Do wesela się zagoi

Na jeden wieczór w sam raz. Ani nieszkodliwa, ani toksyczna. Oczywiście od pierwszych stron mamy naciągany konflikt, który byłby rozwiązany w pięć minut, gdyby bohaterka potrafiła się komunikować. Powoli tracę cierpliwość do takich postaci i porzucam takie książki, ale polubiłam poprzednią parę, więc chciałam zobaczyć, co tam będzie u Jaxa. Jeden duży minus, który już mnie raził w pierwszym tomie - scen łóżkowych lepiej gdyby w tych książkach nie było, bo wszystkie były identyczne i po co je pisać, skoro się nie potrafi wymyślić czegoś, co przykuje uwagę. Trwały dwie strony i naprawdę były kopiami poprzednich, więc nadawały się tylko do skipnięcia. 7/10

Pomyśl, że wygrywasz w lotto. Wiesz, co zrobił*byś z kasą? 😁 Ja wiem, że bym nie zwariowała od nadmiaru gotówki. Na pewno celem byłoby podróżowanie i jakieś swoje lokum. Zaryzykowałabym też na pewno w swój biznes. 🤩 "69 milionów powodów, żeby rzucić swojego szefa", to niewymagająca, lekka komedia romantyczna. Z reguły nie czytam romansów, bo często i gęsto wieje tandetą oraz schematem przy którym tylko przewracam oczami. W książce Kiry Archer może nie ma nic odkrywczego, ale nie wieje właśnie tandetą. Fabuła może i jest banalna, ale podana w taki sposób, że chce się czytać i nie czuć zażenowania. Sam tytuł wskazuje cóż się wydarzy. Główna bohaterka wygrywa na loterii i obmyśla plan, jak pozbyć, rzucić swojego szefa. Fajna, lekka i zabawna historia na jeden wieczór 🙂. Za egzemplarz dziękuję @proszynski.emocje ❤️

„Piekielny drań” R.S. Grey to dla mnie przede wszystkim lekka, niezobowiązująca historia, którą czyta się szybko i bez większego wysiłku. Nie miałam wobec niej wygórowanych oczekiwań i w zasadzie dokładnie tak ją odebrałam — jako typową książkę na chwilę relaksu. Styl jest prosty, miejscami nawet bardzo prosty, ale dzięki temu lektura płynie sprawnie. Nie trzeba się tutaj zatrzymywać ani analizować, bo wszystko podane jest w dość bezpośredni sposób. Relacja między postaciami ma momenty, które potrafią bawić albo przyciągnąć uwagę, ale ogólnie nie wydała mi się szczególnie pogłębiona. Raczej opiera się na znanych schematach i przewidywalnych rozwiązaniach, co niekoniecznie przeszkadza, jeśli ktoś nastawia się na czystą rozrywkę. Mam wrażenie, że to książka, która sprawdzi się jako „coś lekkiego między innymi tytułami”, ale niekoniecznie zostawia po sobie większe wrażenie. Po prostu poprawna, łatwa w odbiorze i szybko zapominana.

Muszę przyznać że Liz Tomforde coraz bardziej rozgaszcza się w moim sercu. Z każda kolejną książką jest lepiej, sympatia jest większa. Zabierając się za nią kompletnie nie pokojarzyłam faktów kim są główni bohaterowie, niby już czytałam o tej chemii i pragnęłam tej opowieści, czytając tom o Rio sprawdzałam czy ta książka przypadkiem nie opowiada o jego sąsiadce. Jakież było moje zdziwienie że ta opowieść będzie o naszym ukochanym trenerze, ojcu Miller i jego nowej szefowej. W tej historii był ogień. Postacie świetnie napisane, historia wciągająca, ciekawa, bez zbędnego przedłużania. Do tego idąc za wiekiem postaci – dojrzała, spokojna, z różnymi perturbacjami (których można było się spodziewać), jednak idealnie wyważona. Końcówka nieco zaskakująca, nastawiona na kobiecą siłę. Miałam oczekiwania związane z dobrą zabawą i dokładnie tak się stało. Czekam na inne książki autorki. 8/10

Jamie pracuje jako matchmakingerka. Ostatnie osiem miesięcy spędziła na ciągłych nadgodzinach i wyrywa sobie włosy z głowy z powodu bardzo problematycznego klienta. Jackson zrezygnował z sześćdziesięciu siedmiu zaproponowanych kobiet. Przez to, że bardzo ogranicza przekazywanie swoich preferencji firmie, a jego ciotka niesamowicie naciska, zespół musi posunąć się do drastycznych kroków. Postanawiają podstawić kobietę na randkę, by przekonać się, jak on się zachowuje. Jednak to spotkanie nie wypada spokojnie i kończy się w basenie. Przez te wydarzenia i naciski wobec klienta muszą zastosować stanowcze kroki. Jamie i Jackson zaczną ze sobą spędzać mnóstwo czasu. Tylko ich relacja będzie opierać się na dogryzaniu... Powtarzałam to wielokrotnie i dalej to utrzymuję, że ja i romanse mamy się na bakier. Chociaż w tym roku zaczęłam szukać książek, które może przełamią moją niechęć i tak trafiłam na "Jak rozkochać gbura". Kompletnie nie przypuszczałam, że zostanę tak zniszczona psychicznie, a jednocześnie zachwycona i zakochana. Nie przypuszczałam, że wywoła we mnie tyle emocji, tak pochłonie i że skończę ją zapłakana. Bohaterowie są fenomenalnie wykreowani. Prawie każde ich zachowanie ma sens. Jamie uwielbia swoją pracę, tylko przez tego jednego problematycznego klienta ostatnie osiem miesięcy spędziła na nadgodzinach i tworzeniu czegoś z niczego. Potrafi być porywcza, nie gryzie się w język i nie daje za wygraną. Jednak ma też cały ogrom miłości, empatii i pomysłowości. Jackson zaś wydaje się rzeczywiście gburem. Wszystko ma zaplanowane, od wszystkiego ma personel, a pieniądze są dla niego tylko środkiem do celu. Tylko pod tym kryje się naprawdę niesamowity mężczyzna, o którym nie będę się rozpisywać, by nie psuć Wam zabawy. Czytało mi się ją fenomenalnie! Dawno tak nie wkręciłam się mocno w fabułę i nie mogłam się od niej oderwać. Niesamowicie spodobał mi się styl pisania, rozłożenie akcji do zwolnień. Dopiero też przy tej książce zwróciłam uwagę, że przekleństwa pojawiały się punkt. Nie było ich za dużo, a jak już, to w odpowiednim momencie. Bohaterowie myślą dojrzale, nie dają się pochłonąć uczuciu. Dodatkowy ważny aspekt to potrafią ze sobą rozmawiają, pytają o zgodę i zapewniają sobie wzajemny komfort. Podsumowując to przepiękna i łamiąca serce historia. Jest to komedia romantyczna i ta książka idealnie to odzwierciedla, chociaż ma też dawkę poważniejszych tematów. Genialna, cudowna, przekochana, zabawna i łamiąca serce. Jeśli jesteście fanami romansów to jest to idealny wybór dla Was. Po tej książce chce przeczytać wszystkie powieści autorki. Jestem w niej zakochana i chce tylko więcej.

„Miłość na pokaz” to trzeci tom serii Lakefront Billionaires od Lauren Asher. Śmiało mogę powiedzieć, że jest to mój ulubiony tom! To dokładnie ten rodzaj powieści, od której trudno się oderwać. Autorka serwuje nam motywy grumpy x sunshine i udawany związek a to dla mnie połączenie absolutnie top! Relacja Lily i Lorenzo od początku ma status: to skomplikowane. Zaczęło się od anonimowych rozmów na aplikacji randkowej. Doszło do spotkania i pocałunku, który zmienił wszystko. Ona zapragnęła czegoś więcej a on… uciekł. Mija kilka miesięcy i Lorenzo potrzebuje fałszywej narzeczonej, która wesprze go w kampanii na burmistrza Lake Wisteria. Tak się składa, że Lily nadaje się idealnie. Jej również zależy na wygranej Lorenza, bo tylko on ochroni jej kwiaciarnie. Poza tym chce się zemścić na jego konkurencie. Oboje są zmotywowani do wygranej. Napędzają ich inne zamiary, ale liczy się to, że wspólnie osiągną cel. Problem polega na tym, że im więcej czasu spędzają, jako udawane narzeczeństwo tym trudniej im… udawać. Pojawiają się uczucia, niezaprzeczalne przyciąganie i… obsesja. Z czasem trudno już rozróżnić, co jest kłamstwem a co prawdą. Lily pragnie czegoś więcej. A Lorenzo? On nosi w sobie wiele bólu, traum i tajemnic. Żyje w swoim zamkniętym świecie i na każdym kroku odpycha Lily. Czy zdoła odszyfrować swoje uczucia nim będzie za późno? Lauren Asher ma niepowtarzalny talent pisania o emocjach. Świetnie oddaje uczucia bohaterów – zarówno te delikatne, jak i te bardziej burzliwe. Tworzy bohaterów wielowymiarowych. Lily to ciepła, pełna empatii kobieta, która próbuje pomóc wszystkim w miasteczku. Lorenzo jest chłodny, zdystansowany i musi zmierzyć się z nadszarpniętą reputacją. Dynamika między nimi jest świetnie poprowadzona. Pełna napięcia, niedopowiedzeń, skomplikowanych uczuć i chemii. Powieść to nie tylko romans. Pojawia się tu nutka tajemnicy, potyczki polityczne, motyw zemsty, bolesna przeszłość i wiele traum do przepracowania. Fabuła może jest lekko przewidywalna, ale sama historia poprowadzona jest tak ciekawie, czule i z zaangażowaniem, że totalnie pokochałam tę książkę. Jeśli lubicie romanse z pazurem, w których granica między fikcją a rzeczywistością zaciera się to koniecznie sięgnijcie po „Miłość na pokaz”. Zdecydowanie warto!

Trzecia część serii i według mnie najlepsza, choć też nie porywająca. Emma, straciłq prace i zdecydowała się wyjechać, aby odszukać siebie i zastanowić, co dalej zrobić ze swoim życiem. Tam poznaje przystojnego, Prestona, który okazuje się sławnym sportowcem. Jednakże ona nie ma o tym pojęcia. Fabuła jest przewidywalna, ale całość dynamiczna przez, co czyta się ją szybko. Dobrze się bawiłam z głównymi bohaterami, którzy są moimi ulubieńcami spośród całej serii. Lektura na odprężenie.

Tatiana i Travis to dwie postacie, które los pokarał. Tatiana ma rodzinę, która jej nienawidzi. Travis udaje, że ma pieniądze, by nie martwić siostry, chociaż ich nie ma. Rozdzielają się, bo Tatiana woli poświęcić się swojej karierze (i czuje, że Travis kocha siostrę mocniej niż ją). Po latach Travis jest bogaty, ale zamieszany w skandale, a Tatiana spłukana. Muszą udawać narzeczonych, ale uczucia wymykają się spod kontroli... Kurczę, historię siostry Travisa czytałam dwa lata temu, ale niewiele pamiętam (zwłaszcza o wypadku)

„Divine Violence” to romans mafijny w klasycznym znaczeniu. Poznajemy Domenico – urodzonego w mafijnej rodzinie, który wraz z przyjściem na świat został skazany na swój los. Z drugiej strony poznajemy Serę. To młoda, ambitna i twardo stąpająca po ziemi doktorka, która spędziła wiele lat na studiach i w swoim ukochanym szpitalu, pracując ponad siły i szkoląc się pod okiem najlepszych specjalistów. Sera operuje brata Domenico, pomaga mu wrócić do żywych i tak właśnie splatają się losy jej oraz przyszłego króla włoskiej mafii. Jako studentka pielęgniarstwa nie mogłam przejść obojętnie obok książki z motywem medycznym! Rzadko sięgam po romanse mafijne, ale coś mnie w tej historii tak zaintrygowało, że skończyłam ją w zaledwie kilka dni (a teraz z utęsknieniem czekam na drugi tom). Przemiłą (!) odskocznią była postać Sery. Miała swoje życie, własne dylematy i opinie, których nie porzuciła, gdy tylko jej oko zawiesiło się na przystojnym Włochu. Ba! Sera przez całą ich relację kwestionowała wybory Domenico i mówiła o tym głośno i wyraźnie. Uwielbiałam rozdziały z jej perspektywy – cieszę się, że relacja z Domenico nie przysłoniła całej fabuły. Nadal mamy tu opisy dyżurów, wątki poboczne i szpitalne dramy. Zamiast wzdychać do Domenico, ja wzdycham do Sery! Może mi operować, co tylko chce, przysięgam 🤣 Podsumowując – jeżeli szukacie romansu mafijnego, w którym dzieje się coś więcej niż tylko porachunki między jedną mafią a drugą, a bohaterka nie porzuca całego swojego życia w mgnieniu oka, to „Divine Violence” jest strzałem w dziesiątkę!

Historia Tylera i Emily to jedna z tych z grupy "to skomplikowane". Ona po kolejnym nieudanym zwiazku i trudnych doświadczeniach z przeszłości zarówno swoich jak i swojej siostry z która jest blisko związana, całkowicie zamknęła swoje serce na miłość, by nie dać się nikomu zranić. On po zdradzie jakiej doświadczył ze strony żony i rozwodzie który był jego konsekwencją, nadal próbuje uporać się ze złością i żalem jaki wypełnia go od środka. Skupia się na naprzeminnej opiece nad ukochaną córeczką i swojej pasji jaką jest zawodowa gra w hokeja. Drogi Emily i Tylera Greena krzyżują się w przedszkolu do którego uczęszcza córka mężczyzny, a w którym kobieta pracuje. Ich relacja początkowo zaczyna się od niewinnego flirtu. To im jednak nie wystarcza więc postanawiają wejść w układ i stać się dla siebie friends with benefits. Jednak czy takie układ im wystarczy? Czy może zapragną czegoś więcej? Tyler to jeden z tych bohaterów męskich który skradł moje serce już od pierwszych stron. Zabawny, ambitny, czuły, wrażliwy, uważny i wyczulony na uczucia i potrzeby Emily a do tego cierpliwy i kochający tata, który dla dobra córki jest gotowy na wiele. Emily to kobieta, która była ostrożna i wycofana w relacjach z mężczyznami. Jednak trudno się temu dziwić sporo przeszła. Do tego cierpienie jej siostry odcisneło swoje piętno na niej samej. Poznanie Taylora sprawiło jednak, że mur jaki zbudowała zaczął kruszeć. Tylko czy hokeista będzie na tyle cierpliwy by zdobyć serce przedszlkolanki o różowych włosach Czy tych dwoje poranionych ludzi jest w stanie otworzyć swoje serca na nowo i wzajemnie sobie zaufać? Przekonacie się o tym sięgając po książke. Jeśli lubicie romanse sportowe z hot scenami, motywem samotnego ojca i hokeja to ta historia jest dla was. Ja bawiłam się przy niej bardzo dobrze i gorąco wam ją polecam. Z niecierpliwością wyczekuje kolejnej książki autorki😍🏒

Czy istnieje idealne zakończenie seriii Istnieje ......oto Ona ....idealna historia Kiedy On miał 12 lat marzył o tym aby mieć kogoś z kim mógłby się bawić. Jego marzenie się spełnia kiedy sąsiadami zostaje rodzina z 11 letnią córką Hallie. Ona i On stają się przyjaciółmi, ich związek przechodzi różne etapy, od przyjaźni do miłości, która w wieku lat 19 kończy się niespodziewanym smutnym finałem.... Rio nigdy już z nikim nie mógł być naprawdę, nikt nie był tak dobry jak ona ... Jednak ich znajomość została nieodwracalnie zniszczona, serca pękły i się rozstali.... Mija 6 lat i kiedy Rio na swoim meczu widzi "Ją " jest w kompletnym szoku.Jeszcze większy szok następuje kiedy okazuje się, że Hallie mieszka tuż obok i będzie projektować wykończenie jego domu.... Ich spotkania dowiodą ,że o sobie nie zapomnieli. Ale też nie zniknęła złość, ból i niewypowiedziane słowa. Motyw drugiej szansy jest najmniej lubianym przeze mnie ,ale tutaj dostałam taką historię, że rozłożyła na łopatki wszystkie inne z tej serii.(Oprócz Spin-offu) Mamy prawdziwy ból spowodowany przeszłością, smutek ,nieprzepracowana przeszłość i retrospekcje czasowe, które przeprowadzą nas przez ich znajomość. Mamy też chemię, która jest tak silna ,że aż iskrzy w trakcie czytania.... Najpiękniejsza w tej historii jest relacja ,która ewoluuje na naszych oczach. Przeszłość, która jest piękna ale i momentami dramatyczna. Bohaterowie popełnili mnóstwo błędów i ich przepracowanie wcale nie jest łatwe. Sekret ,który skrywała kobieta spowodował wiele złego, ale był też tajemnicą, która nie mogła ujrzeć światła dziennego z innego powodu. Historia momentami jest bardzo bolesna, ale motyw drugiej szansy udał się autorce idealnie.Bo te uczucie jest tak silnie ,że dosłownie miałam motyle w brzuchu.... Hallie to bohaterka, którą pokochacie od pierwszych stron ...A opiekuńczość Rio spowoduje ,że zostanie waszym książkowym mężem A Najpiękniejsza scena ,kiedy wszystkie przyjaciółki widzą, że Rio się zakochał Cute 🤧🤧🤧 Bohaterowie których znamy z poprzednich tomów wszyscy razem przy jednym stole ,czy może być coś piękniejszego??.... Polecam

„Na zawsze” T.L. Swan to idealne zwieńczenie historii braci Miles, a jednocześnie zapowiedź czegoś nowego. W czterech rozbudowanych epilogach autorka pokazuje, jak naprawdę wygląda „żyli długo i szczęśliwie” i nie zawsze są to dni pełne róż. Miłość z czasem dojrzewa, zmienia swoją formę i stawia bohaterów przed kolejnymi wyzwaniami, którym muszą sprostać. W moim odczuciu najmocniej wypadają trzy pierwsze opowiadania. Historia Chrisa była dla mnie nieco nużąca, choć może wynika to po prostu z faktu, że nigdy nie należał do moich ulubionych bohaterów. To satysfakcjonujące podsumowanie losów „starego pokolenia” oraz bardzo obiecujący wstęp do kolejnego. Pozostaje tylko czekać, co z tego wyniknie.

On szuka ukojenia po nieudanym małżeństwie . Aplikacja randkowa i niezobowiązujący seks miał być odskocznią od problemów i próbie zapomnienia o tym co zdarzyło się całkiem niedawno... Ona po nagłej śmierci rodziców zostaje opiekunką trójki rodzeństwa. Czwartkowe spotkania w klubie gdzie jej przyjaciółka stoi za barem i udostępnia jej klucz do "zaplecza" miały być również odskocznią od tego co nagle spadło jej na głowę. Jednak to co miało być szybkie, na jeden raz ,chwilą zapomnienia , okazało się czymś czego oboje się nie spodziewali. Upojne chwile były nieziemskie, ale żadne o sobie nie potrafi zapomnieć. Dodatkowym smaczkiem jest fakt , że On okazuje się być jej Profesorem. Uhhh co to była za historia.... Jeżeli lubicie motyw zakazanej relacji, czyli Studentka i Profesor ,to ta książka jest dla was. Ale,ale,ale.....to nie wszystko.... Każdy kto mniej więcej czytał motyw relacji zakazanej między profesorem, a studentką wie czego może się spodziewać. Jednak ja nastawiłam się dokładnie na to o czym większość pomyśli , a dostałam rewelacyjną historię , jednak skupioną na zalążku czegoś innego. Żebyście mnie dobrze zrozumieli .Historia jest fantastyczna , ale ma drugie dno ... Autorka bardziej skupiła się na problemach wewnętrznych naszych bohaterów niż na ukrywaniu ich romansu ...Owszem był on zakazany, bo wiadomo profesor i studentka to coś nielegalnego .Ale to w jaki sposób nasi bohaterowie do siebie docierali , w jaki sposób walczyli ze swoimi problemami, traumami i swoją przeszłością, oraz jak ogromnym wsparciem dla siebie nawzajem się okazali...było extra. Poza tym książka zawiera sceny bardzo gorące i namiętne, ale oczekiwanie na to co ma w końcu się wydarzyć jest najbardziej ekscytujące. Ogromny plus należy się autorce za stworzenie genialnych bohaterów dziecięcych i ukazanie prawdziwej relacji między rodzeństwem. Trudności jakie niesie za sobą wychowanie dzieci niekoniecznie grzecznych oraz pokazanie chwili słabości bohaterów. To byli bohaterowie , którzy nie byli bez wad, którzy byli normalnymi ludźmi z mnóstwem problemów i z kiepskim zapleczem w postaci przeszłości , a jednak mimo wszystko im też należało się w życiu coś dobrego. Genialną poboczną bohaterką była przyjaciółka Heather, która była rewelacyjną postacią i chętnie przeczytałabym o niej osobną historię. Czytając poprzednią książkę autorki, którą swoją drogą bardzo kocham , czyli "Skrywane Nadzieje "spodziewałam się tutaj ognistego zakazanego romansu .... A dostałam coś więcej ....dostałam przepiękną historię okraszoną prawdziwymi problemami. Nie cukrowaną, nie lukrowaną , A rzeczywistą i prawdziwą.... historię , która pochłonęła mnie od pierwszego do ostatniego rozdziału. Książkę, która jest nieodkładalna i którą koniecznie trzeba przeczytać...

Krótka, ale bardzo emocjonalna historia, która daje zupełnie inne spojrzenie na wydarzenia z pierwszej części. Wiedząc już, jak to się kończy, czyta się to z takim lekkim ściskiem w sercu 🥺 Relacja Desmonda i Ady jest pełna chemii – czuć ją od początku i naprawdę łatwo się w to wciągnąć. Sceny między nimi są intensywne, ale dobrze napisane i robią robotę 🔥 Dużo też wyjaśnia się, jeśli chodzi o to, co później stało się z Desmondem – jego stan psychiczny, przeżycia po wojnie i to, jak bardzo wpłynęła na niego strata Ady. To wszystko nagle zaczyna mieć sens. Fajnie pokazany jest też kontekst tamtych czasów – ich relacja może dziś budzić różne odczucia, ale wtedy wyglądało to trochę inaczej. Ogólnie: świetna, klimatyczna historia, która zdecydowanie jest za krótka 😅 Zostawia niedosyt i chęć na więcej.

„Bo gdy odbiorą ci wszystko, co kochasz – zostaje tylko gniew.” Są takie serie, które od pierwszych stron budują z czytelnikiem intensywną więź — pełną napięcia, niepokoju i nieustannego oczekiwania na więcej. Trylogia „Mad World” zdecydowanie do nich należy, a trzeci tom pt. "Mad love” tylko to potwierdza, otwierając kolejny rozdział tej mrocznej historii, w której nic nie jest takie, jak się wydaje. Ze względu na ścisłe powiązania z wydarzeniami z poprzednich części trudno pisać o fabule bez zdradzania zbyt wiele, więc jedynie nakreślę to na podstawie blubra. Madison znalazła się w miejscu, z którego nie ma wyjścia. Zamiast odpowiedzi na pytania o śmierć siostry trafia do świata, w którym każdy krok może wywołać ból, a wszelki bunt czy próby wydobycia się z tej matni — życie. Odcięta od bliskich, uwięziona w sieci kłamstw własnego ojca, walczy nie tylko o przetrwanie, ale też o zachowanie zdrowych zmysłów. To moment, w którym Madison przestaje być ofiarą i zaczyna walczyć o sprawiedliwość, napędzana gniewem, którego wreszcie przestaje się bać. Ona wie, że musi być twarda, nie okazywać słabości, bo tutaj nie ma miejsca na łzy i użalanie się nad sobą. Pozostaje nadzieja, że gdzieś tam są osoby, które nie pozwolą jej tutaj zginąć. Od pierwszego tomu pt.: „Mad World”, poprzez drugi „Mad as Hell” aż po ostatni „Mad Love” przeżywałam mnóstwo emocji, które trudno było mi spokojnie znosić. Trzecia odsłona trylogii to ich apogeum, które sięgają zenitu i nie pozwalają oderwać się od historii choćby na chwilę. Zaczyna się ona dokładnie tam, gdzie skończyła się poprzednim tomie i już od pierwszych stron nie pozwala spokojnie odetchnąć. Autorka ponownie serwuje prawdziwy emocjonalny rollercoaster – od napięcia i niepokoju, przez wzruszenie, aż po momenty, które rozbijają serce na kawałki. To, czego doświadczają bohaterowie jest czymś, czego młodzi ludzie nie powinni przeżywać, lecz wchodzić w dorosłość z uśmiechem, planami na przyszłość i nadzieją na lepsze życie. Jednak to byłoby możliwe, gdyby bohaterowie mieli normalnych, kochających rodziców. Historia stworzona przez panią Hannę McBride może wydać się przesadzona, mało prawdopodobna i według mnie taka jest, ale mocno w ten sposób została pokazana brudna, ciemna strona życia, w którym to władza i pieniądze mają największą wartość. Madie i Ryan przechodzą ogromną drogę, a ich rozwój jest jednym z najmocniejszych elementów tej książki. Od samego początku ta trylogia wzbudzała we mnie ogrom emocji – od złości na niesprawiedliwość, poprzez napięcie i niepokój, aż po obawy i nieustanne oczekiwanie na to, co za chwilę może się wydarzyć. Każda kolejna strona była jak krok w nieznane, a ja ani przez moment nie czułam się znudzona. To była dla mnie prawdziwa jazda bez trzymanki, przypominająca rwący nurt rzeki, zagarnia nas swoją energią. Im głębiej wchodzisz, tym silnie wszystko jest prąd, tym trudniej się z niego wydostać i nawet nie wiadomo, kiedy niesie cię niebezpieczny wydarzeń, który nie daje chwili wytchnienia i bezlitośnie wciąga coraz głębiej. Nagle orientujesz się, że jesteś już całkowicie pochłonięty tą historią – emocjonalnie i mentalnie – i nie ma odwrotu. I tak było ze mną. Każdy kolejny rozdział tylko potęgował to wrażenie, dokładając nowe napięcia, kolejne tajemnice i coraz trudniejsze wybory bohaterów. To opowieść, która nie pozwala się od niej oderwać, bo za każdym zakrętem czai się coś nieprzewidywalnego, coś, co zmienia wszystko i zmusza do dalszego czytania. Historia jest pełna napięcia, lęku i nagłych, często bolesnych zwrotów akcji, które raz po raz burzą poczucie stabilności. Jednocześnie oferuje coraz głębszy wgląd w mroczny świat ukryty pod pozornym blaskiem wyższych sfer – świata, w którym nic nie jest tak idealne, jak mogłoby się wydawać. To opowieść o dorastaniu wśród brudu, korupcji i sekretów, które mają siłę niszczenia ludzi od środka. Poza losami Maddie i Ryana poznajemy także innych bohaterów, którzy – choć formalnie drugoplanowi – odgrywają w tej historii niezwykle istotną rolę. Nie są jedynie tłem dla głównych wydarzeń, lecz pełnoprawnymi uczestnikami tej opowieści, mającymi własne historie, motywacje i emocje. Każdy z nich wnosi coś ważnego do fabuły, a razem tworzą rozbudowaną, wyrazistą galerię postaci, które potrafią wzbudzić w czytelniku cały wachlarz uczuć – od sympatii, przez współczucie, aż po niepokój czy niechęć. Wiele wątków zostało tutaj domkniętych i wyjaśnionych – szczególnie tych związanych z Maddie i Ryanem – co daje poczucie satysfakcji i pewnego rodzaju ukojenia po emocjonalnej burzy, przez jaką przechodzi się podczas lektury. Nie wszystkie jednak historie doczekały się pełnego zakończenia, co pozostawiło u mnie nutę niedosytu i ciekawości. Jednym z najbardziej wyraźnych tego rodzaju przykładów jest relacja Courta i Bex, która od samego początku była naznaczona napięciem, niedopowiedzeniami i emocjonalnym ciężarem, a mimo to nie została ostatecznie rozstrzygnięta. Na szczęście Hannah McBride zdecydowała się pójść o krok dalej i rozwinąć ten wątek w spin-offie serii zatytułowanym „Into the Woods”. Daje to nadzieję na pełniejsze zrozumienie tej relacji i domknięcie historii, która w głównej trylogii pozostała otwarta. Mam więc ogromną nadzieję, że książka ta doczeka się również wydania w Polsce – tym bardziej że jej anglojęzyczna premiera miała miejsce już prawie trzy lata temu, a zainteresowanie czytelników wciąż pozostaje żywe.

Poszukujecie lektury, która rozpali Wam policzki, ale oprócz tego zaskoczy Was konstrukcją bohaterów? 🤭Zapraszam w takim razie do przeczytania "Walki" od Sloane St. James 🩵😍 "Walka" jest to romans, w którym od pierwszej strony kipi od napięcia, które powstało między głównymi bohaterami 🔥Jest to historia kapitana Callahana Woodsa - strażaka 👩🏻‍🚒 i Prescott Timmons - ratowniczki medycznej 👩🏻‍⚕️ Oboje poturbowani przez los, uciekający przed przeszłością. Są ludźmi, którzy nie potrafią zaufać drugiej osobie, a o sobie samych wolą nie za dużo zdradzać. W trakcie czytania powieści jesteśmy zaangażowani w ich historię, a także towarzyszymy w tym, jak otwierają się na siebie i uczą się rozumieć swoje emocje. Mimo że nie umieją szybko obdarzyć się zaufaniem, nie zmienia to faktu, że już od samego początku mocno ich do siebie ciągnie 🩵🔥Bohaterowie potrafią ze sobą rozmawiać, co w dzisiejszych czasach nie jest częste w tego typu książkach 🥲Wszystkie nieścisłości lub niepewności były między kochankami rozwiązywane, a nie zamiatane pod dywan i przemilczane, przez co nie eskalowały w ogromne kłótnie 😅 Fabuła może i jest prosta, w końcu skupiamy się na romansie między dwójką postaci 😛, to jednak nie zmienia faktu, że można wydarzenia w tej książce czytać z przyjemnością. Znajdziemy w "Walce" momenty, które nas rozśmieszą, rozpalą policzki, ale i zaskoczą. Mnie osobiście wątek Prescott bardzo zaskoczył, ale i zainteresował. Dla niektórych może on się wydawać dotknięty po macoszemu, dla mnie jednak był poprowadzony dobrze. Podobało mi się także to, jak Prescott po zmianie swojej osobowości, dzieliła się swoim doświadczeniem z bliską jej osobą, której chciała pomóc. Było widać zachowawczość i niepewność przyjaciela Prescott, co dla mnie wydało się naturalne, że bał się zawalczyć o samego siebie i nie przychodziło mu to z łatwością. Nie ma, co ukrywać, że książka ma swoich zwolenników lub przeciwników. Niektórzy widzą w niej kontrowersyjne sceny, które ja osobiście jestem w stanie usprawiedliwić (jak choćby scena z wiewiórką - c'mon! Ludzie byli w strasznych emocjach wtedy! Mogę przymknąć oko na to, co wtedy zrobili). Ja osobiście polubiłam się z "Walką" 🩵Czyta się ją szybko ze względu na fabułę i prosty język, co tylko umila czas spędzony przy książce 🥰

Powieści Ali Hazelwood kocham wszystkie miłością nieprzemijającą i nie inaczej jest w przypadku i tej – od razu się zakochałam :) Autorka tworzy wspaniałych książkowych mężów, spokojnych i uważnych, kochających piękną i mądrą miłością. Ta książka jest dodatkowo komfortowa, ponieważ mamy tu temat traumy, która już nastąpiła i bohaterka usilnie z nią walczy, a nie jest dramatem rozgrywającym się gdzieś pod koniec książki i wpływającym na relację dwójki głównych bohaterów. Miłość jest tu jak zwykle świetnie opisana. Rodzi się stopniowo i naturalnie, z wzajemnym poznawaniem się i pomocą w trudnych sytuacjach, choć równocześnie zaczyna się od czysto fizycznego układu. Autorka przyzwyczaiła swoich czytelników do bezpruderyjnego podejścia do scen intymnych, do odsłaniania kolejnych możliwości spełniania swoich potrzeb przy okazji odzierając je także z oceniającego i deprecjonującego podejścia. To książka o zaufaniu, które jest podstawą w każdej relacji, także tej najbardziej podstawowej. Rewelacyjnie mi się tę książkę czytało :) Polecam pełnoletnim czytelni(cz)kom :)

Książka dosyć długo czekała na swoją kolej do czytania, ale po ostatnich mrocznych i ciężkich lekturach, uznałam że to już ten czas. Z twórczością autorki znam się bardzo dobrze, bo kupuję i czytam wszystko co się pojawia, więc do tej książki jak zawsze podchodziłam z entuzjazmem, choć wiedziałam, że ma być ona inna. To lektura bardziej młodzieżowa, słodka, ale też poruszająca ważne tematy. Sunny wierzy, że słodkości mogą poprawić każdy dzień. Dziewczyna pomimo pozytywnego i optymistycznego nastawienia do życia, zmaga się z kompleksami i niską samooceną. Kiedy poznaje Dallasa, który kradnie jej ciastko, nie spodziewa się, że ten pewny siebie rozgrywający tak bardzo namiesza w jej życiu. Na skutek niefortunnych zdarzeń, Dallas i Sunny zmuszeni są do zawarcia układu i wspólnego zamieszkania, a niewinna znajomość przeradza się w coś więcej. Uczuć niestety nie da się ukrywać zbyt długo i para będzie musiała stanąć na wysokości zadania by poukładać swoje sprawy. Pierwsze skrzypce oczywiście gra tutaj wydanie, ja mam wersję z barwionymi brzegami, na których widnieją najróżniejsze smakołyki. Całe wydanie wręcz ocieka słodyczą, ciasteczka są dosłownie wszędzie. Fabuła też jest bardzo słodka, ciasteczkowa i w ogóle totalnie nie dla mnie w obecnym wieku, ale jakbym czytała tę książkę z dziesięć lat temu, to ocena z pewnością byłaby wyższa. To romans w stylu new adult, nasi bohaterowie to studenci, którzy zmagają się z codziennością studenckiego życia. Choć to romans ja bardziej skłaniam się do przypisania jej do literatury młodzieżowej. Poruszone tutaj zostały tematy mocno związane z nastoletnimi problemami, takimi jak samoocena, chęć sukcesu, chęć dopasowania się do grupy, tematyka akceptacji w społeczeństwie i akceptacja samego siebie. Tematyka moim zdaniem ważna dla młodych ludzi wchodzących w dorosłość i tutaj też troszkę szkoda, że autorka nie weszła w nie głębiej. Zdecydowanie bardziej dominują tutaj elementy komedii i romansu, ale takiego niewinnego, wyważonego, uroczego i słodkiego, jak dla mnie było aż za słodko, liczyłam że może pojawi się jakaś konkretniejsza drama, ale nie. Choć nasi bohaterowie spotkali się z jakimiś tam trudnościami, to mimo to wszystko było lekkie, przyjemne, mało ekscytujące, wręcz ni jakie, ALE to mówię ta obecna ja, bo gdybym czytała tę książkę mając dwadzieścia lat, i nie miała tak mocno wypaczonego mózgu, to przypuszczam, że byłabym tym, wszystkim zachwycona. Lektura przyjemna, słodka, taka troszkę odmóżdżająca. Dla mnie to była lektura na dwa razy, bo ten poziom słodyczy był dla mnie momentami aż mdły, ale mimo to bardzo dobrze się bawiłam przy tej lekturze. To historia dla fanów prostych, lekkich i słodkich historii, dla młodzieży ale i dla dorosłych którzy potrzebują chwili na oddech, czy gdy chcą odpocząć od trudnych tematów niezależnie czy to w realnym czy książkowym świecie.

🛣️ Aradia po ukończeniu studiów nie jest pewna jak dalej poprowadzić swoje życie. I choć mogłoby się to wydawać dziwne, porzuca Chicago i wraca do miasteczka, w którym spędziła znaczną część swojego dzieciństwa - Hideout. W tej miejscowości dziadek dziewczyny ma sklep z narzędziami, w którym ona postanawia mu pomóc, jednocześnie zamieszkując piętro nad punktem handlowym. 🛣️ Pewnego dnia staruszek prosi ją, aby dostarczyła zamówienie do domu na końcu drogi. I to właśnie tam Aradia spotyka milczącego i niezbyt przyjemnego w obejściu Logana. Ale czy na pewno jest to ich pierwsze spotkanie? Wkrótce okazuje się, że nie, ponieważ Logan był jej dobrym znajomym z dzieciństwa. Niestety życie doswiadczyło go tak dotkliwie, że nie jest w stanie wykrzesać z siebie dawnego uśmiechu... 🛣️ Czy między Aradią i Loganen zaiskrzy? 🛣️ Jaki udział w całej historii będzie miał niejaki Denver? 🛣️ I czy dziewczyna postanowi zostać w górskim miasteczku na zawsze? 🛣️ Pierwsza myśl nasuwająca się po przeczytaniu tej historii - wspaniale sportretowani bohaterowie! Autorka utworzyła trzy główne, mocne postaci: Aradię, Logana i dziadka. Momentami pikantne w swej złośliwości dialogi między kobietą a mężczyzną, dziadek ze smakiem bawiący się w swatkę, apetycznie górski klimat pięknego miasteczka - to wszystko dało nam aromatyczną całość. 🛣️ Rozbawienie, smutek, żal, nadzieja, poczucie niesprawiedliwości, wesołość i łzy - mozaika emocji i uczuć podczas czytania gwarantowana.

Dawno nie czytałam komedii romantycznej, z której faktycznie się pośmiałam. Powoli zaczynałam wątpić, że ktoś jeszcze potrafi posługiwać się tym gatunkiem, ale na szczęście trafiłam na To nie jest kraj dla singli – Felicii Kingsley. Spokojnie można sięgnąć po tę książkę, jeśli zachęcił kogoś opis. Znajdziecie tu wszystko o czym mówi okładka: - Włoski klimat 10/10. Belvedere to urocza, włoska miejscowość, której mieszkańcy wiedzą wszystko o wszystkich. Słońce, wino i jedzenie w tej książce sprawiają, że ma się po niej ochotę na włoskie wakacje; - Humor 8/10. Ostatni raz tak pośmiałam się z książki Beth O’Leary. Humor nie był wybitny, a przekomarzanki bohaterów mogłyby być bardziej wyszukane, ale Michael konsekwentnie pakujący się w kłopoty i jego życiowe przemyślenia oraz oddziały matek snujące matrymonialne plany dla swych córek kupiły mnie całkowicie; - Romans 8/10. Nareszcie trafiłam na wątek miłosny, gdzie relacja między bohaterami stopniowo się rozwija, a na finał pod kołderką trzeba trochę poczekać. Jednak osobiście nie przekonał mnie wątek nastoletniej ciąży i jego rozwinięcie. Do ostatniej strony miałam obawę, że historia skręci w stronę przesadnego dramatu à la Moda na sukces. Chwilami Elisa była drażniąca, gdy wyjmowała swoją odznakę nastoletniej matki, a sam wątek, zamiast tła, zbyt mocno wpływał na jej relację z Michaelem, co zostawiło u mnie lekki niesmak. Ogólnie powieść bardzo pozytywna. Nawiązanie do Jane Austen jest tutaj raczej luźne, ale nie ma to znaczenia dla całości, bo czyta się szybko, lekko i przyjemnie.