Carlos Tévez. Droga ze slumsów na piłkarski szczyt

Ostatnie dwudziestolecie stoi pod znakiem wyraźnej dominacji futbolu hiszpańskiego. Dwukrotne Mistrzostwo Europy, Mistrzostwo Świata, dziewięciokrotny triumf w Lidze Mistrzów (duet Real Madryt/FC Barcelona), jedenastokrotne zwycięstwo w Pucharze UEFA (Lidze Europy), długo można by wymieniać… Nie dziwi zatem wysyp książek poświęconych piłkarzom z Hiszpanii. Do tej pory miałem okazję zapoznać się z publikacjami na temat takich gwiazd jak Iniesta, Ramos, Raul, Xavi. Jednak dopiero biografia „Tarzana”, bo tak nazywano Carlesa Puyola, spełniła moje oczekiwania. Została wydana wręcz w idealnym momencie, u schyłku kariery tego zasłużonego graczy. Ostoja reprezentacji (100 A – 3 gole) oraz FC Barcelona, dla którego fenomenalne okazały się zwłaszcza lata 2008-2010. W tym niesamowity sezon 2008/09, w którym jego drużyna zdobyła wszystkie możliwe trofea. Książka opowiada o karierze Puyola z perspektywy sezonów i ważniejszych meczów, w których brał udział. Fajnie wyglądają relacje ze spotkań, przypominające uczestników oraz kluczowe momenty. Ilość szczegółów jest momentami zbyt wielka (co może zniechęcać fanów innych drużyn niż Barca), a zważając na powtarzalność przeciwników pucharowych (Chelsea Londyn, Inter Mediolan, Manchester United, Real Madryt) czasami przydałoby się krótkie podsumowanie sezonu. Przydałoby się też nieco więcej światła w tekście. Dobrze, że publikacja nie pomija ludzkiej strony zawodnika, problemów z kontuzjami. Co ciekawe, mimo niezwykłych sukcesów, Carles Puyol nie był bohaterem skandalów obyczajowych, nie stał się postacią z kolorowej okładki. Raczej jest przykładem ciężkiej pracy, zaangażowania oraz przywiązania do barw klubowych – nigdy nie zamienił koszulki blaugrana na inną. To rzadkie w obecnym świecie pieniądza, gdy zawodnicy podążają za coraz większymi apanażami. 7,5/10

Bardzo ciekawa pozycja opisująca karierę legendy klubu Real Madryt, jednego z najlepszych oraz najwszechstronniejszych piłkarzy globu Raula Gonzalesa Blanco. Książka jest podzielona na 3 części, pierwsza to lekko rozbudowany biogram Raula, druga to opinie o piłkarzu kolegów z boiska, trenerów, działaczy. Ostatnia, trzecia cześć to wywiad przedstawicielki największego polskiego serwisu o Realu Madryt z głównym bohaterem. Nie ukrywam że jestem fanem zarówno tego zawodnika jak i teamu ze stolicy Hiszpanii, dlatego lektura tej książki sprawiła mi dużą przyjemność. Nie jest to stricte biografia ale warto ją przeczytać bo Raul Gonzales Blanco swoją postawą życiową powinien być wzorcem sportowca, rodzica i człowieka dla wielu nie tylko wiążących swoją przyszłość ze sportem.

Zdziwi Was być może fakt iż przeczytałam biografię trenera, byłego trenera FC Barcelony, wszak jako wyznawczyni madryckiej królewskiej wiary powinnam nienawidzić tego co katalońskie. Moja filozofia jednak nie do końca tak wygląda. Tak jak w przypadku Messiego, tak i w przypadku Guardioli, ciekawił mnie fenomen, tajemnica sukcesu. Chciałam wiedzieć więcej, dzięki temu więcej zrozumieć. Dla wielu stan poruszenia, wzruszenia, łez w oczach związanych z piłką nożną jest kosmosem i przejawem totalnego debilizmu. U mnie to normalka, przede wszystkim ta książka i chyba ta ‘recenzja” jest dla osób „czujących” piłkę. Trudno mi sobie wyobrazić, że sięgnie po nią osoba, która nie wie w jakiej lidze gra Barca, i będzie w czasie Mundialu wyczekiwała meczy FC Barcelona vs Real Madryt ;] Takim państwu(Mamo, tak Tobie też, mimo że rozpoznałaś trenera Barcelony na okładce, upraszam o nieczytanie). Guardiola jest w futbolowym świecie legendą, przyszedł do Barcelony gdy ta turlała się, nawet nie po dnie, a poniżej owych kilku metrów mułu. Duma Katalonii, zbierała się po ukłonie jaki musiała oddać Mistrzowi z Madrytu. Naprawdę byli w potrzebie. Genialna drużyna, ogromny potencjał, ale brakowało krzesiwa. Pojawił się Pep Guardiola, wychowanek Barcelony, który kilka lat wcześniej opuścił swój klub i poszedł szukać szczęścia w innych ligach. Czy je znalazł? Raczej nie! Kontuzje, upokarzająca afera w którym oskarżono go o doping. Pep jednak ma otwarty umysł. Wciąż się uczy, aby skoro los skieruje go znowu do Katalonii pokazać na co go stać. Książka Jaume Collelli to biografia Najlepszego Trenera wg. FIFA. Talent Guardioli jest bezdyskusyjny, natomiast sama książka… ciężko o niej opowiedzieć. To pokazanie drogi jaką przeszedł Pep od rodzinnego miasteczka, gdzie kopał piłkę gdzie się dało, do największych, najpiękniejszych stadionów świata. Do splendoru wielkich ludzi futbolu. Powiecie – wielkie mi rzeczy, o tym są biografie – i po części będziecie mieli rację. Autor luźno traktuje chronologię. Książka kojarzy mi się z opowieścią, snutą, na żywo, przez co momentami chaotyczną. Autor potrafi w jednej chwili rozwodzić się nad historią piłki nożnej, po to by niemalże całkowicie pominąć życie osobiste Pepa. Guardiola jest skrytym człowiekiem, który chroni swoją prywatność, jest wiec osobą o której diabelnie trudno napisać dobrą, wyczerpującą biografię. Bo skąd czerpać informację. No nie zdradza żony, ma ją jedną, dzieci ma, ale śłubne, nie dał nikomu po m… znaczy się po twarzy. Jak raz, czy dwa powiedział coś ostrzejszego w stronę Mou(czy jak to polscy komentatorzy mawiają Wielkiego MUuuu) to było gadania o tym przez kilka dni. Jaki jest Guardiola? Spokojny, wyważony, rozkochany w piłce. Sprawia wrażenie wrażliwego faceta, dla którego muzyka poważna i wieczór z książką nie są obciachem, a normalką. Fajny facet! Tacy mężczyźni jeszcze istnieją!!! I na dodatek od lipca będą trenowali klub z Monachium! Drogie Panie, proszę brać się do czytania, na wakacjach jedziemy po autograf!! Ja nieco inaczej bym napisała tę biografię, ale miałam i tak się wzruszyłam, na epilogu, który napisał Dariusz Wołowski! Świetny kawał prozy, cudownie lekkie pióro i doskonały dobór informacji!! Dla mnie ta książka była przygodą, wielu rzeczy nie wiedziałam, o wielu nie słyszałam, a były i takie które musiałam sobie żywo przypomnieć, po czym stawały mi żywo przed oczami. Wielbicielom FC Barcelony nie muszę polecać, osoby lubiące czytać o piłce, na pewno się zainteresują. A Reszta…. Nie wiecie co tracicie :P

Z perspektywy kibica United bardzo ciekawa lektura. Można przypomnieć sobie o wielu ciekawych incydentach jak konflikt Evra-Suarez czy dowiedzieć się paru ciekawostek np. jak wygląda kontrola dopingowa po meczu. Żałuję, że nie ma nic o licznych skandalach Anglika, ale rozumiem że tyczy się ona wyłącznie kariery piłkarskiej. Autobiografia wydaje się trochę przeciągnięta, tyle razy przeczytałem o przedmeczowych rytuałach Wayne'a, że zapamiętam je do końca życia.

Luis Suarez na piłkarskich boiskach dał się poznać jako postać kontrowersyjna, wielokrotnie zawieszany przez sądy sportowe za swoje nietypowe występki: dyskusje z sędziami, podejrzenia o rasizm czy wreszcie... ugryzienie rywala. Jako wielka fanka FC Barcelony i talentu Urugwajczyka z wielkim entuzjazmem sięgnęłam po autobiografię piłkarza. Futbolista odważnie i szczerze rozlicza się ze swojej przeszłości. Już pierwsze karty poświęca "starciu" z Giorgio Chiellinim podczas mundialu w 2014 roku i opisuje to wydarzenie ze skruchą, nie tłumaczy się zbytnio, a opowiada o terapii, na którą zaczął uczęszczać i pomocy ze strony rodziny. Oczywiście nie uciekł od skrytykowania absurdalnej kary od FIFA. Fani katalońskiego klubu, którzy liczą na nieco informacji z szatni FC Barcelony, mogą poczuć się zawiedzeni. Książka została napisana jeszcze przed transferem do Blaugrana, więc Suarez zaledwie wspomina o nowym etapie swojej kariery. Są za to relacje z Nacionalu, Groningen, Ajaxu i Liverpoolu, z naciskiem na ten ostatni klub. Jest historia pięknej miłości do żony Sofi, są komentarze dotyczące atmosfery panującej w szatni, pieniędzy i sławy w futbolu, agentów i działaczy klubowych. Nie mogę odeprzeć wrażenia, że Cruzando la linea powstała, by nieco "odkupić swoje winy" w oczach kibiców, by załagodzić medialnie wizerunek piłkarza. Mimo wszystko, nie mam mu tego za złe, ponieważ El Pistolero zrobił to w dobrym stylu, czas na lekturę upływa przyjemnie i bardzo szybko. Polecam wszystkim fanom futbolu i nie tylko. Nie jest to, często spotykany w pozycjach tego typu, opis kolejnych spotkań czy analiza taktyczna futbolu, ale porywająca inspirująca opowieść człowieka wywodzącego się z biedy, który dzięki własnemu uporowi, ciężkiej pracy i dużej wierze w siebie stał się jednym z najlepszych goleadorów swojej epoki.

Będąc trochę przypadkowo w Gorzowie Wielkopolskim wpadła w moje ręce autobiografia Stefana Effenberga. Szczerze powiedziawszy nie mam pojęcia, czy wydawnictwo „Duch Sportu” jeszcze istnieje i czy wydało inne publikacje sportowe. To pośrednio mogło mieć wpływ na dość skromne wypromowanie tej książki. A czy bohater tych wspomnień był na tyle charakterny i niepokorny by zapisać się w pamięci kibiców ? Rzecz dyskusyjna, bo na niwie reprezentacyjnej występów miał niezbyt wiele (35 A – 5 goli), co pośrednio wynikało z trudnego charakteru i mało kulturalnego zachowania w trakcie MŚ 94 w Stanach Zjednoczonych (pamiętam ten mecz i ten mundial :-). Dla wielu zapisał się głośnym romansem z żoną kolegi klubowego – Thomasa Strunza. Dziś takie historie nie robią szczególnego wrażenia, ale wtedy roiło się od komentarzy. Za to na płaszczyźnie osiągnięć klubowych – Effenberg ugrał co chciał, reprezentując barwy Bayernu Monachium. Co do książki – spodziewałem się skandalizujących opisów, braku przebierania w słowach, tymczasem piłkarz zaprezentował się jako niezwykle spokojna i racjonalna osoba. Być może wpływ na taki kształt wspomnień miał współautor oraz wydawca. Jeżeli na drodze zawodnika pojawiały się momenty burzliwe bądź dwuznaczne, potrafił o nich opowiedzieć zachowując spory obiektywizm. Odpowiedzialnością za swoje impulsywne zachowanie obarcza w dużej mierze dziennikarzy – co w niektórych przypadkach mogło być prawdą. Na pewno zaś nie krył się nigdy ze swoimi poglądami, mówiąc odważnie wprost co myśli, co nie przysparzało mu zwolenników. O wielu osobach ze świata futbolu pisze bez ogródek, nie kryjąc swoich antypatii, zachowując przy tym nieco złośliwe poczucie humoru – tu warto zobaczyć rozdział o takim graczu jak Lothar Mattheaus. W sumie może nie jest to absolutna rewelacja, ale w świecie dominującej dziś lukrowanej literatury piłkarskiej ta pozycja okazała się soczysta i bardzo przyjemna w czytaniu.

Książka "Messi. Biografia" autorstwa Guillem Balagué to fascynująca podróż przez życie jednego z najwybitniejszych piłkarzy w historii, Lionela Messiego. Balagué, z niezwykłą precyzją, przedstawia czytelnikowi nie tylko kulisy futbolowej kariery Argentyńczyka, lecz również jego prywatne życie, ukazując drogę od małego chłopca z Rosario do światowej sławy. Balagué wnikliwie analizuje nie tylko sportowe osiągnięcia Lionela Messi, lecz także rzuca światło na jego osobiste życie i fascynujące pochodzenie. Balagué zaczyna od początków Messi w FC Barcelonie, momentu, gdy 17-latek strzelił swojego pierwszego gola, stając się najmłodszym piłkarzem, który tego dokonał w barwach tego klubu. Autor bada włoskie korzenie Messiego, co dodaje kolejny wymiar zrozumienia dla czytelnika gwiazdy piłki nożnej. Opisuje także fascynujące początki w szkole La Masía, gdzie niepozorny chłopak z łatwością ogrywał swoich przyszłych kolegów z drużyny. Książka stawia sobie za zadanie ukazać ludzką stronę Messiego, pomijając jego wpływy i bogactwo. Balagué odkrywa, że za maską najlepszego piłkarza świata kryje się człowiek skromny i cichy, który zdobył serca milionów swoją grą. Balagué opisuje również wnikliwie jego początki w słynnej akademii La Masía, gdzie już jako dziecko imponował umiejętnościami, ogrywając przyszłych gwiazdy jak Piqué czy Fàbregas. "Messi" to nie tylko biografia, lecz prawdziwa biblia dla fanów piłki nożnej, ukazująca drogę "Pchły" do statusu najmłodszego strzelca bramki dla FC Barcelony. Balagué oddaje hołd geniuszowi Messi, rzucając światło na jego niepozorną i skromną osobowość, która zdobyła serca milionów kibiców na całym świecie. Intrygująca książka Balagué to niezbędna lektura dla każdego miłośnika futbolu, zwłaszcza fanów Barçy. Przez dokładne spojrzenie na życie "Pchły", autor dostarcza czytelnikowi wnikliwej analizy, uczynionej z pasji do tego niezwykłego sportowca. "Messi: Życie na szczytach" to opowieść o 13-latku, który nie mógł rosnąć, ale wyrósł na legendarnego piłkarza, pozostawiając nieśmiertelny ślad w historii futbolu.

Trzeba przyznać autorowi, że wykonał kawał dobrej roboty. Zebrał bardzo dużo informacji i opisał Henry'ego nie tylko jako zawodnika, ale również jako człowieka. Sam autor zaznaczył, że zależało mu na napisaniu "biograficznego eseju", a nie typowej, klasycznej biografii i momentami faktycznie jest to mocno wyczuwalne. Przyznam się bez bicia, że czasami musiałem się naprawdę skupić, żeby nie zgubić wątku, bo Auclair do każdego tematu podchodził bardzo szczegółowo. Jeśli chodzi o Henry'ego, to dla mnie jest absolutną legendą. Co oczywiste, nie miałem nigdy okazji dowiedzieć się o nim zbyt wiele od strony prywatnej, dlatego byłem zdziwiony po przeczytaniu książki, bo okazało się, że "Titi" jest poniekąd egoistą, wszystko w życiu kalkuluje i nie należy do najprzyjemniejszych gości. Tytuł tej pozycji - Samotność na szczycie - może dziwić, ale po lekturze tej książki myślę, że nikt nie będzie miał problemu ze stwierdzeniem, że jest wyjątkowo trafny.

Autobiografia Stevena Gerrarda, ikony Liverpoolu, rzuca światło na niezwykłą karierę piłkarską i oddanie dla klubu. Choć pełna fascynujących anegdot i refleksji uważam, że narracja miejscami staje się nieco monotonna, co może sprawić, że lektura staje się trudniejsza. Niemniej jednak, dla fanów klubu i samego Gerrarda, książka ta nadal stanowi cenne źródło wglądu w życie i zawodową podróż tej legendarnej postaci.

Ciężka opinia do napisania, bo autor to legenda mojej ukochanej drużyny. Legenda obok mojego idola Gigiego Buffona. Oczekiwania spore, po lekturze lekki niedosyt, choć dość przyjemnie się czyta i widać,że autor chciał pokazać swą historię jak chciał. Wyszła całkiem przyjemna i szybko mijająca opowieść, którą polecam przeczytać

Tym razem obraz trenera oczami kolegów z boiska ławki trenerskiej i rodziny. Wszyscy opisują że Pep zawsze dążył do celów które sobie wyznaczył, większość z wypowiadających się uważało, że zajdzie daleko. Bardzo ciekawe zestawienie osób które opowiadają jaki wpływ wywarł na nich obecny trener Bayernu Monachium. Ciekawa lektura nawet dla osób nie lubiących piłki nożnej.

Za dużo futbolu, za mało życia. Iście kronikarskie opisywanie prawie wszystkich meczów Erica w Anglii bardzo szybko stało się nudne i nie wnosiło nic. Strasznie zabolało mnie też pominięcie wątku rozwodu? Z książki wynika, że Isabelle akceptowała wszystkie wybryki męża i jej jedynym problemem była konieczność ciągłych przeprowadzek. To główna luka biografii, a można znaleźć ich więcej.

Zdecydowanie książka po którą sięgną fascynaci piłki nożnej i to nie takiej powszechnej lecz Ci, którzy chcą poznać tajniki futbolu z różnych punktów widzenia. W tym przypadku mamy okazję spojrzeć na zawód trenera piłki nożnej na przykładzie holenderskiego coacha Luisa Van Gaala. Jesteś to osobowość jednocześnie kontrowersyjna jak i szanowana. Każdy kto miał okazję go poznać określi go jako charyzmatycznego. Dla jednych idol i wzór, dla innych gbur i zadufany w sobie egoista. Mimo, że początkowo nie interesowała mnia, aż tak bardzo ta postać to w miarę czytania zaczynałem odczuwać, że chcę go poznać, bo okazał się osobą na prawdę ciekawą, a książka ta potrafiła to przekazać. Biografia godna polecenia, oczywiście dla osób interesujących się piłką nożną - zapewne ta osoba nie jest im obca.

I kolejna książka na półce z biografiami piłkarskimi… Może czytam ich ostatnio za dużo, ale opowieść o życiu gwiazdy francuskiej piłki, jaką niewątpliwie był pomocnik Franck Ribery (81 A - 16 goli), niespecjalnie mnie zachwyciła i porwała. Niby są ciekawostki, opowieści o trudnych początkach, wspomnienia o cenionych i ważnych szkoleniowcach, ale czegoś tutaj brakuje. Może na tak subiektywną ocenę ma wpływ skandalizujący tryb życia piłkarza: afery obyczajowe, dyskusyjne wypowiedzi zawodnika. To mimowolnie sprawia, że traktuję książkę jako próbę ocieplenia i „wybielenia” wizerunku zawodnika. Chociaż z jednym mogę się zgodzić: Ribery był piłkarzem obdarzonym talentem, który niczym Robert Lewandowski, uzyskał z Bayernem Monachium niemal wszystko (9-krotny mistrz Niemiec, zdobywca Ligi Mistrzów). I analogicznie jak polski napastnik nie doczekał się Złotej Piłki za rok 2013, choć naprawdę na to zasłużył. Mam autentyczny zgryz z oceną, toteż zachowawczo wystawię 6.0 – trochę poniżej oczekiwań.

W moje ręce wpadła kolejna biografia poświęcona wielkim piłkarzom naszych czasów. Z triady Lionel Messi – Cristiano Ronaldo – Neymar, ten ostatni osiągnął chyba relatywnie najmniejsze sukcesy. Tylko złoty medal olimpijski, brak medalu mistrzostw świata, zaledwie srebro w Copa America 2021. Pamiętajmy jednak, że w tym gronie jest on najmłodszym i ma przed sobą przynajmniej sześć lat grania na światowym poziomie. Z drugiej strony zauważalny jest mniejszy apetyt na sukces, jakby zawodnika zadowalały seryjne tytuły mistrza Francji w barwach PSG oraz świadomość bycia gwiazdą pop-kultury. Żywot celebryty, charakterystyczna fryzura, koszulki i inne gadżety sygnowane jego nazwiskiem – to jednak gigantyczne pieniądze i mogą budzić większe zainteresowanie niż sama gra. O tym traktuje też niniejsza książka, aczkolwiek więcej w nim zachwytu nad niepoślednimi umiejętnościami Neymara. Autor zauważa też niepokorny charakter, w tym słynny konflikt z trenerem Santosu. Nadmierne zwiększenie poborów, aby zatrzymać gwiazdę „Ryb” w składzie doprowadziło do przekonania o swojej nieomylności. Wątpliwość może budzić powtarzana teza, iż w przypadku tej kariery nie chodzi o pieniądze. Cóż, książka została napisana w 2014 roku, jeszcze przed nałożeniem gigantycznej kary podatkowej. Luca Caioli, podobnie jak w przypadku książki o Messim, przedziela kolejne rozdziały wywiadami z osobami ze świata piłki, które miały okazję zetknąć się z Neymarem. Czasem powoduje to zakłócenie toku narracji. Jest krótki polski wątek – debiut Brazylijczyka w Barcelonie (12 minut) miał miejsce w trakcie towarzyskiego meczu z Lechią Gdańsk (2:2) w 2013 roku. W sumie nieco lukrowana biografia (uwaga: w dwóch wersjach okładek w koszulce Brazylii i Barcelony), choć na uwagę zasługują wstawki o początkach futbolu w Brazylii oraz dziejach Santos FC.

Nazwisko Roberta Lewandowskiego jest na ustach całego piłkarskiego świata od co najmniej kilkunastu miesięcy. Przez ostatni rok Polak dokonał więcej, niż niejeden zawodnik przez całą swoją karierę. Dziś „Lewy” jest bohaterem Dortmundu, a włodarze Manchesteru United czy Bayernu Monachium chcieliby mieć go w swoim zespole. Co sprawiło, że skromny chłopak z Polski zrobił tak oszałamiającą karierę? Odpowiedź na to i inne pytania znajdziecie w książce Natalii Doległo – „Lewy. Sylwetka piłkarza”. Historia sukcesu napastnika przypomina amerykańską bajkę „od pucybuta do milionera”, jednak gdyby nie zdolności i samozaparcie Lewandowskiego, to dzisiaj najprawdopodobniej byłby kolejnym zmarnowanym talentem. Zanim Robert trafił do Borussii, przeszedł ciężką szkołę życia. Już na początku swojej przygody z piłką musiał zmagać się z ciężką kontuzją, nie chciano go w Legii Warszawa, a ówczesny trener poznańskiego Lecha, Franciszek Smuda powiedział o nim, że jest „drewniany”. Jednak te wszystkie wydarzenia tylko go umocniły i sprawiły, że dzisiaj jego nazwisko jest marką, a on sam, mimo, że ma dopiero 24 lata, jest uważany za jednego z najlepszych polskich piłkarzy. Cztery gole, jakie Lewandowski wbił Realowi Madryt w półfinale rozgrywek Ligi Mistrzów to nie przypadek, tylko wypadkowa talentu, ciężkiej pracy i tego, że szkoleniowiec BVB, Juergen Klopp w odpowiednim czasie mu zaufał. W książce znajdziemy wypowiedzi najsłynniejszych polskich zawodników: Tomasza Frankowskiego, Tomasza Hajty, Jana Tomaszewskiego, Andrzeja Juskowiaka, Jana Urbana, Jerzego Dudka i innych. Każdego z nich autorka pytała o to, w czym tkwi fenomen „Lewego” i dlaczego akurat jemu udało się wybić. Publikacja zawiera również szereg ciekawostek dotyczących życia prywatnego zawodnika, jego systemu wartości i zainteresowań, a także dokładne statystyki Lewandowskiego (gole, kartki, czas spędzony na boisku w każdym meczu). „Sylwetkę piłkarza” czyta się szybko, gdyż jest napisana w bardzo przystępny sposób, dlatego nawet osoby niezbyt interesujące się futbolem mogą po nią sięgnąć i poznać historię snajpera z Dortmundu.

Mark Halsey - jeden z najlepszych sędziów najlepszej ligi na świecie jaką jest Premiership. Sędzia którego życie może być pięknym przykładem że nie wolno się poddawać i zawsze walczyć o swoje. Historia człowieka który wychowywał się bez biologicznego ojca, który przeżył ciężką chorobę swoją jak i swojej najbliższej rodziny a przy tym nie dał się złamać pomimo faktu że bardzo wiele osób rzucało mu kłody pod nogi. Książka opowiada właśnie o tym jak Mark dostał się na sam szczyt. Kto mu pomagał a kto wręcz przeciwnie. Jak to wygląda na górze według niego, dużo brudów zostało też ujawnionych co próbowali zatuszować coraz to nowymi kontraktami które nie pozwalały mówić jak to wygląda od wewnątrz. Dodatkowo Pan Halsey opowiada o zmaganiu się z chorobą o przyjaźniach nawiązanych podczas swojego sędziowania z takimi osobami jak Jose Mourinho. Książkę czyta się bardzo przyjemnie, lekko, wrażenie jakby to była rozmowa a nie książka. Polecam nie tylko sędziom do poczytania!

Jak na moment kariery Messiego w którym powstała ta książka bardzo dobrze opowiada o jego życiu od dzieciństwa do momentu kończenia pisanie jej. Dużo informacji, wątpię żeby następny autor podczas pisanie książki po zakończeniu przez Messiego kariery (książki na którą chętnie czekam) zmieścił tak obszerny opis okresu życia którego dotyczy ta książka. Bardzo szybko i przyjemnie czyta się tę biografię.

Piłka nożna, czyli gra która elektryzuje miliony ludzi na całym świecie. Piłkarze zarabiają niebotyczne pieniądze, ktoś stwierdzi że przesadzone, być może (w przypadku polskich ligowców, z całą pewnością). Tak jak na czele Kościoła stoi Watykan, tak i piłka nożna ma swoją organizację, która nie przejmuje się przepisami prawa, kręci wałki, stanowi swoiste państwo w państwie. Jest to swego rodzaju tajemnica poliszynela, każdy o tym wie, jednak instytucje które mają narzędzia do tego, aby położyć temu kres, dziwnym trafem nie są w stanie, albo nie chcą tego zrobić. O tym właśnie jest ta książka, o różnego rodzaju machinacjach, korupcji, szwindlach, jednym słowem szambo. Przerażająca sprawa.

Niedosyt. I to duży! Książka wydana w Polsce w 2014, ale treść kończy się na 2008. Największą wadą jest to, że brakuje w niej głębszego wejścia w dany temat. Mało o wielkiej Parmie, krótkie wątki o MS'06. Juve w Serie B też ledwo wspomniane. Każdy z tematów pokrótce, jakby komuś się gdzieś spieszyło... Kilka ciekawych anegdot Gigi powiedział, poczucie humoru, wydaje się że szczere podejście do swojego życia i wybryków. To sprawia, że czyta się bardzo szybko. 6/10 i tak mocno naciągane.