Dziewczyny z wypiekami

Kolejna książka autorstwa Malwiny Bareły, autorki blogu Filozofia Smaku, zawierająca przepisy na smaczne śniadania w pudełku. Jej przepisy nadają się zarówno do pracy, szkoły jak i do domu. Z powodzeniem mogą stanowić codzienny posiłek obiadowy. W swojej drugiej książce autorka wprowadza nasz w sztukę bentowania, podopowiada najlepsze systemy gotowania, jak zabrać się do planowania posiłków oraz jak kupować i gotować mądrze, z głową. Opisuje również w 13 krokach jak nie marnować jedzenia (bardzo przydatne i proste wskazówki) - dzięki jej radom dowiemy się do czego wykorzystać m. in. pozostałe resztki z warzyw, takie jak liście rzodkiewki, końce szparagów, skórkę z ogórka, nać marchewki czy obierki z jabłek i gruszek. W książce, oprócz mnóstwa przepisów na proste, łatwe w przygotowaniu, treściwe posiłki, na które składniki znajdziemy choćby w "owadzim" sklepie i innych tego typu marketach, pani Malwina zgromadziła kilka bazowych przepisów, które pozwolą samodzielnie tworzyć nowe dania. Dowiemy się jak skomponować sałatkę, jak zrobić domowy hummus, pesto czy owsiankę instant, którą należy tylko zalać wrzątkiem. W książce najdziemy przepisy na kilka domowych dressingów czy domowe napoje roślinne, czyli smaczną alternatywę dla krowiego mleka. Książka podzielona jest na cztery części. Każda z nich nazwana jest porą roku (wiosna, lato, jesień, zima) i zawiera od 13 do 16 przepisów na bento jedno bądź dwudaniowe z wykorzystaniem sezonowych warzyw i owoców. Każda "pora roku" zawiera krótki opis "spiżarniany" - autorka podpowiada, które warzywa i owoce są w danej chwili sezonowe oraz z czym je łączyć. Każdy z 57 przepisów jest opatrzony przepięknie wyglądającym zdjęciem - już samo patrzenie wzbudza nasze kubki smakowe i zachęca do jedzenia. Przy każdym przepisie znajdziecie listę składników, sposób przygotowywania oraz rady w jaki sposób i jak długo można przechowywać daną potrawę oraz uwagi dotyczące zamienników warzyw/owoców, informacje o tym, że np. daną rzecz można nie tylko piec lecz również usmażyć. Na końcu książki autorka umieściła 9 przepisów na pyszne, orzeźwiające i zdrowe koktajle oraz napoje. Oczywiście z podziałem na pory roku: 2 na wiosnę, 3 na lato oraz po 2 na jesień i zimę. Przepisy stworzone przez Malwinę Barełę są przystępne i łatwe. Gotowanie z nią nie zajmuje dużo czasu. Mało tego, przepisy są tak proste a towarzyszące im zdjęcia tak piękne i kolorowe, że pod wpływem zapachu wydobywającego się z książki sami chętnie zaczniecie bentować nie tylko do pracy czy szkoły ale ta zwyczajnie, na co dzień. Bo bentowanie to fajna sprawa 😃

Zastanawiałam się, co można napisać w recenzji o książkach z przepisami. Wbrew pozorom bardzo dużo! Mianowicie przygotowując się do recenzji oczywiście, musiałam przetestować różne przepisy z tej książki i powiem zupełnie szczerze. To było dobre! I to nie tylko moja opinia. Starałam się przygotować różne dania nie tylko dla mnie, aby ocena nie była tylko jednostronna. Przechodząc do meritum, przepisy są banalnie proste i szybkie. Nie wymagają nie wiadomo jakich umiejętności, jedynie trzeba się przygotować na zakup podstawowych produktów, które są dość często wymieniane w przepisie, a nie wszyscy z nas myślę, posiada te rzeczy w swojej kuchni. Monika Mrozowska w bardzo fajny i przystępny sposób uczy w swojej książce, że można jeść zdrowo nie poświęcając masy czasu na gotowanie. A bądźmy szczerzy, nie mamy go zbyt wiele. Dania przygotowane, można z łatwością zabrać do pracy, lub po prostu przygotować w domu dla całej rodziny. Przekąski, mimo że w zdrowszej odsłonie mają nie tylko walory zdrowotne, ale i również smakowe. Od momentu kiedy dostałam tę książkę, nie rozstaje się z nią. Zawsze coś przyrządzam, niekoniecznie obiad, czasami deser innym razem przekąskę. Dla mnie najważniejsze jest, aby danie było zdrowe, smaczne i łatwe w wykonaniu. A chyba nie wspomniałam wcześniej, to książka bez mięsa, ale nie bójcie się można i bez niego! Gorąco polecam! Palce lizać!

Ta książka to niemal vademecum bento. Na początek dowiadujemy się co to te całe bento, jakie są jego zalety, jakie są pojemniki do niego i jak wybrać najlepszy dla siebie i o niego dbać. Potem przechodzimy do jedzenia, a raczej jego przygotowywania o planowaniu posiłków, zakupach, ich przyrządzaniu oraz jak nie marnować jedzenia. Następnie przechodzimy do przepisów podstawowych, które często mogą stanowić bazę naszego posiłku, no i w końcu przechodzimy do konkretnych przepisów, a te mamy posegregowane na pory roku, co uważam jest świetnym pomysłem, który ułatwia także wybór tego co przygotujemy, bo choć teraz zimą mogę kupić truskawki w markecie to jednak wiem, są one bez smaku i lepiej jest sięgnąć po np pieczoną owsiankę piernikową, która przy okazji mnie rozgrzeje. Przepisy są zróżnicowane, części z nich nigdy nie wykorzystam, bo nie moje smaki, a część jest powtarzana, wszystkie zaś spokojnie można przygotować jako zwykły obiad, dużo jest ciekawych połączeń, na które niekoniecznie sama bym wpadła, wiec to fajna inspiracja. Na końcu książki jest spis produktów spożywczych, które zostały użyte, dzięki czemu ekspresowo znajdziecie przepis na wykorzystanie np bananów lub pieczarek, które wam zalegają w domu.

Świetne, łatwe i pyszne przepisy, dla mnie idealnie się sprawdziła, nie ma zbyt wyszukanych lub przesadnie drogich dań, wszystkie przepisy, które wykorzystałam smakowały też osobom, które zapierają się przed vege. Ja bardzo polecam i doceniam solidną pracę autorki :)

Skóra to największy i najbardziej widoczny narząd naszego organizmu. Z jednej strony chroni nas przed szkodliwymi czynnikami środowiska, z drugiej zaś pełni ważną funkcję w transporcie i wymianie substancji w naszym organizmie. To wszystko w cienkiej powłoce, która w najgrubszym miejscu nie przekracza 4 milimetrów. Jak zadbać o skórę? Jak wspomóc ten nigdy nieodpoczywający narząd? Od strony zewnętrznej stosujemy kosmetyki, które jak najbardziej mogą nam pomóc. Jednak warto też zainteresować się pomocą od wewnątrz, czyli odpowiednią dietą i składnikami odżywczymi, dzięki którym nasz organizm, a przede wszystkim skóra będzie w świetnym stanie - a zdrowej i gładkiej cery nie sposób przeoczyć. Pełna recenzja książki na stronie: http://moznaprzeczytac.pl/zdrowa-i-promienna-skora-60-potraw-dla-pieknej-cery-agata-ziemnicka-julien-sosso/

To nie jest następna pozycja typu wegańska książka kucharska. To efekt pracy Pani Ługowskiej, która przede wszystkim jest autorką bloga "Misa Mocy", a którą czytam od kilku lat. Mój syn zapytał mnie po co mi ta książka, skoro wszystko jest na blogu. Może tak. Może faktycznie wszystko. Tylko ja lubię poczuć papier w ręku. Sięgam, otwieram i już. Fantastyczna pozycja dla tych, którzy wkraczają w świat roślinnego gotowania. Szczerze polecam.

Nie interesuję się książkami kulinarnymi - ta wpadła w moje ręce zupełnie przypadkowo. Nie wiem czemu w opiniach niektórzy wieszają na niej psy. Moim zdaniem jej wielką zaletą jest to, że nie ma dużo zbędnej, nudzącej czytelnika treści. Owoce, warzywa, czy nawet powody, dla których te składniki są tak ważne w dzisiejszych czasach, są opisane w sposób jasny i klarowny, cała wiedza jest ujęta w pigułce i czytający nie zasypia podczas zaznajamiania się z właściwościami batatów. W dodatku jest naprawdę pięknie wydana, podczas oglądania zdjęć, miałam ogromną chęć przenieść się do sadu pachnącego jabłkami lub do ogrodu, gdzie rosną wszystkie skarby lata. Co do przepisów, są ciekawe, ale jestem już tak przyzwyczajona do tych znajdujących się w Internecie, gdzie mam opinie, różne komentarze do poszczególnych dań i dodatkowe wskazówki, że chyba nie do końca umiem korzystać z książek kucharskich. Książka jest zdecydowanie dla osób, które zaczynają się orientować w świecie zdrowego odżywiania, diety, gotowania. Myślę, że do zdobycia bardziej kompetentnej trzeba poszukać czegoś więcej.

Nie mogę ocenić niżej tej książki, albowiem jest to chyba pierwsza pozycja dotycząca kuchni wegańskiej, gdzie mogłam w wielu przypadkach wypróbować przepisy bez udawania się specjalnie do sklepu po składniki. Nie musiałam też kupować drogich produktów, bądź takich, których nie ma w większości marketów. To duża zaleta tej książki. Jak do tej pory wypróbowałam kilka przepisów i wszystkie okazały się udane i mam zamiar przetestować o wiele więcej. Autorka zamieściła dania kuchni polskiej w wersjach wegańskich. Jest fasolka po bretońsku, leczo, mnóstwo zup i past do pieczywa, a nawet tatar z kaszy jaglanej. Książka jest bardzo ładnie wydania, choć dla mnie ten zbyt duży format jest niewygodny i niepraktyczny. Polecam wszystkim, nie tylko weganom, bo sama nie jestem weganką, ale od wielu lat ograniczam spożywanie mięsa. Najlepsza książka z przepisami wegańskimi z jaką się do tej pory zetknęłam. Warto kupić, szczególnie na prezent.

Svetlana jest tancerką baletową w Teatrze Narodowym a jak wszystkim widomo wszystkie tancerki muszą mieć nieskazitelną sylwetkę. Dlatego tez autorka zebrała najlepsze swoje przepisy, jak utrzymać piękna sylwetkę w swojej książce. Svetlana prowadzi także aktywne konto na Instagramie, które z przyjemnością obserwuję. Przepisy w książce są lekkie, proste i nie mogą nie wyjść. Jedyny minus ale to z mojej strony. Książki kucharskiej nie da się czytać na czytniku, trzeba mieć wersję papierową. Polecam.

Tego właśnie było mi trzeba!!!! Rewelacja!!!! Autorka doskonale poradziła sobie z przekazaniem wielu wartościowych informacji dotyczących ogólnie rzecz ujmując aranżacji własnej domowej spiżarni. Jak dla mnie jej porady, pomysły na rozwiązanie wielu dręczących mnie osobiście problemów, co jak i gdzie, są na prawdę mądre, rozsądne, przejrzyste, całkowicie zrozumiałe, ale czasem też i szokujące, jak np. kiszony ananas, albo czekośliwka! Wiele propozycji na pewno wykorzystam w swoim domowym kucharzeniu, szczególnie przepisy dotyczące suszenia owoców czy warzyw, a także domowych sosów różnego rodzaju. Dla mnie bomba! A dodatkowym, jeśli nie głównym argumentem niech będzie, że to wszystko zdrowe i smaczne. Serdecznie polecam.

+ rady na początku książki + przepisy na pasty, które uwielbiam + dania składające się z niewielu składników - niektóre dania wcale nie są takie łatwe - oczekiwałam więcej deserów ;) Zwykle trafiam na wyszukane książki kucharskie (nawet jeśli szukam przepisów szybkich i łatwych), których autorzy proponują skomplikowane i czasochłonne dania. Tutaj jest inaczej. Na początku mamy cenne rady dla osób z insulinoopornością (+ za podrozdział o aktywności fizycznej). A później łatwe, szybkie i, co najważniejsze, pyszne dania, które składają się zaledwie z kilku składników. Kilka z nich trafiło do mojego codziennego jadłospisu.

Dobra pozycja na początek. Kiedy rozważamy przejście na dietę wegańską lub wegetariańską. Ale dowiedzą się z niej czegoś również osoby, które już na takiej diecie są. Jak również Ci, którzy na dietę przechodzić nie chcą ale są otwarci na to, aby dowiedzieć się czegoś na jej temat. Na pewno jest to pozycja, do której można i powinno się wracać w razie potrzeby. Kiedy chcemy znaleźć informacje na konkretny temat z tej dziedziny. Są one tutaj zawarte w pigułce. Moim zdaniem przepisy umieszczone w książce są dość skomplikowane lub zawierają trudno dostępne składniki, przez co mogą zniechęcić do podjęcia takiej diety. Z własnego doświadczenia zapewniam jednak, że istnieje całe mnóstwo łatwo dostępnych zamienników. Przepisów nie trzeba odwzorować 1:1. A przy pomocy innych źródeł można bez problemu znaleźć łatwe i szybkie w przygotowaniu przepisy na dania ze składników, które znajdziemy w supermarkecie. Ostatecznie polecam!

W dzisiejszych czasach bardzo ważne jest by nie produkować śmieci a już na pewno nie wyrzucać żywności. ta książka to kompendium wiedzy o tym jak z resztek zrobić smaczne dania. ponad to autorka opisała jak naprawdę wygląda przemysł spożywczy z perspektywy produkcji śmieci. Warto żyć według zasad zero waste i zmieniać świat na lesze.

Jestem na tak. Pięknie wydana. Zdjęcia, tekst, treść wszystko tutaj się zgadza. encyklopedia zdrowej wiedzy. Aż chce się sięgnąć po te cuda o których pisze Agnieszka. Książka lekko się czyta, szkoda tylko że mój mózg nie może wszystkiego spamiętać. Nie mniej polecam każdemu. Warto przeczytać, napewno też warto wdrożyć porady. Brawo!

Recenzja książki „Złota łyżka. 1000 najlepszych przepisów kuchni włoskiej” Giovanni Ballarini Ocena: 10/10 „Złota łyżka. 1000 najlepszych przepisów kuchni włoskiej” autorstwa Giovanni Ballarini to prawdziwa perełka dla każdego miłośnika kuchni włoskiej. Książka ta zawiera przepisy, które są zarówno łatwe do wykonania, jak i wykwintne. Każda potrawa jest ilustrowana pięknym zdjęciem, co dodatkowo zachęca do gotowania i daje wizualną inspirację. Jednym z największych atutów tej książki jest fakt, że przepisy są przystępne nawet dla osób, które nie mieszkają we Włoszech. Autor rozwiewa mit, że włoskie potrawy są trudne do przygotowania ze względu na brak odpowiednich składników. W rzeczywistości, książka zawiera liczne porady dotyczące zamienników składników, dzięki czemu każdy może przygotować smakowite danie bez konieczności poszukiwania egzotycznych produktów. Giovanni Ballarini z wielką pasją i wiedzą prowadzi czytelnika przez świat włoskiej kuchni, ukazując jej różnorodność i bogactwo smaków. Znajdziemy tu przepisy na klasyczne dania, takie jak spaghetti carbonara czy risotto alla Milanese, a także na mniej znane, regionalne specjały, które z pewnością zachwycą każde podniebienie. Podsumowując, „Złota łyżka. 1000 najlepszych przepisów kuchni włoskiej” to książka, którą warto mieć w swojej kuchennej biblioteczce. Jest genialna zarówno pod względem merytorycznym, jak i wizualnym. Gorąco polecam ją każdemu, kto chce odkryć tajniki kuchni włoskiej i cieszyć się smakiem prawdziwych, włoskich potraw.

W ten kolejny zimny dzień postanowiłam zrobić sobie coś pysznego, rozgrzewającego i do tego zdrowego. Jest to rozgrzewający korzenny kisiel pomarańczowy z książki Jessicy "Jak jeść słodycze i nie tyć?" znanej w sieci jako @shining_star_9 . Autorka wie co mówi, bo sama schudła 17 kilogramów. Książka podzielona jest na 10 rozdziałów: Torty, ciasta i tarty, Czekolady, czekoladki i cukierki, Batony, Ciastka, Desery, Śniadania na słodko oraz Święta. Łącznie mamy tutaj 100 przepisów. Fajne jest to, że Jessica pokusiła się o to, że praktycznie przy każdym składniku mamy podane zamienniki, więc już nie musimy kombinować że czegoś nam w kuchni brakuje. Jest to bardzo fajna książka dla wszystkich łasuchów, którzy chcą spróbować nowych smaków i trochę poeksperymentować ze składnikami.

Autorka zaznacza, że sama nie jest specjalistką, ale na wiedzy znanych jej specjalistów się opiera. Mimo to napisała książkę, w moim odczuciu, trochę z pozycji "ja wiem lepiej niż ty". Mnie taki styl średnio odpowiada. Nie znałam wcześniej Asji Michnickiej i jej działalności. Może gdybym znała, to przyjęłabym bardziej przychylną postawę przy czytaniu. Dużo tam przekonywania, że dieta roślinna jest ok, więc w zamyśle książka raczej dla początkujących wegetarianek i weganek. Dla zaprawionych w boju - niewiele nowych informacji. Pozycję trochę ratują przepisy - jest w czym wybierać.

Kocham wszystkie książki Doroty Świątkowskiej! I jej słodkiego bloga też :) A to jedna z moich ulubionych książek kucharskich do wypieków (a mam ich niemało ;). Podzielona jest na pory roku. Autorka podpowiada jak wykorzystać sezonowe owoce, co się najlepiej sprawdzi zimową porą a co w upalne lato. Piękne zdjęcia, przejrzyste i bardzo dokładne przepisy. Wiele pozycji z tej książki mam już przetestowane i cieszą się one u mnie w domu dużą popularnością. Udało mi się np przemycić znienawidzony szpinak w zielonych babeczkach, które pokochały moje dzieci. Polecam!

Autorka trochę równa wegetarianizm ze zdrowym odżywianiem, co jest wielka bzdurą. Można być wege i codziennie jeść kilka paczek chipsów popijając colą. Wiadomo, najlepiej by wegeterianizm łączył sie z zdrowym jedzeniem, ale nie jest to jednoznaczne. Wegeterianizm nie jest filozofią, jest nie jedzeniem mięsa. I owszem, można stać się w jeden dzień wegetarianinem - wystarczy przestać jeść mięso. Autorka jednak uważa, że proces stawania się wege jest długi i wymaga nauki, zrozumienia, bla bla. Trochę takie dzielenie ludzi na pseudowege i prawdziwych wege. Dla mnie żenujące. I związane z brakiem wiedzy na temat nazewnictwa. I ten fragment o zastępstwach mięsa - to "chemiczni wrogowie". Wow. Czy odkrywcze informacje bez jakiejkolwiek bibliografii - no tak, prawdopodobnie dlatego, że w żadnych rzetelnych źródłach nie będzie potwierdzenia. Część informacyjna: 2/10. Książka jest pięknie wydana. Mamy podstawowe przepisy takie jak wegański ser czy majonez znane z wielu blogów plus cztery działy: wiosna - lato - jesień - zima. Dużo przepisów chcę wypróbować, choć dużo też do mnie nie trafia. Ale to już moje osobiste zdanie, bo np. niezbyt lubię tofu. Same przepisy (choć średnio oryginalne) wydają się apetyczne i całkiem łatwe - planuję upiec biszkopt już w ten weekend. Przepisy dobrze opisane, ładne zdjęcia aczkolwiek czasami brakuje dokładniejszych miarek albo z dziwnych przyczyn przez kilka pierwszych przepisów autorka ostrzega przed glutenem, a potem nagle przestaje (albo za każdym razem, albo w ogóle). Część przepisowa: 8/10. Całość: Oceniam na 7 i polecam nie czytać części informacyjnej - jest po prostu niemerytoryczna, autorka posługuje się błędnym nazewnictwem i lepiej przejść od razu do przepisów.

Zawsze jest czas na wypicie aromatycznej kawy. Jest czas na rozmowę przy stole, Jest czas na bycie razem, Na gotowanie, na uśmiech, na przytulenie... Zawsze jest czas na smakowanie życia... nie łyżeczką, a łyżką. Bo w końcu cały świat rozbija się o smak. O tę szczyptę perfekcji, jaką odkryjemy nie tylko w czterech ścianach kuchni, ale i w codziennym życiu. O tą drobinkę życiowej przyprawy, która dam nam wigor i pobudzi apetyt na więcej. Bo dni muszą smakować, a my musimy mieć na nie apetyt, chęć. Taką mam odwieczną filozofię, tak wybrukowana jest moja droga życia. To styl wedle którego żyję i wedle którego ciągle czuję niedosyt. Bo smaczne życie, to pełne życie. To życie, jakie chce się przeżyć. To życie, którego się tak szczerze chce. Dlatego cieszę się, że co jakiś czas w moje ręce wskakuje taka książka, jak ta. „Tuba Smaku, 110 kulinarnych pomysłów, które uratują cię w 22 codziennych sytuacjach” Pascala Brodnickiego (znanego nam kucharza), jego żony Agnieszki Mielczarek, Agaty Stankiewicz (czyli Sugar Lady znane z Bake Off), Michała Gniłka (znanego jako Mickey Rotten) oraz Daniela Brzezińskiego (twórcę kanału UMAMU o kuchni azjatyckiej). Dlaczego aż pięciu autorów, pomyślałam na wstępie, ale wszelkie konsternacje szybko zostały zapomniane. Tych pięciu autorów okazało się bowiem pięcioma dobrymi kucharzami. To także pięciu podróżników, ludzi poszukiwaczy i jednocześnie smakoszy dobrego jedzenia. Nazwałam ich Pyszną Piątką. I choć moje gotowanie sprowadza się do codziennego „jakiegoś tam” pitraszenia, a pieczenie to cosobotnie eksperymentowanie, to jednak wartość wnętrza owej książki mnie zachwyciła. Może nie tyle zachwyciła, ile zainspirowała i dała jakąś smakowitą chęć na próby. Na próby i porażki, bo nikt nie staje się świetnym kucharzem w jeden dzień. Tu mamy rozdziały podzielone na bardzo przejrzyste strefy – jest parapetówka, jest wspólny grill, jest coś na słodko i coś do chrupania podczas seansu filmowego (i nie tylko) i każdy z tych rozdziałów to pięć różnych pomysłów-przepisów na jakieś swoje danie. Dlatego czułam jak te smaki się przenikają. Jak słodkie walczy ze słonym, jak kardamon i cynamon rozgrzewają mnie od środka, jak pięknie podane dania, nawet jeśli się nie udadzą, mogą przyprawić o zawrót kulinarnej głowy. Każdy z autorów jest w czymś mocny, w czymś słabszy, dlatego propozycje smaków, jakie nam podrzucają są często tymi, w których czują się bezpieczni. Są dania na ząb, „dania na konkret”, smakołyki dla dzieciaczków, jak i dla leniuchów. Każdy może coś tu dla siebie wyszukać. A jak nie będziesz wiedział, na co masz chęć, to wystarczy, że otworzysz na jakiejkolwiek stronie i … zasmakujesz w samym zdjęciu, od których to wydanie dosłownie puchnie. Zauroczyłam się perfekcyjnie ujętymi talerzami i niebywałymi fotografiami gotowych potraw. Skupiałam się na czytaniu i oglądaniu. Smakowała każdej strony i każdego słowa. Trudno mi powiedzieć czyje smaki kulinarne przypadły mi do gustu, bo to okazało się mnie przerastać. Raz coś świetnego proponuje Rotten, a za chwilę Agnieszka. Kartkuję dalej, a tu co? Przepyszny sposób Pascala do wykorzystania podczas sprzątania lodówki, gdy do garnków wrzucasz „co się nawinie”. „Tuba smaku” sprawia, że czuję się ciężka od dobrego, co mówię w najpyszniejszym tego słowa znaczeniu. To książka, która przyprawia zmysły, daje chęć do prób, ale i do smaków. Przypadkowo trafiłam na cytat z „Naszej Szkapy” Konopnickiej, który idealnie tu pasuje. „Rondel, moździerz i żelazko – to były niemal klejnoty rodzinne. (…) Moździerz z tłuczkiem, który ojciec kupił matce w dniu mojego przyjścia na świat, aby matkę uradować i dobre jej serce za syna okazać. (…) Matka zdejmowała go raz do roku tylko, w Wielki Piątek, aby nim tłuc cynamon do wielkanocnego placka. (…) Ja i moździerz byliśmy bohaterami.” Nic więcej nie trzeba dodawać. Smak wyważony... życie smakuje jak nigdy dotąd. #agaKUSIczyta