Posłaniec śmierci

Rudi, młody leśnik, mieszkający z ojcem obok małego miasteczka, toczy swe proste życie do czasu aż na horyzoncie pojawią się ciemne chmury.

Bardzo podoba mi się fakt przedstawienia uniwersum warhammera z perspektywy prostego niepiśmiennego chłopa, dla którego cały świat to kilkanaście kilometrów kwadratowych. Chłopa, który nic nie wie o chaosie i jego dzieciach - zna je tylko z bajań i strasznych bajek dla dzieci -, jest za głupi na intrygi, a jego największym zmartwieniem na początku jest to, czy szarak wskoczy we wnyki i będzie miał potrawkę mięsną na obiad. Autor doskonale oddał mrok uniwersum warhammera. Podstawy są bardzo dobre i pisarz mógł z nich ukręcić naprawdę ciekawą historię...ale nie dał rady.

Autor lubi się powtarzać, stosuje prosty język, który po pewnym czasie staję się nudny oraz inteligencja bohaterów, jeśli chodzi o otaczający świat, nie zwiększa się, gdzie dawno ktoś z ekipy bohaterów powinien coś zauważyć.
Dużym problemem, jest polskie tłumaczenie, które prawdopodobnie nie miało żadnej korekty, dużo literówek i uciętych liter, a nawet zdań.

Ogólnie jest to przeciętna książka, niewyróżniająca się niczym na szerokim rynku fantastyki. Jeśli chodzi o stajnie czarnej biblioteki i uniwersum warhammera, to trzyma porządny średni poziom.

Rudi, młody leśnik, mieszkający z ojcem obok małego miasteczka, toczy swe proste życie do czasu aż na horyzoncie pojawią się ciemne chmury.

Bardzo podoba mi się fakt przedstawienia uniwersum warhammera z perspektywy prostego niepiśmiennego chłopa, dla którego cały świat to kilkanaście kilometrów kwadratowych. Chłopa, który nic nie wie o chaosie i jego dzieciach - zna je...

Muszę przyznać, że wielkim sentymentem darzę książki z uniwersum Warhammera. A szczególnie polskie tłumaczenia bo jest ich naprawdę niewiele. W tym przypadku mamy książkę, która idealnie odwzorowuje życie na wsi w klimatach Starego Świata. W jednym z zapadłych i niewyróżniających się miasteczek Imperium mieszka Rudi – przybrany syn leśnika. Nikt nie wie skąd pochodzi chłopiec gdyż jak był mały został odnaleziony w lesie. Jednym z marzeń tego młokosa jest przeżywanie przygód – jeszcze nie wie że los mu to niedługo zgotuje. Wokół miasta zaczynają krążyć stada zwierzoludzi. O po jednym z ataków wykonanych przez te potwory Chaosu na niewielką farmę pod miastem, przybywa nie kto inny jak łowca czarownic. I zaczyna się pasmo wzajemnych oskarżeń wśród mieszkańców. Nasz młody bohater razem w towarzystwie córki zielarki (guślarki) ucieka do Marienburga gdzie mogą zostać przed nim odkryte ostatnie tajemnice.
W mojej opinii książka nie jest taka zła. Jednak co najważniejsze nie jest to książka typowo epicka. Mamy tutaj bohatera wychowywanego na wsi, który niczym się nie wyróżnia. Dopiero powoli odkrywa swoją historię. Jednym z plusów w mojej opinii jest możliwość poznania życia na wsi w Starym Świecie a także świetne przedstawienie profesji Łowcy Czarownic.

Muszę przyznać, że wielkim sentymentem darzę książki z uniwersum Warhammera. A szczególnie polskie tłumaczenia bo jest ich naprawdę niewiele. W tym przypadku mamy książkę, która idealnie odwzorowuje życie na wsi w klimatach Starego Świata. W jednym z zapadłych i niewyróżniających się miasteczek Imperium mieszka Rudi – przybrany syn leśnika. Nikt nie wie skąd pochodzi...

Takie czytadełko. Daje radę, ale nic nadzwyczajnego.

Takie czytadełko. Daje radę, ale nic nadzwyczajnego.

Książka ta trafiła w moje ręce całkiem przypadkowo. Jeszcze w czasie studiów jeden z moich współlokatorów zauważył moją całkiem sporą biblioteczkę jak się wprowadzałem do mieszkania. Kilka dni później odbyliśmy krótką pogawędkę dotyczącą książek. Jak się okazało nie był on zapalonym czytelnikiem, jednakże bardzo lubił serię książek osadzonych w świecie Warhammera. W ten właśnie sposób „Posłaniec Śmierci” autorstwa Sandyego Mitchella wpadł w moje ręce... i do dziś dnia stoi u mnie na półce mimo iż od sześciu lat nie widziałem mojego byłego współlokatora...

Mieszkający wraz z ojcem, na uboczu jednego z zapadłych miasteczek Imperium, chłopiec o imieniu Rudi od zawsze marzył o przygodach, o możliwości wyrwania z codziennej monotonii. Nie jest osobą towarzyską i raczej preferuje samotne wędrówki po lesie. Jego życie diametralnie się zmienia w momencie kiedy odkrywa ślady zwierzoludzi – istot dotkniętych przez Chaos - w pobliżu wioski. Wraz z nimi w wiosce pojawia się tajemnicza zaraza, a badający ją Łowca Czarownic rzuca oskarżenia w stosunku do Rudiego o sprzyjanie Chaosowi. Zmuszony do ucieczki udaje się do Marienburga, gdzie jego życie kompletnie się zmienia...

Przyznam szczerze, że bardzo ciężko było mi dobrnąć do końca książki. Mimo, iż świat Warhammera jest wyśmienitym uniwersum do osadzenia opowieści, w tym przypadku autor nie wykazał się kunsztem artystycznym w wyniku czego otrzymujemy jednym słowem tandectwo. Fundamenty książki są dosyć solidne bo opowieść sama w sobie wydaje się ciekawa, klimat ocieka wręcz młotkową esencją, a autor wykazal się w wielu momentach umiejętnością budowania napięcia. Niestety język jakim posłużył się autor jest dosyć przeciętny i do tego muszę zaznaczyć, że tłumaczenie książki było fatalne. Wiele zdań było urwanych i w niektórych momentach nie tworzyły żadnej ciągłości. Jeśli dodamy do tego wszystkiego multum literówek, możemy znów powołać się na słowo użyte kilka zdań wcześniej – tandectwo.

Książka ta trafiła w moje ręce całkiem przypadkowo. Jeszcze w czasie studiów jeden z moich współlokatorów zauważył moją całkiem sporą biblioteczkę jak się wprowadzałem do mieszkania. Kilka dni później odbyliśmy krótką pogawędkę dotyczącą książek. Jak się okazało nie był on zapalonym czytelnikiem, jednakże bardzo lubił serię książek osadzonych w świecie Warhammera. W ten...

Książka nie tyle kiepska, co zbyt D&D-owska. O co chodzi? Jest to próba przełożenia świata D&D na Młotka. Wynik... Nieciekawy. Dla dogmatycznych i fanatycznych czcicieli Sigmara - herezja.

Książka nie tyle kiepska, co zbyt D&D-owska. O co chodzi? Jest to próba przełożenia świata D&D na Młotka. Wynik... Nieciekawy. Dla dogmatycznych i fanatycznych czcicieli Sigmara - herezja.

"gotyckie fantasy" - powinienem zaufać intuicji i nie ruszać.

"gotyckie fantasy" - powinienem zaufać intuicji i nie ruszać.