Egoexi

https://www.sajfaj.pl/egoexi/recenzja/ Gdyby każdy debiut był tak dobrze napisany, jak bardzo recenzenci książek mieliby ułatwione zadanie! W ostatnim czasie dane było mi przeczytać kilka debiutów polskich autorów i stwierdziłem, że muszę zacząć podchodzić do tego tematu z lekkim przymrużeniem oka i sporym kredytem zaufania. Założyłem, że nie powinienem mieć zbyt wygórowanych wymagań co do poziomu warsztatu autora z racji stawiania przez niego pierwszych kroków. Aż tu nagle ze swoją książką pojawia się Artur Pomierny. Z debiutem, który pod względem technicznym jest napisany tak dobrze jakby autor miał już za sobą lata praktyki i kilka wydanych książek. Jest to dowód na to, że można zacząć z wysokiego C i chyba jednak warto wymagać dużo więcej od debiutantów. „Egoexi” nie miało łatwej drogi na półki sklepowe. Prześledziłem wymienione wiadomości e-mail z wydawnictwem Oficynka oraz Arturem Pomiernym i okazuje się, że pierwsze rozmowy na temat współpracy rozpoczęliśmy niemalże rok temu (dokładnie 356 dni 😉 ). Premiera książki miała odbyć się na przełomie września i października ubiegłego roku. Niestety z przyczyny niezależnych od autora była on regularnie przesuwana i ostatecznie zadebiutowała w czerwcu 2020. Okazuje się, że jest to jedna z tych książek, na które warto było czekać. Fabuła „Egoexi” umiejscowiona jest w niedalekiej przyszłości, w czasach gdzie Polska ponownie zostaje rozdarta przez konflikt wojenny. Artur Pomierny snuje wizje przyszłości, w której nasz kraj kolejny raz znajduje się pośrodku zderzenia dwóch frontów wojennych – Rosji i NATO. Jego prywatne zamiłowania do polityki i geopolityki uwidaczniają się niemalże na każdej stronie powieści. Trwa rosyjska inwazja na wschodnią Polskę. Wszystko jest w rękach amerykańskiego sojusznika, ale Polacy będą musieli zapłacić wysoką cenę za protekcję Zachodu. Aby pokonać wroga, potrzebny jest przełom naukowy wymagający ofiar, a tych w czasie wojny nie brakuje. Cudowna broń – nieśmiertelność ludzkiej świadomości – jest już prawie na wyciągnięcie ręki. „Egoexi” to opowieść o walce o swój kraj, o wpływy obcych mocarstw, poszukiwaniu miłości w czasie i przestrzeni oraz walce samym z sobą. Tytułowy, tajemniczy, naukowy projekt EGOEXI pojawia się przy każdym ze wspomnianych elementów powieści i powoli zarysowuje myśl autora. Podczas czytania nietrudno zauważyć, że czytelnik ma do czynienia dopiero z wprowadzeniem w świat i pomysł Artura Pomiernego. O ile ze strony na stronę, wiele pozornie różnych wątków zaczyna się w zrozumiały sposób łączyć, o tyle im bliżej końca powieści, tym pojawia się co raz więcej pytań bez odpowiedzi. To furtka, którą zostawił sobie autor, prowadząca do jej kontynuacji. Jak już zostało wspomniane we wstępie recenzji, styl i narracja autora są zadziwiająco dobre jak na debiutanta. Książkę czyta się niesamowicie szybko, mimo jej trudnej fabuły i konieczności maksymalnego skupienia. Dodatkowo odbiór książki nie ułatwia brak głównego bohatera. Zamiast jednej linearnie poprowadzonej historii otrzymujemy kilka opowiedzianych z różnych perspektyw. „Egoexi” składa się z oddzielnych opowiadań, pozornie niezwiązanych jednakże składających się na jedną, wielką całość. Ten specyficzny zabieg wymaga maksymalnego zaangażowania, gdyż brakuje tu postaci, która rozbudziłaby konkretne uczucia u czytelnika. Nie jest to jednak minus, a raczej oryginalny zabieg, który trzeba po prostu zrozumieć. Plusem jest umiejętność stworzenia wyrazistych postaci, dzięki czemu każda pojedyncza historia zawiera atrakcyjną osobowość przykuwającą uwagę. Fabuła skupiona na niedalekiej przyszłości i Polsce, która kolejny raz znajduje się pod butem oprawców nie są tym, czego koniecznie szukam w literaturze science-fiction, jednakże Artur Pomierny zaskoczył mnie tym, że mimo tego pochłonąłem książkę w trzy dni. Jestem pod wrażeniem umiejętności debiutanta i niezmiernie ciekaw tego, jak poradziłby sobie w fabule dużo bardziej zbliżonej do gatunku fantastyki naukowej.