Koniec wakacji

6,5

6,5

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Koniec wakacji….

Powiedzieć o książce Janusza Domagalika „Koniec wakacji”, że to książka kultowa to prawie nic nie powiedzieć. To książka legenda, ponadczasowa opowieść o czasach minionych w życiu każdego z nas, utwór o wszystkim, co dokoła nas, co łączy czas miniony z teraźniejszym. Nie znajdziemy tu dokumentalnych treści i nie powiemy, że doskonale opisuje epokę, w której powstała. Nie, to nie obrazek z lat sześćdziesiątych. Wystarczy wyjrzeć przez okno i zobaczymy młodzież na rowerach jadących nad rzekę lub staw. Wśród nich na pewno znajdziemy Jurka, Elżbietę, Zbyszka… To przecież takie zwyczajne imiona, które dziś też nadaje się dzieciom. Znajdziemy dziś gołębie, starych nauczycieli i dorosłych z ich problemami, którymi niechętnie dzielą się z własnymi dziećmi.
I koniec wakacji też będzie… jak każdego roku w sierpniu…
Kiedy po blisko pół wieku ponownie sięgałam po niezwykłą powieść, schowaną w zakamarkach mojej biblioteczki, bałam się, że czar pryśnie, że treść nie wytrzymała próby czasu, jak to z wieloma utworami bywa. Nic bardziej mylnego. Łzy polały się ponownie. Tak jak przed laty. Wtedy było zdziwienie. Łzy przy męskiej książce?
My, dziewczyny, czytałyśmy głównie Siesicką. Jedynie ona, w naszym przekonaniu, mogła opisać nasze problemy. Jedynie ona wiedziała, co gra w duszy młodej nastolatki mozolnie wkraczającej w ten, już nieco dorosły świat. Aż tu nagle pani w bibliotece podsunęła „Koniec wakacji”… Rety, co ona sobie myśli? - przemknęło mi przez głowę, kiedy zaczęłam czytać. Przecież tu bohaterem i narratorem jest chłopak! Ba, żeby to jeszcze jakiś starszy, z jakieś technikum lub liceum. Ale to taki smarkacz, z siódmej klasy! Taki sam jak Jarek, Wojtek, Tomek i ta cała zgraja z klasy i podwórka, co to tylko piłkę kopią.
Tymczasem bohater Domagalika okazał się bardzo ludzki, bardzo wrażliwy i na pewno sam nie dowiedział się nigdy (wszak to postać fikcyjna),ile dobrego uczynił dla swych rówieśników. Ja i moje koleżanki po przeczytaniu książki zupełnie inaczej spojrzałyśmy na naszych kolegów z klasy. Nagle Jarek okazał się przystojny, a mrukliwy był dlatego, że jego rodzice rozwodzili się. Wojtek wcale nie chorował na gardło, ale przechodził bardzo mocno mutację i miał z tego powodu kompleksy. Ojciec Tomka pił i bił. Chłopak wolał spędzać czas na podwórku niż we własnym domu i kopać piłę…
I tak można by wymieniać… nawiązywać do treści legendarnej powieści…. odszukiwać w otaczającym nas świecie postacie znane z czarno-białych kartek…
Nie znalazłam opinii negatywnej o tym utworze. Niektórzy przeczytali ją już w wieku dorosłym i mieli pretensje do całego świata, że nikt im książki nie podsunął, kiedy byli… kiedy wkraczali w swym życiu w „koniec wakacji”, czas rozstania z dzieciństwem i wchodzili w ten drugi, wcale nie lepszy etap swego życia. Ten czas obecny jest w życiu każdego człowieka. Bez względu na epokę, ustrój polityczny i stan gospodarki narodowej.
Mój egzemplarz, pierwsze wydanie z 1966 rok, powędruje na półkę. Nie oddam. Może za dziesięć lat podsunę powieść mojemu wnukowi, a on mi powie, co o książce sądzą chłopcy? Bo tego nigdy się nie dowiedziałam...

Koniec wakacji….

Powiedzieć o książce Janusza Domagalika „Koniec wakacji”, że to książka kultowa to prawie nic nie powiedzieć. To książka legenda, ponadczasowa opowieść o czasach minionych w życiu każdego z nas, utwór o wszystkim, co dokoła nas, co łączy czas miniony z teraźniejszym. Nie znajdziemy tu dokumentalnych treści i nie powiemy, że doskonale opisuje epokę, w...

Sądząc po komentarzach i często rozbuchanych ocenach czytelników (9, 10 gwiazdek),"Koniec wakacji" ma dla nich dużą wartość sentymentalną. Ja oceniam na chłodno, bo po pierwszej (i zapewne ostatniej) styczności z tym tytułem.

Książka nie jest zła, ale też nie ma w sobie nic nadzwyczajnego - ani pod względem fabularnym, ani literackim. Być może, gdyby jej lektura kojarzyła mi się z beztroskim dzieciństwem, uruchamiałaby w moim mózgu podobne obszary, co u wspomnianych. Ale na mnie tak działa Nienacki.

Sądząc po komentarzach i często rozbuchanych ocenach czytelników (9, 10 gwiazdek),"Koniec wakacji" ma dla nich dużą wartość sentymentalną. Ja oceniam na chłodno, bo po pierwszej (i zapewne ostatniej) styczności z tym tytułem.

Książka nie jest zła, ale też nie ma w sobie nic nadzwyczajnego - ani pod względem fabularnym, ani literackim. Być może, gdyby jej lektura...

Domagalik jest autorem mojej najukochańszej książki z dzieciństwa, czyli Pięciu przygód detektywa Konopki, Pikuś Konopka na zawsze zostanie dla mnie wzorem prywatnego detektywa ;) Wspaniale, że dzięki tej grupie odkryłam inne książki autora, ta jest cudownie nostalgiczna, ale też bardzo dobrze napisana. Przygody z tych najważniejszych wakacji, między szkołą podstawową a średnią, kiedy tak wiele zmienia się w życiu młodego człowieka, pierwsze miłości, nowe i stare przyjaźnie, głębsze spojrzenie na problemy rodzinne, znajdziemy tu wplecione między słoneczne dni, rowerowe przejażdżki i kąpiele w stawie. Pełen uroku świat bez smartfonów i internetu.

Domagalik jest autorem mojej najukochańszej książki z dzieciństwa, czyli Pięciu przygód detektywa Konopki, Pikuś Konopka na zawsze zostanie dla mnie wzorem prywatnego detektywa ;) Wspaniale, że dzięki tej grupie odkryłam inne książki autora, ta jest cudownie nostalgiczna, ale też bardzo dobrze napisana. Przygody z tych najważniejszych wakacji, między szkołą podstawową a...

„Koniec wakacji” Janusza Domagalika, Wydawnictwo Estymator 2021, wysłuchane: Legimi (czyta Jarosław Rodzaj),pierwsze wydanie 1966
INICJACJE Jerzego
1. Dlaczego? Inspiracja grupy 52 książki; jak się sprawdzi książka, której w ogóle nie pamięta? No i świetny tytuł. Tyle świetnych tytułów zostało zmarnowanych. Szkoda by było tego. Bardzo stara ta książka. Jej bohaterowie są dziś na emeryturze. Ciekawa jestem ich głosów na temat przedstawionego w niej świata.
2. I jak? Lepiej niż się spodziewałam. Historia Jurka z Borzechowa, który w czasie wakacji przeżywa swoje inicjacje, jest opowiedziana zgrabnie, bez nadmiernego moralizatorstwa (ale dydaktyczne to jest, musi być). Ładnie sprawdził się zabieg powierzenia roli narratora temu właśnie Jurkowi, który: kończy jedną szkołę i po wakacjach zaczyna nową, przeżywa pierwsze romantyczne uczucie, musi sprawdzić się w sytuacji wymagającej od niego zrezygnowania ze swoich drobnych planów dla dobra innej osoby, przewartościowuje swoje zdanie na temat przyjaźni i przyjaciół, sieje rzodkiewkę zamiast macierzanki, dostrzega, że dziewczyny to też ludzie, jest zmuszony jakoś połapać się i podjąć decyzje w świecie dorosłych i niejasnych problemów rodziców. Akcja przyspiesza, kiedy trzeba, sporo portretów sąsiadów i znajomych rysowanych kilkoma wyrazistymi kreskami. Ciekawa jestem, czy dziś uczeń ósmej klasy przeczytałby ten tekst z zainteresowaniem.
Wiedza o epoce: „Nadałem ten list jako ekspres. Za pięć, sześć dni powinna być odpowiedź…”, radio lampowe, godziny oczekiwania na telefon na poczcie, papier listowy i pisanie listów, krowy na ulicy (nawet w małym miasteczku),świat bez komputerów i smartfonów, budki telefoniczne, a w nich książki telefoniczne, a w nich – adresy! Co z RODO?
Uwaga: Poważna pretensja do autora – co stało się z pisklętami????
3. Dokąd mnie to prowadzi? Może obejrzę ekranizację tej powieści?

„Koniec wakacji” Janusza Domagalika, Wydawnictwo Estymator 2021, wysłuchane: Legimi (czyta Jarosław Rodzaj),pierwsze wydanie 1966
INICJACJE Jerzego
1. Dlaczego? Inspiracja grupy 52 książki; jak się sprawdzi książka, której w ogóle nie pamięta? No i świetny tytuł. Tyle świetnych tytułów zostało zmarnowanych. Szkoda by było tego. Bardzo stara ta książka. Jej bohaterowie są...

ksiązka o wchodzeniu w dorosłość, gdy dziecinstwo zaczyna dobiegać konca a pojawiaja się problemy i uczucia na które składa sie zycie

ksiązka o wchodzeniu w dorosłość, gdy dziecinstwo zaczyna dobiegać konca a pojawiaja się problemy i uczucia na które składa sie zycie

Czemu nikt mi nie powiedział o istnieniu tej książki, gdy tak jak jej bohaterowie, Jurek i Elżbieta, miałem te głupie 14 lat? Może moje życie wyglądałoby inaczej? "Koniec wakacji" to jedna z najwspanialszych lekcji dojrzewania, jaką kiedykolwiek polska literatura wydała na światło dzienne!
Tytułowy koniec wakacji to nie tylko kończące się lato; to metafora końca dzieciństwa a początku etapu młodzieńczego, wchodzenia w dorosłość.
Jurek skończył szkołę podstawową, od 1 września rozpoczyna szkołę średnią. Przez te dwa magiczne miesiące wakacji dokonuje się w nim przemiana. Ostatniego dnia sierpnia jest już innym człowiekiem niż pod koniec czerwca. Przewartościowuje swe poglądy, zaczyna świat widzieć dojrzalej, mądrzej. Wpływ ma na to pierwsza, niewinna miłość, pierwszy pocałunek w deszczu i ciepło dłoni dziewczyny oplecionej w jego dłoń, a także rozwód rodziców i rozpad paczki kumpli z podstawówki.
Ileż mądrości Domagalik zawarł w tej powieści, ile subtelnych emocji, delikatnych drgnień. Ja to czytałem z wypiekami na twarzy i ciarkami przechodzącymi przez plecy!

Czemu nikt mi nie powiedział o istnieniu tej książki, gdy tak jak jej bohaterowie, Jurek i Elżbieta, miałem te głupie 14 lat? Może moje życie wyglądałoby inaczej? "Koniec wakacji" to jedna z najwspanialszych lekcji dojrzewania, jaką kiedykolwiek polska literatura wydała na światło dzienne!
Tytułowy koniec wakacji to nie tylko kończące się lato; to metafora końca...

Powieść dla młodzieży napisana w narracji pierwszoosobowej. Główny bohater, czternastoletni Jurek, opowiada o pewnych wakacjach, które spędzał w swoim rodzinnym mieście, Borzechowie. Właśnie w tamte wakacje przeżył swoją pierwszą miłość: zakochał się z wzajemnością w dziewczynie, Elżbiecie, która przyjechała z Warszawy na wakacje do jego rodzinnego miasta. Książka zawiera wiele bardzo interesujących, filozoficznych przemyśleń głównego bohatera. Jest bystrym obserwatorem otaczającej go rzeczywistości.

Powieść dla młodzieży napisana w narracji pierwszoosobowej. Główny bohater, czternastoletni Jurek, opowiada o pewnych wakacjach, które spędzał w swoim rodzinnym mieście, Borzechowie. Właśnie w tamte wakacje przeżył swoją pierwszą miłość: zakochał się z wzajemnością w dziewczynie, Elżbiecie, która przyjechała z Warszawy na wakacje do jego rodzinnego miasta. Książka zawiera...

7/10

7/10