Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Na przykład Małgośka

Okładka książki Na przykład Małgośka autora Paweł Beręsewicz, 9788361224068
Okładka książki Na przykład Małgośka
Paweł Beręsewicz
6,8 / 10
Wydawnictwo: literatura dziecięca
132 str. 2 godz. 12 min.
Kategoria:
literatura dziecięca
Format:
papier
Data wydania:
2008-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2008-01-01
Liczba stron:
132
Czas czytania
2 godz. 12 min.
Język:
polski
ISBN:
9788361224068
Średnia ocen
6,8 6,8 / 10
10 opinii 53 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Na przykład Małgośka w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Na przykład Małgośka

Średnia ocen
6,8 / 10
53 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
5 ocen
9
5 ocen
8
8 ocen
7
13 ocen
6
10 ocen
5
8 ocen
4
0 ocen
3
3 ocen
2
1 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Na przykład Małgośka

avatar
28
27
LekkiePióra
11.04.2019
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam

Robert jedzie na obóz tenisowy. W tenisa gra świetnie, ma do tego talent. Niespodziewanie jednak wyjazd staje się szkołą życia. I nie chodzi tu o wirtuozerię na korcie, nie chodzi też wcale o przetrwanie nocą w ciemnym lesie, ani nawet o konfrontację z wampirem. Chodzi tu o relacje ze zwykłą dziewczyną. Na przykład Małgośką.
Bo Robert ma jedenaście lat. Sporo już wie o życiu. Umie sam sobie spakować walizkę, umie poradzić sobie z kolegami, jest przygotowany na stawienie czoła trenerowi, który jego zdaniem przeobraża się nocą w wampira. Ale nie wie jeszcze, że z dziewczyną można fajnie spędzić czas, a rozmowa z nią nie jest powodem do wstydu.
Więcej: www.lekkiepiora.pl

Robert jedzie na obóz tenisowy. W tenisa gra świetnie, ma do tego talent. Niespodziewanie jednak wyjazd staje się szkołą życia. I nie chodzi tu o wirtuozerię na korcie, nie chodzi też wcale o przetrwanie nocą w ciemnym lesie, ani nawet o konfrontację z wampirem. Chodzi tu o relacje ze zwykłą dziewczyną. Na przykład Małgośką.
Bo Robert ma jedenaście lat. Sporo już wie o...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
1
1
krzysiu_k
04.12.2016
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam

Książka Pawła Beręsewicza pt. "Na przykład Małgośka" jest niezwykle interesująca. Przeczytałem ją bardzo szybko i z łatwością. Ciekawa oraz zabawna historia Roberta jest bardzo wciągająca. Jest to książka wydawnictwa Literatura przeznaczona głównie dla dzieci. To powieść przygodowa ,wydana 20 grudnia 2012 roku. Paweł Beręsewicz jest między innymi autorem powieści ,opowiadań i wierszy dla dzieci. Jego książki były wielokrotnie nagrodzone w konkursach literackich. Główny bohater książki to dziesięcioletni chłopiec-pieszczoszek mamy i taty, który wyjechał na obóz tenisowy. Robert będzie musiał stać się prawie dorosłym mężczyzną i stawić czoło różnym problemom. W międzyczasie poznaje Małgosię ,z którą się zaprzyjaźnia. Razem próbują odkryć mroczny sekret trenera. Utwór jest kompozycyjny , a jego język prosty. Jednym słowem książka jest świetna. Powieść licząca 134 strony bardzo łatwo się czyta ,nie ma w niej trudnych słów. Potrafi rozweselić i poprawić humor. Dlatego zachęcam wszystkich do przeczytania tej książki , bo naprawdę warto.

Książka Pawła Beręsewicza pt. "Na przykład Małgośka" jest niezwykle interesująca. Przeczytałem ją bardzo szybko i z łatwością. Ciekawa oraz zabawna historia Roberta jest bardzo wciągająca. Jest to książka wydawnictwa Literatura przeznaczona głównie dla dzieci. To powieść przygodowa ,wydana 20 grudnia 2012 roku. Paweł Beręsewicz jest między innymi autorem powieści ,opowiadań...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
83
26
Kasia
12.10.2016
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Ulubione

Przeczytana w jeden wieczór, to chyba mówi samo za siebie.... przedstawia w zabawny i ciekawy sposób pobyt 10,5 letniego chłopca na obozie tenisowym. Wysyłają go tam wiecznie kłócący się ze sobą rodzice. Przeżywa przygody, które napawają go strachem, spędza też miłe chwile <np z Małgośką<. Po powrocie do domu bohater zauważa, że nie tylko w nim zaszła przemiana.... Dodatkowym atutem jest duża dawka humoru, który możemy zauważyć już podczas czytania pierwszych linijek książki. Zdecydowanie polecam!

Przeczytana w jeden wieczór, to chyba mówi samo za siebie.... przedstawia w zabawny i ciekawy sposób pobyt 10,5 letniego chłopca na obozie tenisowym. Wysyłają go tam wiecznie kłócący się ze sobą rodzice. Przeżywa przygody, które napawają go strachem, spędza też miłe chwile <np z Małgośką<. Po powrocie do domu bohater zauważa, że nie tylko w nim zaszła przemiana.......

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

180 użytkowników ma tytuł Na przykład Małgośka na półkach głównych
  • 145
  • 33
  • 2
51 użytkowników ma tytuł Na przykład Małgośka na półkach dodatkowych
  • 34
  • 5
  • 4
  • 3
  • 2
  • 2
  • 1

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Od ducha do ducha Paweł Beręsewicz, Hubert Grajczak
Ocena 8,1
Od ducha do ducha Paweł Beręsewicz, Hubert Grajczak
Okładka książki Historie nie z tego księżyca Paweł Beręsewicz, Krzysztof Kochański, Barbara Kosmowska, Ewa Martynkien, Zofia Stanecka, Joanna Wachowiak, Paweł Wakuła, Rafał Witek
Ocena 5,9
Historie nie z tego księżyca Paweł Beręsewicz, Krzysztof Kochański, Barbara Kosmowska, Ewa Martynkien, Zofia Stanecka, Joanna Wachowiak, Paweł Wakuła, Rafał Witek
Okładka książki Czemu tata siedzi w garnku Paweł Beręsewicz, Joanna Gwis
Ocena 7,4
Czemu tata siedzi w garnku Paweł Beręsewicz, Joanna Gwis
więcej
Paweł Beręsewicz
Paweł Beręsewicz
Pisarz, poeta, tłumacz, leksykograf. Pisze powieści, opowiadania i wiersze dla dzieci. Jest laureatem nagrody "Guliwera", konkursu literackiego Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek, Nagrody Literackiej im. Kornela Makuszyńskiego. Ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim, na Wydziale Neofilologii (anglistykę). Pracował jako nauczyciel języka angielskiego w Liceum im Reytana w Warszawie. Książki dla dzieci wydaje od 2004 roku. Początkowo współpracował z wydawnictwem Skrzat, następnie również z łódzkim wydawnictwem Literatura. Nie tylko pisze dla młodego czytelnika, ale również tłumaczy, m.in.: Marka Twaina (Przygody Tomka Sawyera),Briana Pattena (Olbrzym z Zamczyska Baśni),Edith Nesbit (Księga smoków),Margaret Mahy (Przemiana). Jest autorem bądź współautorem słowników polsko-angielskich i angielsko-polskich m.in. Wielkiego słownika PWN-Oxford.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Moje Bullerbyn Barbara Gawryluk
Moje Bullerbyn
Barbara Gawryluk
Ależ ta książka mnie poruszyła! Historia Natalii przeniosła mnie do samej Szwecji i obudziła we mnie niespodziewaną chęć odwiedzenia tego kraju. Poznajcie Natalię – mieszkankę Krakowa, otoczoną kochającą rodziną: rodzicami, bliźniaczymi braćmi i dziadkami, z którymi łączy ją szczególna więź. Stabilny, bezpieczny świat dziewczynki burzy wiadomość, że rodzina na dwa lata przeprowadza się do Szwecji. Dla Natalii to katastrofa – musi zostawić przyjaciółki, grupę taneczną, szkołę i wszystkie znane kąty, które dotąd tworzyły jej codzienność. Pierwsze tygodnie w nowym kraju okazują się pełne tęsknoty i niepewności. Z czasem jednak Natalia zaczyna dostrzegać, że obcy świat ma do zaoferowania coś więcej niż tylko brak znanego domu. Poznaje polską rodzinę i zaprzyjaźnia się z Kariną, dziewczynką z niepełnosprawnością, która wnosi do jej życia inną perspektywę. W międzynarodowej szkole słyszy na korytarzach języki z całego świata, uczestniczy w kursie szwedzkiego, dołącza do grupy tanecznej i krok po kroku odzyskuje poczucie, że może być "u siebie". Największą rolę w tej przemianie odgrywa Selma – starsza pani, była artystka, która staje się dla Natalii kimś wyjątkowym. "Moje Bullerbyn" to nie tylko opowieść o emigracji, ale także o dojrzewaniu do zmian, które, choć trudne, potrafią otworzyć zupełnie nowe możliwości. To książka o tęsknocie za bliskimi, ale i o sile nowych więzi. Autorka pięknie pokazuje, jak pasja i marzenia pomagają zakorzenić się w nowej rzeczywistości. W tle pojawia się też ważny społeczny wątek eurosieroctwa – losów dzieci pozostawionych w kraju, gdy rodzice wyjeżdżają do pracy za granicę. Dzięki temu opowieść nabiera głębi, nie gubiąc przy tym dziecięcej perspektywy. To historia ciepła, poruszająca i bardzo bliska doświadczeniom wielu rodzin. Ujęła mnie swoją szczerością i autentycznością – bo choć opowiada o jednym wyjeździe, to tak naprawdę mówi o czymś uniwersalnym: o poszukiwaniu swojego miejsca na świecie.
AlkoweCzytanki - awatar AlkoweCzytanki
ocenił na86 miesięcy temu
Zapiski nastolatki (nie) takiej jak inne Barbara Wicher
Zapiski nastolatki (nie) takiej jak inne
Barbara Wicher
Dziś chciałabym Wam opowiedzieć o wyjątkowej historii, i choć jest ona dedykowana nastolatkom, ja naprawdę świetnie się przy niej bawiłam. Przyznaję, że po ostatnich mrocznych lekturach, potrzebowałam takiej odskoczni, ponownie przeniosłam się w czasy swojego dzieciństwa, przypomniałam sobie swoje marzenia, niejednokrotnie się do nich uśmiechając i niedowierzająco kręcić głową... Tak, ja też chciałam być księżniczką, mi się nie udało, ale... w Oliwce znalazłam sporo z małej Ewelinki. Nastoletnia Oliwka to dziewczynka jakich wiele, tak przynajmniej zdaje się jej samej i wszystkim wokół. Dziewczynka, chodzi do szkoły, ma dwie przyjaciółki, podkochuje się w Szymonie i rywalizuje o jego względy z Zuzą zwana pieszczotliwie Zołzą. Nikt nie spodziewa się tego, że Oliwia pewnego dnia zostanie... księżniczką. A to za sprawą swego taty, który okazuje się być następcom tronu z rodu Jagiellonów. Jak to wpłynie na dotychczasowe życie całej rodziny i samej Oliwki? Czy Szymon zwróci na nią uwagę i w jaki sposób Apolinek chce zdobyć jej serce? Czy bycie księżniczką jest takie naprawdę fajne? Dlaczego Natalka zerwała internetową znajomość? Co stoi za rezygnacją z tronu, starszego brata Oliwi? Tego Wam nie zdradzę, ale powiem, że odpowiedzi na te wszystkie pytania znajdziecie na kartach tej przewrotnej historii. Tym razem autorka w zabawny sposób opisuje codzienne życie nastolatki, pokazuje, z jakimi problemami mierzą się nastolatkowie i co staje się ich priorytetami. Opowiada o pierwszych zauroczeniach, nowych nieznanych dotąd uczuciach- chociażby takich jak zazdrość, ale co najważniejsze nie wyśmiewa tego, a naprawdę stara się dotrzeć do świadomości młodego czytelnika i pokazać, że nie ten młody człowiek nie jest sam na świecie, a wokół są inni, którzy tak jak on mierzą się z podobnymi problemami takimi jak chociażby: brak samoakceptacji, poczucie niskiej wartości czy nieszczęśliwe zauroczenie. Otulając te wszystkie ważne tematy nutką czegoś magicznego, dosypując szczyptę blasku i blichtru, stwarza magiczną opowieść o dorastaniu i pragnieniu bycia kochanym i zauważanym... "Zapiski nastolatki..." to zabawna i lekka opowieść dla każdej dorastającej dziewczynki, pokazująca, że największą w życiu wartością są ludzie, którzy nas otaczają- nasza rodzina i przyjaciele. I choć czasami, jak to w życiu, bywają trudne momenty, to z każdej opresji można wyjść obronną ręką, a rodzina zawsze powinna trzymać się razem. Za te właśnie przesłania bardzo sobie cenię książki Barbary Wicher, bo pomimo lekkiego stylu, w jakich są one wszystkie napisane, ciągle uczą i pokazują dzieciom, co jest najważniejsze w życiu. Bohaterowie są niezwykle sympatyczni, łatwo zapałać do nich sympatią, są barwni i wyraziści. Wywołują uśmiech, nie sposób tu nikogo nie lubić. Nawet Łysy i Kudłaty wydają się sympatyczni (nie,, nie zdradzę co to za jedni ;) ) Książkę czyta się bardzo przyjemnie- podzielona jest ona na krótkie rozdziały, gdzie na początku każdego z nich umieszczony jest ważny cytat bądź sentencja. Okraszana kilkunastoma czarno- białymi ilustracjami. Jest dopracowana w najdrobniejszym szczególe. Napisana ładnym językiem, zrozumiała i co zaskakujące wciągająca i zaskakująca zakończeniem. Jestem bardzo ciekawa czy powstanie kiedyś kolejna część. Trzymam za to kciuki z całego serca. Czy polecam? Zdecydowanie tak. Fantastyczna opowieść o dziewczynce, która z dnia na dzień stała się księżniczką... i nie do końca jej się to spodobało. Każda dziewczynka będzie zachwycona, a i chłopcy odnajdą się w tej historii, bo przygód tu bez liku.
Ewelnaczyta - awatar Ewelnaczyta
oceniła na102 lata temu
Najwyższa góra świata Anna Onichimowska
Najwyższa góra świata
Anna Onichimowska
Fanfic pod pewnymi względami lepszy niż oryginał. Bawi (świetny czarny humor),straszy (szeroki zakres mocnych wrażeń) i przede wszystkim uczy (nie znam lepszej pozycji popularnonaukowej o błędach poznawczych i wnioskowaniu bayesowskim). Ta książka zarekomendowała mi "Pułapki myślenia" Daniela Kahnemana, które również gorąco polecam.
Bibl-io-anna - awatar Bibl-io-anna
oceniła na83 lata temu
Kroplówka z marzeniami Marta Madera
Kroplówka z marzeniami
Marta Madera
Książka jest przepiękna - nakierowuje na właściwe tory, uczy, a dodatkowo nie stroni od tabu. Mówi to, czego większość z nas nie mogła lub nie może usłyszeć od rodziców w młozieńczym wieku. Porusza trudne tematy, takie jak alkohol czy miłość. Polecam każdemu, niezależnie od wieku, bo każdy może się czegoś nauczyć :)
Noelle - awatar Noelle
ocenił na85 lat temu
Jak zakochałem Kaśkę Kwiatek Paweł Beręsewicz
Jak zakochałem Kaśkę Kwiatek
Paweł Beręsewicz
Sympatyczna, zabawna, słodko-gorzka historia pierwszej miłości. Co ciekawe: ukazana z perspektywy chłopięcej. Główny bohater, Jacek, chcąc nie chcąc zadurza się w nowej koleżance, Kaśce. Oczywiście robi wszystko, żeby się dziewczynie spodobać, a pomysłów ma na to całkiem sporo. Tylko, że jak to w życiu bywa, coś zawsze krzyżuje mu plany... Z pewnością inaczej będą tę książkę czytać równolatki głównego bohatera - dla nich będzie to pewnie przede wszystkim zabawna historia. O zwyczajnym chłopcu, któremu przytrafiają się pechowe zdarzenia, który musi znosić żarty kolegów, który musi "zmagać się" z pierwszym zakochaniem. Kiedy tę historię czyta dorosły - uśmiecha się pod nosem, ale z innego powodu. Bo ta historyjka przywodzi na myśl własne szczenięce lata i pierwsze nieudane zadurzenia. I to jest właśnie zaleta pisarstwa Pawła Beręsewicza: nie ma ono ograniczeń wiekowych.
goskrzys - awatar goskrzys
ocenił na66 lat temu
Misia rządzi Beata Ostrowicka
Misia rządzi
Beata Ostrowicka
"Misia rządzi" opowiada o czternastolatce, która cały czas brnie w kłamstwa, przez co ma problemy. Bohaterką jest irytująca. Jej sytuacja nie jest łatwa, lecz ona sama jej pogarsza manipulując wszystkimi wokół. Książka w porządku, lekka, szybko się czyta.
amelia - awatar amelia
oceniła na66 lat temu
Billie i jej rodzinka Ann Bryant
Billie i jej rodzinka
Ann Bryant
Całkiem niezła książka dla tych wkraczających w nastoletniość. Porusza problemy, z którymi boryka się obecnie wiele dzieci. Główna bohaterka musi poradzić sobie z uczuciami niechęci do ojczyma i dużo starszej, przyrodniej siostry. W szkole też wcale łatwo nie jest, ale na wszystko można znaleźć sposób. Również dlatego, że z pomocą przychodzą...wyżej wspomniani ojczym i siostra.
Bożena - awatar Bożena
oceniła na66 lat temu
K@jamoko czyli kłopoty nastolatki Renata Opala
K@jamoko czyli kłopoty nastolatki
Renata Opala
Zapracowani rodzice, małe kłopoty finansowe na widnokręgu, pierwsza miłość, mały wakacyjny romans, pokonywanie własnych słabości i swojej nieśmiałości, chęć imponowania i akceptacji, kochająca babcia i rodzice spełniający największe marzenie , a do tego internetowa znajomość, nowe technologie, zderzenie bogactwa (jeśli tak można powiedzieć o klasie średniej) i biedy (rodzina z kilkoma dziećmi posiadająca niewielkie dochody, czyli standard w naszym kraju) – to wszystko w jednej książce o Monice, która właśnie dostała się do gimnazjum, więc jest już na tyle dużą i odpowiedzialną dziewczyną, by mieć psa, a którym będzie mogła przebywać i rozmawiać oraz opiekować się nim. Nowa szkoła, młode zwierzę, starzy i nowi znajomi staną się codziennością pełną problemów, które są częścią świata nastolatków, przez co fabuła może wydawać się oklepana. Bohaterowie są często tacy jak czytelnicy, do których książka jest adresowana: pełni sprzecznych uczuć, zagubienia, złości na świat, infantylnych zachowań i niespodziewanych wybuchów radości. Jest to świat, który gimnazjaliści znają z amerykańskich seriali kierowanych do nich (trochę w nich złośliwości i braku zrozumienia norm społecznych). Całość można podsumować wejściem we wiek, w którym burza hormonów sprawia, że młodzi ludzie zaczynają nas irytować. Z pogodnych i przyjaznych dzieci stają się kapryśnymi nastolatkami, które nie bardzo wiedzą, czego chcą, ale i tak za wszelką cenę postawią na swoim, a dorosłych uznają za przeszkody do realizacji własnych celów. „K@jamoko” to świat nastolatków i to oni powinni ocenić, czy ta książka podoba im się. Myślę, że wielu gimnazjalistom problemy głównej bohaterki mogą być bliskie. Wielkim plusem jest obecność technologii (większość książek dla młodzieży ciągle osadza bohaterów w zacofanej komunie, kiedy niczego nie było, a radio i telewizja należały do niesamowitych odkryć zapewniających rozrywkę). Myślę, że dorosłym ta książka pozwoli spojrzeć na świat swoich dzieci nieco innym okiem. Przecież one nie są takie poważne jak nam się wydaje czy tak strasznie złe i wymagające. Po prostu przeżywają życie nieco inaczej niż my i właśnie o tym jest książka. Książkę polecam młodzieży od dwunastego do piętnastego roku życia.
AnnaSikorska - awatar AnnaSikorska
oceniła na610 lat temu
Dynastia Miziołków Joanna Olech
Dynastia Miziołków
Joanna Olech
Pięknie przeczytany audiobuk! Artur Barciś jest w ogóle wspaniałym lektorem, doskonale interpretuje, ale nie narzuca odbioru. Bardzo duży plus. A poza tym tak średnio, proszę dziatek i rodziców, tak średnio. Dopiero co przeczytałam "Bubę" Kosmowskiej i tu mam toczka w toczkę te same "jajca". Mizioł jest staruchem ubranym w krótkie gacie, najchętniej żartuje na bazie stereotypu i omawia całkiem cynicznie wady rodziców i "dzisiejsze czasy". Wyśmiewa na przykład maminą walkę z nadwagą. Chłopiec z podstawówki zainteresowany rozmiarem garderoby rodziców :D Czy dobrze się bawiłam? Nie powiem że źle, wychowałam się ba Bahdajach i Niziurskich. Powieść jest pogodna, potoczysta, można się uśmiechnąć, ale równie dobrze skrzywić z niesmakiem. Bo początek lat 90 to nie są jakieś "dawne czasy" których duch musimy mieć na uwadze przy krytykowaniu dzieła. "wiek" książki nie usprawiedliwia prostackości pewnych przekazów. Zjadliwość narracji nie zestarzała się dobrze, a wyśmiewanie rodziców jako jedyna szansa na własny głos jest bardzo smutne.
Ficar - awatar Ficar
ocenił na611 miesięcy temu
Przyjaciele Grzegorz Kasdepke
Przyjaciele
Grzegorz Kasdepke Mira Stanisławska-Meysztowicz
Książki Grzegorza Kasdepki często wybieram do zakupu do szkolnej biblioteki, ponieważ autor ma niesamowity dar opowiadania, a właściwie gawędzenia – dowcipny, lekki, a jednocześnie inteligentny. Jest też autorem o niekończących się pomysłach fabularnych i potrafi je dobrze „ugryźć”. Z takim nastawieniem zaczęłam czytać "Przyjaciół". Na początku dałam się ponieść cudownej, urzekającej narracji trzecioosobowej, gawędziarskiej, łobuzerskiej, po prostu pięknej. Ale gdzieś w 2/3 opowieści czar prysł. Zupełnie niepotrzebnie wprowadzono dodatkowe kontrapunkty, koniec został zastrzelony serią karabinu problemowego. Wielka szkoda, bo „Przyjaciele” mają naprawdę wiele dobrych momentów, wciągających, dających do myślenia. To jest już któraś powieść polska dla dzieci z fatalnym zakończeniem. A dzieje się to za sprawą poruszanych problemów, a właściwie z ich zmasowanym atakiem i brakiem czasu na ich rozwiązanie. Jeden problem wystarczy w literaturze dla dzieci i młodzieży. Będą starsi, będą mogli czytać bardziej skomplikowane książki. PS Nie podobało mi się również "wyzywanie" bohaterów. Książka tworzy światopogląd. Co to za świat, w którym się wyzywa? Nie tędy droga do przemiany "zwykłych zjadaczy w chleba" w aniołów ;) Więcej na: https://bookwszkole.blogspot.com/2021/08/przyjaciele-powrot-pieknej-narracji.html
bookwszkole - awatar bookwszkole
ocenił na64 lata temu
M jak dżeM Agnieszka Tyszka
M jak dżeM
Agnieszka Tyszka
To opowieść o nastoletniej Neli i jej kłopotach. Wredne koleżanki, ojciec który zniknął i nie utrzymuje kontaktów, nowe dziecko mamy, brak przyjaciół z tym musi się mierzyć młoda dziewczyna. Pomoc znajduje w osobie miłej pani Lili a jej dom staje się dla niej oaza. Problemy okazują się do przejścia, a sama dziewczynką zyskuje pewność siebie. Książka bardzo ciepła i mądra. Dobra lektur anie tylko dla nastolatków ale i dorosłych. Wracam do niej chętnie po latach.
Carmen Nugat - awatar Carmen Nugat
ocenił na71 rok temu
Ciumkowe historie (w tym jedna smutna) Paweł Beręsewicz
Ciumkowe historie (w tym jedna smutna)
Paweł Beręsewicz
Po czym poznać dobrą książkę dla dzieci? Odpowiedź na pytanie jest prosta: Po tym, że dziecko zamiast iść spać wkurza rodzica ciągłymi błaganiami w stylu: "Błagam, jeszcze jeden rozdział!" "Wstanę rano na bank tylko jeszcze poczytaj!", "Mamo proszę jeszcze chwilkę!" Szału można dostać. Przy Ciumkach było o tyle odmiennie, że sama chętnie czytałam kolejne opowiadania zawarte w książce. "Ciumkowe historie w tym jedna smutna" są wyjątkowym zbiorem opowiadań o czteroosobowej rodzinie, która jest zwykłą rodzinką jakich wiele. Mama, tata, syn i córka są bohaterami historyjek pokazujących codzienne życie oraz sprawy, które są ważne. Mama i tata są wyjątkowo ciepłymi i tolerancyjnymi rodzicami natomiast pociechy Grzegorz i Kasia jak większość dzieci mają problemy, które wspólnie należy rozwiązać. Grześ przeżywa wielki stres związany z pierwszą spowiedzią, Kasia nie może doprosić się tiulowej sukienki do trenowania baletu. Moje serce zdobyła historia o tym, jak Ciumkowi rodzice spotkali się i zakochali, natomiast moja Starsza prawie płakała kiedy Ciumkom zdechł pies. Opowiadań w książeczce jest dwadzieścia. Ciekawe jest to, że opowiadania te są ujęte w różne formy. Pomiędzy zwykłymi opowiadaniami można znaleźć wiersz; jest też forma dramatu użyta w utworze pt. "Niezwykła ciocia Kazia - dramat w jednym akcie". Wszystkie opowiadania mają jedną wspólną cechę - są napisane tak lekkim językiem, że czytelnik kończąc jedno opowiadanie z wielką ochotą przewraca kartkę i zabiera się za lekturę kolejnego. Książka jest ślicznie wydana. Poręczny format, twarda okładka, bardzo żywe kolory - to wszystko powoduje, że książka jest bardzo przyjazna dla dzieci. Całość dopełniają piękne ilustracje Surena Vardaniana. Coś pięknego. W trakcie lektury rodzą się ogromne emocje. Są opowiadania, przy których płakałyśmy ze Starszą ze śmiechu, ale są też takie, które czytałam szybko bo widziałam, że Starsza bardzo się wzrusza. Jest też opowiadanie, którego Starsza najzwyczajniej w świecie się bała. Do dzisiaj nie zostało ono przeczytane do końca. Książeczka jest wyjątkowa. Mam nadzieję że w czasach księżniczek, bakuganów i innych infantylnych bohaterów zwykli Ciumkowie obronią się i szturmem zdobędą Wasze serca.
Maleństwo - awatar Maleństwo
ocenił na814 lat temu
Miłość bez konserwantów Agnieszka Tyszka
Miłość bez konserwantów
Agnieszka Tyszka
"Każdy z nas, przez całe życie, zszywa swój patchwork" Trzecia część przygód Neli jest pełna szarości, trudnych spraw, zmartwień. Troszkę przytłacza. Na szczęście wszystko kończy się dobrze, nie brakuje też pozytywnych postaci i słów, które inspirują.
Niezapominajka - awatar Niezapominajka
oceniła na710 lat temu
Ani słowa o Zosi Zuzanna Orlińska
Ani słowa o Zosi
Zuzanna Orlińska
Dla mnie ta książka jest taką moją comfort book. Zaczełam ją czytać jak miałam może z 10 lat, i od tego czasu cały czas do niej wracam. Oczywiście, nie znajdziesz tam najbardziej porywającej fabuły czy najbardziej wyszukanyvh zwrotów akcji, ale swoją rolę jako bardzo przyjemna, dobrze napisana lekka książka do odstresowania albo odizolowania od świata - jak najbardziej spełnia.
arsenic - awatar arsenic
ocenił na93 lata temu
Polowanie na niebieskie migdały Agnieszka Kacprzyk
Polowanie na niebieskie migdały
Agnieszka Kacprzyk
Rewelacyjna! Tak naprawdę to nigdy o niej nie słyszałam, ale gdy zobaczyłam tytuł postanowiłam natychmiast ją przeczytać. Irenka jest nastolatką, której marzy się pierwsza i prawdziwa miłość, chciałaby mieć najlepszą przyjaciółkę i normalną rodzinę. Niestety, tata coraz częściej chodzi do pubu, bracia działają jej na nerwy, a babcia ciągle strzela fochy. Co prawda mama próbuje poskładać rodzinne relacje, ale to nie jest łatwe zadanie...
Gunia - awatar Gunia
oceniła na84 lata temu
Jezioro Samotnia Linda Newbery
Jezioro Samotnia
Linda Newbery
Miejsce akcji: stary, tajemniczy dworek w miotanej deszczami Anglii. Już samo to powinno wystarczyć za zachętę, aby tę książkę przeczytać. Czy bowiem istnieje lepsze miejsce akcji niż pełen sekretów i setek drzwi dwór w okolicy, o której pewnie nikt nawet nie słyszał? Taką właśnie okolicą w powieści Newbery jest Słota, niedaleko której znajduje się stary dwór o tajemniczej nazwie Jezioro Samotnia. Pewnego deszczowego dnia przyjeżdżają do niego dwunastoletnia Beta Furlong z matką, Morag. Mama dziewczynki ma objąć w dworze posadę kucharki, Beta zaś poznaje wszystkich jego mieszkańców: Willa - ogrodnika, Davy'ego - jego syna, panią Crump - babcię tegoż, starego Jacka Doughty'ego oraz zarządcę dworu, Finnigana. Właścicielem dworu jest lord Rupert Evershall, jednak, jak się okazuje, oprócz Finnigana nikt nigdy nie widział ani jego, ani jego żony Angel, ani też córki Grety. Wkrótce mają jednak wrócić, a wszystko zostaje na ten powrót przygotowane. Davy jednakże twierdzi, że już wielokrotnie mieli przyjechać, a do tej pory jeszcze tego nie zrobili... Co tak naprawdę stało się z lordem Rupertem, a przede wszystkim z Gretą? Czy oni w ogóle istnieją? A może już nie żyją? Zagadkę będzie próbowała rozwiązać Beta. Największą zaletą powieści jest jej atmosfera. Książka wciąga czytelnika w swój świat, świat tajemniczego dworu i nie mniej tajemniczych ludzi. Zagadka również poprowadzona jest doskonale, w ciekawy sposób. Powieść czyta się świetnie nawet, jeśli zna się już ją na pamięć. A minusy? Jest jeden. Wywaliłabym dwa ostatnie rozdziały, są zupełnie niepotrzebne, psują efekt. Polecam! Bardzo dobra książka, świetna rozrywka i świetna atmosfera. Okładka też śliczna (z brokatem!),chociaż może bez tego domku na dole, który w niczym nie przypomina dworu opisanego w książce. https://arnikaczyta.blogspot.com/2018/07/linda-newbery-jezioro-samotnia.html
Arnika - awatar Arnika
oceniła na87 lat temu
Puszka Barbara Kosmowska
Puszka
Barbara Kosmowska
Puszka, która tak naprawdę ma na imię Józefina to nastolatka wkraczająca powoli w dorosłe życie. W życiu Puszki ojciec jest nieobecny, ale dziewczyna ma bardzo dobrą relację z mamą. Niestety, musi rozstać się z opiekunką i na rok zamieszkać z nieznaną babcią, którą widziała wcześniej tylko raz. Na dodatek babcia mieszka w Słupsku, więc dziewczyna musi przeprowadzić się z Warszawy. W nowym miejscu Puszka dorasta, zawiera znajomości, poznaje nowych przyjaciół, odkrywa rodzinne sekretu i wbrew wcześniejszym zapewnieniom tworzy wyjątkową więź z babcią. Dziewczyna w końcu zyskuje także prawdziwą przyjaciółkę, na którą może liczyć w każdej sytuacji. Nawiązuje także wirtualną rozmowę z wymarzonym chłopakiem, który został w Warszawie. Życie Puszki zmienia się diametralnie, na oczach czytelnika z nastolatki staje się młodą kobietą i chociaż nie jest nieomylna i popełnia wiele błędów, ma wokół siebie kochających ludzi, którzy ją wspierają. Główna bohaterka poznaje samą siebie i odkrywa, co tak naprawdę jest dla niej ważne. Książka Barbary Kosmowskiej to powieść o poznawaniu świata, dorastaniu, prawdziwej przyjaźni, trudnych momentach. Jest to również lektura o miłości – tej pierwszej nastoletniej, ale także tej matki do dziecka i babci do wnuczki. Autorka nie unika trudnych tematów, porusza wiele nastoletnich problemów, pisze o zmianie otoczenia, pierwszym uczuciu, fałszywych przyjaciołach i o wielu innych tematach. Historia Puszki na pewno spodoba się wielu nastolatkom. Książka jest wciągająca i warto ją przeczytać.
Wika - awatar Wika
oceniła na74 lata temu
Mama, Kaśka, ja i gangsterzy Ewa Maria Ostrowska
Mama, Kaśka, ja i gangsterzy
Ewa Maria Ostrowska
Sympatyczna książka o przygodach wakacyjnych bystrej Danusi, jej siostry i mamy. Trochę w stylu Chmielewskiej i jej przygód o Teresce i Okrętce. Dla młodych czytelników pewnie rzeczy mogą być niezrozumiałe, choćby policjant wysiadający z... poloneza czy możliwość biwakowania bez oglądania się na kemping. Mogą jednak poczytać, jak ich babcie podróżowały, a policja (właściwie milicja) łapała gangsterów.
Bożena - awatar Bożena
oceniła na77 lat temu
Oj, Hela Barbara Stenka
Oj, Hela
Barbara Stenka
Ukochana z dzieciństwa. Przezabawny zbiór historyjek o Heli - naprawdę genialny. Uwielbiałam tę książkę w pierwszych klasach szkoły podstawowej. Rozwalił mnie rozdział, w którym Hela odwiedza mamę w pracy... Naprawdę warto przeczytać i trochę się pośmiać:)
werwro - awatar werwro
ocenił na812 lat temu

Inne materiały dotyczące książki Na przykład Małgośka

Cytaty z książki Na przykład Małgośka

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Na przykład Małgośka