dopóki na jego drodze nie staje Letty — siostra znienawidzonego dziennikarza, który próbuje zniszczyć jego karierę. Letty pochodzi z dziennikarskiej rodziny, ale sama wybrała inną drogę. Po tragedii, za którą wciąż się obwinia, ucieka z Londynu i zostaje wolontariuszką w ośrodku opiekuńczym dla dzieci. Kiedy brat zabiera ją na wyścigi F1 do Monako, by oderwała się od bolesnej przeszłości, los łączy ją z Fabienem — i od tego momentu nic już nie jest takie samo. Ich pierwsze spotkanie to zderzenie dwóch silnych charakterów. Oboje są uparci, niechętni i wręcz się nienawidzą. Złośliwości, sarkazm i prowokacje to ich codzienność. Jednak gdy zostają zmuszeni do udawania pary, granica między udawaniem a prawdziwymi uczuciami zaczyna się zacierać. W ich relacji pojawia się napięcie, zazdrość i troska — emocje, których żadne z nich się nie spodziewało. Fabien od początku wzbudził moją sympatię. Pod maską aroganckiego gwiazdora od razu wyczułam, że kryje się coś więcej — ból, samotność, doświadczenia, które ukształtowały jego charakter. Z kolei Letty to postać, którą trudno nie darzyć sympatią. Wrażliwa, empatyczna, a jednocześnie silna i zdeterminowana, by na nowo poukładać swoje życie. Ich relacja jest pełna sprzeczności — z jednej strony namiętność i bliskość, z drugiej niepewność i strach przed zranieniem. „Niepokorny driver” to historia o tym, że między nienawiścią a miłością istnieje bardzo cienka granica. To opowieść pełna emocji, sekretów i trudnych wyborów. Nie brakuje tu rozstań, powrotów i gorących scen, które — mimo swojej intensywności — napisane są z wyczuciem i smakiem. Czytałam je z wypiekami na twarzy! Styl Weroniki Jaczewskiej jest lekki, wciągający i pełen emocji. Książkę pochłania się jednym tchem — trudno się od niej oderwać, bo każda kolejna strona przynosi nowe napięcie i zaskoczenia. To historia, która pokazuje, że czasem los łączy ludzi w najmniej oczekiwanym momencie, a nawet największe uprzedzenia mogą przerodzić się w coś prawdziwego. Kolejny raz jestem pod wrażeniem pióra autorki i z przyjemnością sięgnę po jej kolejną powieść. ⚠️ Uwaga! Książka przeznaczona jest dla dorosłych czytelników (18+) 🔞

Fabuła intrygująca, ciekawa. Szybko się czyta, choć nie wywołuje większych emocji czytelniczych. Nie bardzo mogłam się doliczyć wieku poszczególnych bohaterów, coś mi tu nie grało. Irytujące było, że wszyscy bohaterowie znają tego samego lekarza i tego samego trenera sztuk walki z małej wioski w Tajlandii. Styl pisania autorki słaby.

To moje pierwsze spotkanie z autorką i na pewno nie ostatnie. Bardzo lubię konstrukcję powieści polegającą na wieloosobowej narracji. To powieść o tym że nie należy drugi raz wchodzić do tej samej rzeki. To powieść o przyjaźni dwóch młodych kobiet która miała miejsce w czasach szkolnych i nie przetrwała, po prostu umarła śmiercią naturalną. Przypadkowe spotkanie sprawiło że kobiety postanowiły nawiązać relację ponownie. Pewne tajemnice powinny zostać tajemnicami a jednak zostały odkryte przez niepożądane osoby. Do minusów książki należy brak dialogów. Niemniej jednak bardzo polecam

Bronte jest rzeczoznawcą dzieł sztuki. W ramach przysługi wycenia i poświadcza grafiki, które chce sprzedać jej narzeczony. Tym samym podpisuje na siebie cyrograf, bo jednym z kupców jest bardzo niebezpieczny William Wolfe, który oczekuje, że dziewczyna będzie teraz jego własnością i na każde jego zawołanie, ponieważ grafiki okazały się falsyfikatem, a sprzedano je za pięć milionów. Historia ciekawa i wciągająca, ale też trochę naiwna i może to tak do końca do mnie nie przemówiło.

Książkę przeczytałam jednym tchem, bo nie mogłam przestać śledzić losów bohaterów aż do końca. To opowieść o poszukiwaniu miłości, spokoju i swojego miejsca na ziemi. Wzruszająca, ale też z nutą humoru, która dodaje jej lekkości. Moje kolejne spotkanie z tą autorką i ponownie pełne satysfakcji, nie zawiodła mnie ani na chwilę.

Recenzja booktoura […] Każdy z nas ma jakiś cel, do czegoś dąży, a w gąszczu wyborów łatwo zbłądzić. Jednak ważne jest, byśmy uczyli się na własnych błędach i starali się ich więcej nie popełniać. Nie bójmy się upaść po porażce, ale i stawiać kolejnych życiowych kroków, by to życie zrozumieć i odnaleźć w nim miejsce dla siebie- Iza Wyszomirska[…] A ty odnalazłeś/odnalazłeś w tym zakręconym życiu i świecie swoje miejsce dla samego/samej siebie? Czy porażka nas powinna uczyć? Sara, piękna kobieta, która nie wierzy w siebie. Dodatkowo mieszka z matką, która traktuje ją jak swą niewolnicą, a nie jak córkę. Pewnego dnia spotyka swą przyjaciółkę Patrycję, która wręcz ocieka luksusem. Opowiada Sarze o swojej pracy. Zachęca ją do zostania escort girl. Sara wiec zakłada konto i? Tego musicie się sami dowiedzieć. Czytałam tą pozycję z zapartym tchem. Z łzami w oczach i drżącymi dłoniami. To było straszne, że Sara musiała szukać bezpieczeństwa, miłości, troskliwości i opieki w ramionach starszego mężczyzny. Że on nie traktował jej wcale tak jak ona chciała. Żal mi jej było, ale też byłam zaskoczona jej pozytywna postawa, zmianą w jej zachowaniu i odważnym wypowiadaniem słów. Może wewnątrz była krucha i na początku gubiła się to jednak potrafiła się podnieść i pozwolić sobie na zaufanie. Natomiast ten mężczyzna z początku zauroczył mnie, omamił swymi pięknymi oczami. Jednakże jedna sytuacja sprawiła, że normalnie miałam błyskawice w oczach i chciałam go normalnie powiesić. Cieszę się, że wszystko skończyło się dobrze. Może pieniądze dają wszystko, władzę, możliwości, drogie ubrania, markowe sprzęty, ale nie dają tego co każdy z nas potrzebuje. Bezpieczeństwa, miłości, troskliwości i po prostu bycia tak po prostu. I nawet jeśli upadniemy, poniesiemy porażkę, to ważne jest abyśmy wstali i dumnie unieśli głowę i szli dalej. Bo porażki nas uczą, a my musimy nauczyć się wyciągać z nich właściwe lekcje. Dziękuję za możliwość przeczytania tej pozycji, która trochę otworzyła mi oczy i moje serce.

Ostatnia część z serii Zatraconych i.... jakże wciągająca! Porównując do części poprzedniej ta wypada zdecydowanie lepiej. Przyznam szczerze, że historia Idy i Konrada była już momentami nużąca. Miło się zaskoczyłam kiedy zdałam sobie sprawę, że tom trzeci stawia w głównym świetle Takashiego i tajemniczą dziewczynę którą przygarnął pod swój dach. Wątki mafijne i lekkie trzymanie czytelnika w niepewności naprawdę zadziałały tu na plus. Największym atutem książki jest warstwa emocjonalna. Widać, że Autorka chciała pokazać, jak łatwo można zatracić się w drugiej osobie, kosztem samego siebie. Niestety bohaterowie, choć emocjonalni, nie zawsze są wystarczająco pogłębieni psychologicznie, przez co trudno w pełni zrozumieć ich motywacje. Podsumowując, „Zatracony w tobie” to przyjemna, lekka lektura dla fanów romansów i powieści obyczajowych, jednak nie wyróżnia się niczym szczególnie oryginalnym. To książka dobra na jeden wieczór – wciągająca, ale pozostawiająca niedosyt.

🔥🔥🔥OPINIA BOOKTOUR 🔥🔥 Jeżeli Melania myślała że gorzej być nie może to srogo się pomyliła. Jej chłopak Bartek, który pracuje dla Costury zaginął. Nikt nie ma pojęcia gdzie się znajduje i czy nadal żyje. Ona sama jest zrozpaczona a jej szef sprawia wrażenie osoby, która nie przejmuje się losem swojego przyjaciela. Dziewczyna chce na własną rękę zająć się poszukiwaniami co nie do końca podoba się Costurze. Jednak sytuacja sprawia że zaczyna coraz bardziej otwierać się przed Melanią i zdradzać jej coraz więcej faktów że swojego życia. Czy Melania będzie w stanie spojrzeć przychylniejszym okiem na Costurę? Czy uda się odnaleźć Bartka? Kto stoi za jego porwaniem? W tej części poznajemy dalsze losy Melani oraz Costury. Muszę przyznać że ta część bardziej przypadła mi do gustu niż pierwsza. Mniej płaczu a więcej działania że strony Melani zdecydowanie wyszło jej na plus😉 Mężczyzna zaczyna coraz bardziej otwierać się przed Melanią. W książce dużo się dzieje, wiele tajemnic zostaje rozwiązanych ale jeszcze wiele pozostaje pod znakiem zapytania co powoduję że czyta się ją bardzo szybko i z zaciekawieniem. No i po raz kolejny autorka serwuje nam takie zakończenie że chce się krzyczeć ze złości 😁 No bo jak tak można???😉 Zwłaszcza że nie ma się pod ręką kolejnej części do przeczytania. Jeszcze raz dziękuję @czyta_delicznie oraz autorce @katarzyna.garczyk_autorka za możliwość udziału w tym bt 😊😘😘 #mojaopinia #bookstagram #bookstagrampl #booktour #aniołzemsty #czytam #czytanienieboli #czytaniejestsexy #miłośćdoksiążek #książkoholiczka #książka #milospedzonyczas #ksiazkowelove #btwarszawskimrok #wędrującaksiążkabt

Vanessa straciła najlepszą przyjaciółkę, a wcześniej była świadkiem jak ta była krzywdzona. Strasznie się obwinia i nie może zapomnieć tego co się stało. Teraz, po latach jako policjantka walczy o kobiety. Odważnie i z poświęceniem każdą sprawę doprowadza do końca. Czasem nawet prowadzi prywatne śledztwa. Eliot to przystojniak i nie narzeka na brak chętnych kobiet. Jednak żadna nie zagrzała miejsca w jego łóżku na dłużej. Jest też wspaniałym wujkiem. Dla swojej bratanicy jest gotowy na wiele. Tych dwoje po raz pierwszy spotyka się na cmentarzu, gdzie ukrywają się w grobowcu i spędzają długie godziny na rozmowie. Brzmi szalenie prawda? Później Eliot jest światkiem jak Ness próbuje uwieźć jego kumpla. Od tej chwili zmienia o niej zdanie. Zaczyna się walka między nimi. Kto wygra? Vanessa czy Eliot? Jak tylko zobaczyłam tę książkę pomyślałam sobie niezły grubasem. Ale wiecie co? Wcale nie czułam tego podczas czytania. Autorka ma świetny styl i wciągnęła mnie do świata tej historii. Co więcej, mogłabym o losach tej dwójki czytać i czytać. Ich potyczki słowne nieraz bawiły mnie do łez. Tak, duża dawka humoru to jest coś co lubię. Pomiędzy te zabawne sceny autorka świetnie wplotła te nieco trudniejsze tematy - utrata bliskiej osoby, gwałt. Jest tu też mnóstwo intryg, a już pod sam koniec Iwona Jaworska spuściła ogromną bombę. Ależ ja się denerwowałam w oczekiwaniu jak to wszystko się rozwiąże. Charakterni bohaterowie, dużo akcji, emocje - to wszystko tu znajdziecie. Bardzo przyjemnie spędziłam czas z tą książką i już teraz wiem, że muszę nadrobić pozostałe tytuły od Iwony Jaworskiej. Polecam z całego serca.

Recenzja ''Shades of revenge'' Magdalena Jachnik, Ewelina Kwiatek Seria: Cleveland MC (tom 1) Ilość stron: 244 Książka przeczytana w ramach abonamentu legimi.pl ✩ Ostatnio miałam szczęście do udanych duetów. Tak mogę powiedzieć o tym, o którym chce Wam dzisiaj przypomnieć. Czytałam bardzo dużo recenzji o książce, która rozpoczyna tę serię, więc sama postanowiłam wczytać się w tę historię. Nie żałuje, bo dziewczyny pracując, w duecie dały z siebie wszystko.  Mam też dla Was zabawną ciekawostkę związaną z tym duetem otóż jakiś czas po tym, jak przeczytałam początek tego duetu. Zdecydowałam się na udział w konkursie, którego organizatorką była @martita_czyta Byłam przekonana, że nie mam żadnych szans natomiast, gdy zostały, ogłoszone wyniki z wrażenia nie wiedziałam, co powiedzieć. Wygrałam nie tylko ten duet, ale również inne powieści, które widziałam w waszych book mediach. Teraz kiedy rozwijam, na nowo profil jest szansa, że recenzję tych pozycji pojawią się u mnie prędzej czy później. ''Shades of revenge'' Przeczytałam, pod koniec stycznia. Mówiąc, szczerze cieszę się z czasu, który poświęciłam, aby poznać tę opowieść. Od samego początku czytelnicy zostają wciągnięci w historię, w której nie brakuje emocji.  Poznajemy, Chloe to ona pokaże nam ze swojej perspektywy całą historię, która poświęcona jest głównie tej dziewczynie. Pojawi się również Theo i możecie, mi wierzyć ta dwójka razem tworzy istną mieszankę wybuchową. Momentami miałam wrażenie, że to oni ustalają zasady dla ich wspólnej historii. Zacznę może od małego minusa, który dotyczy relacji bohaterów. Odniosłam wrażenie, że uczucie, które między nimi zaczęło, kiełkować rozwijało, się zbyt szybko fajnie byłoby gdyby dreszczyk grozy równoważył się pomiędzy uczuciem i planem, który Chloe ma do zrealizowania.  W całej powieści plusem jest pomysł na stworzenie fabuły. Przede wszystkim nie ciągnie się, jest od początku naszpikowana konkretami, co mi się bardzo podobało. Oprócz tego dostaniemy kilka brutalnych wątków, co według mnie podsyci tylko ciekawość czytelników. Serdecznie polecam. ✩ Całą opowieść autorki przedstawiły w narracji pierwszoosobowej, która toczy się między bohaterami pierwszoplanowymi oraz drugoplanowymi. Oprawa typowa dla powieści z gatunku MC. Patrząc, na nią raz jeszcze pomyślałam, o Theo to była pierwsza myśl, jaka przyszła mi do głowy.  ✩ Przeleciało mi przed oczami, kilka literówek, ale można, na nie przymknąć oko nie, przeszkadzają. Poza tym ja jestem wnikliwa i nic na to nie poradzę. • Shades of revenge • Cleveland MC • Recenzja • Przeczytane • Polecam •

Generalnie książka przyjemna, fajny pomysł na fabułę ale brakowało mi głębi. Mało opisów uczuć bohaterów i silnych emocji. Nawet przy scenach kluczowych jakoś tak szybko opowieść płynie, nie ma momentów zadumy czy głębokich przeżyć więc nie czuje się związku emocjonalnego z bohaterami. Kilka wątków pozostało otwartych (np. mieszanie lub proces sądowy), brakuje mi też epilogu żeby poznać chociaż zarys co się działo po czasie.

Dobra opowieść o poranionych ludziach. Autorka "lekko " potraktowała harakter Bradleya ale historia Savanah jest naprawdę mocna. Mozą by dopieścić trochę te opisy, ale i tak dobrze się czytało. Autorka ma lekkość pióra, nie mecze się przy jej książkach.

"Niedobrani" to losy czwórki przyjaciół, którzy poznali się na studiach, wspólnie realizując projekt. Młodzi wyjeżdżają na weekendy do domku nad jeziorem, gdzie wspólnie spędzają czas. To tam, w niespodziewanych okolicznościach, dwoje z bohaterów zdaje sobie sprawę, że czują coś do siebie i nie potrafią i nie chcą dłużej tego ukrywać, tylko jest jeden problem. W dziewczynie zakochany jest nie tylko jeden z przyjaciół... Fabuła książki fajna, lekka, miło się czyta. Smutne zakończenie jest jednocześnie nawiązaniem do następnej części historii przyjaciół.