Zachowuj się jak porządny trup

Kilka opowiadać niezłych, kilka średnich, a dwa nawet pominęłam po przeczytaniu pierwszych stron.

Kilka opowiadać niezłych, kilka średnich, a dwa nawet pominęłam po przeczytaniu pierwszych stron.

W sumie tytułowe opowiadanie jest obłędne :),a reszta jest do przeczytania... Dlatego 6 ;) gwiazdków bo tak to by było 4-5

W sumie tytułowe opowiadanie jest obłędne :),a reszta jest do przeczytania... Dlatego 6 ;) gwiazdków bo tak to by było 4-5

Do książki przyciągnął mnie chwytliwy tytuł, ciekawie ilustrowana okładka ze świetnymi żartami na niej oraz znajomość jednego z autorów opowiadań Miroslawa Zambocha, którego nie tak dawno skończyłem czytać. Wydawało mi się, że wszystko to sprawi, ze będzie to kawał dobrej lektury. Książka składa się z różnych opowiadań nie powiązanych ze sobą. Opowiadania się przeplatają na przemian te dobre, by za chwilę czytać coś kompletnie niezrozumiałego i nudnego. Generalnie książki nie polecam. Jest średnia, początek ma jakby lepszy. Końcówka zaś to już kompletne rozczarowanie.

Do książki przyciągnął mnie chwytliwy tytuł, ciekawie ilustrowana okładka ze świetnymi żartami na niej oraz znajomość jednego z autorów opowiadań Miroslawa Zambocha, którego nie tak dawno skończyłem czytać. Wydawało mi się, że wszystko to sprawi, ze będzie to kawał dobrej lektury. Książka składa się z różnych opowiadań nie powiązanych ze sobą. Opowiadania się przeplatają na...

Muszę przyznać , że oprócz Dusana Fabiana to jeszcze nie czytałem żadnego z tych autorów i autorek.
Książka sądząc z okładki będzie jakaś straszna, a tu...nie spadłem z krzesła, nie dostałem ataku paniki.
Ot dobra i tyle.
Omawianie, każdego opowiadania jest zbędne, napiszę tyle to co mi się podobały:
-Kiedy Słońce wstaje nad Zaborem
-Wszystko dobre, co się dobrze kończy
-W maju jak przed rokiem
-Trzy Czarne woki.
Całość po prostu dobra. Tyle.

Muszę przyznać , że oprócz Dusana Fabiana to jeszcze nie czytałem żadnego z tych autorów i autorek.
Książka sądząc z okładki będzie jakaś straszna, a tu...nie spadłem z krzesła, nie dostałem ataku paniki.
Ot dobra i tyle.
Omawianie, każdego opowiadania jest zbędne, napiszę tyle to co mi się podobały:
-Kiedy Słońce wstaje nad Zaborem
-Wszystko dobre, co się dobrze kończy
-W...

Dość przeciętny zbiór opowiadań, spodziewałem się czegoś więcej. Nie nudziłem się w trakcie czytania, ale też żadne opowiadanie mnie nie wciągnęło. Z braku innej lektury można skorzystać z tego zbioru, ale lepszym pomysłem jest poszukanie czegoś innego. Książkę przeczytałem niedawno, ale w pamięci nic nie utkwiło - został tylko jakiś mglisty zarys, nie potrafiłbym przytoczyć szczegółów opowiadań. Zasugerowałem się opisem i okładką - błąd...

Dość przeciętny zbiór opowiadań, spodziewałem się czegoś więcej. Nie nudziłem się w trakcie czytania, ale też żadne opowiadanie mnie nie wciągnęło. Z braku innej lektury można skorzystać z tego zbioru, ale lepszym pomysłem jest poszukanie czegoś innego. Książkę przeczytałem niedawno, ale w pamięci nic nie utkwiło - został tylko jakiś mglisty zarys, nie potrafiłbym...

https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=6004794093010321260#editor/target=post;postID=9124223972733972114

Na blogu znajdują się też opinie o poszczególnych opowiadaniach antologii.

Nie to nam się sugeruje, nie to nam się daje do zrozumienia, wydawca nie był więc z nami uczuciowy, a obrywa się za to pisarzom. Biorę więc na siebie trochę winy za to, że nie zaiskrzyło między mną a ich historiami.

Dałam się zwabić klimatycznej okładce i chwytliwemu tytułowi, który jak się okazało z zawartością antologii niewiele ma wspólnego. Klamrą spinającą opowiadania w całość nie jest ich przynależność do konkretnego gatunku literackiego, ani zawarta w nich tematyka. Więc, co buduje spójność zbioru, czy motyw przewodni w ogóle istnieje? Otóż tak, istnieje, a jest nim „brak”.

Liczne gatunki: sci-fi, horror, fantasy, paranormal romance, kryminał itd. i cały wachlarz tematów: od katastroficznych wizji przyszłości po słodkie romanse, łączy coś szczególnego – przeciętność. W każdym opowiadaniu czegoś brakuje: rozsądnego zakończenia, warsztatu, klimatu, dystansu do własnej twórczości, powalającego stylu, fabuły. W niektórych zbyt nachalnie nam się coś tłumaczy, niektóre przesycone są dydaktyką, która narzuca nam jedyne słuszne idee. Rażą bezsensowne happy endy, tłumaczące się potwory, banały, powyrywane z kontekstu historie. Tak, jak w „Chodząc nędznymi ulicami” trafiły się również wycinki z istniejących już cykli literackich. Jeśli ich nie znamy, trudno nam się wczytać w ich świat, który przecież budowany jest od dawna gdzie indziej. Teksty drażnią nas zwłaszcza, gdy czujemy, że ktoś ewidentnie męczy się próbując nas rozśmieszyć lub wystraszyć. Ktoś się stara, my nie reagujemy, zniechęcamy się więc do treści, nie otwieramy się na nią, nie zagłębiamy w jej świecie. Dlatego zastanawiam się, czy tak fatalny dobór opowiadań miał na celu zniechęcenie polskich czytelników do czeskiej i słowackiej twórczości (?)

Nie odnajdziemy tutaj tekstów wybitnych.

Zamieszczona w antologii spora dawka poczucia humoru, z czasem przestaje bawić, a staje się uciążliwa. Później zanika. Żarty próbuje zastąpić coś innego – pojawia się więcej „jakiejś tam” grozy, tajemnicy, katastrofizmu. Są one jednak na tyle nieudolne, niezrozumiałe, że wywołują przykry ból zębów a nie niepokój, lęk czy refleksję. Na plus przemawia to, że zbiór jest obszerny, a teksty są wieloaspektowe i zróżnicowane. Pojawiają się różne formy, konwencje. Na upartego można by stwierdzić, że większość treści ociera się o tematykę śmierci, że punktem wspólnym są rozważania o człowieku. Byłoby to jednak stwierdzenie boleśnie ogólnikowe i przez to nieprawdziwe.

Nastrojowa okładka sprzedała tę książkę, przekonała mnie, że warto po nią sięgnąć, coś obiecała. Wykonała zadanie – przeczytałam - jednak obietnicy nie spełniła... Za pomysł prosty i skuteczny – gratulacje dla Fabryki Słów. Ilustracje (czarno-białe) wewnątrz książki, również dzielnie kreowały atmosferę poszczególnych opowiadań i całości.

Czy to jakaś nowa technika marketingowa, że na początku antologii umieszcza się słabe opowiadanie? Dlaczego tytuł zbioru pochodzi od równie słabego, przeckliwego opowiadania o słodkopierdzącym wydźwięku? Mam nadzieję, że niektórym z Was antologia posłuży jako furtka, inspiracja do dalszych poszukiwań. Warto zaryzykować i przeczytać, jeśli chociaż jedno opowiadanie przypadnie Wam do gustu. Mnie się jedno takie przytrafiło – na szczęście. Jeżeli chcecie dowiedzieć się, jakich więcej „skarbów” w antologii ukryto – zachęcam do zapoznania się z opiniami o każdym pojedynczym opowiadaniu.

https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=6004794093010321260#editor/target=post;postID=9124223972733972114

Na blogu znajdują się też opinie o poszczególnych opowiadaniach antologii.

Nie to nam się sugeruje, nie to nam się daje do zrozumienia, wydawca nie był więc z nami uczuciowy, a obrywa się za to pisarzom. Biorę więc na siebie trochę winy za to, że nie zaiskrzyło...

Ciekawy zbiór opowiadań. Jedne są ciekawsze inne trochę mniej. Na pewno miła odmiana w gąszczu ckliwych historyjek z romansem w tle.
Jeśli chodzi o styl i jakość - nie razi, nie ziębi, ale też nie jest wybitnie - oprócz jednego wyjątku.
O samym opowiadaniu wybitniejszym należny się kilka dodatkowych zdań.
Pan Juraj Červenák (tutaj jako Duro) napisał świetny kawał dobrego fantasy. Z miłą chęcią zabiorę się za jego inne dzieła z tej serii (na pierwszy ogień pójdzie pierwszy tom "Władca wilków"). Świat i historia, którą stworzył powala na nogi nawet tych co nie lubią ostrego fantasy. Łączenie faktów historycznych, słowiańskiej mitologii z światem fantastycznym poraża mrokiem i magią. Dzięki temu dziełu oceniam książkę wyżej :)

Ciekawy zbiór opowiadań. Jedne są ciekawsze inne trochę mniej. Na pewno miła odmiana w gąszczu ckliwych historyjek z romansem w tle.
Jeśli chodzi o styl i jakość - nie razi, nie ziębi, ale też nie jest wybitnie - oprócz jednego wyjątku.
O samym opowiadaniu wybitniejszym należny się kilka dodatkowych zdań.
Pan Juraj Červenák (tutaj jako Duro) napisał świetny kawał dobrego...

Rozczarowanie. Kolejna antologia od FS z nijakimi tekstami o niczym. O "sile" tego zbioru świadczy to, że to jego przeczytaniu nie pamiętałem nic z treści. Szkoda czasu na lekturę tejże książki - w zamian można przeczytać inną, lepszą antologię z ciekawszymi i coś wnoszącymi do literatury opowiadaniami.

Rozczarowanie. Kolejna antologia od FS z nijakimi tekstami o niczym. O "sile" tego zbioru świadczy to, że to jego przeczytaniu nie pamiętałem nic z treści. Szkoda czasu na lekturę tejże książki - w zamian można przeczytać inną, lepszą antologię z ciekawszymi i coś wnoszącymi do literatury opowiadaniami.

Jedne opowiadania były naprawdę z ciekawą wizją świata, wkręcające i refleksyjne, zaś inne były po prostu nudne. Ale i tak warto sięgnąć po tę pozycje by bliżej poznać literaturę tego typu od naszych południowych sąsiadów.

Jedne opowiadania były naprawdę z ciekawą wizją świata, wkręcające i refleksyjne, zaś inne były po prostu nudne. Ale i tak warto sięgnąć po tę pozycje by bliżej poznać literaturę tego typu od naszych południowych sąsiadów.