Prawo zachodu

Czy myślisz, że jak zaczytywałem się książkami autora, wiedziałem o jego dwuznacznej interpretacji swojej przeszłości ? O Karolu Mayu, też nie wiedziałem. Teraz wiem i... nie ma to dla mnie żadnego znaczenia !!! Książki tych autorów nie stały się w żadnym wypadku gorsze i nie straciły na swoich wartościach literackich !!! Czasy mojej młodości. Teraz są inne czasy, ale zakładając, że w ogóle ktoś coś czyta, czy literatura dla młodzieży jest lepsza ? Szkoda, ale tego już się nie dowiem !!! Mimo wszystko myślę, że dobra książka zawsze się obroni i upływ czasu nie ma tu żadnego znaczenia !!! POLECAM !!!

Kiedyś w czasach młodości szkoły podstawowej czytałem i do dziś pamiętałem niektóre fragmenty. Postanowiłem przeczytać ponownie jako 40-letni koń i utwierdziłem się w przekonaniu o wyjątkowości tej niewielkiej, niepozornej książeczki. Opowieść o Karibu nadal wzbudza niesamowite emocje, wzruszenie, smutek a nawet gniew z bezsilności i bezsensu postępowania białych Gibsonów... Jeśli zaczynać przygodę z literaturą "indiańską" to jest pozycja obowiązkowa, wobec której nie sposób przejść obojętnie. Wspaniale pisana piękna historia pełna przygód, ale też przemiany i przemyśleń wewnętrznych bohatera. W prosty i sugestywny sposób pokazuje jak "wielcy i wspaniali" chciwi podstępni biali panowie, którym wszystko się należy, przybywszy na tereny rdzennych żyjących w symbiozie z przyrodą mieszkańców, bez pytania biorą ziemię dla siebie ponieważ wciąż mają za mało miejsca i za mało wszystkiego... Z mojej strony wieczna chwała i szacunek dla Indian.

Ciężki mi opisać tą książkę. Jest w niej to, o czym marzyłem jako młody chłopak (jeszcze młodszy). Romans, niebezpieczeństwo, wszędzie czająca się śmierć, piękne kobiety. Niby nic, a jednak porusza. "Sundown" Jim przyjeżdża do miasta, żeby zaprowadzić porządek i od razu, na jego oczach zostaje zabity mężczyzna. Od początku wiedział, że nie będzie to łatwe. Tak można rozpocząć opinię o tej książce. Niby nie jest to książka niezwykła, nie różni się od innych. A jednak... Styl Haycoxa jest miły i przyjemny, nie męczy czytającego. Co do samej treści. Jeden stróż prawa walczący z bandytami. Typowy "scenariusz" westernu. Jednakże postać szeryfa jest dość niezwykła. Nie jest to bezduszny, bez skrupułów dążący do celu mężczyzna. Są rzeczy przed których nie mógłby zrobić (odwieszenie gwiazdki szeryfa) będąc w swojej pozycji. Poza tym bardzo dobrze poznajemy go "od środka" co myśli, czuje. Postać na pewno godna podziwu i warta, żeby się na chwilę zastanowić i nad nią pomyśleć. Gorąco polecam miłośnikom westernów z wątkiem romantycznym.

Dosc przyjemny, klasyczny western. Nasz bohater, jak przystalo na ten gatunek - twardziel o zlotym sercu, przybywa do blizej nieokreslonego miasteczka zeby zbadac pewna tajemnicza smierc i przy okazji wplatuje sie w miejscowa afere. Nic zaskakujacego, ale na leniwe, niedzielne popoludnie moze byc.

Jedna z trzech opinii ( anek7 ) jest pełna i wystarczająca. Książka wydana w 1902 r. stała się wzorem dla innych tego typu powieści i dla wielu westernów. W czasie jej wydania była bestselerem, a sama książka była wielokrotnie sfilmowana. To, taka literatura w starym stylu, może trochę toporna, ale dlatego taka piękna. Akcja rozwija się powoli i coraz bardziej wciąga. Polecam ją dlatego, abyście mogli sprawdzić i porównać rozwój tej literatury. Chciałbym zobaczyć wasze miny, jak się przekonacie, że nie była gorsza od współczesnej. Polecam.

Czy myślisz, że jak zaczytywałem się książkami autora, wiedziałem o jego dwuznacznej interpretacji swojej przeszłości ? O Karolu Mayu, też nie wiedziałem. Teraz wiem i... nie ma to dla mnie żadnego znaczenia !!! Książki tych autorów nie stały się w żadnym wypadku gorsze i nie straciły na swoich wartościach literackich !!! Czasy mojej młodości. Teraz są inne czasy, ale zakładając, że w ogóle ktoś coś czyta, literatura dla młodzieży jest lepsza ? Szkoda, ale tego już się nie dowiem !!! Mimo wszystko myślę, że dobra książka zawsze się obroni i upływ czasu nie ma tu żadnego znaczenia !!! POLECAM !!!

Od czasu do czasu sięgam po niemal wymarły gatunek: western. Z uporem maniaka szukam czegoś co wywoływało by emocje takie jak u nastolatka wywoływały powieści o Indianach takich autorów jak Sat-okh, Yackta Oya, Szklarscy, czy Wernic-piszacy bardziej o ,,,bladych twarzach". Jednak chciałbym, żeby to było ciut głębsze i lepsze stylowo. Mniej schematyczne, gdzie podział na złych i dobrych nie jest jak z kreskówki. Szukam tak już jakiś czas. Nowe książki o ,,dzikim zachodzie" to niemal ewenement a stare pisane były zdecydowanie dla młodszych czytelników. Dlatego zaczynając przygodę z Panem Max Brandt-oczekiwania miałem raczej znikome. Jak było? DZIWNIE! Nawet BARDZO DZIWNIE! Zaczyna się niemal do bólu klasycznie. Poznajemy fajnego, młodego, pracowitego, kochającego rodzinne miasto i jedną piękna pannę gentelmena. I tyle było by z utartego szlaku. Nagle ten gentleman okazuje się narwanym idiotą. Niespodziwanie wszystko się zmienia i pozytywne wrażenia z pierwszych stron mijają a zaczynam czuć do niego antypatię. Na szczęście pojawia się nowy bohater. Ten nowy jest ,,nieziemski" jak z bajki. Ratuje obcego narażając siebie. Jest ,,przedobry" , inteligentny, niezłomny, mężny, waleczny, tajemniczy, kocha zwierzątka, troskliwy, ale i surowy ojciec. Takich cnót serio można by tu wymienić trylion...jednak do końca normalny to on nie jest. Znów zwrot akcji. Czy na pewno go lubimy? Czy mu kibicujemy? Może jednak bardziej Kate? Może małej Joan? Czy Bart i Szatan nas ,,uwodzą", czy jednak drażnią? Kurcze, to niby przerysowany western z nutrą czegoś nadprzyrodzonego a jednak mnie poruszył. Tu nic nie jest czarno-białe. Nic nie jest jednoznaczne. Czy szeryf pragnący za wszelką cenę złapać przestępcę jest postacią pozytywną? A czy jest nią ktoś mszczący się na ludziach za śmierć konia? Jest dziwnie. Jest ciekawie. Zakończenie (biorąc pod uwagę kolejne części-szokuje). Piszę tę opinię na szybko ,,tuż po". W emocjach. Robię to świadomie, bo wiem, że na chłodno był bym bardziej krytyczny? Bardziej stonowany i bardziej zachowawczy? Ale emocje były, więc daję im upust. Czy to tego westernu szukałem? Nie Ten jednak okazał się zaskakujący i zajmujący (mimo wad),dlatego z pełną premedytacją, wiedząc, że jutro miałbym już do tego inny stosunek...9/10

Kolejna Książka która mocno na mnie wpłynęła, a przerobienie jej to kwestia mgnienia oka bo tak zwalnia czas i nas porywa . Fakt jest to opowieść fantastyczna ale nie wiem jak wy ale ja uważam że każdy z nas ma w sobie potężne i nawet mroczne siły . U mnie wygląda to podobnie jak u głównego bohatera za pewnymi różnicami on dostał potężne dary ja musiałem je wypracować , czy to siłę czy sztuki walki. Ale razem z nim jestem niesamowicie spokojny opanowany i dobry . Wszystko ma swoje i słaby punkt nasz bohater ma taki ze jest nie pozorny ale jak ktoś upuści mu krwi będzie go ścigał jak dziki zwierz. Ja nie znoszę chamstwa cwaniactwa i lenistwa ... i jak ktoś mnie wykorzystuje w nadmiernym stopniu to zobaczy moja metamorfozę. Fakt ze ona mnie przeraża ale tylko paru ludzi za granicami ją widziało i paru w PL mam nadzieje że ostatni raz tej siły ożyje w sporcie w boksie w sportowej rywalizacji . A taka przestroga nie poniżajmy ludzi szczególnie słabszych bo w przyszłości może nam się to odbić i ta słaba osoba może kiedyś nam wbić "nuż w plecy" :/ Ps . Jeśli świadomie bądź nie świadomie kogoś uraziłem z dalszych lub bliższych znajomy serdecznie przestraszam .

Mam dziwny problem z westernami. Filmy mi się podobają (a właściwie to podobały-kiedyś, kiedy jeszcze miałem czas na takie atrakcje jak film),książki nie. Szukam od dawna takiego pisanego westernu, który by mnie usatysfakcjonował i jakiś czas jeszcze będę musiał szukać. ,,Stepowe wilki" nie są jakąś złą książką, ale szukam czegoś dużo lepszego. Z plusów: Bardzo mi się podobała inteligencja szefa bandy. Co jeszcze? W sumie w miarę przyjemnie się czytało....jeśli pominąć minusy: Banalna fabua. Naiwna. Bohater-to taki trochę J.B007 tylko na dzikim zachodzie. Oczywiste zakończenie. Wątek miłosny jakiś taki przejaskrawiony/nie realny i naciągany. Najgorsze były jednak angielskie wtrącenia. Masakra. Nie mam nic do tego języka, ale kończenie KAŻDEJ! rozmowy tymi samyki tekstami np. O.k. boy! było lekko irytujące. Reasumując: czytało się łatwo, czasem zgrzytając ,,troszkę" zębami, ale żeby nie było-czytałem wiele gorszych książek. Można przeczytać, ale można poszukać czegoś innego przez dwie minuty i być bardziej zadowolonym.

Przekład Kazimierz Osmólski i Romana Winnicka. Bardzo ciekawa wartka akcja rozgrywa się w stanach Nevada i Kalifornia Ameryki Północnej w czasie gorączki srebra i złota. Tajemnica bogatych złóż srebra jest w posiadaniu Jaimsona i jej córki Matyldy Jaimson. Banda Billa Mayfielda, Keila Hawkinsa i Szlachetny Jerzy porywają Matyldę i za wszelką cenę nawet okupu, chcą się wzbogacić. W pokrzyżowaniu tych planów i uwolnieniu Matyldy zaangażowany jest górnik i sprzedawca sprzętu górniczego Washock. Pościgi, strzelaniny, zabójstwa, trzymająca w napięciu akcja uwolnienia Matyldy Jaimson i losy jej przyjaciół. Wszystko w tej powieści to prawdziwa przygoda.

Dobra, to określenie adekwatne do danej powieści. W książce chodzi o bohatera który trafił w wir konfliktu. Cała książka opiera się na tym konflikcie i w sumie to tyle. Nie chodzi tutaj o rozwiniętą fabułę, bo wydaje mi się nie o to chodzi w takich powieściach. A i dobrze! Bo czytało się o lekko i przyjemnie, przypomniały mi się chwilę kiedy za dzieciaka oglądałem z ojcem westerny przy niedzielnym obiedzie. Książkę można porównać właśnie do takiego 120 minutowego filmu. Dla mnie bomba ;) Polecam!

Czytałem tę książkę jako nastolatek. Do tej pory pamiętam ile dała mi wzruszeń i przyjemności. Dzięki temu poznawałem tragiczną historię Indian, dowiedziałem się o smutnej prawdzie, że " i Herkules dupa, gdy chacharów kupa ". Jestem przekonany, że książka może pomóc miło spędzić czas niezależnie od wieku czytelnika. POLECAM !!!

Western pełną gębą, każdy lubiący ten gatunek będzie ukontentowany lekturą. Tytułowa pokusa wynika z walki głównego bohatera z samym sobą - czy ukraść powierzone pieniądze, czy oddać najgorszemu bandycie, dla którego są przeznaczone. Nasz bohater jest świetnym rewolwerowcem i kanciarzem, czy wygra w nim dobro czy zło, to jest esencja treści. Do tego mamy dużą dawkę tego co w westernach najważniejsze, pościgi, strzelaniny, poker i wątek miłosny. Napisane bardzo przyjemnie i wciągająco, aż chciałoby się więcej.

Czasem człowiek musi, inaczej się udusi Pośród zbioru książek, jakie mam w kartonie "nie wiem, co z nimi zrobić", znalazłam trochę zniszczone, trochę obszarpane cudo - egzemplarz klasycznej książki przygodowej, na podstawie której nakręcono jeden z moich ulubionych filmów (dobra, po prostu do dziś mi kolana miękną na widok wówczas wyglądającego Chamberleina...),a który, choć tylko odrobinę bazował na oryginale - do dziś jest jedną z tych przygodowych perełek, do których lubię wracać. Skuszona więc wizją "sprawdźmy, jak się to ma do pierwowzoru", zasiadłam więc z kawą... I na litość boską, jakież to było urokliwie rasistowskie i kolonialnie brytyjskie w swoim wydaniu! Krótko, ale zapraszam! https://jesiennaczyta.blogspot.com/2025/12/1062025-henry-rider-haggard-kopalnie.html