Bałagan w papierach

Przyjemna opowieść o miłości która pozornie trwała chwilę, ale otrzymała drugą szansę. Jak dla mnie na końcu za gładko poszło, liczyłam jeszcze na jakiś zwrot akcji, ale nie będę narzekać :) Książka sprawiła, ze moja podróż pociągiem szybciej mi upłynęła.

Pani Dorota zachwyca swoimi książkami mnie i czaruje piórem cudownym,ładnym,prostym językiem napisana jest powieść pierwsza część sagi nadmorskiej wyraziste,barwne bohaterki,które pokochałam oddała mi lektura prawdziwe uczucia,wzruszenia były w trakcie czytania książki bardzo się wzruszałam,zauroczona jestem,że mogłam wybrać się do mojej nadmorskiej uroczej miejscowości do pięknego Kołobrzegu. Przecudna powieść💙💙

Wiki jest zaręczona z Frankiem. Mężczyzna nie chce mieć przed narzeczoną żadnych tajemnic, wyjawia jej więc, że ma brata, z którym nie utrzymuje kontaktu. Jest nim znany youtuber kulinarny, mieszkający w romantycznej starej willi odziedziczonej po dziadku. Charyzmatyczny przodek dał mu nie tylko posiadłość, lecz także zeszyt z przepisami na potrawy, które kiedyś przyrządzał w prestiżowej francuskiej restauracji. Mnóstwo kobiet kocha się w youtuberze, również Wiki nie ominęło to uczucie. Czy dziewczyna wybierze Franka, ciepłego i serdecznego mężczyznę. Czy może Vincenta, którego wcale nie zna, ale tak ją kusi. Książka lekka, przyjemna i wciągająca. Czy w miłości dozwolone są kłamstwa i sekrety?

Bardzo dobra książka. Dwie bohaterki, dwie narracje. Ten sposób przedstawienia historii bardzo mi odpowiadał. Fragmenty z Wojciechem i jego córką oraz Urszulą skrzętnie jednak omijałam, bo takie relacje się zdarzają i to nie tylko w książkach. Zamiana noworodków? Niejeden zbuntowany nastolatek o tym marzy :) Tylko co będzie, gdy z dobrego wdepniesz w gorsze? Duży plus za ciekawe zakończenie.

Książka opowiada trzy różne historie o trzech jakże różnych kobietach, które łączy przyjaźń. Emilia jest prawniczką, którą wyrolował partner, ale się nie poddaje i szuka swojego szczęścia! ❤️ Poznaje przystojnego Włocha, do którego ją niemiłosiernie ciągnie oraz kolegę z branży, w którym pociąga ją jego spokój i opanowanie. Ada jest typową żoną i matką dwójki dzieci, której zaczyna czegoś brakować w życiu. Wdaje się w romans, który kończy się jak się kończy… nie będę wszystkiego zdradzać, a co! 🤭 No i Bogna! Barwny ptak, który korzysta z życia garściami, ale nawet ona w pewnym momencie wpada w sidła miłości! Szczerze polecam! 👍🏼

Polska literatura obyczajowa ma się świetnie, a D. Milli (Dorota Milli) jest jedną z tych autorek, które opanowały do perfekcji sztukę tworzenia atmosfery. Jej powieść "Miłość w blasku kominka" to nie tylko romans; to literacki odpowiednik grubego, wełnianego koca i kubka gorącej czekolady w mroźny wieczór. Fabuła: Powrót do korzeni Główna bohaterka, której życie w wielkim mieście zaczyna przypominać bieg w kołowrotku, decyduje się na drastyczny krok – powrót w rodzinne strony. To motyw często eksploatowany w literaturze kobiecej, jednak Milli nadaje mu świeżości poprzez niezwykle plastyczne opisy i psychologiczną wiarygodność postaci. Pensjonat, kominek, zapach drewna i zima za oknem tworzą scenerię, w której czas płynie inaczej. Autorka z dużą wrażliwością kreśli proces „odmrażania” emocji głównej bohaterki, która pod wpływem otoczenia zaczyna rozumieć, że sukces zawodowy nie jest jedyną miarą szczęścia. Postacie: Ludzie z krwi i kości To, co wyróżnia tę książkę, to brak przerysowania. Bohaterowie nie są wyciętymi z kartonu modelami z żurnala. Mają swoje lęki, bagaż doświadczeń i – co najważniejsze – dylematy, z którymi każda czytelniczka może się utożsamić. Relacja, która nawiązuje się w blasku tytułowego kominka, budowana jest niespiesznie. Milli stawia na dialog, na porozumienie dusz, na drobne gesty. Dzięki temu uczucie, które rodzi się między bohaterami, wydaje się autentyczne i zasłużone, a nie wynikające jedynie z magii miejsca. Styl i Atmosfera: Mistrzostwo nastroju Największą siłą powieści jest jej klimat. Dorota Milli pisze w sposób niezwykle sensoryczny. Czytając, niemal czujemy chłód zimowego powietrza na policzkach i trzaskanie ognia w palenisku. Autorka ma dar opisywania polskiej prowincji (często osadzonej w nadmorskich lub leśnych sceneriach) w sposób magiczny, ale nie przesłodzony. Styl jest lekki, potoczysty, a jednocześnie staranny, co sprawia, że przez kolejne rozdziały po prostu się „płynie”. Dlaczego warto po nią sięgnąć? "Miłość w blasku kominka" to książka o nadziei. W dzisiejszym, pędzącym świecie, Milli przypomina nam o wartościach podstawowych: rodzinie, spokoju ducha i odwadze do bycia sobą. To powieść terapeutyczna. Nie znajdziemy tu gwałtownych zwrotów akcji czy mrocznych thrillerowych tajemnic, ale znajdziemy coś znacznie cenniejszego – poczucie bezpieczeństwa i wiary w to, że na każdego z nas czeka gdzieś „bezpieczna przystań”. Podsumowanie D. Milli stworzyła opowieść, która koi nerwy. Jeśli szukasz lektury, która pozwoli Ci zapomnieć o codziennych troskach, "Miłość w blasku kominka" będzie strzałem w dziesiątkę. To hołd złożony prostym przyjemnościom i dowód na to, że najpiękniejsze historie pisze życie wtedy, gdy wreszcie decydujemy się zwolnić tempo. Ocena: 8/10 – Doskonała pozycja w swoim gatunku, idealna na długie wieczory.

Prosta książka z happy endem Nina natchniona kartką pocztową postanawia zmienić całkiem swoje życie i wyjeżdża na Pomorze sondami nie widzianej ciotki. Nic ją nie trzyma w rodzinnej miejscowości l, zrywa z chłopakiem i odcina się od matki. Na Pomorzu znajduje pracę w lecznicy, zaprzyjaźnia się z Anetą i przekomarza z właścicielem Norbertem, w którym później zakochuje się z wzajemnością. W między czasie remontuje domek ciotki i poznaje toksycznego Adama. W międzyczasie są wspomnienia Anity o jej związku z Dawidem , z którym ma syna , ktory odciął ją od rodziny i znajomych w przeszłości, był zdolny do wszystkiego. Adam okazał się Dawidem. Chciał pomścić Ninę i Anetę, na szczęście nie udało mu się. Książka kończy się happy endem dla bohaterów. Nina zostaje z Norbertem w pustkowie, z mamą pogodziła się, Aneta wyjeżdża na studia weterynarii z nowym chłopakiem do Szczecina.

Życie Bożydara wydaje się poukładane: rodzina, dom, praca i przyjaciele. Jednak pewnego dnia dowiaduje się, że został zdradzony przez najbliższe osoby i jego świat nagle się rozpada. Problemy zaczynają się mnożyć. Czy mężczyźnie uda się na nowo odbudować swój świat? Jak poradzi sobie z organizacją zbliżających się świąt? Czy Bożydar i jego córka odnajdą zgubione szczęście. Książka jest ciekawa i wciągająca. Doskonała lektura nie tylko w okresie świątecznym.

"Jedna kropla deszczu" to powieść o więzi międzypokoleniowej. Berenika to babcia dla Ewy która udaje się w podróż wspomnień. Wnuczka dowiaduje się wielu interesujących faktów z życia swojej krewnej. Jest sporo zaskakujących zdarzeń, jest tez oczywiście wielka miłość ale tez sporo nauki z tej retrospekcji seniorki dla wnuczki. Końcowe części czytałem nawet dwukrotnie bo wnioski trafiały w punkt. Gorąco polecam.

Bohaterami kolejnej przeczytanej przeze mnie książki autorstwa Agaty Przybyłek jest młode małżeństwo : Majka i Konrad . Młode małżeństwo pracuje w firmie produkującej gadżety dla zwierząt . Kiedy małżeństwo odnawia swój dom z dnia na dzień wprowadzają się do nich rodzice Konrada . W związku z tym młode małżeństwo musi tymczasowo zamieszkać w garażu . Jak zatem potoczy się życie tych młodych ludzi z rodzicami pod jednym dachem?

Bardzo wciągająca fabuła i piękne opisy krajobrazów, dzięki czemu czytelnik może przenieść się do malowniczych Włoch. Historia Julii pełna jest wzruszeń, wzlotów i upadków, poszukiwań siebie i spełniania marzeń pomimo wszystko i wszystkim. Zakończenie jest niezwykle wzruszające, zaskakujące ale piękne.

Tom 3 - TRIUMF Agata jest już w ciąży, a jej agencja działa prężnie. Pojawia się ktoś z przeszłości: dawny znajomy, dziś odnoszący sukcesy przedsiębiorca pogrzebowy. Jak na to zareaguje Jakub? Czy bohaterka uwierzy w miłość? . Jest tu znów dużo humoru, ciekawych dialogów i intrygujących zleceń detektywistycznych.

Powieść jest to grupie energicznych seniorów, którzy czują się samotni, więc szukają dla siebie zajęcia i postanawiają zostać babciami i dziadkami do wynajęcia. Jakkolwiek to brzmi idea okazuje się bardzo dobra i trafiona. Bohaterowie pomagają innym ludziom w okresie świątecznym, np. stworzyć atmosferę rodzinnych świąt, czasem wcielając się w role członków rodziny. Chociaż każdy z seniorów przeżywa własną historię, to jest coś co je łączy - potrzeba bliskości, miłości i bycia ważnym dla drugiego człowieka. Styl pisania Karoliny Wilczyńskiej jest lekki i przystępny, co sprawia, że książkę słuchał się z przyjemnością. Fabuła nie jest skomplikowana ani pełna zwrotów akcji, stawia przede wszystkim na opowieść o zawiłości w relacjach międzyludzkich. Największy atut książki to bohaterowie, którzy są różnorodni, wiarygodni i szczerzy. Każdy z nich niesie własny bagaż doświadczeń, ale łączy ich jedno – pragnienie bycia potrzebnym. Autorka umiejętnie ukazała ich emocje, unikając przy tym przesadnego patosu. Dzięki temu historia wydaje się autentyczna, a czytelnik może lepiej zrozumieć problemy osób starszych. Bardzo podobała mi się ta książka, bo w końcu otrzymałam coś związanego z świętami, co nie jest za bardzo przesłodzone i idealne, bo przecież takie jest życie - słodko-gorzkie. Jeśli nie znacie tej powieści to koniecznie sobie ją zapiszcie na później - nie będziecie żałować! 💗

Książkę miałam okazję przeczytać w ramach booktouru u @zakochanawksiazkach.czytam. To historia, która porusza serce już od pierwszych stron. Opowieść o miłości tej między ludźmi, ale też o niezwykłej, bezwarunkowej miłości zwierzęcia do swojego człowieka. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że głównymi bohaterami są Urszula i Michał. Jednak prawdziwym sercem tej historii jest mały piesek rasy welsh corgi Bingo. Kiedy Bingo znika, jego właściciele rozpoczynają pełne emocji poszukiwania. Jednak szybko okazuje się, że ta mała psia wędrówka ma w sobie coś niezwykłego. Podczas swojej podróży Bingo spotyka różnych ludzi i w jakiś magiczny sposób zmienia ich życie. Przynosi nadzieję, ciepło i przypomina o tym, co w życiu naprawdę ważne. Czytając tę książkę, czułam, jakbym sama towarzyszyła Bingowi w jego drodze. To historia pełna wzruszeń, ciepła i pięknych emocji. Momentami ściska serce, a chwilę później przynosi uśmiech i nadzieję. Finał tej opowieści rozgrywa się w Wigilię w najbardziej magiczny dzień w roku. To właśnie wtedy spełniają się marzenia i dzieją się małe cuda… Uwielbiam książki w świątecznym klimacie, ale ta historia zostaje w sercu na dłużej. Pokazuje, jak wielką moc ma miłość i jak ogromne, wierne serce potrafi mieć mały pies. To opowieść, przy której można się wzruszyć, zatrzymać na chwilę i przypomnieć sobie, że czasem największe cuda przychodzą w najmniej oczekiwanej formie

Recenzja książki dla mnie jest tym że lubię czytać i przetwarzać w swojej głowie różne recenzje  Czytam powoli książki i komiksy by zrozumiec w nich wątek a więc ..  Książka która chce zrecenzować jest z wątkiem erotyki jak i romansu  Ksenia pokochała Kacpra największego firlciarza. Myślał tylko jednym lecz balowal w prawo i lewo okazało się że Kacper został ojcem musiał zostac nim bo jego koleżanka/dziewczyna mocno zachorowała dawałi jej lekarze parę miesięcy życia  Kacper byl zszokowany ta akcja że balowal i nagle bach został ojcem którym musiał jednak się opiekować bo Zaneta już była blisko swojego czasu oddania się na tamten świat  Bardzo poruszyła mnie ta książka

Historie te zachęcają do zastanowienia się nad tym, co w życiu jest naprawdę ważne i jakie wartości mają największe znaczenie. Zaskakujące, wzruszające lub pełne humoru, każda z nich oferuje coś wyjątkowego. Akcja opowiadań toczy się w zimowej scenerii górskiego schroniska, co dodatkowo podkreśla ich świąteczny klimat i różnorodność tematyczną.

Jest to trzecia część cyklu „Iga i Wiktor” Krystyny Mirek. Dwie pierwsze części przeczytałam w 2018 roku, więc już trochę czasu minęło. Tym niemniej miło było ponownie zagościć w domach bohaterów. Bohaterami tej opowieści są dwie party: Iga i Wiktor oraz Amelia i Janek. Minęło już pierwsze zauroczenie, a zaczęło się zwykłe życie. Iga i Wiktor mają dwóch synów, lecz ich szczęście przez cały czas zakłóca będący alkoholikiem ojciec Igi. Mężczyzna wykorzystuje każdą okazję aby wyłudzić od córki pieniądze, co staje się powodem kolejnych kłótni pomiędzy Igą i Wiktorem. Z kolei Janek czuje się jak młoda mama. Prowadząca prywatną praktykę stomatologiczną Amelia cały czas zajęta jest pracą, a na głowie Janka jest zajmowanie się domem i dziećmi. Mimo, iż nie jest ich biologicznym ojcem bardzo mu na nich zależy i nie wyobraża sobie bez nich swojego życia. Amelii prawie nigdy nie ma w domu i prawie ze sobą nie rozmawiają. Czy obie pary poradzą sobie z zawirowaniami i czy uda im się porozumieć? Książkę czyta się dobrze, choć moim zdaniem szału nie ma. Gdy pierwsze motylki opadną przychodzi zwykła codzienność i budowanie relacji. Nic nie jest dane nam na zawsze a miłość trzeba pielęgnować. Wszystkie nieporozumienia pomiędzy bohaterami są wynikiem braku rozmowy. Iga nie wszystko mówi Wiktorowi, ten zaś jest niezadowolony gdy dowiaduje się o pewnych rzeczach przez przypadek. Z kolei Amelia pracuje coraz ciężej nie chcąc być obciążeniem dla Janka. Jednak jej nieobecność w codziennym życiu rodziny jest nie do zaakceptowania. W ten sposób z małych problemów rodzą się wielkie problemy, które w porę nierozwiązane mogą stać się początkiem końca. Książkę oceniam na niepełne 7 pkt.

W książce jest sporo humoru, ale są i momenty zadumy, przemyśleń. Z każdym kolejnym rozdziałem wciąga coraz bardziej. Bohaterów powieści czekają nagłe zwroty akcji oraz zaskakujące ich samych wybory i decyzję. Autorka w ciekawy sposób przedstawiła, tak ważne dzisiaj tematy społeczne. Pokazała, jak ważne jest żyć w zgodzie z samym sobą i jak ważne jest stawianie granic.

Fajna, zabawna, ale równocześnie bardzo mądra i życiowa powieść, która stanowi świetną lekturę nie tylko dla kobiet. To niewątpliwie książka o nich, o ich poświęceniu i oddaniu rodzinie, o codziennych trudach i obowiązkach, które nie pozwalają spełniać swoich marzeń, planów czy nawet fantazji (nie koniecznie tych erotycznych), które powodują, że przestajemy być dla siebie ważne, kochane, że gdzieś głęboko zakopujemy swoje aspiracje czy namiętności. Izabelle Walter, sześćdziesięcioletnia matka czwórki dorosłych już dzieci, dopiero co straciła męża, a już jej rodzina zaczyna planować i układać jej dalsze życie. Ponieważ liczą na spadek po ojcu, w który wchodzi rodzinny dom, postanawiają, że ich matka będzie u każdego z nich pomieszkiwać po dwa i pół miesiąca, a na pozostałe dwa - dzieci zorganizują jej jakiś wyjazd i wypoczynek. Jednak ich plany zostają zniweczone, bowiem po otwarciu testamentu okazuje się, że cały dorobek swego życia, ich ojciec Edward Walter zapisał swej żonie - Belli. Decyzja ta wywołuje niemal wściekłość u potomków rodziny Walterów, którzy nie mogą pojąć po co matce cały ten majątek, którym nie zamierza się wcale dzielić. Od tej chwili zaczynają się częste próby odwiedzin, podchody i zabiegi, aby przekonać Bellę do zmiany decyzji; jednak ona nikogo nie wpuszcza i zabrania tego swojej długoletniej służącej. Jedyną osobą, która bez problemu może do niej przyjść jest wnuczka Zuzanna, która ma z babcią bardzo dobry kontakt i wspiera ją w podjętych decyzjach. Bella po śmierci męża, ale również po wysłuchaniu planów swych dorosłych dzieci w stosunku do niej, zrozumiała, że przez całe małżeństwo nie zrobiła niczego dla siebie, nie pielęgnowała swoich pasji, jak malowanie czy czytanie, zaniedbała tak ważną dla niej wówczas młodzieńczą przyjaźń, skupiła się tylko na zadawalaniu innych, dbaniu o ich dobrostan, o ich szczęście, a jak się okazało, jej dzieci nie doceniły tego i mocno ją rozczarowały stosunkiem do niej i stawianiem ponad wszystko spraw materialnych. Teraz Bella zapisała sobie 20 postanowień, tzw. "uśpionych namiętności", które postanowiła zrealizować; niektóre poważne, jak odnalezienie dawnej przyjaciółki sprzed lat, samotny wyjazd nad morze, inne wprost zabawne, będące powrotem do dziciństwa, jak fikołki na trzepaku czy skakanie przez skakankę. Czy znajdzie w sobie tyle entuzjazmu i motywację, aby spełnić swe marzenia, jak patrzeć będą na jej "szaleństwa" dorosłe dzieci? Czy Zuzanna zdoła w jakiś sposób uzmysłowić niedoszłym spadkobiorcom, że są egoistyczni, że Bella ma prawo żyć tak jak chce, nie oglądając się na opinie i oceny innych, tak aby w pełni czuła się szczęśliwa i akceptowała samą siebie? Polecam tę powieść, bo naprawdę jej świetnie napisana fabuła zmusza do refleksji, przemyśleń, zastanowienia się nad rolą kobiety, jako żony i matki w codziennym życiu, które nie zawsze daje możliwość realizacji własnych pasji, dostrzegania siebie, swoich potrzeb. A może to my, kobiety, same zamykamy sobie drogę do bycia szczęśliwymi, zapominając o sobie, o swych uczuciach, namiętnościach, potrzebach ...