Blood from Blood. Vito

Okładka jest utrzymana w szarości, czerni i bieli. Z dodatkiem czerwonych napisów. Przyznam się szczerze, że ostatnimi czasy takie okładki bardzo mi się podobają. Widzimy kobietę i mężczyznę, ale coś w sobie mają, że się przyglądam, nieco dłużej niż powinnam. Posiada kremowe stronice, czcionka jest wystarczająca dla oka, odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane. Literówek brak. Podzielona została na rozdziały, które są prowadzone przez dwójkę głównych bohaterów: Ellie i Diega. Ma również skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka słów o autorce, a na drugim zobaczycie patronów medialnych. Jest to moje pierwsze spotkanie z autorką, nie wiedziałam, czego mogę się spodziewać. Tym bardziej, że jest to debiut, a wiecie, że jedne są lepsze, drugie gorsze... Nikt nie musi być idealny. I jeszcze temat mafijny, czyli totalnie nie mój gust. Ale, że znalazły się dwie pierwsze części w mojej biblioteczce, to postanowiłam je przeczytać, dać szansę. I szczerze, to po pierwszym tomie mam mieszane uczucia. Nie jest zła, ale jakaś super porywające, to też nie. Czyta się szybko, lekko, bez jakichkolwiek blokad. Ale brakło mi emocji, takich szczerych... Na samym początku, gdzie mamy opisane, jak główną bohaterkę zostawił narzeczony, to sobie pomyślałam, kolejna zwykła historia... Pomysł na fabułę był, to prawda, ale czy w stu procentach został wykorzystany? Po przeczytaniu całości stwierdzam, że nie. Są jednak jeszcze dwie kolejne części, więc się nie zrażałam i dałam szansę. Mamy Ellie - bohaterkę dosyć specyficzną, która totalnie nie jest w "moim" typie. Niemniej jednak decyduje się na dużą zmianę w swoim życiu, po traumatycznym wydarzeniu, jakim była ucieczka pana młodego sprzed ołtarza. Ja bym się chyba nie porwała na to, nie jestem aż taka odważna. Jest też Diego, który od samego początku wydawał mi się dziwnym bohaterem. Nie umiałam go zrozumieć, ale to świat mafii, nie dziwcie się mi, proszę. Nie wsiąkłam w ten klimat wystarczająco, to pewnie stąd się brało. Mamy kilku bohaterów, którym zdecydowanie nie warto ufać. Którzy wydają się dwulicowi, a to, kim tak naprawdę są, niebawem odkryjemy, w tym czy kolejnym tomie. A samo zakończenie? Można było się tego spodziewać, ale brawo za taki zwrot akcji. :) Podsumowując jest to lekka, przyjemna lektura z gatunku romans/powieść mafijna, która może niejednego czytelnika wciągnąć do swoje świata. Ja nie jestem zachwycona, ale nie była dla mnie też nijaka. Jest to dobra historia, idealna na przerywnik od trudniejszych historii czy cięższych gatunków. Pochłonęłam ją w jeden dzień, nie jest zbyt długa, liczy sobie prawie trzysta stron. Czy polecam? Jeśli lubicie tę tematykę, to jasne, ale polecałabym ją gronu 18+. Raczej nie młodszym. Nie każda nastolatka w wieku szesnastu czy siedemnastu lat jest taka sama, i chce czytać takie książki, gdzie przemoc, narkotyki, uzależnienia, mają miejsce. Ja już zacieram ręce na drugi tom, by móc sprawdzić jak poszło autorce.

Choć motyw powszechnie znany- bracia bliźniacy praktycznie nie do odróżnienia, jeden dobry drugi zły, zakochują się w jednej kobiecie- żaden nie spodziewa się takiego obrotu sprawy, każdy radzi sobie z tym uczuciem inaczej. Główna bohaterka- nie jest tak pyskata jak wskazuje opis, jest klasycznym pechowcem- jeżeli coś może pojsc nie tak to ona na pewno będzie w centrum wydarzeń. Opisy erotyczne pobudzające wyobraźnię -nie nie są aż tak oczywiste, ale przyjemne dla oka. Fajny opis wyrzutów sumienia- kiedy rozum podpowiada mądrze ale serce nie sługa... Czy w świecie gangsterskich porachunkow jest też miejsce na miłość? Czy ktoś, kto zabija bez mrugnięcia okiem ma szansę na szczęście? Zakończenie, choć przewidywalne- wzbudza smutek i ciekawość, dlatego jak już się skonczy- raczej większość sięgnie po kolejny tom.

“Szept diabła” Pierwszy tom tej mrocznej serii mafijnej przenosi czytelnika do Warszawy, gdzie mroczny rosyjski diabeł, Grigoriy, właśnie opuścił więzienie. Jego ciało pokryte tatuażami i bliznami, bez skrupułów eliminuje wrogów. Wprowadza się do świata Catriony, świeżo upieczonej absolwentki, która pragnie spokojnego życia. Jednak los postawi przed nią najniebezpieczniejszego mężczyznę w Warszawie, a Grigoriy uzna, że Catriona jest już jego. “Pocałunek diabła” Serce Catriony jest złamane przez samego diabła. Grigoriy, mimo miłości, wierności i prawdy, nie potrafi jej tego dać. Kiedy młoda kobieta odkrywa, że on ma żonę, jej świat rozpada się. Nawiedzają ją koszmary, stając się cieniem dawnej siebie. Grigoriy nie zamierza jednak zrezygnować z niej, próbując naprawić błędy przeszłości, choć nie tylko on ma wrogów. “Oblicze Diabła” Miłość do diabła nie jest łatwa, a związek Catriony i Grigoriya nadal jest skomplikowany. Kiedy nie są razem, ktoś czyha na życie Catriony. Grigoriy walczy o jej ochronę, spotykając się z włoską Starszyzną, ale pojawiają się nowe sekrety z ich przeszłości. Będą musieli znaleźć w sobie ogromną siłę, by zawalczyć o to, co dla nich najważniejsze. To moje pierwsze spotkanie z twórczością Moniki Nerc i uważam je za całkiem udane. Historia łączy wszystkie kluczowe elementy udanego romansu mafijnego - dynamikę akcji, intrygujące wątki oraz silnych bohaterów. Autentyczność i surowość przedstawienia brutalności działań mafijnych w serii są godne podkreślenia. Brak przesadzonego przyozdobienia scen dodaje opowieści realistycznego klimatu, a zrównoważone dodanie gorących wątków doskonale podgrzewa fabułę. Świetne połączenie jeśli chodzi o miejsce akcji i pochodzenie bohaterów (Rosja, Włochy, Polska). Pierwszy tom to jak układanie puzzli, gdzie brakuje elementów. Druga część dostarcza te brakujące fragmenty, ale obraz wciąż nie jest kompletny. Trzeci tom uzupełnia wszystkie braki, tworząc świetną trylogię o mafii. Według mnie to bardzo udany debiut. Całą trylogię czytałam z dużym zainteresowaniem. Myślę, że sięgnę po inne książki tej autorki.

Pełna humoru i zabawna książka nie można się oderwać. Bohaterka jest zadziorna i odważna i mówi to co uważa za słuszne ale żeby było ciekawiej trafiła na seksowne ciacho o zimnym spojrzeniu które ją zaciekawiło i zaczyna się miedź nimi ciekawa akcja która śmieszy bawi i zaciekawia polecam przeczytać 😍♥️♥️♥️👍uwielbiam takie książki .

Bardzo ciężko było mi przebrnąć przez tę książkę. Choć pomysł na historię Vito i Eve był fajny, to jednak sposób opisu mnie drażnił. Cała masa wewnętrznego wzdychania bohaterów, przepleciona wdrapywaniem się na siebie i ciągłą ochotą na tę drugą osobę trochę mnie męczyła... Za to pomysł na mafię w której mężczyźni bardzo szanują kobiety, ich szarmanckie podejście do nich oraz chęć chronienia. Spory plus. Vito jest donem, głową jednej z Pięciu Rodzin rządzących Nowym Yorkiem. Całkiem przypadkowe spotkanie (właściwie incydent z wylaną kawą) uruchamia machinę, której niemożna już zatrzymać. Gdy na jego drodze staje Eva nasz don wie, że to kobieta dla niego. Eva ma swoje tajemnice, ma czego się obawiać, jednak silne przyciąganie jakie czuje do Vita nie pozwala jej o nim zapomnieć. Trochę na własne życzenie pakuje się w tarapaty. A przecież miała się nie wychylać... Między Evą (Vivianną ) a Vito Bellomo jest mocne przyciąganie. Nawet brutalny sposób w jaki Eve dowiedziała się kim jest Vito, a on poznał jej tajemnicę nie odsuwa ich od siebie. Średnio do mnie przemówili, choć sam pomysł fajny. Za to czekam na pozostałych Bellomo i na Gi - ich siostrę, którą już polubiłam <3 Ogólnie - dobry wybór na odstresowanie i nudne wieczory.

„Ikar spadł, bo leciał w dzień. Chciał, żeby zobaczył go cały świat. My latamy w ciemnościach, kiedy ludzie boją się patrzeć.” Najciekawsza cześć z trzech, które czytałam. Dużo się działo, a wszystko nadal było spójne i ciekawe. Ciężko było się nudzić, ponieważ po jednym problemie pojawiał się drugi. Wątek z Avianem był fajnie poprowadzony, w końcu w tej książce znalazł się satysfakcjonujący mnie wróg.

Bardzo lubię mafijne romanse i nie zawiodłam się. Nie znajdzie się ta pozycja na szczycie moich bestsellerów, ale to nie był zmarnowany czas. Moim zdaniem Autorka świetnie rozłożyła środek ciężkości w tej opowieści. Bohaterowie uzupełniali się doskonale walcząc o swoją miłość.

Mam dylemat z tą książką. Bo z jednej strony mi sienpodobala. Cały czas coś się działo ale z drugiej kilka absurdów. Jak np główna bohaterka ma zostać zaraz zgwałcona, a ona spokojnie opowiada jakie ściany majaj kolor, jakie są meble... poddaje się temu bez walki. Myślę też, że książka jest nieco przeciągnięta. Ciężko jednoznacznie stwierdzić czy to książka o mafii czy o biznesmenie. Ostatnie sceny kiedy pojawią się jej ojciec też tak z czapy. Moja ocena jest pomiędzy 6 a 7 na 10. W efekcie daje 7, bo ciągle coś się działo. Nie mogłam się oderwać. Główny wątek i sama treść ma przysłowiowe ręce i nogi. Wiemy co się dzieje, wiemy gdzie jesteśmy. Są bogate opisy pomieszczeń, ogrodów i tego jak bohaterowie są ubrani. Idzie sobie wszystko wyobrazić. Choć już przy którymś opisie pomieszczenia po prostu przeskakiwałam. Ileż można czytać o beżowych ścianach, dużym łóżku z satynowa ciemna pościelą. Dodatkowo ilość zdrobnień: serduszek, śniadanek.. ekhem z ust tego gangstera biznesmena milionera... hihi... nieeee Przeczytałam na Legimi. 6/2022

Na pierwszy rzut oka to typowy romans biurowy: ona – asystentka, on – szef. Ale uwaga! Nie jest to kolejny nudny scenariusz „kochamy się od pierwszego wejrzenia i wszystko jest idealne”. Murphy świetnie buduje napięcie między bohaterami. Te małe spojrzenia, subtelne gesty, napięcie, które aż wisi w powietrzu – serio, momentami czułam się, jakbym oglądała film. Bohaterowie są… no cóż, prawdziwi. Nie idealni, czasem irytujący, czasem śmieszni, ale dzięki temu naprawdę da się z nimi utożsamić. I choć fabuła jest romantyczna, autorka nie zapomina o realiach pracy, wyzwaniach, które muszą pokonać – dzięki temu historia ma też trochę „mięsa”, a nie tylko serduszkowy lukier. Najlepsze jest zakończenie – satysfakcjonujące, nieprzewidywalne w stu procentach, takie, że zamykasz książkę i uśmiechasz się sama do siebie. 😊 Podsumowując: jeśli lubisz lekkie, zabawne i emocjonalne romanse z chemią między bohaterami, to koniecznie daj tej książce szansę. Idealna na wieczór z herbatą.

To już 3 część o przygodach rodziny Valenti. Ta część była ciekawa, fajna, coś się działo ale teochę zbyt krótka, tu już nie mamy tyle zwrotów akcji. Szkoda że mało jest scen opisanych przez głównego bohatera, mało mamy stron gdzie możemy go poznać od środka, to co tam jest to dla mnie za mało by go poznać. Ciekawe postacie, fabuła bez zaskoczeń lecz wciąga. Mimo to warta swojej uwagi. 😉

"Love-hate, Hate-love" autorstwa Anny Wolf to historia pełna emocji od której ciężko się oderwać. Melinda Rourke to silna, niezależna kobieta, która ma za sobą trudną przeszłość. Jest zdeterminowana i pewna siebie, która nauczyła się, nie pozwalając, aby dawne błędy definiowały jej teraźniejszość. Ma dużo pokładów cierpliwości i empatii, ale kiedy konfrontuj się z Nickiem pokazuje swoją twardą stronę. Nick Montgomery wydaje się chłodny, twardy i zamknięty na emocje. Latami pielęgnował w sobie głęboką urazę do Melindy, co ukształtowało jego podejście do życia i relacji międzyludzkich. Nick jest człowiekiem, który mocno trzyma się przeszłości, a gniew wobec Melindy stał się wręcz elementem jego tożsamości. Nick i Melinda muszą odłożyć na bok swoją urazę do siebie dla dobra dzieci, którymi muszą się opiekować. Każda interakcja między nimi jest naładowana gniewem i wzajemnym niezrozumieniem. Jednak opieka nad dziećmi zbliża ich do się ioboje odkrywają, że uczucia, które do tej pory tłumili, są znacznie bardziej skomplikowane, niż mogli przypuszczać. Relacja ta jest pełna nieoczywistości – nie ma tu prostego przejścia od nienawiści do miłości. "Love-hate, Hate-love" to historia, która zachęca do refleksji nad tym, jak skomplikowane i nieprzewidywalne potrafią być ludzkie uczucia.

Po raz kolejny sięgnęłam po książkę A.S. Sivar i, jak się spodziewałam, autorka nie zawiodła mnie ani przez chwilę. „Piekielny układ” to historia pełna namiętności, tajemnic i niebezpiecznych układów, które mogą mieć dramatyczne konsekwencje. Fabuła skupia się na relacji głównych bohaterów, gdzie pożądanie i ryzyko idą w parze, a granice między dobrem a złem coraz bardziej się zacierają. Autorka doskonale buduje napięcie, wplatając w historię zarówno emocjonalne momenty, jak i sceny pełne ognia, które trzymają w napięciu do ostatniej strony. Tym, co szczególnie przyciągnęło moją uwagę, są silne i wyraziste charaktery głównych postaci. Stworzyła bohaterów z krwi i kości nie są to osoby bierne, które dają się nieść fali wydarzeń, lecz indywidualności o mocnych osobowościach, które potrafią walczyć o swoje. Ich wiarygodność sprawia, że emocje towarzyszące im w tej opowieści stają się jeszcze bardziej intensywne. Dzięki temu czytelnik nie tylko angażuje się w historię, ale również czuje, że każda decyzja i każde wypowiedziane słowo mają realne konsekwencje. Styl autorki jest lekki, a jednocześnie wciągający sprawia, że książkę pochłania się w błyskawicznym tempie. Każda strona dostarcza wielu emocji, a zakończenie sprawia, że ma się ochotę natychmiast sięgnąć po kolejną książkę spod pióra autorki. Z niecierpliwością wyczekuję kolejnej książki ‼️

Żałuje, że czekałam ponad rok na przeczytanie tej książki. Bardzo mi się podobała, może końcowe wyjaśnienie sytuacji " czemu Ari zrobił co zrobił " można było sobie darować i zostawić jako suchy fakt to i tak nie zmienia ogólnej opinii mojej co do książki. Osobiście polecam.

“Szept diabła” Pierwszy tom tej mrocznej serii mafijnej przenosi czytelnika do Warszawy, gdzie mroczny rosyjski diabeł, Grigoriy, właśnie opuścił więzienie. Jego ciało pokryte tatuażami i bliznami, bez skrupułów eliminuje wrogów. Wprowadza się do świata Catriony, świeżo upieczonej absolwentki, która pragnie spokojnego życia. Jednak los postawi przed nią najniebezpieczniejszego mężczyznę w Warszawie, a Grigoriy uzna, że Catriona jest już jego. “Pocałunek diabła” Serce Catriony jest złamane przez samego diabła. Grigoriy, mimo miłości, wierności i prawdy, nie potrafi jej tego dać. Kiedy młoda kobieta odkrywa, że on ma żonę, jej świat rozpada się. Nawiedzają ją koszmary, stając się cieniem dawnej siebie. Grigoriy nie zamierza jednak zrezygnować z niej, próbując naprawić błędy przeszłości, choć nie tylko on ma wrogów. “Oblicze Diabła” Miłość do diabła nie jest łatwa, a związek Catriony i Grigoriya nadal jest skomplikowany. Kiedy nie są razem, ktoś czyha na życie Catriony. Grigoriy walczy o jej ochronę, spotykając się z włoską Starszyzną, ale pojawiają się nowe sekrety z ich przeszłości. Będą musieli znaleźć w sobie ogromną siłę, by zawalczyć o to, co dla nich najważniejsze. To moje pierwsze spotkanie z twórczością Moniki Nerc i uważam je za całkiem udane. Historia łączy wszystkie kluczowe elementy udanego romansu mafijnego - dynamikę akcji, intrygujące wątki oraz silnych bohaterów. Autentyczność i surowość przedstawienia brutalności działań mafijnych w serii są godne podkreślenia. Brak przesadzonego przyozdobienia scen dodaje opowieści realistycznego klimatu, a zrównoważone dodanie gorących wątków doskonale podgrzewa fabułę. Świetne połączenie jeśli chodzi o miejsce akcji i pochodzenie bohaterów (Rosja, Włochy, Polska). Pierwszy tom to jak układanie puzzli, gdzie brakuje elementów. Druga część dostarcza te brakujące fragmenty, ale obraz wciąż nie jest kompletny. Trzeci tom uzupełnia wszystkie braki, tworząc świetną trylogię o mafii. Według mnie to bardzo udany debiut. Całą trylogię czytałam z dużym zainteresowaniem. Myślę, że sięgnę po inne książki tej autorki.

Powieść "Wredny szef" autorstwa Katarzyny Rzepeckiej to przyjemny i niewymagający romans biurowy. Jest to lekka historia, ale bez większego efektu wow. Historia skupia się na Karolinie Kot, która rozpoczyna nową pracę w agencji reklamowej, próbując poukładać swoje życie po trudnym rozstaniu. Sytuacja komplikuje się, gdy okazuje się, że jej nowym szefem jest Martin Flis, mężczyzna, z którym spędziła jedną noc jeszcze przed rozpoczęciem pracy 🤭😈🔥 Książka ta oparta jest na popularnym motywie od nienawiści do miłości, relacja między głównymi bohaterami rozwija się powoli, ale jest za to bardzo dynamiczna, napięcie między nimi widoczne jest od samego początku 💣 Jest to typowy schematyczny romans biurowy, z bardzo przewidywalną fabułą. Styl autorki jest lekki i przystępny, dzięki czemu książkę czyta się szybko. Książka świetnie się sprawdzi na wieczór lub weekend, jeśli szukacie czegoś lekkiego.

Nie wiem czy to jest książka dla fanów Cory.Co prawda jest nieźle napisana,pomysł na bohaterów i ich historię dobry,ale mniej realna od książek wspomnianej autorki.Chociaż taki obraz mafiosa,robiącego zle rzeczy innym ludziom,ale traktujący z miłością i szacunkiem ukochane kobiety,nawet do mnie trafia(oczywiście w czysto fikcyjnych ramach).Mafijny romans w wersji mniej prawdopodobnej,trochę przesłodzony,choć nie bagatelizujący przy tym brutalnej strony bohaterów.Podobało mi się jak Lucian,jego ojciec i bracia traktują bliskie kobiety.Natomiast nie przemówiła do mnie idea zakochania od pierwszego wejrzenia i tak pospiesznie poprowadzona relacja.Brakowało w tym większych emocji.Niemalże pełna zgoda między bohaterami w tym nie pomogła,a dwie dość bezsensowne kłótnie to bardziej drama na siłę.

'- – Masz rację .– Gianni wzrusza ramionami. – Zdradził was, ale trzeba mu przyznać , że nieźle cię wydymał: zakosił towar, wylizał ci żonę i zabił dzieciaka. – Błyskawicznie sięgam za pasek spodni, odbezpieczam broń , po czym strzelam mu prosto w głowę . Pada jak długi, zalewając krwią betonową podłogę . Reszta jego popleczników dygocze ze strachu, a ja gapię się w tego małego gnojka, znajdując się na granicy wybuchu. – Alessio, powinnaś wyjść – szepczę, wyduszając to z siebie między ciężkimi oddechami. – Nie. Rób swoje – mówi pewnie, chwytając mnie za rękę . -'

I miałam rację dając tej serii drugą szansę. Reaper's Legacy jest znacznie lepsza od części nr 1. Jest mniej perwersji, a więcej chemii między bohaterami. Oczywiście, autorka nie szczędzi czasami szczegółów, ale jest wg mnie bardziej stonowana. Czyta się miło, szybciutko. Przyjemna lektura.

Książka jest dość cienka jednak historia w środku dostarcza nam wiele emocji. Styl autorki jest lekki i przyjemny dzięki temu książkę szybko się czyta. Jest to moje pierwsze spotkanie z ta autorką ale chętnie jeszcze sięgnę po jej twórczość. Historia zaczyna się dość niepozornie, dwójka ludzi spędza ze sobą czas w szpitalu bo oboje są dość poważnie chorzy. Główna bohaterka ma już od kilku lat problemy zdrowotne i potrzebuje przeszczepu. W szpitalu poznaje Kubę, który początkowo strasznie ją irytuje swoim zachowaniem, wkrótce jednak zmieni zdanie na jego temat. Bohaterowie są dobrze wykreowani, są emocjonalni jednak czegoś mi w nich zabrakło. Dodatkowo główna bohaterka była jak dla mnie irytująca- wiecznie nie zdecydowana, zmienia zdanie co pięć minut. Nie lubię takich mało ogarniętych postaci. Fabuła książki jest ciekawie poprowadzona, szczerze nie spodziewałam się takiej zmiany akcji w pewnym momencie. Zakończenie było zaskakujące i nie typowe jak dla takich książek. Jestem w trakcie czytania drugiej części i czekam na kolejne zaskoczenie od autorki. Podsumowując polecam tę książkę jako coś luźnego i lekkiego na wieczór.

Drugi tom to już zupełnie inna historia — znacznie bardziej intensywna, mroczna i emocjonalnie angażująca. „The Maddest Obsession” wyróżnia się przede wszystkim relacją między Gianną a Christianem, która opiera się na napięciu, niedopowiedzeniach i psychologicznej grze. Christian to bohater, który przyciąga swoją chłodną kontrolą i nieoczywistą obsesją. Nie jest łatwy ani jednoznaczny, a jego relacja z Gianną rozwija się powoli, momentami wręcz boleśnie. To właśnie ta dynamika sprawia, że książka wciąga znacznie mocniej niż pierwszy tom. Tu nie chodzi tylko o romans — to historia o kontroli, emocjach skrywanych pod powierzchnią i wyborach, które nie zawsze są łatwe. Napięcie między bohaterami jest wyczuwalne niemal w każdej scenie, a rozwój ich relacji daje dużą satysfakcję. Zdecydowanie mocniejsza część serii — bardziej dojrzała, intensywna i zapadająca w pamięć.