Historia powszechna 1871-1918

Szósty tom PRL-owskiej serii Historii Powszechnej z PWN-u. Ma wszystkie wady tomu piątego, ale za to bywa zabawny i czyta się go bardzo szybko. Styl Autora jest bardzo potoczysty, dość lekki, dzięki czemu łatwo się książkę "wchłania", pomimo ogromu materiału, dat, nazwisk, nazw ugrupowań politycznych, etc. To wielki plus, ale ten podręcznik nie przetrwał próby czasu.

Przerost Marksa i Engelsa był może i zrozumiały przed 1989 r., ale obecnie razi nadmiar tych wszystkich mas pracujących, klasy robotniczej, imperializmów. etc. Obszerne referowanie prac Lenina, podparte licznymi cytatami jest wyjątkowo zabawne. Ma to pewną wartość poznawczą, zwłaszcza, jeżeli komuś (mnie na przykład) nie chcę się czytać klasyków myśli rewolucyjnej i komunistycznej, ale nauka historii XIX w. z tego podręcznika nie jest dobrym pomysłem.

Bardzo mało miejsca poświęca autor kulturze, sztuce, obyczajom, czy warunkom życia w Pięknej Epoce, a przecież to bardzo ciekawe i ważne. Dominuje polityka i do pewnego stopnia gospodarka, ale interpretowana zgodnie ze schematem marksistowsko-leninowskim.

Brakuje wielu ważnych "XIX-wiecznych spraw". Autor poświęca secesji tyle samo miejsca, co początkom ruchom robotniczego w Japonii. Po upływie ponad pół wieku od napisania tej książki, sztuka secesji wróciła do łask, znowu jest lubiana i ceniona, podczas gdy dzieła Lenina, czy osiągnięcia japońskiego ruchu robotniczego wręcz przeciwnie.

Szósty tom PRL-owskiej serii Historii Powszechnej z PWN-u. Ma wszystkie wady tomu piątego, ale za to bywa zabawny i czyta się go bardzo szybko. Styl Autora jest bardzo potoczysty, dość lekki, dzięki czemu łatwo się książkę "wchłania", pomimo ogromu materiału, dat, nazwisk, nazw ugrupowań politycznych, etc. To wielki plus, ale ten podręcznik nie przetrwał próby czasu....

Nie porywała mnie

Nie porywała mnie

Przeciętna.

Przeciętna.

Wcześniejsza książka z serii jest trochę lepsza, tu więcej o gospodarce czy ideologiach, a mnie bardziej ciągnie polityka, ale również uważam, że to bardzo dobra lektura i źródło wiedzy.

Wcześniejsza książka z serii jest trochę lepsza, tu więcej o gospodarce czy ideologiach, a mnie bardziej ciągnie polityka, ale również uważam, że to bardzo dobra lektura i źródło wiedzy.

Tomiszcze wielkie (ale nie największe z podręczników do historii powszechnej),dobrze napisane, zdołałam to przeczytać, ale z tego pamiętam do dziś to już inna kwestia....

Tomiszcze wielkie (ale nie największe z podręczników do historii powszechnej),dobrze napisane, zdołałam to przeczytać, ale z tego pamiętam do dziś to już inna kwestia....

"Historia Powszechna" - książka autorstwa Janusza Pajewskiego jest kompletną syntezą czasów przed pierwszą wojną światową jak i podczas niej, można bardzo dużo się dowiedzieć i zrozumieć ówczesne decyzje światowych mocarstw, min. Anglia miała doskonałą dyplomację i flotę, Polska która była pod zaborami służyła jako pionek w grze i nikt jej nie chciał, dlatego trzeba naprawdę twórców Niepodległości Polski docenić za walkę militarną i tym bardziej dyplomatyczną że Polska powstała z popiołów.
Autor pisze pod dyktando ówczesnej władzy rządzącej Polską Ludową chociaż miał wobec niej krytyczne spojrzenie i dlatego właśnie pisze pozytywnie proletariuszach, Leninie.
W napisaniu tej książki poświęcił mnóstwo czasu, dodam że był też ekspertem od spraw historii Niemiec i napisał o tym parę książek.

"Historia Powszechna" - książka autorstwa Janusza Pajewskiego jest kompletną syntezą czasów przed pierwszą wojną światową jak i podczas niej, można bardzo dużo się dowiedzieć i zrozumieć ówczesne decyzje światowych mocarstw, min. Anglia miała doskonałą dyplomację i flotę, Polska która była pod zaborami służyła jako pionek w grze i nikt jej nie chciał, dlatego trzeba...

Bardzo dobra książka, tylko niestety czas jej powstania skutkuje w niezwykłym skupieniu się na kwestii socjalistycznej, a za autorytety społeczno-gospodarcze, polityczne czy historyczne przytaczani bywają komunistyczni przywódcy, z Leninem na czele.

Bardzo dobra książka, tylko niestety czas jej powstania skutkuje w niezwykłym skupieniu się na kwestii socjalistycznej, a za autorytety społeczno-gospodarcze, polityczne czy historyczne przytaczani bywają komunistyczni przywódcy, z Leninem na czele.

Świetna synteza. Ze wszystkich dostępnych podręczników akademickich traktujących o tym okresie zdecydowanie najlepsza.

Świetna synteza. Ze wszystkich dostępnych podręczników akademickich traktujących o tym okresie zdecydowanie najlepsza.

Rzetelne kompendium wiedzy na temat dziejów europejskich tego okresu, przybliża również wydarzenia innych kontynentów, choć nie tak szczegółowo.
Warto zaznaczyć, ze poza tematami politycznymi jest też rozdział pod tytułem "Życie kulturalne", gdzie jest zestawienie np. światowej literatury tego okresu, choć oczywiście galeria twórców to raczej ludzie biali.

Wątpliwości mogą budzić rozdziały traktujące o socjalistach, proletariuszach itp. Autor ma wyraźne tendencje marksizujące.

Dodatkowo mam zastrzeżenia do fragmentu dot. wybuchu IWŚ na froncie habsbursko-romanowskim. Autor pisze, jakoby w chwili ataku rosyjskiego na Galicję na stronę przeciwnika przechodziły całe oddziały uciemiężonych ludów oraz były problemy w wieloetnicznej C.K. Armii, a tymczasem z lektury "Wojny galicyjskiej 1914-1915" pióra J. Batora wiadomo, że były to tylko dwa nieduże czeskie oddziały, a wszyscy pozostali poddani Franciszka Józefa daniną krwi potwierdzili swoją lojalność wobec państwa.

Rzetelne kompendium wiedzy na temat dziejów europejskich tego okresu, przybliża również wydarzenia innych kontynentów, choć nie tak szczegółowo.
Warto zaznaczyć, ze poza tematami politycznymi jest też rozdział pod tytułem "Życie kulturalne", gdzie jest zestawienie np. światowej literatury tego okresu, choć oczywiście galeria twórców to raczej ludzie biali.

Wątpliwości mogą...

Ten podręcznik z pewnością zasługiwałby w moich oczach na dużo wyższą ocenę, ale niestety nadmiar wzmianek pochwalnych w stosunku do marksistów, bolszewików i innych takich czyni znakomicie skądinąd poprowadzoną narrację (dotyczy to szczególnie I wojny światowej) niestrawną. Autor skupia się w tej książce na zagadnieniach wielkiej polityki, stąd nieco niedowartościowane są w niej kultura i sztuka, którym poświęcono raptem jeden (sic!) rozdział. Z całą pewnością jednak pod względem narracji o wydarzeniach politycznych góruje nad nowym podręcznikiem Chwalby.

Tomasz Babnis

Ten podręcznik z pewnością zasługiwałby w moich oczach na dużo wyższą ocenę, ale niestety nadmiar wzmianek pochwalnych w stosunku do marksistów, bolszewików i innych takich czyni znakomicie skądinąd poprowadzoną narrację (dotyczy to szczególnie I wojny światowej) niestrawną. Autor skupia się w tej książce na zagadnieniach wielkiej polityki, stąd nieco niedowartościowane są...