Arlo Finch i Dolina Ognia

Pełna recenzja na Ig: czytam_zapasowo Po śmierci rodziców Alicja trafia pod opiekę ciotki Tatiany, musi przenieść się z Warszawy do wsi o pięknej nazwie Czarcisław. Szybko odkrywa, że ta wieś jest inna niż by przypuszczała. W ekstrymalnym tempie zostaje wciągnięta w świat magii, który w Czarcisławiu nie jest czymś nietypowy. Księżyc jest pierwszym umarłym autorstwa Kariny Bonowicz to historia, która sprawiła, że osoba nielubiąca fantastyki nagle przepadła w świecie, z którego naprawdę trudno się wyrwać. 🌙🖤 Wszystko jest idealne wyważone. Lektura będzie świetna również dla młodzieży 16+ i dla fanów Zmierzchu i Pamiętników wampirów.

Pamiętam, jak jeszcze w zeszłym roku ujrzałam okładkę Odwróconych i pomyślałam: “to może być bardzo dobra książka”. Pewne sprawy sprawiły jednak, że z lekturą tej książki musiałam wstrzymać się do ostatniego tygodnia, jednak nareszcie ta historia jest za mną i mogę coś więcej o niej napisać. Czy faktycznie była to tak dobra powieść, jak myślałam, że będzie? Istnieje pewien klasztor, w którym mieszkają młode dziewczyny będące Odwróconymi. Z muzyki wytwarzają złoto, dzięki czemu są bardzo przydatne. Nie wolno im czuć muzyki inaczej niż w tym wyznaczonym celu, ponieważ wytwarzanie melodii należy tylko do Mistrzów mieszkających poza terenem klasztoru. Jednak Delphernia jest inna niż wszystkie dziewczyny. Czuje muzykę całą sobą i nie do końca potrafi wytwarzać złoto i nie potrafi milczeć. Kiedy do klasztoru przybywa Mistrz, zachowujący się zupełnie nie jak Mistrz Delphernia zdaje sobie sprawę z tego, że to może być jej jedyna nadzieja na opuszczenie Matki Dziewięć i murów klasztoru. Nie wie jednak, że jest największą nadzieją dla Blajbakanu, bo bez niej nie stanie się wolny. Główna bohaterka, Delphernia na początku wzbudziła moje duże zainteresowanie. Choć jej postać jest dość przewidywalna: inna niż wszystkie, wyjątkowa z zupełnie innym talentem, to jest to bohaterka, która w jakiś sposób wzbudziła moje współczucie. Jednak po kilku dniach od skończenia tej powieści muszę stwierdzić, że nie jestem w stanie przypomnieć sobie pozostałych uczuć, jakie wzbudziła we mnie Delpernia. Może być to niestety oznaka tego, że kreacja tej postaci nie była zapadająca w pamięć. Oprócz Delpherni pojawiło się również kilkoro innych bohaterów, którzy wzbudzili we mnie więcej lub mniej sympatii. Najbardziej w pamięci zapadła mi postać młodej kobiety, która była Mistrzynią. Trzeba wspomnieć o tym, że poprzez tę bohaterkę podkreślony został wątek feministyczny, ponieważ według Blajbakanu Mistrzami mogli być tylko i wyłącznie chłopcy, a tu ukazane zostało to, że nie tylko oni są zdolni do pełnienia takiej funkcji. Co do reszty postaci, to niestety nie mogę powiedzieć nic więcej. Podczas lektury i chwilę po jej skończeniu wiedziała, co o nich sądzę, jednak teraz – ich obecność zatarła mi się w pamięci. Przy bardzo dobrej książce raczej by tak nie było, prawda? Hayley Chewins przedstawiła bardzo ciekawą historię, w której nie brakuje magii: zarówno tej złowieszczej, jak i tej dobrej. Jest to jednocześnie największa zaleta tej historii, ponieważ dzięki temu klimat jest dosłownie magiczny – a tego mi w ostatnim czasie było najbardziej potrzeba. Przy tym należy wspomnieć i o warsztacie pisarskim autorki, który jest naprawdę dobry. Wyżej wspomniałam o wątku feministycznym, który całkiem silnie się tutaj przebija. Jest to kolejna zaleta Odwróconych, zwłaszcza że ten temat zaczyna interesować mnie coraz bardziej. Autorka pokazuje tutaj, że i kobiety, i mężczyźni są na równi i mogą robić te same rzeczy. Myślę, że dzięki temu ta powieść idealna będzie jako lektura dla młodych dziewczyn. Czy Odwrócone to książka godna polecenia? Myślę, że tak. Choć nie ukrywam, że ja spodziewałam się czegoś więcej, czegoś znacznie lepszego. Jednak i tak uważam, że czas spędzony na lekturze tej pozycji nie był czasem straconym, ale faktycznie autorka mogła bardziej przykręcić tę przysłowiową śrubę i rozwinąć bardziej tę historię. Myślę, że powieść ta spodoba się fanom fantastyki młodzieżowej oraz tym, którzy nie pogardzają elementami feminizmu w książkach. http://www.oksiazkachinietylko.pl/2020/07/583-odwrocone-hayley-chewins.html#

„[…] Cade zastanawiał się, czy sobie tego wszystkiego po prostu nie wyobraził. Rzymianie? Dinozaury? Mutanty? Może Yoshi miał rację. Może to jednak halucynacje?” Książka okazała się czystą rozrywką. Z uśmiechem czytałam o świecie, w którym spotkanie Rzymianina polującego na dinozaura jest czymś na porządku dziennym. Brzmi absurdalnie? Być może, ale w ramach tej historii działa to zaskakująco dobrze. Fabuła jest dynamiczna i wciągająca — przez kolejne strony po prostu się płynie. Jeśli szukacie nieszablonowej fantastyki, ta książka może być dla was. A nuż i wy uśmiechniecie się do papieru. 🙂

„Przewoźnik” to pierwsza część młodzieżowej trylogii będąca jednocześnie literackim debiutem autorki. Sukces jaki odniosła ta powieść spowodował, że planowana jest jej ekranizacja. Tytułowy przewoźnik to istota, której celem jest pomaganie duszom zmarłych w przedostaniu się przez Pustkowie. Każda dusza inaczej postrzega swojego przewoźnika. Dla Dylan przybiera on postać przystojnego młodzieńca Tristana. Podczas wędrówki powoli rodzi się między nimi uczucie. Jednak Dylan musi przejść dalej a Tristan musi przeprowadzać kolejne dusze. Czy istnieje jakiś sposób, aby być razem? Jedno jest pewne. Dylan zechce się o tym przekonać. „Przewoźnik” to ciekawa wizja tego, co czeka nas po śmierci. Jednak mam wrażenie, że Pustkowie jest jedynie tłem dla opisu relacji między Dylan i Tristanem. Przyznam szczerze, że dla mnie, nastolatki z pewnym stażem, ich dialogi i rozterki były trochę infantylne i pełne powtórzeń, co sprawiło, że w połowie miałam wrażenie, że nic nowego się już nie wydarzy. I tutaj spotkało mnie miłe zaskoczenie, bo akcja rozwinęła się w dość ciekawym kierunku. Powieść czyta się szybko i lekko, co jest plusem, biorąc pod uwagę fakt, że jest to książka kierowana do młodzieży. Mimo chwilowego znudzenia całość odbieram pozytywnie i nie czepiam się niczego więcej, tym samym zachęcam do przeczytania.

Owy "Almanach" napisany jest w bardzo fajny i ciekawy sposób. Składa się z kilku części. Pierwsza jest pisana w typowy sposób dziennika (dziennik ten trafia później w ręce głównego bohatera serii Fletchera i jest dla niego źródłem wszelkich informacji) James Baker opisuje tu wszystko od dnia, w którym został zabrany do Akademii Vocanów po swoje dni na froncie. Druga część to spis i charakterystyka wszystkich demonów występujących w serii (i kilku dodatkowych). Opisy są krótkie i konkretne. Zawierają tylko najpotrzebniejsze informacje, co jest dużym plusem, bo nie są tak rozwleczone. Przy każdym jest również szkic demona. Trzecia część to spis i charakterystyka magicznych zaklęc, tych najbardziej popularnych i przydatnych zaklinaczowi w walce jak i kilku dodatkowych. Przy każdym jest narysowany symbol zaklęcia. Mamy tu również różne dodatkowe informacje dopisane przez panią Fairhaven, bibliotekarkę Akademii Vocanów, która została poproszona o przepisanie tego dziennika. Książka ta jest naprawdę bardzo udanym uzupełnieniem całej serii i gorąco polecam ją wszystkim osobom, którym spodobała się seria "Zaklinacz".

To, że w tym tomie ani razu akcja nie działa się w Krainie Czarów, tylko w zwykłym świecie, to jedno. Ale znowu dobrą akcje psuje idealny "rycerz na białym koniu", czyli oczywiście Jeb. Nie dość, że ani razu tak naprawdę nie uratował Alyssie życia, tylko ja narażał (w tym tomie i poprzednim), to jeszcze cały czas zalewa ją tekstami w stylu "Jesteśmy tacy sami"," Ja Cię rozumiem", " Razem nam się uda" itd. Tak jak powiedział Morpheus: "Jeśli wciągniesz tego chłopaka w wojnę, zaciągnie Cię na dno". Zakończenie chyba miało być takim szokiem, ale na mnie nie zrobiło szczególnego wrażenia. Jedyny powód, dla którego sięgnęłam po trzeci tom (niestety są tylko po angielsku), to żeby zobaczyć, czy bohaterka zmądrzeje i wybierze Morpheusa. PS: Wgl to Jeb jest mega samolubnym, głupim i obrażalskim typem. Ale poważnie: on praktycznie rzucił Alyssę, kiedy dowiedział się o dwóch pocałunkach z Morpheusem, z których żaden nie był jej zamiarem. Tymczasem Morpheus prawie nie ma jej za złe 6 miesięcy bycia z Jebem!!!

Bardzo dobry debiut. Dobry na tyle, że absolutnie nie pomyślałabym, że to pierwsza książka autorki. Ładny, barwny język, przemawiające do wyobraźni opisy, które nie są puste i nic niewnoszące. Jedynie dialogi czasami trochę nie grają, są jakby zbyt doniosłe lub za bardzo przemyślane i dorosłe jak na 15-17 letnie dzieciaki. Zwłaszcza gdy mówią w gniewie, a nadal widać tą lekką patetyczność. Ale to minimalny minus. Natomiast wielkim plusem jest dla mnie to, że od razu zostajemy wrzuceni w wir akcji bez żadnych wyjaśnień. Wiemy tyle ile bohaterowie i to razem z nimi poznajemy otaczający ich świat i prawa nim rządzące. Nic nie jest podane na srebrnej tacy i momentami trzeba się nawet trochę wysilić, żeby posklejać przeczytane informacje, tak aby trzymały się kupy. Może z tego wynika część niskich ocen? Ludziom, czy może powinnam rzec, pełzakom nie chce się myśleć? Jakby nie było, ja polecam gorąco!

NAPRAWDĘ świetne opowiadanie o siostrze pięknej Oliwii z małego miasteczka, w którym podobno dzieją się rzeczy niezwykłe. Tak przynajmniej sądzi burmistrz miasteczka, bo wydał sporo pieniędzy na stworzenie banera turystycznego z goblinami, magami w niebiesko-turkusowych szatach i przyjaznymi życia pegazami. A zarobili nic, bo przyjechała trójka turystów, która od razu wyjechała do Berlina na coś zdecydowanie ciekawszego miasteczka, tak przynajmniej powiedziała (nie wspominając o kilku niestosownych słowach, czy raczej ich większości, których lepiej by nie było demonstrować w książce). Więc kiedy przeczytaliście ten jakżeby nudny i bezceremonialny początek, zapraszam do wejścia na kartki książki kryształowego serca i poznaniu wielu innych ciekawych czy równie jakżeby w przeciwieństwie do ciekawych najnudniejszych na świecie momentów, gdy zostaniecie jednym z zalotników Oliwii lub stoczycie walkę z wiedźmą, smokiem lub tym i tym na raz. Jednak najwyższym zadaniem będzie pokonanie maga mającego zabić tego władcomaga (czy jakoś tak :) w zamian za władzę. Czy zapanuje nad całym przedziwnym światem w miasteczku turystycznie najnudniejszym? Czy może po prostu tak będzie działać wasza wyobraźnia po połknięciu ości z dorsza którego jadł na obiad jeden z turystów miasteczka? To już zależy od ciebie, powiem wzięcie tej książki do ręki może okazać się najgorszym lub najlepszym momentem w twoim życiu. PS. najlepszym, jeśli lubisz nudę. No co wy, to przecież najlepsza ever książka na rynku młodzieżowym? Tyle że czemu nie jest taka popularna? Bo jest nudna. No co wy! Radzę wziąć powieść o Iris McBlack (nie, nie McNuda) do ręki i rozpocząć wejście w najdudniejszy świat, gdzie czajnik to najważniejsza nazwa. Nie! Czajniczek!

„Bestia” opowiada historie pewnej dziewczynki imieniem Alys, która przeżyła masakrę rodzinnej wioski sprowadzonej przez Pożeraczki Dusz, trafia do wioski, w której społeczeństwo żyje strachem, przesądami. Alys czuje więź z mrokiem i z Bestia, której wszyscy się lękają. Ponad główna bohaterka nie pasuje do otaczające społeczeństwa w którym przyszło jej żyć, poszukuję samej siebie i tego kim tak naprawdę jest oraz swojego miejsca w życiu. Warto dodać że książka „Bestia” oprócz historii głównej bohaterki Alys, przedstawia historię samych Pożeraczek Dusz. Książkę łatwo i szybko się czyta.

Już myślałam, że nie będzie tu fantastyki, a jednak była, ale malutko :P Może przez to wciągnęłam się tak, że przeczytałam ją w dwa dni, a obstawiałam dłuższe czytanie, no i początek szedł mi jakoś opornie :P A naiwność Kati czasami mnie porażała, może ona taka miała tutaj być :P Ale dobrze, że jednak logiczne myślenie wróciło do niej :D

Życiowe perypetie Cherry są jednocześnie i zabawne i smutne, chociaż pasuje tutaj też określenie tragiczne, bo o mały włos, a doszłoby do tragedii z jej udziałem... Ale tak poza tym, to nie zazdrościłam jej tych zawirowań w życiu, najpierw w szkole, a później w nowym miejscu, z być może nową rodziną. Bo choć Cherry bardzo się starała, to nie zawsze wychodziło po jej myśli :P A żeby wiedzieć, co dokładnie jej się przytrafiało, to trzeba przeczytać właśnie tę książkę ;) Pasuje ona jako przerywnik między cięższymi gatunkami, bo jest z tych lekkich i przyjemnych ;) Mnie tak wciągnęła, że przeczytałam ją w jeden dzień ;)

"Wiedźma morska" to w ostatnich dniach, moja jedyna "książkowa odskocznia" od kryminałów. Przepiękna okładka zachwyciła mnie od razu, ale ta pozycja, dosyć długo czekała na półce, na swoją kolej. Przyznam szczerze, że nigdy jakoś specjalnie nie interesowała mnie postać "Urszuli" z Małej Syrenki, była sobie to była, wiadomo że w każdej bajce musi być jakiś czarny charakter, a "Wiedźma morska" przynajmniej według mnie, pozwala nam wierzyć, że jedna z głównych bohaterek jest inspirowana właśnie "Ulą". Jakie było moje zaskoczenie, gdy fabuła dosyć szybko mnie wciągnęła. Czytało się wręcz w "mgnieniu oka". Nadmorskie klimaty, przyjaźń, której nie pokonały bariery pochodzenia, postać Evie oraz księcia Nicka - to niewątpliwie najlepsze punkty tej książki. Nie obyło się niestety bez wpadek. To co irytowało mnie najbardziej to sposób ukazania magii "na zasadzie: nikt nie może się dowiedzieć, że potrafię czarować, ale i tak jakimś cudem wszyscy się domyślają". Nie przypadły mi do gustu także postaci: Anne Mette oraz Iker, a zakończenie po prostu mnie rozczarowało, spodziewałam się czegoś więcej. Opinię o "Wiedźmie Morskiej" zostawiam Wam drodzy czytelnicy, ja nie żałuję, że ją przeczytałam.

Och zatonęłam w tej opowieści. Wszystko się zgadzało. Główni bohaterowie genialni: Roa i Dex. Przeczytałam jednym tchem. Było napięcie, niepewność, akcja i intrygująca relacja między Roą i Królem.Pewnie kiedyś wrócę do tej historii. Choć pierwszą część „ostatni Namsara” bardzo mi się podobała, to ta mnie urzekła:) uwielbiam Kristen Ciccarelli, tworzy wspaniałe postaci kobiece, silne, uczuciowe i z charakterem.

Moje wakacyjne pozytywne zaskoczenie! Niewiele spodziewałam się po tej historii. Ot kolejna młodzieżówka/lekkie romantasy, gdzie bohaterka wraz ze swoim wybrankiem (z którym się nienawidzą) ratują ostatecznie świat - no tak i nie. Opis na tyłach sugeruje niewiele - z jednej strony bardzo dobrze, bo dzięki temu nie mając oczekiwań zbyt wysokich naprawdę mocno się zaskoczyłam tym, jak dobrze się bawiłam, jak bardzo polubiłam bohaterów i jak dobrze odnalazłam się w świecie zbudowanym przez autorkę. Z drugiej strony ten opis jest na duży minus, bo przez to mniej osób może być zachęconych do poznania tej historii. Świat wykreowany w powieści nie jest skomplikowany. Jak na pierwszy tom dość dobrze mamy wytłumaczone zasady panujące w tym świecie, jednocześnie chciałabym dowiedzieć się więcej o Królu-Bogu z Sevy, o mieszkańcach wysp i historii magii i początkach Gadźców. Liczę na to, że drugi tom pogłębi tylko te kwestie. Bohaterowie nie są wyjątkowi, ale miałam wrażenie, że jak na typowy romans fantasy, są bardzo ludzcy. Ciekawym wątkiem jest to, że nasza główna para nie zaczyna od bycia wrogami, aby stać się kochankami. Oni byli kochankami (informacja w opisie więc nie zaznaczam spoileru), jednak ze względu na zdradę ojca Kate zostali wrogami. Ich ukradkowe spojrzenia i wzajemne przyciąganie ma bardzo dużo sensu ze względu na stare uczucia i niewyjaśnioną przeszłość, jednocześnie ich rezerwa wobec siebie również w tej sytuacji jest wskazana. Ich relacje wraz z upływem czasu na nowo zacieśniają się, bardzo przyjemnie obserwowało mi się dynamikę między nimi. To, co mi się podobało najbardziej - komunikacja! Pewne wydarzenia tworzyły idealne podłoże do zazdrości, niewyjaśnionych podejrzeń i sytuacji, po których bohaterowie powinni mieć wojnę stulecia. Jednak dojrzałość bohaterów, aby wprost zapytać i udzielić szczerej odpowiedzi sprawiła, że dało się uniknąć afery koperkowej tak nagminnie wykorzystywanej w wielu obecnych książkach. Więcej o samych bohaterach - Kate jest niezależna, silna i uzdolniona, jednak tego wymagało od niej życie. Nie oznacza to jednak, że nie odczuwa strachu - wręcz przeciwnie! Jest bardzo świadoma swojej sytuacji i bardzo ostrożna, boi się śmierci swojej i bliskich. Corvin podobnie - jest odważny i może wydawać się egocentryczny, jednak całe jego zachowanie bazuje na traumach, doświadczeniach z pola bitwy i bardzo małej wiary w siebie. (Do tego widać, że książka pisana kilka lat temu - główny bohater ma ciemne blond włosy, nie jak większość głównych love interest obecnie.). Chętnie dowiem się więcej również o pobocznych postaciach, szczególnie o Signe z wysp oraz o Raithcie - tajemnicznym magiście. Plot twisty pojawiające się w historii również były ciekawe, może nie aż tak zaskakujące, lecz dobrze poprowadzone. Bardzo żałuję, że Jaguar postanowił nie wypuszczać drugiego tomu w Polsce, na pewno będę szukała angielskiego ebooka aby skończyć tą dylogię <3

Akcja dzieje się w K gzie znajduje się" Dom Dziecka"celowo piszę w cuzdysłowie bo to co tam się dzieje porównać można do obozów dziecięcych i nie tylko...!! Eksperymenty wykonywane na naszych bohaterach i osobach starszych są przerażające. Dzieciakom czyszczono tam pamięć, mieszano w głowie następnie przeprowadzano eksperymenty neurologiczne ( tak działali Naziści i Ukraińcy) ! Każdy z bohaterów ma inne zdolności . Estra-czyta w myślach , Sky ma bardzo pojemny umysł , Maroon jest hybrydą lwa i człowieka . Mają też prawdziwego przyjaciela gadającego kota Freuda . Bunt maszyn jest tematem bardzo często spotykanym w tym gatunku literackim i dość dobrze komponuje się z całością . Dzieje się tu bardzo wiele , przez co nie mamy czasu się nudzić. To bardzo duży plus bo autorka pokazała inne oblicze . Sky, Estra i Maroon są przyjaciółmi osieroconymi po apokalipsie . Wychowywani byli w tymże domu dziecka z , którego udaje im się uciec...Niestety muszą liczyć się z tym , że piętno odmiennego świata odbije się na nich jeszcze bardziej !! . Dawny świat podzielił się na dwie warstwy Niższą , pracowników , którym odebrano większość praw oraz Wyższą - ludzi , którzy nie zostali dotknięci tym nieszczęściem i dostosowali się do panujących reguł. Żyją tak jakby nic się nie stało...Są warstwą rządzącą . Mimo ,że nasi bohaterowie po ucieczce stworzyli własną utopię szybko przekonali się ma ona swoje ciemne strony...Jeśli nie chcą wrócić do tego okropnego miejsca muszą zacząć działać nie tylko dla siebie . Także dla całego świata . Książka , której pod historia młodych ludzi możemy odnaleźć także nasze przywary . Może ona sprawić , że niejedna osoba zastanowi się nad treścią w niej przedstawioną i porówna ją z rzeczywistością. Może doszukamy się wielu podobieństw i zastanowimy co powinnyśmy zmienić uniknąć takich wydarzeń . Książka mówi nam o ważnych rzeczach jak miłość , przyjaźń odróżnieniu iluzji od prawdy... Czy my do końca doceniamy to co mamy na co dzień? Wolną wolę , wolność... Czyta się dobrze , krótkie rozdziały , płynna akcja . Autorka znana nam z innego rodzaju lierackiego bardzo dobrze poradziła sobie z historią science fiction . jeszcze raz pokazuje , ze jest osobą pięknie władającą j. polskim . Warto przeczytać . Polecam .

Jeśli ktoś ma młodzież w domu i lubi czytać m.in. o podróżach w czasie to książka dla niego. Świetna młodzieżówka!!! Bez przekleństw. Z motywem romantycznym, typowe rozterki nastolatki, ale bardzo fajna treść, która mnie dorosłą wciągnęła od początku do końca. Jest tajemniczy zapach cynamonu. Jest ciocia, która zapewne wie więcej niż chce powiedzieć. I są dwie główne bohaterki w jednej osobie.

Nie kliknęło. Miałam naprawdę ogromne nadzieję co do tej książki i choć była naprawdę spoko z fajnym pomysłem na fabułę i niegłupimi postaciami, to jednak w pewnym momencie zaczęła mi się po prostu dłużyć i te ostatnie 30% trochę przecierpiałam, bo nie mogłam się zebrać do kupy, żeby skończyć. Trochę przypominała mi książki Armentrout - trylogię Dark Elements, tylko że tamta podobała mi się jednak bardziej. Nie wiem też, czy to po prostu nie był zły czas na nią, bo ogólnie bardzo lubię takie książki i na pewno zerknę na inne spod pióra autorki, bo nie jestem na nie, po prostu do mnie nie trafiła, bo przez większość czasu byłam jednak zainteresowana i ciekawa wydarzeń.

Amelka Kieł i Złodziej Wspomnień to dowód na to, że Laura Ellen Anderson ma niewyczerpane pokłady wyobraźni, którą się z nami dzieli. Ta część również zachwyca światem, który został wymyślony od podstaw i dosłownie wszystko jest dopieszczone. Otoczenie, postacie, nazwy własne, przeszłość i teraźniejszość. Dodajmy do tego dużą dawkę humoru, zabawne dialogi, niecodzienną paczkę przyjaciół oraz niesamowite przygody. Powieść jest pełna niespodziewanych zwrotów wydarzeń oraz dynamicznej akcji, a do tego przykuje uwagę młodego i dorosłego czytelnika. Całość na https://zapatrzonawksiazki.pl/index.php/2020/06/11/amelka-kiel-i-zlodziej-wspomnien-laura-ellen-anderson/

To chyba pierwszy raz, kiedy sięgam po książkę w tak cyberpunkowym klimacie i żałuję, że nie zrobiłam tego wcześniej! Marie Lu dała mi się poznać z naprawdę dobrej strony. Wykreowała bardzo intrygujący świat o równie ciekawych i złożonych bohaterach. Przez akcję płynie się szybko i z niegasnącym zainteresowaniem, pomimo momentami przydługich opisów. Ta część zostawiła mnie z lekkim niedosytem, więc zdecydowanie zamierzam sięgnąć po kolejną i zobaczyć, w którą stronę to pójdzie. Jedyną kwestią, do której mogę się przyczepić, to korekta. Czasami Warcross, to był warcross, a czasem wacross - pełno w książce tego typu literówek. Niejednokrotnie też wychwyciłam powtórzenia tych samych słów w zdaniach. Ale nie zakłóciło mi to ogólnego odbioru książki, który jest bardzo pozytywny.

Muszę przyznać, że książka okazała się naprawdę zaskakująca. Niektóre rzeczy są oczywiste od pierwszego rozdziału ale inne rozwiązują się dopiero w trakcie czytania. Początkowo miałam problem żeby wbić się w narracje ale gdy mi się to udało, to czytało się ją naprawdę przyjemnie. Sama historia jest mocno zakręcona i jako, że czytelnik niejako poznaje ją wraz z bohaterką, momentami może wzbudzać zamieszanie.