Cuba libre. Notatki z Hawany

Książka ,,Cuba Libre" to nie jest typowy reportaż, a zbiór notatek. Na ile to zmienia sam odbiór książki?
Czuję się zmieszany. Po pierwsze chronologia, a właściwie jej brak. Mamy pomieszane daty zebrane w konkretnej tematyce. Nie pasuje mi to, wolałbym czytać to w formie pamiętnika, który prowadzi nas przez życie autorki.
Kolejna sprawa to sama forma notatek. Bije od tej treści forma blogowa, nieskomplikowana.
Mimo tych wad to ukazuje rzeczywistość Kuby i dowiedziałem się z tej książki co nieco. Pytanie na przyszłość - o ile mniej, bądź więcej dowiedziałbym się z innej pozycji na temat tego kraju?
Coś się dowiedziałem, płynnie szło czytanie, ale miałem wciąż poczucie z tyłu głowy jakbym przeglądał czyjś blogspot (co za czasy!).

Książka ,,Cuba Libre" to nie jest typowy reportaż, a zbiór notatek. Na ile to zmienia sam odbiór książki?
Czuję się zmieszany. Po pierwsze chronologia, a właściwie jej brak. Mamy pomieszane daty zebrane w konkretnej tematyce. Nie pasuje mi to, wolałbym czytać to w formie pamiętnika, który prowadzi nas przez życie autorki.
Kolejna sprawa to sama forma notatek. Bije od tej...

Jest to druga książka polecona przez jedną moją znajomą i mam wrażenie, że z nią się świetnie rozmawia, ale nie można korzystać z jej poleceń książkowych, gdyż ewidentnie gustujemy w innej literaturze. Ta książka jest lepsza od jej pierwszego polecenia, w którym nie mogłam przebrnąć przez książkę z powodu stylu jej napisania. Tutaj styl jest prawidłowy, bez problemów rozumiałam, co autorka miała na myśli, pisząc poszczególne fragmenty. Nie rozumiem, dlaczego artykuły były dodawane w wybranej kolejności, zamiast po kolei, przez co zostałam pozbawiona pełnego zrozumienia autorki i jej historii. Upór w kolejności sprawił, że nie wiedziałam, o czym będę czytać dalej, przez co czułam się zagubiona. Mam także poczucie, że czytając kolejną książkę o Kubie, obserwuję kraj, w którym ludzie są tak zagubieni i niechętni do życia, że akceptują to, co się wokół nich dzieje. Całą książkę było czuć, że autorka wie, że tak nie powinno być, ale tam jest, bo chce być z tymi, których kocha. Mam wrażenie, że ludzie w tym kraju się poddali, nie chcą uciekać, bo to jest dla nich duma, że tam są i czekają na spełnienie obietnic władzy. Nie mam w sobie takiej energii, nie rozumiem tego miejsca i całkowicie przestałam marzyć, aby tam pojechać, bo nie chcę, jako turystka, dokładać pieniędzy do niszczenia tamtejszych obywateli. Dodatkowo po przeczytaniu tej książki uświadomiłam sobie, jak wiele osób u nas również oszukuje się na inną skalę. Koleżanka, która poleciła mi tę książkę, też była na Kubie i na moje pytanie, czemu tam pojechała mimo przeczytania tej książki, stwierdziła, że pojechała, bo ją znajomi namówili. Więc może o to właśnie chodzi, że tak niewiele z nas żyje w zgodzie z samym sobą. Tamci są dumni z trwania, a ona jest dumna, bo sprawiła przyjemność znajomym, jadąc z nimi do kraju, który dla turystów może być interesujący, ale dla tubylców jest piekłem na ziemi.

Jest to druga książka polecona przez jedną moją znajomą i mam wrażenie, że z nią się świetnie rozmawia, ale nie można korzystać z jej poleceń książkowych, gdyż ewidentnie gustujemy w innej literaturze. Ta książka jest lepsza od jej pierwszego polecenia, w którym nie mogłam przebrnąć przez książkę z powodu stylu jej napisania. Tutaj styl jest prawidłowy, bez problemów...

Opowieść o życiu w Hawanie - centrum socjalistycznego systemu Kuby. Unikatowe opowieści o zwykłej codzienności Kubańczyków i stojących przed nimi problemami, które tworzy chory polityczny ustrój. Miałe mczasami wrażenie pewnego nieuporządkowania narracji, ale taki jest pewnie styl autorki.

Opowieść o życiu w Hawanie - centrum socjalistycznego systemu Kuby. Unikatowe opowieści o zwykłej codzienności Kubańczyków i stojących przed nimi problemami, które tworzy chory polityczny ustrój. Miałe mczasami wrażenie pewnego nieuporządkowania narracji, ale taki jest pewnie styl autorki.

Bardzo ciekawe spojrzenie na życie w Hawanie, ze wszystkimi cieniami i blaskami. Trzeba przyznać, że autorka ma wyraźny talent do operowania słowem, ale i nie bez znaczenia była tu rola tłumacza.

Bardzo ciekawe spojrzenie na życie w Hawanie, ze wszystkimi cieniami i blaskami. Trzeba przyznać, że autorka ma wyraźny talent do operowania słowem, ale i nie bez znaczenia była tu rola tłumacza.

Poszukując pozycji z kategorii "literatura faktu" na temat wyspy, trafiłem na "Cuba libre". Jest to coś w rodzaju książki - dziennika (bloga) opowiedzianego z perspektywy zwykłego mieszkańca zmagającego się z trudami życia codziennego. Szybka lektura, do pochłonięcia w jeden wieczór, ale szczerze mówiąc brakuje mi w niej polotu i bardziej przemawia do mnie reporterska forma wyrazu. Jednak moja "zaniżona" ocena może tez wynikać z tego, że jest to moja pierwsza lektura na temat Kuby i jedynie zrębowo, a nie dogłębnie pozwoliła mi się zapoznać z realami wyspy.

Poszukując pozycji z kategorii "literatura faktu" na temat wyspy, trafiłem na "Cuba libre". Jest to coś w rodzaju książki - dziennika (bloga) opowiedzianego z perspektywy zwykłego mieszkańca zmagającego się z trudami życia codziennego. Szybka lektura, do pochłonięcia w jeden wieczór, ale szczerze mówiąc brakuje mi w niej polotu i bardziej przemawia do mnie reporterska...

Bardzo ciekawe wpisy z bloga połączone w spójną całość w postaci książki, która przenosi nas na ulice codziennej Hawany widzianej przez osobę, która tam chyba to jest najlepsze słowo "egzystuje".
Barwny, śmieszny, groteskowy i niestety czasem przykry oraz absurdalny ale jakże prawdziwy jest opis tworzony przez panią Sanchez.
Książka-blog blog-książka, za który autorka została uznana jedną ze 100 najbardziej wpływowych osób na świecie w bodajże 2007 lub 2008 roku, a sam Fidel Castro uznał za swojego wroga, polecam przeczytać!

Bardzo ciekawe wpisy z bloga połączone w spójną całość w postaci książki, która przenosi nas na ulice codziennej Hawany widzianej przez osobę, która tam chyba to jest najlepsze słowo "egzystuje".
Barwny, śmieszny, groteskowy i niestety czasem przykry oraz absurdalny ale jakże prawdziwy jest opis tworzony przez panią Sanchez.
Książka-blog blog-książka, za który autorka...

Daje świetny wgląd w życie na Kubie na początku XXI wieku. Zaczyna rządzić Raul Castro. Ludzie nie maja swobodnego dostępu do sieci komórkowych i Internetu. Mnóstwo ciekawych historyjek zebranych z bloga autorki.

Daje świetny wgląd w życie na Kubie na początku XXI wieku. Zaczyna rządzić Raul Castro. Ludzie nie maja swobodnego dostępu do sieci komórkowych i Internetu. Mnóstwo ciekawych historyjek zebranych z bloga autorki.

pouczajaca ksiazka o sytuacji na kubie

pouczajaca ksiazka o sytuacji na kubie

„Cuba libre. Notatki z Hawany” Yoani Sánchez zawiera teksty pierwotnie zamieszczone na blogu autorki „Generación Y”. Posty obejmują lata 2007-2009, nie są poukładane chronologicznie, lecz zostały posegregowanie przez Wydawnictwo W.A.B. według tematów: Dwie dusze Kuby, Kultura, Czarny rynek, Informacja i dezinformacja, Filologia i retoryka, Sztuka przeżycia.
„Cuba libre. Notatki z Hawany” jest sprzeciwem wobec reżimu komunistycznego panującego na Kubie. Buntem przeciwko złemu systemowi, który zniewala umysły, odbiera możliwość godnego życia. Krótkie notatki, opisujące codzienne życie Kubańczyków, przedstawiają absurd funkcjonowania komunistycznego państwa. Yoani Sánchez chce zmian, pragnie normalności w swoim kraju, ale powoli staje się sceptyczką, która przestaje wierzyć, że kiedykolwiek nadejdą. Dla autorki pisanie blogu staje się namiastką wolności.
Książka została wydana przez W.A.B w 2010 roku. Yoani Sánchez nadal prowadzi blog „Generación Y”, który możemy czytać również w polskiej wersji językowej.

„Cuba libre. Notatki z Hawany” Yoani Sánchez zawiera teksty pierwotnie zamieszczone na blogu autorki „Generación Y”. Posty obejmują lata 2007-2009, nie są poukładane chronologicznie, lecz zostały posegregowanie przez Wydawnictwo W.A.B. według tematów: Dwie dusze Kuby, Kultura, Czarny rynek, Informacja i dezinformacja, Filologia i retoryka, Sztuka przeżycia.
„Cuba libre....

Kubanka śmiejąca się w twarz reżimowi braci Castro to widok niecodzienny, tym bardziej warty uwagi. Autorka to niezwykle odważna kobieta, która nie boi się represji, korzystając ze swojego prawa do wolności słowa, skoro o wszystko inne walczyć musi z zaciętością lwicy. Mimo szykan i gróźb przerażonej tą jej bezczelnością władzy, bez trudu odnajduje się w rzeczywistości, z której uciekła, by po dwóch latach spędzonych w Szwajcarii powrócić do swojej ojczyzny. Blogowe wpisy to jej jedyna forma oporu i sprzeciwu wobec kłamstw sączących się z mediów na podobieństwo orwellowskich komunikatów szemrzących przez teleekrany. Uszczypliwość, ironia i odwaga to jedyna broń, która potrafi zranić polityków ślepych na los obywateli. Choć przekaz jest przygnębiający, forma wręcz odwrotnie - wspaniale czyta się te hawańskie notatki.

www.book-loaf.blogspot.com

Kubanka śmiejąca się w twarz reżimowi braci Castro to widok niecodzienny, tym bardziej warty uwagi. Autorka to niezwykle odważna kobieta, która nie boi się represji, korzystając ze swojego prawa do wolności słowa, skoro o wszystko inne walczyć musi z zaciętością lwicy. Mimo szykan i gróźb przerażonej tą jej bezczelnością władzy, bez trudu odnajduje się w rzeczywistości, z...