Syn innego mężczyzny

kolejny dowod ,ze milosc roztopi nie jedne zimmne serce.prawdziwa milosc potrafi uczynic wiele..........zakochani w tej ksiazce sa tego dowodem.kazdy moze inaczej interpretowac ksiazke............ja uwazam ja za super.lubie ksiazki milosne .prawdziwa milosc ,namietnosc...............

To była pierwsza książka tej pisarki, którą przeczytałam. Oczywiście, wiedziałam, że jest taka pisarka, ale nigdy nie sięgnęłam po jej twórczość. I postanowiłam to zmienić. Historia opowiada o małżeństwie Kelsey i Jarreda - trochę za bardzo nieudanym. Minęło trzy lata odkąd Kelsey się wyprowadziła od męża - i tak oto - po trzech latach znów się do niego wprowadza. Kelsey wie doskonale co może się stać kiedy wróci mężowi pamięć. Obawia się, że będzie nieczuły i przestanie się nią interesować. Z kolei Jarred szczęśliwym zbiegiem wypadku zakochuje się od nowa w swojej żonie i wie, że tylko jej może zaufać... Wypadek, który przeżył Jarred okazuje się nie być wypadkiem. A przynajmniej nie takim nieplanowanym. Powoli bohater przypomina sobie wszystko, a kiedy nie mógł pracować wysłał do biura Kelsey. A potem okazuje się, że i tam jest coś nie tak. Nie jest tajemnicą, że ktoś sprzedaje informacje firmy Jarreda konkurencyjnej firmie. Praktycznie wszyscy obstawiają Kelsey - z powodu tego, że pracowała u Trevora. Wkrótce wychodzi na jaw, kto tak naprawdę jest szpiegiem... Książka mnie nie zawiodła. Przedstawiona tu została odradzająca się miłość, skrywana latami nienawiść i tragedia, dzięki której bohaterowie dostali drugą szansę. Jeśli chodzi o panią Taylor, to mnie nie zawiodła - jeśli wszystkie książki są takie ciekawe, sięgnę z przyjemnością po następną pozycję.

To pierwsza książka tej autorki, która zaczęłam czytać bez przekonania. Po kilkunastu stronach wiedziałam,że warto poznać koniec historii. Fabuła książki oparta jest o losy dwóch kobiet w pewnym momencie splatające się w nieoczekiwaną całość. Tytułowy ogród ma w niej szczególne znaczenie i wyobrażenie jego pozostanie na długo w mojej pamięci. Polecam książkę jako odskocznię od codzienności.

Vera Cowie nie należy do najbardziej znanych autorek,a szkoda,bo tematy które opisuje,choć nie należą do łatwych i przyjemnych ,powodują że czytelnik zaczyna myśleć o tym,co niekoniecznie dotyczy właśnie jego,niemniej jednak wzbudza spore emocje.Tym razem autorka wprowadza czytelnika w świat prostytucji i przestępstwa.Nie są to jednak jedyne tematy,które porusza.Pozostałe są równie drażliwe.Kazirodztwo,wykorzystywanie dzieci i dorosłych,wszechwładza,która demoralizuje...Jednocześnie autorka pokazuje prostytutki pracujące na ulicy,którym alfons zabiera sporą część ich zarobków ,jak i świat luksusowych call-girl,zarabiających krocie za każdorazowy numerek... Główną bohaterkę poznajemy jako nastoletnią uciekinierkę z domu,dla której prostytucja staje się jedynym sposobem na życie,jaki znalazła.Dopiero po dwóch latach pracy na ulicy dziewczyna poznaje kogoś,kto zmieni ją z podrzędnej ulicznicy w elegancką call-girl.Łatwo polubić bohaterkę,skrzywdzoną dziewczynę,ukrywającą swoją przeszłość.Dowiedujemy się o niej z krótkich ,niemal epizodycznych wspomnień.Nell ukrywa swoją przeszłość,nikomu się nie zwierza,nawet swojej mentorce.Dopiero długo po jej śmierci,młoda kobieta otwiera się na innych,pozwalając poznać jej własną przeszłość i motywy skłaniające ją do wyboru takiego,a nie innego zajęcia. W książce romans występuje,nie jest on jednak motywem przewodnim książki.Sama powieść podzielona jest na trzy części.Pierwsza poświęcona jest młodziutkiej Ellie,pracującej na ulicy dla podrzędnego sutenera,a póżniej wziętej pod protekcję legendarnej kurtyzany.Druga część opowiada o zawodowym życiu Cleo Mondaine(inna,zawodowa osobowość bohaterki),dopiero trzecia część książki mówi o prawdziwej Nell i jej powolnym otwieraniu się na drugiego człowieka i na miłość. Autorka stworzyła w swej książce całą galerie ciekawych osób,do których można żywić rozmaite uczucia.Już sama główna bohaterka jest skomplikowaną osobą,żyjącyą nie tylko podwójnym,ale nawet potrójnym życiem.Jak się wypowiada jeden z pobocznych bohaterów Nell prowadzi żywot lalkarza,który pociąga za sznurki postaci,w które się wciela.Nie ma to nic wspólnego ze schizofrenią,dziewczyna w ten sposób chroni swoją psychikę...Równie barwnie przedstawieni są pozostali bohaterowie. Seks,choć sporo się o nim mówi nie jest specjalnie wyraźnie opisywany.Owszem,autorka wprowadza kilka scen,któe jednak dotycza głównie pracy zawodowej bohaterki i sa ilustracją fantazji erotycznych jej klientów.Jedyna inaczej opisana scena ,dotycząca głównych bohaterów,zamyka się w kilku słowach,i choc autorka nie szczędzi kilku klinicznych szczegółów,skupia się raczej na opisaniu emocjonalnej strony seksu.Książka nie kończt sie jednoznacznie.Brakuje kilku wyjaśnień,które pokazałyby jak rozwiążą się sprawy opsobiste i zawodowe bohaterów,mimo wszystko napawa jednak optymizmem fakt,że miłość zwycięża wszystkie przeszkody. Nie jest to łatwa lektura,nie przypomina pikantnych romansów ,których wszędzie pełno,ale jest interesującym wyborem.Może nie każdego zainteresuje przedstawiony świat i jego mroczne strony,niemniej jednak język powieści jest na tyle delikatny,że te wszystkie brudne szczegóły tracą nieco na wyrazistości,ale nie na przekazie.

Jest to pierwsza książka jaką przeczytałam tej autorki. Książki jej ojca Sidneya Sheldona zawsze czytam z zapartym tchem. Byłam ciekawa jak też jego córka sobie radzi. Prawdę mówiąc moim zdaniem jeszcze dużo jej brakuje do sławnego ojca, ale to jest moje odczucie. Książka opowiada historię matki i córki pisane z dwóch perspektyw. Alexis prowadzi spokojne życie u boku męża. Jest sławną dekoratorką wnętrz. Wychowywała się bez matki, która ją porzuciła gdy była małą dziewczynką. Jej życie jest naznaczone tragedią z którą nie może sobie poradzić. Dlatego też zatrudnia się w ośrodku dla narkomanów, gdzie dla trójki wychowanków prowadzi zajęcia. Jedna z uczennic Linda przypomina jej zmarłą córką i dlatego przelewa na nią macierzyńskie uczucia, których sama nie doświadczyła. Oprócz historii Alexis poznajemy także życie jej matki Maggie - sławnej aktorki. Poznajemy wszystkie jej wspomnienia, jak się stała sławną aktorką i co spowodowało, że porzuciła swoje wygodne życie: męża i malutką córeczkę. Prawdę mówiąc historia Maggie była dla mnie bardziej fascynująca. Nie mogłam się doczekać aby poznać motywy jakimi się kierowała, co musiało wydarzyć się w jej życiu, że zdecydowała się opuścić rodzinę. Książka obfituje we wspomnienia, jest pełna uczuć, ale jednak coś mi w niej brakowało. Niemniej jednak uważam ją za interesujący dramat psychologiczny. Po lekturze tej książki, która jakoś tak mi nie przypadła do gustu mogłabym sobie odpuścić autorkę, ale dam jej jeszcze szansę. A nuż może jej jakaś inna pozycja mi przypasuje. Mary Sheldon jest ogłoszona godną następczynią swojego ojca. Sama wyrobię sobie zdanie po lekturze jej innych pozycji, jeżeli uda mi się trafić.

Muszę przyznać, że zabierałam się do niej dość niechętnie. W pierwszym odruchu wzięłam ją z biblioteki, gdyż opis wydał mi się ciekawy, ale później ciężko mi było się przekonać, czy chcę do niej sięgnąć. A jednak sięgnęłam i dobrze się stało, ponieważ bardzo przyjemnie i szybko się czytało. Co ciekawe, czytając o jednej z sióstr, nie chciałam by akcja przeskakiwała na tą drugą, a potem okazywało się, że autorka bardzo fajnie przeplatała oba wątki. ;) Ciekawy pomysł i nieźle napisane. Polecam.

Deirdre Purcell to autorka zupełnie mi nieznana. Na książkę natknęłam się w bibliotece i oczarowana opisem oraz pięknym widokiem na okładce postanowiłam ją przeczytać. To historia trzech zaprzyjaźnionych kobiet, których życie pewnego lata obraca się o przysłowiowe 180 stopni. Przyjaciółki Rita, Tess i Maddy wiodą z pozoru spokojne i beztroskie życie , jednak pewnego lata we Francji każda przekonuje się jak szybko ten spokój może zostać zburzony. Czy już wcześniej były znaki, że coś jest nie tak? Czy przyjaciółki naprawdę są szczęśliwe w swoich małżeństwach? Historię poznajemy z perspektywy każdej z kobiet. Każda z przyjaciółek opowiada o tragicznych wydarzeniach, które je spotkały. Autorka poruszyła tu temat zdrady, choroby nowotworowej i nieuchronnej śmierci bliskiej osoby, alkoholizmu oraz pedofilii. Plusem jest dla mnie przedstawienie sytuacji ze strony bohaterek i pokazania ich zmagań z przeciwnościami, minusem natomiast było to, że powieść momentami stawała się nużąca i chciałam ją wreszcie skończyć czytać. Po temacie książki spodziewałam się, że będzie więcej dynamizmu i napięcia. "Ostatnie lato w Arkadii" opowiada o sytuacjach, które mogą spotkać każdego. Mimo, że akcja biegnie tu powoli uważam, że książka jest warta przeczytania. Podobało mi się , że przyjaźń między bohaterkami mimo tylu nieszczęść trwa nadal, każda mimo, że zmaga się z własnymi problemami znajdzie czas dla drugiej. Myślę, że sięgnę po inne powieści tej autorki.