Na życie nigdy nie jest za późno

Siostry Dempsey Sophie i Amy jadą na farmę do małego miasteczka w Ohio. Pracę u byłej żony załatwił im brat: Davy. Mają uczestniczyć w kręceniu filmu. Amy się cieszy jest początkującą reżyserką. To dla niej szansa. Tylko Sophie jest pełna obaw. Niebezpodstawnie. Jak się okazuje film ma mieć sporo scen seksu, w końcu Cleo to gwiazda porno. Konserwatywna część miasta przyjmuje ekipę bez entuzjazmu. Tym bardziej, że wraz z zamieszaniem im towarzyszącym pojawia się i trup. Komendant i burmistrz zaczynają śledztwo. A intryga gmatwa się. Producent chce w filmie więcej seksu. Cóż pozostaje początkującej scenarzystce Sophie? Tylko uwieść burmistrza. :) Rodzeństwo Dempsey jest zżyte, zawsze trzyma się razem, choćby nawet któreś coś zbroiło i to jest fajne. Generalnie przez całą książkę się śmiałam nawet na momentach :). Jak ktoś lubi Janet Evanovich to jest to troszkę w stylu.

Lekka i przyjemna lektura, w sam raz na długie wieczory. Bardzo podobała mi się narracja dwuosobowa i wielobarwne wspomnienia bohaterów, które powoli wyjaśniały mi zagadkę na temat wspólnej przeszłości Mickey i Freda. Jednak poza tym wszystkim książka dość przewidywalna, więc nie ma co liczyć na zaskakujące wątki i zakończenie. Ot, taka sobie komedia romantyczna ;)

„Szkoła dla mężów” to lekka, łatwa i przyjemna lektura, z której należałoby wyciągnąć pewne wnioski. Choć Wendy Holden porusza w książce poważny problem dotyczący kryzysu w małżeństwie, nie brak tu także zabawnych momentów, które sprawiają, że nie jest to nudna opowieść. Napisana prostym językiem, wciąga czytelnika i wzbudza zainteresowanie dalszymi losami bohaterów. Poznajemy Sophie i Marka – małżeństwo z siedmioletnim stażem mieszkające w Londynie - gdy wybierają rodziców chrzestnych dla swojego sześciomiesięcznego synka Arthura. Z pozoru szczęśliwi młodzi rodzice borykają się z częstymi problemami wielu małżeństw. Mark właśnie zmienił pracę – zatrudnił się w nowo powstałym wydawnictwie, dużo pracuje by jak najlepiej wypaść w oczach nowego pracodawcy, co odbywa się kosztem rodziny. Sophie, na krótko po chrzcinach synka, wraca do pracy po urlopie macierzyńskim, a mały Arthur idzie do żłobka. Z biegiem czasu sytuacja zaczyna się komplikować… Mark coraz więcej czasu spędza w wydawnictwie, nawet weekendy ma zajęte, a na żonę spada ogromna większość domowych obowiązków połączona z opieką nad dzieckiem. Atmosfera w firmie, w której pracuje Sophie również odbiega od doskonałości. Kobieta przytłoczona zaistniałą sytuacją jest przemęczona, staje się drażliwa, a od męża oczekuje zrozumienia, współczucia oraz odciążenia jej w niektórych sprawach. Swoje frustracje i niepowodzenia przenosi na Marka, który nie podziela jej zastrzeżeń tłumacząc, że jego kariera zawodowa poprawi ich sytuację finansową, a wszystkie podejmowane przez niego działania są skierowane „dla dobra rodziny”. Niełatwą sytuację małżonków pogarsza dodatkowo wtrącanie się w ich kłopoty osób trzecich. I tutaj potwierdza się stara prawda, że małżonkowie powinni wyjaśniać nieporozumienia wyłącznie między sobą. Ingerencja osób postronnych nie służy szybszemu rozwiązaniu konfliktu, wręcz przeciwnie - pogłębia go. Dzieje się tak szczególnie wówczas, gdy "życzliwi" kosztem innych osób chcą załatwić swoje „interesy”. Shirley - matka Sophie, która nigdy nie przepadała za zięciem i Simon - ojciec chrzestny Arthura swoimi matactwami starają się doprowadzić do rozpadu małżeństwa Sophie i Marka. Czy im się to uda? Początkowo drobne sprzeczki o błahostki przeradzają się w poważne konflikty i kłótnie. „Bo kiedy drobiazgi zaczynają doskwierać, po jakimś czasie przestają być drobiazgami, ale stają się poważnymi problemami” Rozczarowana i sfrustrowana Sophie zaczyna podejrzewać męża o coś, co wcześniej wydawało jej się niemożliwe – o zdradę. Zrozpaczona i zaślepiona swoją złością wyprowadza się z domu i przenosi wraz z synkiem do swoich rodziców. Mark natomiast kompletnie się pogubił, ale nadal kocha swoją żonę i nie wyobraża sobie życia bez niej i Arthura. Jednak kiedy to zrozumiał, świat jakby sprzysiągł się przeciw niemu. Co prawda mężczyzna osiąga sukces w pracy, ale płaci za niego ogromną cenę. Nasuwa się pytanie, czy kariera zawodowa jest warta utraty rodziny? Stojąc w obliczu rozwodu zdesperowany mężczyzna decyduje się wziąć udział w dwutygodniowej terapii oferowanej przez „Szkołę dla mężów”, którą traktuje jak „ostatnią deskę ratunku”. Jak sam mówi: "Jestem tu po to, by spróbować przekonać żonę, że żałuję i że ją przepraszam." Jak wygląda terapia w tytułowej szkole? Jak dalej ułożą się losy małżonków? Czy Mark potrafi się zmienić, a Sophie przebaczyć mężowi jego zaniedbania? Z jakimi jeszcze problemami przyjdzie im się zmierzyć? Czy małżeństwo głównych bohaterów uda się uratować? Na te wszystkie i jeszcze wiele innych pytań znajdziecie odpowiedź na stronach powieści. Choć książka chwilami może wydawać się tuzinkowa, a bohaterowie nieco naiwni, mnie osobiście zainteresował sposób przedstawienia problemu - może trochę uproszczony. Podziwiam determinację, z jaką Mark stara się walczyć o swoją rodzinę. Wspaniale, że zauważył swoje błędy, zreflektował się i zrozumiał co traci - lepiej późno niż wcale. Polecam i zapraszam do lektury.

Fajne czytadlo dla zabicia czasu. Czyta sie szybko i tak samo szybko zapomina. Jest problem, zly charaker i happy end. Bohaterka pokonuje wszystkie przeciwnosci losu na szpilkach. Watek z artysta smiech na sali :) Nie czepiam sie, dostalam to, co oczekiwalam i nie bylo to najgorszej jakosci :)

Opis w zasadzie zgodny z prawdą z tym,że mąż nie porwał córki tylko zamierzał ja porwać.A potem ktoś go kropnął,a podejrzenia padły na kochającą żonę.I co się wtedy dzieje?W rozbitym samochodzie Maddie znajduje fortunę oraz pistolet, którego prawdopodobnie użyto,by uśmiercić jej męża.Zaradna kobitka pieniądze chowa w samochodzie kochanka,a broń w zapiekance makaronowej,która z kolei umieszcza w zamrażarce przyjaciółki.Na jaw wychodzą kolejne tajemnice,nie tylko dotyczące męża Maddie ale i jej babki(potworka plującego orzechami),oraz matki(mistrzyni plotek)..Niby wszystko jest ok,książkę czyta sie dobrze ale bohaterka potwornie mnie denerwowała.Jej zamykanie oczu na prawdę i wieczne kłamstwa były dobijające.Wyglądało to tak-"znalazłam damskie majtki w jego aucie.On na pewno mnie zdradza.Pogadam z nim.Albo nie.Na pewno jest na to jakieś wytłumaczenie.Może to nie zdrada...Rozwiodę się z nim.Albo może nie,bo matka by mi tego nie wybaczyła."Podobnie w przypadku Trevy,jak już zrozumiała,że starszy syn przyjaciółki to równocześnie syn jej męża.Też sobie myśli"muszę z nią pogadać" po czym wycofuje się,nie odbierając telefonu od przyjaciółki i nie spotykając sie z nią.Zresztą całe postępowanie Maddie to zamykanie oczu na otaczająca ją rzeczywistość. Rozumiem jej ból po śmierci męża ale szukanie usprawiedliwień dla jego wiecznych zdrad ,oraz ukrywanie jego postępków,jak na przykład defraudacja,to dla mnie niezrozumiałe postępowanie.Podobnie było sprawie Trevy-Maddie wolała udawać,że przyjaciółka nie istnieje niż stanąć z nią twarzą w twarz i powiedzieć co myśli o jej postępowaniu sprzed lat. Jej metamorfoza nie do końca mnie przekonuje.Rozumiem,że postanowiła nie kłamać i otwarcie mówić o wszystkim,ale publiczne rozbieranie się,seks przy drodze czy nagminne szokowanie mieszkańców rodzinnego miasteczka...Nie chce mi się w to wierzyć.Dość niewiarygodne,biorąc pod uwagę fakt,że chciałaby nadal tam mieszkać. Jeśli chodzi o W.S.-jej partnera-cała ta jego wielka miłość wydawała mi się początkowo bzdurą.Było to raczej wyolbrzymienie uczuć z lat minionych.Bo tylko Maddie widziała w nim w dzieciństwie kogoś więcej niz tylko chłopca niechcianego przez matkę(co wówczas w jego oczach było jej największą zaletą).Poza tym łączyła ich tylko ta jedna noc sprzed 20 lat.Rozumiem jego późniejsze zauroczenie,choć trochę zbyt szybko uległ jej namowom(tym bardziej,że wiedział,że Maddie chce się tylko zemścić na mężu za zdradę).Nie tyle widziałam w tym miłość,co raczej zachłyśnięcie się seksem z wymarzoną dziewczyną sprzed lat,takie trochę późne spełnienie marzeń... Mimo wszystkich zastrzeżeń książkę czytałam z przyjemnością,choć nie wciągnęła mnie do tego stopnia żeby myśleć tylko o jej zakończeniu.Mimo wszystko nie uznaję jej za złą pozycję.

Bardzo lekka, przyjemna,odprężająca,kobieca lektura z subtelnie zaprezentowanym zjawiskiem przyjaźni, pięknem wolno rodzącej się miłości, z wytrawnym winem, wytwornym domem i... pięknym obrazem w tle... Nie znałam tej autorki wcześniej, ale historia, którą tu przedstawiła od początku mnie wciągnęła, zaintrygowała i zadziałała jak ciepła herbata z miodem i kocykiem :) Kolejna spontaniczna książeczka z biblioteki a tyle dała mi uśmiechu. Bardzo podnosi na duchu:) przyjaźń, miłość, zaufanie, pomoc innym, odwaga, metamorfoza i tona poczucia humoru:)))) cudowni bohaterowie... Dla mnie bomba:) polecam kobietkom :) wzruszająca i ciepła historia:) niby nic nadzwyczajnego a jednak urzeka swoją prostotą... czasami to co najzwyklejsze staje się dla nas ...niezwykłe... zapomnijcie o świecie i zanurzcie się w lekturze... nie pozalujecie:D ja nie mogłam się oderwać dopóki nie skończyłam po północy:) Polecam gorąco! :)

Wystarczy wypowiedzieć kłamstwo na głos, by większość ludzi uznała je za szczerą prawdę. Ponieważ większość ludzi, nawet gdyby sami kłamali setki razy dziennie, nie spodziewa się, że inni też to robią. W życiu chodzi o wychowanie następnego pokolenia, dostarczenie poczucia wartości, które nada ich światu znaczenie, nauczenie ich, żeby wierzyli w siebie i kochali innych. Jeżeli naprawdę się czegoś chce, trzeba o to walczyć.

Kolejna książka tego autora, którą przeczytałam z prawdziwą przyjemnością i która sprawiła mi dużo czytelniczej satysfakcji. Akcja toczy się w otoczeniu przyrody i szalającego żywiołu jakim jest w tym przypadku ogień. Obaj bohaterowie – Ed Tully i Connor Ford to przyjaciele, których łączy wspólna, niebezpieczna pasja. Pracują jako strażacy zrzucani do pożarów na spadochronach. Pochodzą jednak z różnych środowisk i różnych światów, co nie przeszkadza im w żaden sposób w przyjaźni. Ed ma bardzo zamożnych rodziców, ale pozostaje skromnym i normalnym człowiekiem wrażliwym na ludzkie cierpienie. Obaj zakochują się w Julii, która oficjalnie jest dziewczyną Eda, ale jej serce zaczyna mocniej bić również w kierunku Connora. Pewne dramatyczne wydarznie w górach, zwązane z uderzniem pioruna i wybuchem pożaru odmieni życie całej trójki na zawsze... Będą się zmagać z dylematami i wyborami życiowymi targani namiętnością, rozdarci między lojalnością wobec osób, które kochają a porywami serca i staną przed podjęciem istotnych decyzji życiowych. A wszystko okaże się trudniejsze niż przypuszczali. Podobał mi się również wątek, w którym Julia wyjechała na obóz z trudną młodzieżą jako wychowawca i jej relacja z indiańską dziewczyną Sky, mocno poranioną przez życie. Również cały życiorys Sky mocn ściskał za serce i wywoływał we mnie całą gamę skrajnych uczuć. Koncówka, której akcja działa się w Afryce dosyć montonna i przewidywalna, mocno przerysowana. Powieść bardzo typowa dla tego autora. Duży rozmach jeśli chodzi o opisy surowej przyrody (co uwielbiam) , wyraziści bohaterowie oraz los, który potrafi pogmatwać ludzkie życiorysy w taki sposób, że ciężko się z tego wyplątać tak aby nie wyjść poranionym i z zbliznami na duszy i ciele na całe życie. Jak w każdej powieści autora, przyroda wpływa w znaczący sposób na życie bohaterów, jest ważną częścią ich życia i świetnym tłem akcji. Uwielbiam to u Evansa. Zawsze przemyci w książce jakieś wątki indiańskie, westernowe czy kowbojskie, co nadaje specyficzny klimat jego powieściom. Ta lektura okazała się świetna od początku do końca. Aczkolwiek sam finał jak dla mnie zbyt melodramatyczny i filmowy.

"Nawet najdłuższa podróż zaczyna się od pierwszego kroku." Humorystyczna opowieść o dwóch siostrach, różniących się praktycznie wszystkim: wygląd, zachowanie, podejście do życia, związków... Niestety mam wrażenie, że jej potencjał został zmarnowany. Książka dobra na wolny wieczór. Pozwala oderwać się od trosk codzienności. "Ale wiesz, jak to jest. Gonisz za niewłaściwym facetem aż do ostatniego tchu i wtedy okazuje się, że ten właściwy był cały czas na miejscu, czekając na Ciebie."

Dwie przyjaciółki z małego miasta. Obie chciały wyjechać do Nowego Jorku - i obu to się udało. Jednak jedna z nich została tam na stałe, znalazła świetną pracę i robi karierę. Druga wróciła do rodzinnego miasta, szybko wyszła za mąż i założyła rodzinę. Pewnego razu nadarzyła się okazja, żeby dziewczyny zamieniły się rolami. Czy teraz będą mogły potwierdzić, że ta druga ma lepiej? Czy prawdziwe jest powiedzenie że trawa u sąsiada jest bardziej zielona?

świetny kryminał. Mandy się, dowiaduje że mogła zostać zamieniona tuż po narodzinach z synem słynnego malarza ...trafia do ich domu, gdzie macocha przygotowała zatrutą czekoladę dla pasierba. Jest on b. przystojny. Mandy postanawia chronić go przed śmiercią....

Książkę dobrze się czyta, aczkolwiek przyznam szczerze, że spodziewałam się lżejszej, wręcz komediowe lektury. Niemniej jednak pozycja napisana w dobry sposób, pełna rozterek głównej bohaterki, przeplatana jednak zabawnymi w tej całej sytuacji historiami.

Bardzo przyjemna w odbiorze opowieść o dwóch kobietach, które wyniku pewnych okoliczności zamieniają się miejscami. Singielka wchodzi w rolę mężatki i matki, mężatka w rolę singielki. A, żeby było jeszcze ciekawiej, to singielka, Vicky jest Angielką, natomiast mężatka Amber to Amerykanka. Co wyniknie z tej szalonej zamiany? Co w ogóle ją spowodowało? Tego nie będę zdradzała, choć można się domyślać, że u podstaw leży odwieczne chyba przekonanie, że wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma😉 Vicky, choć zawodowo spełniona, jest jednocześnie sfrustrowana niepowodzeniami w relacjach damsko - męskich i tęskni za tym, by mieć szczęśliwą rodzinę, męża i dzieci. Amber posiadająca, to wszystko w pakiecie, bywa momentami zagubiona w roli ‘idaelnej’ żony i matki i tęskni do tego, żeby być sobą dla samej siebie. Więc nic dziwnego, że decydują się skorzystać z możliwości, którą zsyła im los i przez cztery tygodnie odnaleźć siebie, przeżywając życie kogoś innego. Miało być lekko, przyjemnie i było. Na to się nastawiałam i to otrzymałam😊. Czy zapamiętam tę historię na dłużej? Pewnie nie, choć niewątpliwie miło spędziłam czas, a całość niepozbawiona jest również głębszych refleksji. Co ważne, bohaterki wzbudzają sympatię i można się z nimi solidaryzować, rozumiejąc ich punkt widzenia, co przy tego typu książkach nie zawsze jest takie oczywiste. Polecam, jeżeli lubicie ten gatunek albo szukacie po prostu czegoś lekkiego, co pozwoli się w przyjemny sposób zrelaksować 😊

Jeszcze się spotkamy Ciąg dalszy historii opowiedzianej w tomie „Jak w niebie”. Tym razem akcja ma miejsce kilka lat później. Kontynuacja niezbędna skoro na zakończenie pierwszego tomu Lauren, po jej wybudzeniu się w szpitalu, zadaje Athurowi pytanie „kim Pan jest”? Lauren jest całkowicie nieświadoma zdarzeń, jakie miały miejsce w czasie jej śpiączki i w tej niewiedzy jest utrzymywana przez najbliższe jej osoby, choć z różnych przyczyn. Także Arthur, w obawie o stan zdrowia psychicznego Lauren, postanawia zachować dyskrecję i zobowiązuje do niej także swego najbliższego przyjaciela Paula. Aby móc łatwiej dotrzymać tego postanowienia wyjeżdża na kilka lat do Paryża. Po powrocie drogi Arthura i Lauren znów się przetną – tym razem to jemu potrzebna będzie pomoc medyczna, a Lauren jest przecież lekarzem i to wybitnym w swej specjalności. Levy eksploatuje swój pomysł na intrygę z poprzedniego tomu. Tym razem trochę zabrakło mi życiowych mądrości, jakimi nacechowana była pierwsza część. Tym niemniej historię nadal dobrze się czyta, czemu sprzyja sposób jej zredagowania (dynamika zdarzeń i krótkie podrozdziały). No i tym razem zakończenie nie stwarza wymogu kontynuacji - choć, jak się zorientowałam, ciąg dalszy jednak nastąpił …

Dobra. To jedyne co przychodzi mi na myśl. Były chwile znudzenia (szczególnie na początku),chwile smutku, chwile wzruszenia, chwile zaskoczenia. Dużo emocji miałam podczas czytania tejże lektury. Nan to niesamowita kobieta, ma w sobie coś wyjątkowego. Jestem dalej pod wrażeniem tego jak świetną i unikatową postać stworzyła autorka. Jestem pewna, że nigdy nie zapomnę tej bohaterki. Jest dla mnie kolejną ogromną motywacją w dążeniu do marzeń. Cytat, który wzruszył i zapadł mi głęboko w serce ~~ "... nic nie dzieje się bez przyczyny. Każdy z nas znajduje się dokładnie w tym miejscu, w którym powinien się znajdować, a kawałki układanki zawsze zaczynają do siebie pasować w najmniej spodziewanym momencie." ~~~ Nan

Jak w niebie - pozycja wydana również pt. „A JEŚLI TO PRAWDA” Intryga banalna, choć z „nieziemską” historią w tle. Arthur poznaje dziewczynę, która okazuje się być jedynie duchem. Tylko on ją dostrzega i tylko on może się z nią porozumiewać. Nikt inny jej nie widzi, ani nie słyszy. Lauren faktycznie uległa poważnemu wypadkowi a jej cielesna powłoka leży w śpiączce w klinice, w której wcześniej pracowała jako lekarz. Nawet najlepszy przyjaciel Arthura - Paul nie jest w stanie uwierzyć w istnienie Lauren w wersji „niematerialnej” i uznaje, że Arthur zwyczajnie oszalał. Zmusza więc go do poddania się dokładnym badaniom, ale te nie wykazują żadnej anomalii. A gdy trzeba będzie podjąć działania, by pomóc Arthurowi ratować Lauren (grozi jej odłączenie od aparatury podtrzymującej życie),Paul podejmie ryzyko i stanie na wysokości zadania. Okoliczności zniknięcia ze szpitala ciała kobiety w śpiączce spowodują wdrożenie przez policję śledztwa, pierwotnie z podejrzeniem, że mogło chodzić jedynie o pozyskanie organów. Pod banalną intrygą kryje się kilka życiowych mądrości, które Autor zręcznie przemycił. Na przykład refleksja nt. potrzeby właściwego spędzania każdej sekundy danego nam czasu, przyrównywanego do udzielanego codziennie każdemu kredytu, który trzeba w całości wydatkować, bo żadna niewydatkowana część nie przejdzie na dzień następny. A któregoś dnia (nikt nie wie kiedy) ten kredyt się zamknie. I to choćby dla tych paru mądrości warto sięgnąć po tę pozycję. Historia z tej książki zyskała w 2005 r. ekranizację z Reese Witherspoon i Markiem Ruffalo w rolach głównych (pt. „Just Like Heaven”).

Zabawna i wciągająca. Nie wiem, dlaczego książka ma tak niską ocenę. Przyznam, że jest o wiele lepsza od niektórych powieści obyczajowych z wyższą oceną, które miałam okazję czytać. Ponadto rozbawiła mnie kilka razy i wciągnęła od początku do końca, stąd jest to najszybciej przeczytana przeze mnie książka w ostatnim czasie. Lekka, zabawna pozycja. Jak dla mnie w sam raz. POLECAM :)

Przeczytałam kilka opinii, że książka nie jest warta uwagi. Jak dla mnie nie jest to arcydzieło, rozwiązanie akcji było dość przewidywalne, ale i tak miło było zagłębić się w tę historię. Dodatkowym atutem niewatpliwie jest miejsce akcji. Polecam na rozluźnienie.