Czarne wzgórza

Książka nie jest wybitnie wciągająca, ale jej lektura okazała się być niezwykle przyjemna. Tak po prostu miło było do niej powracać. Momentami kłuły w oczy ogromne spłycenia zarówno fabuły jak i bohaterów, a przeskoki z jednego wątku do drugiego, bez zagłębiania się w szczegóły, które nadałyby powieści odpowiedniej głębi czasami mnie niesamowicie irytowały. Przedstawiona historia ostatecznie okazała się być na tyle interesująca, by wyczekiwać jej kontynuacji. Z pewnością zakończenie to jest największy atut tej powieści.

Całkiem zgrabny kryminał z romansem w tle Czyta się go szybko, język jest prosty, przystępny, a cała książka dość szybko wciąga Brakowało mi trochę lepszego nakreślenia postaci, pomimo, ze wiemy o bohaterach dość sporo, to i tak brakowało mi tej kropki nad i Kompletnie zmarnowanym potencjałem jest postać Olivera Burke`a. Gdyby rozwinąć trochę tą postać, ukazać w całej krasie jego portret psychologiczny, śmiało dołożyłabym jeszcze ze dwie gwiazdki, tak pozostanę przy sześciu Podobała mi się również postać Sky i Jane, ale one również zostały potraktowane po macoszemu, a można by je naprawdę pięknie rozwinąć Najsłabszym ogniwem tej książki jest detektyw Williams. Niby policjant, niby powinien błyszczeć jako filar tej książki, a tymczasem, to taka mameja bez jaj, że aż przykro było czytać Polecam jako lekki odmóżdżacz na urlop lub długą podróż pociągiem

“Nie do opisania” to drugi tom z trzech wydanych w Polsce kryminałów połączonych z romansem autorstwa Laury Griffin. Miałam nadzieję, że wciągnie mnie jeszcze bardziej niż poprzednia część lub będzie na tym samym poziomie. Chciałam, żeby tak było, bo opis podobał mi się bardziej niż ten w “Nie do wykrycia”. Elaina McCord to agentka FBI na której ciąży ogromne brzemię. Jest córką jednego z lepszych agentów FBI w historii, a obecnie znanego pisarza. Jej marzeniem jest zostanie profilerem. To dlatego wstąpiła do Akademii i zależało jej na dostaniu przydziału pracy w wielkich miastach Stanów. Niestety dziwnym trafem zostało jej przydzielone Austin. Zostaje oddelegowana do śledztwa w sprawie serii zabójstw gdzie ofiarami są młode kobiety, otumanione narkotykami i brutalnie mordowane. W życiu Elainy pojawia się kolejny pisarz Troy Stockton, który ma reputację playboya i któremu bardzo zależy, aby zdobyć materiały do kolejnej książki. Kobieta stawia sobie za punkt honoru, aby trzymać się jak najdalej od Troy’a. Staje się to jednak trudne, ponieważ zabójca zaczął się kontaktować z Elainą. Jej życie jest zagrożone, a Troy sprawia wrażenie jakby naprawdę mu zależało… Byłam bardzo ciekawa jak będzie wyglądał wątek kontaktu mordercy z Elainą. Jednak ta historia bardzo mocno mnie rozczarowała. Uważam, że można to było bardziej rozbudować, bo niestety, ale to było takie nijakie. Nawet powiem, że tego kontaktu na linii Elaina a morderca było za mało. To bardzo ciekawy motyw i miał potencjał, ale autorka zdecydowanie wolała postawić na wątek miłosny, który w tym tomie był zdecydowanie bardziej wyeksponowany. To trochę ostudziło mój zapał do czytania. Na dodatek bardzo szybko domyśliłam się kto jest seryjnym mordercą. To też było trochę rozczarowujące, ponieważ autorka podała to jak na tacy i każdy czytelnik powinien na to wpaść po tym jednym rozdziale. W kryminałach najbardziej sobie cenię możliwość tropienie mordercy wraz z głównym bohaterem, a tu to zostało mi zabrane. Główni bohaterowie podobali mi się. Elaina to druga mocna bohaterka tego cyklu. Mocno stąpająca po ziemi, co prawda podejmując się pracy w bardzo męskiej organizacji jaką jest FBI musiała być twarda. Na dodatek obciążona jest legendą ojca, więc to było to dla niej dodatkowe utrudnienie. Uważam jednak, że miała dobre predyspozycje do tego, aby być agentką FBI, a w przyszłości profilerką. Na dodatek umiała dobrze łączyć kropki podczas badania sprawy. Jeśli zaś chodzi o Troy’a to nie mama do niego żadnych uczuć czy emocji. Był typową męską postacią, którą łatwo znaleźć w książkach, więc pewnie szybko o nim zapomnę. Trochę rozczarowała mnie ta część, bo spodziewałam się dużo więcej na linii kontaktów Elaina - morderca. Jednak dobrze mi się czytało, więc w zasadzie książka spełniła swoje zadanie, ale sama fabuła miała zdecydowanie większy potencjał, który nie został wykorzystany.

Niby dużo trupów, niby romans, trochę obyczajówka... ale było to przeciętne. Nie przekonali mnie do siebie główni bohaterowie i ich relacja. Najciekawsze dla mnie były fragmenty o tresurze psów i poszukiwania zaginionych osób. Raczej ta opowiastka mi w głowie nie zostanie na długo.

Nina w wieku 15 lat urodziła dziecko Mimo to nigdy się nie poddała, tylko uparcie dążyła do realizacji swoich marzeń. Bardzo podobało mi się jej podejście do życia, do tego, że nieplanowana ciąża wcale nie przekreśla naszych planów tylko nieznacznie je przesuwa. Jest b. ambitna...kończy szkołę , studia ciężko pracuje aż zostaje burmistrzem.. Jednak jej marzeniem jest prowadzenie pensjonatu.. Bank sprzedał jej wymarzony pensjonat Gregowi ...itd

Książka „Błękitny dym” Nora Roberts. Swoją karierę Reeny Hale związała z pracą w policji. Jest tam detektywem specjalizującym się w sprawach o podpalenie. Jej zafascynowanie pożarami związane jest z pożarem restauracji jej rodziców, gdy miała jedenaście lat. Teraz zastanawia się nad motywami jakimi kierują się podpalacze. Jeśli zaś chodzi o życie prywatne to, nie ma szczęścia - jej sympatie giną w dziwnych okolicznościach. Podobnie jest, gdy zaczyna spotykać się z nowym mężczyzną. Ktoś nęka ją anonimowymi telefonami z pogróżkami, że każdy kto się do niej zbliży, zginie w płomieniach. Życiu nowemu wybrankowi serca grozi śmiertelne niebezpieczeństwo. Uwielbiam czytać książki związane z tematem straży pożarnej, choć w tym przypadku była dość przewidywana. Książki autorki są schematyczne, jednak polubiłam ten bezpieczny styl.

Po “Nie do opisania” uważałam, że w sumie to dobrze, że mam do przeczytania tylko jeszcze jeden tom. Mój entuzjazm do tej serii trochę opadł po poprzednim tomie, ale chciałam już skończyć całą serię dostępną w Polsce. Na szczęście “Nie do wybaczenia” ma zdecydowanie lepiej skonstruowaną fabułę niż “Nie do opisania”. Mia Voss pracuje w prestiżowym Centrum Delty. jest specjalistką od DNA. Gdy pewnego dnia zostaje napadnięta i okradziona z samochodu uważa, że miała po prostu zły dzień. jednak, gdy życie jej siostrzeńca staje się zagrożone podejrzewam, że ktoś się na nią uwziął. Do tej pory nikt nie wiedział, co spotkało siostrę Mii. Rick Santos próbuje dowiedzieć się dlaczego Mia kłamie i postawiła na szali całą swoją karierę zawodową. Sprawy nie ułatwiają mu jego uczucia, a także to, że wcześniej zawiódł panią doktor Voss. Czy sprawa sprzed lat, którą Mia rozpamiętuje ma jakieś znaczenie? W “Nie do wybaczenia” wątek kryminalny był bardzo wciągający. Powiązanie przeszłości Mii z seryjnym mordercą było moim zdaniem strzałem w dziesiątkę. Cała historia była dużo lepiej zorganizowana niż poprzednia. Nie domyśliłam się od razu kto jest mordercą, co jest bardzo na plus. W poprzednim tomie bardzo zepsuło mi to radość czytania. Tutaj czułam napięcie podczas lektury. Może trochę zaczął mi przeszkadzać szablon dany na wątek miłosny. Było to kopiuj-wklej z poprzednich części. Oczywiście nie wymagam mega nowości, ale drobne zróżnicowanie byłoby dobre, ponieważ czytanie tego samego schematu na dłuższą metę jest męczące i irytujące. “Nie do wybaczenia” czytałam z dużo większym zainteresowaniem niż “Nie do opisania”. Pewnie z powodu sprawy kryminalnej i tego jak została poprowadzona przez autorkę. Polubiłam też głównych bohaterów, którzy byli mi najbliżsi z całego cyklu. Mia mocno związana z rodziną i nie pogodzona z przeszłością, która zdefiniowała jej drogę zawodową pragnie sama w końcu założyć swoją rodzinę. Pech chce, że Rick Santos nie jest mężczyzną skłonnym do ustatkowania się. Na dodatek ma swoją własną przeszłość, z którą niechętnie się dzieli. Mimo wszystko zależy mu na Mii i chce ją chronić. Nie rozumie jej uporu, aby pomagać w sprawie, co może grozić jej życiu. Mimo ogromnej przewidywalności i powieleniu schematu z poprzednich tomów to ten czytało mi się dobrze i płynnie. Z jednej strony cieszę się, że nie mam kolejnych części do przeczytania, bo przewidywalność doprowadziłaby mnie do szału, a z drugiej strony trochę szkoda, bo to takie przyjemne czytadło.

Jesse urodził się i wychował na wielkim ranczu w Arizonie, od pokoleń należącym do rodziny McKettricków. Jest bardzo przystojny, elegancki, bogaty i niefrasobliwy. Spędza cza na swoich przyjemnościach, czyli na ujeżdżaniu własnych koni, na grze w pokera,w przeciwieństwie do swoich kuzynów, którzy zajmują się rodzinną firmą. Poznaje też młodą dziewczynę Cheyenne Bridges, kiedyś w nim do szaleństwa nieszczęśliwie się zakochała. Życie jej nie rozpieszczało, przeszła dużo w swym życiu,patrzyła na ojca, która przepuścił, przegrał pieniądze w kasynie w grze w pokera, musi zapewnić byt swojej matce,zatroszczyć się o nią i o swego chorego poważnie brata, zadbać o nich by utrzymać rodzinę. Młodzi spotykają się często między nimi dwojga rodzi się głębokie uczucie. Zrelaksowałam się przy tym romansie, naprawdę zaskoczył mnie,poruszył. Przyjemna,lekka...ciekawa książka.

Prosta, wciągająca historia zmuszająca do refleksji nad tym do czego w życiu dążymy. Rozterki bohaterki zrozumiałe, często tak bywa u ludzi z dysfunkcyjnych rodzin, że szukają swojego miejsca w świecie. Każdy ma prawo błądzić. Wspaniały mąż, niejedna o takim marzy. Dobroć, miłość biła z tej postaci. Były narzeczony w moim odczuciu- dupek i egoista. Jak to bywa i w życiu, ocknął się dosyć późno. No i przyjaciółka, uchowaj Panie Boże od takich, które wiedzą, co dla Ciebie najlepsze. Zreflektowała się na koniec. Optymistyczna historia, szybko się czytało, miła odskocznia od codzienności, bo dlaczego nie może się zrobić ciepło na sercu z powodu fikcji literackiej?

W ostatnich dniach miałam ochotę na literaturę lekką i przyjemną, dlatego mój wybór padł właśnie na ten tytuł. I nie pomyliłam się. Książka jest napisana językiem łatwym i przyjemnym w odbiorze, fabuła nie jest skomplikowana i nie wymaga zastanawiania się nad nią, dzięki czemu powieść czyta się bardzo szybko i bardzo przyjemnie. Bohaterowie nie są liczni, ale za to mają interesujące osobowości i charaktery. Akcja umiejscowiona jest na ranczu w małej miejscowości, więc lektura ma ciepły i łagodny klimat - działa kojąco i uspokaja czytelnika. Autorka prowadzi wątki dość spokojnie, rytmicznie bez gwałtownych zwrotów akcji, ale nie jest też nudno, ponieważ co jakiś czas pojawiają się niespodzianki, które powodują przyśpieszone bicie serca i niepokój co będzie dalej. Jest to powieść obyczajowa, nawet można powiedzieć, że romans, więc zakończenie, jak i przebieg całej treści, są dość oczywiste i wiadome, ale mimo tego, powieść czyta się z ogromną przyjemnością, rozmarzeniem i ciepłem w duszy. http://selketowa.blox.pl/html

Bardzo przyjemna książka, pozytywnie nastrajająca. Dokładnie w sam raz na zimowy wieczór. Czyta się szybko i z uśmiechem na twarzy. Historia ciekawa, mimo iż rozwiązanie do przewidzenia. Jednak miło było się zespolić z losami bohaterów, wczuć w dialogi, nie było to monotonne a zabawne i wciągające. Podobała mi się ta powieść:)

Zachęcona nieciekawym opisem, ale wysoką średnią ocen, z pewnymi obawami sięgnęłam po tę pozycję. Niepotrzebnie. Historia niesztampowa o determinacji matki, która poświęciła absolutnie wszystko dla swojego dziecka. O sile miłości, niedoskonałej, która toruje sobie drogę do serca cierpiącej kobiety, wbrew jej woli. Książka z potężnym ładunkiem emocjonalnym, w niektórym momentach wywołującym tak silny ból serca, że trudno się czyta. Ale warto.

NA PRZEKÓR RODZINIE Tegoroczny luty zakończyłam powieścią Sandry Brown "Podarunki losu". Powróciłam do tej autorki po długiej przerwie i muszę przyznać, że było warto. Oczywiście nie jest to literatura najwyższych lotów, ale idealnie nadaje się na odprężający wieczór, nie koniecznie do poduszki. Tym razem pani Brown zabiera czytelnika do zachodniej części Teksasu gdzie zamieszkuje rodzina Hendrenów. Bob jest pastorem, człowiekiem konserwatywnym i zaściankowym. W dążeniu do realizacji określonych planów dzielnie wspiera go żona Sara. Hendrenowie mają dwóch dorosłych synów oraz adoptowaną córkę Jenny. Młodszy z synów - Hall jest ulubieńcem rodziców i spełnieniem ich marzeń. Łagodny, powściągliwy i bogobojny jest idealnym kandydatem na przejęcie schedy po ojcu. Podąża ścieżką wyznaczoną mu przez rodziców, w niedalekiej przyszłości ma poślubić Jenny, ale zanim to nastąpi Hall decyduje się jechać z pewną niebezpieczną misją do Ameryki Środkowej. Jego starszy brat Cage - niepokorny, nieokiełznany i krnąbrny, ma reputację miejscowego donżuana, a jego stosunki z rodzicami są dość chłodne. Na szczęście przez lata mężczyzna przywykł do tej sytuacji, żyje swoim życiem i nie przejmuje się plotkami. Prowadzi firmę zajmującą się wykonywaniem odwiertów i poszukiwaniem ropy i dobrze mu się wiedzie. Jenny natomiast została wychowana na przykładną żonę dla przyszłego pastora i podobnie jak Hall żyje zgodnie z oczekiwaniami swoich opiekunów. Mimo swojego młodego wieku jest pruderyjna,wstydliwa i bardzo staroświecka. Do czasu... Kiedy do Hendrenów dociera informacja z Meksyku o śmierci Halla, nagle w rodzinie wszystko się zmienia. Dochodzą do głosu ukryte pragnienia i chęć zawalczenia o własne marzenia... Sandra Brown znana jest z trzymających w napięciu powieści kryminalnych oraz romansów. "Podarunki losu" należą do tej drugiej grupy, ale historia została wzbogacona o elementy kryminału, dzięki czemu staje się bardziej intrygująca i ciekawa. Lubię od czasu do czasu sięgnąć po powieść właśnie tej autorki, ponieważ odpowiada mi bardzo jej styl pisania, sposób podsycania napięcia oraz niespodziewane zwroty akcji. I choć nie są one tak spektakularne jak w kryminałach, to zawsze wprowadzają element oczekiwania, niepewności i zaskoczenia. Fabuła powieści jest dość prosta, schematyczna, ale dobrze oddany klimat małego amerykańskiego miasteczka, gdzie nikt nie jest anonimowy sprawia, że opowiedziana historia ma swój niezaprzeczalny urok. Zachowany został też autentyzm co do wykreowanych postaci i zdarzeń, a to z kolei pozwala nam wierzyć, że opisane zdarzenia miały szansę naprawdę zaistnieć. Autorka w swoich romansach sporo miejsca poświęca sferze uczuciowej i cielesnej. W tej konkretnej historii jej podejście do tematu seksu i erotyki jest delikatne i wyważone, wolne od wszechobecnych dziś wulgaryzmów i przedmiotowego traktowania partnera. Dobrze było przenieść się na kilka dłuższych chwil za ocean i towarzyszyć Jenny i Cage'owi w realizacji marzeń i odkrywaniu swoich pragnień. Zainteresowała mnie ta historia i miło spędziłam z nią czas. Jeśli choć trochę lubicie takie romantyczne klimaty nie pozbawione zaskakujących niespodzianek, jakie dla bohaterów przygotowało życie, to "Podarunki losu" będą trafnym wyborem.

Pomyliłam kolejność czytania tej serii, na swoją obronę powiem, że nie wiedziałam że to jest seria i że książki są ze sobą powiązane. Chociaż jak dla mnie to można je czytać niezależnie od siebie. Abigail uwielbia dziergać różne rzeczy. Dzięki swojej przyjaciółce otrzymuje w spadku kawałek ziemi razem z małym domkiem. Cade kowboj z krwi i kości, który nie lubi jak mu się obcy ludzie kręcą po jego ziemi. Niestety nie ma nic do gadania. Z czasem się przekonuję, że nowa współlokatorka nie jest całkiem taka zła. Spodobała mi się dynamika relacji między Abigail a Cadem. Iskrzyło nieźle między nimi.

Sądziłem, że w romansach nie da się za wiele wymyślić i pierwsza część mnie o tym przekonała. Łatwo było odgadnąć tragiczny koniec. Ale druga częśc mnie wciągnęła. Oczywiście sporo tutaj niedomówień i przypadku, ale byłem ciekaw, w jaki sposób Lillibet wyda swoją kiążkę i połączy się z Bobem (bo przecież tak musiało być).

W części trzeciej poznajemy losy i zawirowania miłosne ostatniej z trzech sióstr mieszkających w miasteczku Lucky Harbour i prowadzących hotel - najmłodszej Chloe, szalonej dziewczyny, chorującej na astmę i marzącej o otworzeniu salonu Spa z kosmetykami własnego wyrobu. Wszystko w jej życiu wydaje się układać i być w miarę należytym porządku. Ale tak jest do czasu. I jak to w życiu czasem bywa, nic już nie będzie proste, kiedy na drodze naszej bohaterki zacznie zbyt często pojawiać się przystojny szeryf Sawyer. Czy ludzie tak od siebie różni niczym ogień i woda odnajdą dla siebie wspólną drogę? Czy nasza roztrzepana, czasem lekkomyślna, nieokrzesana, ale ciepła i troskliwa Chloe rozkocha w sobie Sawyera - ułożonego, zorganizowanego, odpowiedzialnego i opanowanego stróża prawa? Dowiecie się, kiedy sięgniecie po tę pozycję. Jedno jest pewne, po przeczytaniu "Do szaleństwa" malowanie ścian już nigdy nie będzie kojarzyło mi się tylko z ich malowaniem. ;) Kobietki z mojej biblioteki śmieją się, że czytam takie serie od końca czyli od ostatniego tomu. No cóż, co ja poradzę, taka moja uroda ;). Zresztą książki Shalvis są tak skonstruowane, że można po nie sięgać za koleją jak i czytać osobno i zacząć np. od tego tytułu, który nam akurat spodoba się pierwszy. Tak było i w moim przypadku. Po cichu zastanawiam się co ja będę czytać jak już skończę tą serię. A zbliża się to już nieubłaganie – został mi tylko jeden tom, a bardzo polubiłam styl pisania Shalvis, który jest przyjemny, przystępny, niemęczący, pełen emocji; z bohaterami, którzy nie tylko mają problemy związane z ich przeszłością, dorastaniem, ale i tym jacy są, że pewne życiowe sprawy bardziej zaprzątają im myśli, ale potrafią też się śmiać i żartować i równie namiętnie kochać. Tak, lekkiej erotyki w powieściach tej autorki też nam nie zabraknie. Polecam, seria Lucky Harbour to według mnie jedna z lepszych kobiecych serii. Bardzo odpowiednia dla relaksu i odprężenia, przy której nie trzeba zbytnio wysilać swojej pięknej kobiecej główki i puścić wodze wyobraźni. ;)

Całkiem zgrabnie napisany kryminał. Akcja toczy się wartko, książka wciąga od pierwszej strony Nie jest to może jakaś wybitna literatura, ale czyta się naprawdę przyjemnie Ta część podobała mi się dużo bardziej niż pierwsza Polecam na leniwe, zimowe wieczory

Lekka, przyjemna, dowcipna. Czyta się rewelacyjnie! Szkoda, że tak szybko wiadomo kto zabił, ale to chyba nie jest ten rodzaj książki, który ma trzymać w napięciu do końca ;) W każdym razie świetny czynnik pozwalający się zrelaksować. Szukam kolejnych książek tej autorki ;)

Nie porwała mnie ta książka. Kompletnie nie rozumiałam bohaterek - ani Birdie, jej usługiwania córkom i siostrze, a wcześniej mężowi; ani Chess, nie mogącej się zdecydować ktorego z braci wybrać; ani Tate z jej dziwnymi rozterkami i myślami; ani tym bardziej Indii i jej zmiennych preferencji seksualnych. Daję sześć, bo w sumie czytało się nieźle i nie miałam żadnego problemu z przebrnięciem przez tę historię, tylko po prostu bohaterki i ich wzajemne relacje wydawały mi się dziwaczne.

Lucky to lokalny podrywacz, który doskonale wie, że może mieć każdą. W barze, w którym akurat przebywa, do jednej z dziewczyn zaczynają przystawiać się faceci, a nasz bohater (dosłownie i w przenośni) postanawia stanąć w jej obronie i wdaje się z nimi w bójkę. Kobieta nie ma zamiaru mu nawet podziękować za pomoc, wychodzi z baru, a Lucky śledzi ja aż do motelu. Postanawia wprosić się do jej pokoju i wymusić na niej opiekę ze względu na obrażenia, jakie mu zadano podczas bójki 🤼‍♂️ Na niego działa alkohol, ona jest w psychicznej rozsypce. W nocy zbliżają się do siebie, jednak Lucky budzi się rano sam. Co więcej, okazuje się, że w nocy ktoś podpalił warsztat jego firmy rodzinnej. Starty poniesione podczas pożaru są bardzo duże, a policja zaczyna go podejrzewać, gdyż nie ma alibi na tę felerną noc. Lucky chce odnaleźć dziewczynę, aby ona za niego poświadczyła. Wówczas cała akcja jeszcze bardziej się komplikuje. 📚📚