Anohana - Kwiat, który widzieliśmy tamtego dnia tom 2

Sama historia - o utracie ukochanego w lotniczej katastrofie, a potem skonstruowaniu androida na jego wzór po to, aby wyciągnąć z depresji dziewczynę zmarłego - brzmi dość ciekawie. Gorzej, niestety, z realizacją... Ta manga jest adaptacją filmu, więc może w tym tkwi problem. Może jeśli zna się treść pierwowzoru, łatwiej jest ogarnąć tę historię. Ale przecież chyba nie na tym adaptacja powinna polegać? W efekcie - jeśli się filmu nie oglądało - można mieć poczucie chaotyczności całej opowieści. I jej skrótowości. Tym bardziej, że w fabule teraźniejszość przeplata się ze wspomnieniami, a nie są one jakoś konkretnie zaznaczone, bohaterowie wyglądają tak samo, więc w którymś momencie człowiek się naprawdę może pogubić. No i ta finałowa wolta... Osobiście odkładałam tę mangę z lekkim niesmakiem. I sporym mętlikiem w głowie. A drugi raz już nie chce mi się jej czytać ;)

https://podrugiejstronieokladki6.blogspot.com/2021/08/manga-tez-ksiazka-sukkub-i-jej-ciezka.html Potrzebujecie urlopu? Czy wspominałam już, że lubię grube mangi? Zapewne tak. „Sukkub i jej ciężka praca w korpo!” to właśnie jedna z tych grubszych mang, która szybko zwróciła moją uwagę. Twórca tej mangi podpisuje się jako Gentsuki, a historia przez niego stworzona jest przekomiczna i bardzo poruszająca. Pomyślicie sobie sukkub i poruszająca opowieść? Też się tego nie spodziewałam. FABUŁA Lily jest demonem. Dziewczyna od lat pracuje jako sukkub, który wyciąga energię życiową z ludzi, w zamian za drobne spełnianie marzeń, które ci mogą odbywać w snach. Świat pomału chyli się ku zagładzie, ludzie pracują coraz więcej, coraz dłużej i nie mają czasu na przyjemności, a pieniądz jest najważniejszym środkiem dla którego żyją. Pewnego dnia Lily trafia na Tsutomu, młodego mężczyznę, który już dawno zapomniał co to znaczy dzień wolny, a pracę zabiera nawet do domu. Lily postanawia zostać z mężczyzną na dłużej i spełnić jego marzenia, w zamian za żywienie się jego energią. Tsutomu zgadza się na układ z sukkubem i tak oto człowiek i demon stają się dla siebie bliżsi, niż mogliby podejrzewać. OPRAWA GRAFICZNA Niewątpliwie obwoluta „Sukkuba” rzuca się w oczy. Manga kierowana jest do raczej do osób starszych, ze względu na jej erotyczny wygląd, aczkolwiek nie widzę na okładce ostrzeżenia. Tekstu w dymkach jest dość dużo i czasami musiałam na chwilę zamykać mangę, aby odpoczął mi wzrok, ale zazwyczaj starałam się kończyć rozdział i dopiero wtedy robić przerwę. Kreska jest za to bardzo przyjemna dla oka (pomijając walory ukazane w mandze). No i na koniec grubość. „Sukkub i jej ciężka praca w korpo!” to manga w miarę gruba, ale nie do przesady. Jeżeli lubicie grubaski, jak ja to tutaj powinniście być zadowoleni. OPINIA OGÓLNA „Sukkub i jej ciężka praca w korpo!” to ecchi, które trzeba po prostu lubić, aby czerpać przyjemność z lektury takiej mangi. Mamy tu dużo podtekstów i treści erotycznych, które pokazane są w sposób niebezpośredni, aby nie czynić całej mangi zbyt wulgarną. Niemniej jednak, jeżeli nie macie problemów z patrzeniem na piersi czy pupy sukkubów oczywiście to historia Lily i Tsutomu jest dla Was. Zarówno Lily, jak i jej koleżanki po fachu i znamienita kierowniczka całej załogi ubrane są... w sumie to nie są ubrane. Mają stroje a la Borat (ten zielony). Zatem jest na co popatrzeć, ale... nie dla Tsutomu, bowiem nasz bohater skutecznie odpiera ataki zalotów i propozycji seksualnych naszego sukkuba. Życzenia mężczyzny, o jakie prosi Lily są proste i normalne, nie marzy on o bogactwie czy cudach świata. Demonica spełnia każdą jego zachciankę w zamian za energię, a spędzając z nim kilka dni zaczyna dochodzić do niej brutalna prawda – czuje do Tsutomu znacznie więcej. Problem w tym, że nie potrafi mu o tym powiedzieć, bo zwyczajnie się boi. „Sukkub i jej ciężka praca w korpo!” to manga, która pokazuje, że miłość może przybierać różne obrazy. Uczucie demonicy do mężczyzny, który był dla niej jedynie pożywką jest szczere i prawdziwe, zaś opieka nad Tsutomu sprawia Lily przyjemność. Manga Gentsukiego to historia, która sprawiła, że spędziłam miło czas i z chęcią przeczytałabym jeszcze coś w podobnych klimatach.

Sądziłam, że to jedna pełnowymiarowa manga, a tymczasem w tomiku znajdują się trzy (w zasadzie cztery) krótkie historie. Łączy je tematyka: miłość, obawa przed ośmieszeniem i porzuceniem. Łączy też poczucie humoru. Ale nie są to historie ani jakoś szczególnie zachwycające, ani zapadające na długo w pamięć. Tytułowa historia chyba jest z nich wszystkich najlepsza i ma największy potencjał, szkoda tylko, że nie została bardziej rozbudowana.

Ostatni tom mangi Anohana – Kwiat, który widzieliśmy tamtego lata to kulminacja wszystkich dotychczasowych starań bohaterów. Paczka, która już prawie się pojednała po latach konfliktu i odosobnienia napotyka na kolejny problem. Jest nią mama zmarłem Menmy. Dla kobiety świat zatrzymał się w chwili śmierci jej ukochanej córki i kobieta ma olbrzymi żal do jej przyjaciół. Jintan rozumie to i ma jeszcze większe poczucie winy. Praktycznie każdy z paczki cierpi z powodu śmierci koleżanki, co ponownie oddala ekipę od siebie. Na szczęście udaje się zażegnać to uczucie i bohaterowie próbują pożegnać swoją koleżankę w należyty sposób. Czy im się to uda? No i czy interwencja zmarłem Menmny sprawi, ze przyjaciele się ponownie pojednają i ich życie zmieni się na lepsze?

Zawsze będę laikiem, ponieważ nie mam aspiracji do wyspecjalizowania się w jednej, konkretnej dziedzinie komiksu. Lubię sięgać po różne rzeczy, dzięki temu nieraz potrafię zostać zaskoczony. Raz pozytywnie innym razem negatywnie, a w tym konkretnym przypadku powiedzmy, że poczułem się strasznie skonfundowany. "Pan Cykada" to zbiór sześciu krótkich opowiadań, autorstwa Ryuko Iwabuchi, która zdecydowanie nie tworzy szablonowych, komercyjnych mang. Jej prace są unikalne, ale potrafią też namieszać w głowie czytelnika. Przynajmniej tak było w moim wypadku. Z wszystkich historii najbardziej trafiła do mnie tytułowa. Jest bardzo prosta, wymowna oraz piękna w swym przekazie. Przedstawia losy pewnego bardzo szkaradnego z urody ogrodnika, który jednak potrafi sprawić, że kwiaty kwitną. Obserwuje on nieraz pewną zamożną, młodą kobietę, która odwiedza ogród gdzie pracuje. Podczas jednego z ich spotkań poznajemy alegorię ogrodnika do cykady. Finał całej opowieści jest genialny i naprawdę potrafi poruszyć nie jedną strunę w sercu. Oczywiście jeśli to jest odpowiednio dostrojone do tego typu literatury. Są tutaj też historie, które do mnie nie przemawiają. Jedną z nich są "Przystojni chłopcy". Szczerze powiedziawszy nawet trudno mi się wypowiedzieć na temat tego, co tutaj przeczytałem. Grupa dziewcząt odnajduje trupa swego szkolnego kolegi i prowadzi dość osobliwe rozmowy. Do tego w późniejszym etapie, cóż to spory spoiler, ale pokazuje jak bardzo dziwna jest to (przynajmniej dla mnie) praca, ucinają gościowi palec, obrabiają z tkanki miękkiej i samą kość ścierają, aby potem zjeść. Naprawdę nie kumam tego przesłania. Widocznie za mało znam odniesień do kultury japońskiej i ich baśni czy mitów, bo mnie aż przeszły ciarki po grzbiecie. Przytoczone przykłady to tylko dwie z sześciu historii zawartych w tym albumie. Do tego dochodzi piękna galeria rysunków oraz wywiad z autorką, który również jest interesujący. W mojej opinii warto sięgnąć po tą jednotomówkę, nawet jeśli nie jest się osobą obeznaną w świecie mang. Wyróżnia się ona znacznie na tle większości komiksów publikowanych w Polsce i to w udany sposób.

Jintan wraz z grupką przyjaciół założył w podstawówce grupę Super Bustersów Pokoju. Nie przetrwała ona jednak długo, ponieważ dziewczynka, która była jej członkiem, miała wypadek. Po jej śmierci przyjaciele nie potrafili już znaleźć wspólnego języka i ich drogi się rozeszły. Jintan zamknął się w sobie i odizolował od społeczeństwa, przez co później nazywany był hikikomori. Codzienność chłopaka zmieniła się, kiedy w jego domu pojawiła się Menma – dokładnie ta dziewczynka, która zmarła. Pierwszy tom czyta się lekko i zachęca do przeczytania kolejnych.

Najbardziej spodobał mi się sam pomysł na fabułę – historia była oryginalna i wciągająca. Do tego kreska była naprawdę urocza i dobrze oddawała emocje bohaterów, co jeszcze bardziej mnie przyciągnęło. Zaskoczyło mnie kilka rzeczy. Przede wszystkim to, że ta koleżanka głównego bohatera okazała się dziewczyną – totalnie się tego nie spodziewałam, bo wcale tak nie wyglądała... no rozumiecie . Dużym szokiem dla mnie była też scena, w której inna dziewczyna z ich klasy zrobiła im zdjęcie i rozesłała je wszystkim – to było podłe. Manga wciągnęła mnie na tyle, że mogłam się przy niej po prostu zrelaksować i oderwać od rzeczywistości.Na początku miałam przeczytać trochę i dokończyć następnego dnia że względu na ilość stron ale no wciągnąłem sie🥲 WGL NIE WIEM CZY TYLKO JA MIALEM TAKIE ODCZUCIE ALE TA SIOSTRA MADOKI ZACHOWYWAŁA SIE TROSZECZKE PEDOFILSKO......>_< Ogólnie polecam

Ta manga na pewno ma ładną kreskę, jednak co do historii, to choć podobała mi się, nie wzbudziła we mnie zbyt wielu emocji. Ta historia jest dobra - i porusza też trudne tematy jak żałoba, śmiertelna choroba kogoś bliskiego, gnębienie, samobójstwo. Po prostu nie mogłam się w nią wczuć... Czasem czytamy dobre historie, które jednak nie trafiają do nas na tyle, byśmy oddali im serce. Ta manga była dobra i myślę, że ktoś, kto lubi historie o miłości skazanej na rychły koniec, to przy tej uroni choć kilka łez. Gdybym mogła ocenić tę mangę z "połówkami", dałabym jej 6,5/10

Niezwykle pokręcona historia. Akcja w mojej opinii jest zbyt chaotyczna. Toczy się bardzo szybko i pomimo tego, że objętościowo nie jest mała, nie wystarczająco przedstawiła całą sytuację. Pozostawiła mi spory niedosyt. Chciałabym poznać bardziej historię ośrodka i dzieci. No ale cóż... skończyła się zbyt szybko. Mocno mnie wciągnęła. Zamysł jest świetny. Kreska świetnie kontrastuje z krwawą fabuła, świetnie oddany charakter postaci. Urzekła mnie kreacja dzieci. Wyglądają tak "niewinnie". Cieszę się, że ta manga wpadła w moje ręce.

Manga dla miłośników książek ;) Główna bohaterka, Kaho, nie widzi świata poza książkami. Zamiast spotykać się z rówieśnikami, woli zaszyć się z książką w kącie i dać się pochłonąć opisanemu w niej światu. Nie dziwi więc, że postanawia pomóc w swojej szkolnej bibliotece. Wkrótce okaże się, że na tyłach pomieszczenia znajduje się ukryte przejście do sekretnej biblioteki - pokoju pełnego magicznych ksiąg, w tym wielu białych kruków. Sęk w tym, że kiedy Kaho otwiera drzwi do tej biblioteki, kilka książek (w końcu to magiczne księgi) ucieka spomiędzy regałów na teren szkoły, wypuszczając ze swoich kart bohaterów literackich. Od tego momentu zadaniem Kaho (oraz poznanego w bibliotece strażnika, Hayamy) będzie odnalezienie wszystkich tych postaci i doprowadzenie ich z powrotem do swoich książek. Wyszła z tego całkiem sympatyczna, pełna humoru historia, która z pewnością przypadnie do gustu wszystkim bibliofilom ;)

Czwarty tom mangi to dobrze przypomnienie, że początkiem tej sympatycznej i pogodnej serii była tragedia. Catarina jest w ciężkim stanie i jej przyjaciele zebrali się wokół łóżka z pozbawioną przytomności bohaterką. Ona we śnie powraca do prawdziwego świata, by pożegnać się z bliskimi. W końcu bohaterka zginęła nagle w niespodziewanych okolicznościach i na pewno pozostawiła wiele kochanych osób ze złamanymi sercami. Ten watek mocno mnie uderzył i przypomniał o tym, że wszelkiej maści mangi typu isekai zawsze zaczynają się śmiercią i tragedią. Przygody w nowym świecie mogą być wesołe i radosne, ale dobrzy przypomnieć, ze w prawdziwym świecie sytuacja wygląda inaczej. Dlatego bardzo podoba mi się, że Odrodzona jako czarny charakter nie zapomina o tym elemencie historii, który tak często jest pomijany, by nie uderzać w komediowy nastój perypetii w nowym świecie. Tutaj udało się połączyć te dwa elementy w bardzo fajny sposób. https://operacjapanda.pl/2024/recenzja-odrodzona-jako-czarny-charakter-w-grze-otome-gdzie-wszystkie-sciezki-prowadza-do-zlego-zakonczenia-tom-4-6

"Badaczka mitycznych bestii" to bardzo przyjemna manga o relacji głównej bohaterki o imieniu Ferry z istotą o imieniu Kuushuna. Ferry jest tytułową badaczką, która podróżuje w poszukiwaniu mitycznych bestii, które mogłaby opisać w swojej książce, a równocześnie pomaga w rozwiązywaniu kłopotów, jakie miejscowa ludność ma w związku z ich obecnością. Towarzyszy jej istota z cienia, przybierająca postać wysokiego, dystyngowanego królika, o imieniu Kuushuna. Jest on najczęściej niewidoczny, ale na najmniejszą oznakę niebezpieczeństwa staje w obronie Ferry, którą nazywa kwiatem. Cała manga składa się z osobnych opowieści, które w większości rozgrywają się według podobnego schematu polegającego na pomocy w uporaniu się z mitycznymi stworami. Z początku czułam się trochę zagubiona w przedstawionym świecie i w stosunkach między głównymi bohaterami (czułam niedosyt, bo chciałam poznać historię ich poznania), w drugiej części mangi jednak wszystko jest wyjaśnione. Dobrze mi się ją czytało. Polecam :)

Kolejna manga w kolekcji, która mi się tak bardzo spodobała 😍 „Odrodzona jako czarny charakter w grze otome (…)” to manga w której czytanie ostatnio się całkiem wkręciłam i nie bez powodu. Uwielbiam motyw isekai romansów i villiainess (chyba z powodu manhw i webtoonów, które ostatnio często czytam w sieci), nie ukrywam więc, że lektura tej mangi była dla mnie czystą przyjemnością. Chociaż różni się nieco od także świetnego anime o tym samym tytule, i tak ta manga jest duuuuużo lepsza, jak to zwykle bywa z pierwowzorami i ekranizacjami. Zdecydowanie rekomenduję tą mangę każdej fance/fanowi romansów, zdecydowanie będę czytała dalej. Dobrze, że kupiłam od razu te dwa pierwsze tomy, nie wytrzymałabym czekając na kolejną okazję by dalszą część historii zakupić.

Jeśli myślisz, że manga "Zbudź się, Śpiąca Królewno" to lekki romans dla nastolatek, to jesteś w grubym błędzie. Bohaterem mangi jest licealista Tetsu, który z pewnych powodów dorabia sobie jako pomoc domowa w rezydencji nazywanej "nawiedzonym domem na wzgórzu". To właśnie tam, w domku gościnnym, mieszka córka właścicieli posiadłości, Shizu. Chłopak jest nią zauroczony, jednak przy kolejnym spotkaniu Shizu zachowuje się kompletnie inaczej. Jej zachowanie wzbudza w nim skrajne emocje, od wspomnianego zauroczenia, po czysty strach. W mandze mamy motyw paranormalny, co całkowicie mnie zaskoczyło. Bohaterowie mają złożone historie i autorka powoli odkrywa przed nami ich przeszłość. Poznajemy też trudności, z jakimi się borykają.

Jednatomówka z rodzaju school life i girls love. Główna bohaterka Kou Tarumizu rozpoczyna naukę w nowym liceum. Jej pasją jest fotografowanie, dlatego też postanawia od razu dołączyć do szkolnego klubu. Klubu, który został zdegradowany z powodu za małej liczby członków. Pragnąc jego reaktywacji dziewczyna postanawia wziąć udział w konkursie, W poszukiwaniu inspiracji na zdjęcie idealne zaprzyjaźnia się z Nene i Akane, które zgadzają się dla niej pozować. Z każdą kolejną fotką Kou dowiaduje się o skoplikowanych relacjach łączących te dwie uczennice. Przez wsystkie strony mangi pasja miesza się z ambicją oraz poplątaną miłością. Bardzo lekka tematycznie pozycja. Szybko się czyta i pomimo wielu łez wylanych przez bohaterki dominuje w niej entuzjazm oraz afirmacja życia.

Mieszanie przeszłości z teraźniejszością jest zabiegiem niezwykle popularnym w literaturze, jednak nie zawsze wychodzi to autorom dobrze. Jak spisał się więc autor mangi "Im wielki kapłan Imhotep"? Główną bohaterką serii jest dziewczyna, która zieje ogniem. W pewnym momencie do jej domu wprowadza się wielki Imhotep, który swoją obecnością wprowadza dziewczynę w zdenerwowanie, a jego poczynania na zawsze zmienią życie bohaterki. Dlaczego? Co jest przyczyną stanu dziewczyny? Manga ma całkiem ciekawą i wbrew pozorom zaskakującą fabułę, pełną ciekawych zwrotów akcji- niekiedy nieco schematyczną, jednak dość urokliwą. Mówiąc o tej serii należy wspomnieć o wielu zabawnych wątkach i wykorzystaniu bóstw w całkiem ciekawy sposób, który dość mocno mnie rozczulił. Kreska i sposób przedstawienia dialogów na początku jest dość niezrozumiały, jednak z czasem nabiera uroku, a z odczytaniem go nie ma większego problemu. Mangę mogę polecić każdemu kto lubi motyw walki dobra ze złem, oraz nie straszny mu jest starożytny Egipt!

Fabularnie ta historia jest całkiem ciekawa. Oto mamy dwójkę gimnazjalistów, udających, że łączy ich tylko przyjaźń. Planują kontynuowanie nauki w tym samym liceum, ale ostatecznie muszą się jednak rozdzielić. Ona trafia do programu kosmicznego i dostaje się na statek kosmiczny, krążący po orbicie Marsa, on - zostaje na Ziemi, prowadząc to samo życie, co do tej pory. Utrzymują, co prawda, ze sobą kontakt, ale im bardziej oddala się statek kosmiczny, tym więcej czasu trzeba wiadomościom na dotarcie. A gdy statek, wykorzystując lukę w czasoprzestrzeni, przeskakuje o kilka lat świetlnych, sytuacja komplikuje się na całego... Historia nie nazbyt ckliwa, całkiem sympatyczna i wzruszająca. Mi osobiście przeszkadzała jednak grafika. A w zasadzie dość podobny wygląd poszczególnych postaci i chaotyczne przeskakiwanie do scen z retrospekcją. Trochę to w czasie lektury irytowało i psuło frajdę z czytania tej skądinąd całkiem dobrej historii.

Króciutka, melancholijna impresja na temat przejmijania. Oryginalny klimat, intrygujący pomysł na bohaterkę, ale to właściwie tyle - cała historia kończy się akurat w momencie, w którym zaczyna się robić ciekawie. Tak czy siak jednak - warto, jeśli szukacie czegoś do poczucia i przeżycia, ale nie nastawiajcie się na rozbudowaną fabułę. https://www.instagram.com/polishpopkulture/

KOLEJNY DZIEŃ SZKARŁATNEGO KSIĘŻYCA Jedna z najciekawszych nowości od Waneko, „Switched”, powraca z drugim tomem. Pierwsza część, choć oparta na doskonale wszystkim znanym motywie, okazała się wielkim pozytywnym zaskoczeniem. I równie dobry jest ciąg dalszy. I to do tego stopnia, że już w tym momencie czuje się duży żal, że kolejny tom będzie już ostatnim. Póki co cieszmy się jednak tym, że mamy tę opowieść po polsku, bo nawet jeśli myślicie – a wręcz jesteście o tym przekonani – że to nie jest tytuł dla Was, możecie być zdziwieni i stać się fanami tej miniserii. Główna bohaterka, sympatyczna i piękna Ayumi, pewnego dnia była świadkiem próby samobójczej szkolnej brzyduli. Gdy się obudziła, odkryła, że jest w jej ciele, podczas gdy niedoszła samobójczyni cieszy się życiem, udając ją. Ayumi próbowała wyjaśnić sprawę, odzyskać to, co straciła, ale na próżno. Co jednak zrobi, kiedy okaże się, że nie ma możliwości powrotu do swojego ciała, a próby mogą skończyć się śmiercią? I co się stanie, kiedy nadejdzie kolejny Dzień Szkarłatnego Księżyca, święto, kiedy doszło do zamiany ciał? Całość recenzji na moim blogu: https://ksiazkarniablog.blogspot.com/2019/11/switched-2-shiki-kawabata.html

Jeśli lubicie: książki o książkach (wielu książkach), motyw "od zera do bohatera", rozbudowane światy, orientalny klimat i przygody, to "Wielki strażnik biblioteki" powinien przypaść Wam do gustu! Bardzo cieszę się, że zdecydowałam się sięgnąć po tę mangę. Pierwszy tom jest jak prolog do całej serii. Przedstawia on losy pewnego chłopca, który pochodzi z ubogiej rodziny w małej wiosce, przez co nie ma wstępu do biblioteki, a przez elfie uszy jest szykanowany przez rówieśników i innych mieszkańców wioski. Sam zabieg, że przez cały tom nie znamy imienia "długouchego" i poznajemy je dopiero na samym końcu, jest bardzo ciekawy. Chłopiec ten szybko wzbudza sympatię - ma w sobie duże pokłady empatii, odwagi i wytrwałości, jest bardzo ciekaw świata, ma intelekt i wyobraźnię, a do tego ma w sobie zadatki na maga. Sama manga jest bardzo klimatyczna, a styl kreski ładny i bardzi szczegółowy. W dodatku kreacja świata jest bardzo ciekawa, nawet jeśli w pierwszym tomie jest pokazany zaledwie jego skrawek. Manga powstała na podstawie powieści, ale tak czy inaczej zasługuje na pochwałę, gdy idzie o wyjaśnianie wielu rzeczy. Zawsze jest jasne "co, jak i dlaczego". Przy "Wielkim strażniku biblioteki" bawiłam się wspaniale i bardzo go polecam! Moja ocena to 10/10 i manga będzie odpowiednia dla osób 12+