Księga zrozumienia

Książkę dostałam w prezencie i... oj ciężko było mi przez nią przebrnąć. Poza kilkoma mądrymi spostrzeżeniami, z którymi się absolutnie zgadzam, mam wrażenie, że autor ciagle pisze o tym samym. W kółko i w kółko, tylko trochę innymi słowami. Właściwie wszystko, co najważniejsze można by zmieścić na 30 stronach, tymczasem książka ma prawie 300. Po przeczytaniu, mimo że mam poczucie, że chcę zastosować kilka rad Osho w swoim życiu, to jednak myślę sobie: „nareszcie koniec”.

Książkę dostałam w prezencie i... oj ciężko było mi przez nią przebrnąć. Poza kilkoma mądrymi spostrzeżeniami, z którymi się absolutnie zgadzam, mam wrażenie, że autor ciagle pisze o tym samym. W kółko i w kółko, tylko trochę innymi słowami. Właściwie wszystko, co najważniejsze można by zmieścić na 30 stronach, tymczasem książka ma prawie 300. Po przeczytaniu, mimo że mam...

Bardzo polecam. Głębokie doświadczenie transformujące

Bardzo polecam. Głębokie doświadczenie transformujące

Ogólne nauki Osho, które powtarzają się w innych pozycjach. Ale jak zawsze trzyma poziom :)

Ogólne nauki Osho, które powtarzają się w innych pozycjach. Ale jak zawsze trzyma poziom :)

W pracy tej autor zajmuje się tak naprawdę najprzeróżniejszymi sprawami. Powtórzenia z innych książek są więc nieuniknione, lecz czytając go zdążyłem się już do tego przyzwyczaić i w niczym to nie przeszkadza, jako że najczęściej owe powtórzenia wprowadzają do nowych treści i służą lepszemu zrozumieniu przekazu. Jakkolwiek, podobnie chyba jest z innymi autorami, gdy czyta się wiele ich książek. Wszystko jest spójne i czemuś służy.

Osho zajmuje się tutaj naszym zrozumieniem. Zrozumieniem czego? Wielu rzeczy, wielu spraw, które na ścieżce (samo)rozwoju zrozumieć trzeba. Unaocznia piętrzące się przed nami przeszkody. Jedną z ważniejszych i podstawowych koncepcji jest tutaj pojęcie "wątpliwości", które autor przeciwstawia wierze i wynosi pod niebiosa. Bardzo słusznie, gdyż nawet sam Budda nauczał swych uczniów, aby nie wierzyli mu na słowo tylko samodzielnie dochodzili do Prawdy i Świadomości. Zwłaszcza, że podtytuł brzmi: "WŁASNA droga do wolności". I właśnie wiara stanowi jedną z takich przeszkód. To najbardziej "ostra" (w pewnym sensie) praca Osho, z którą dane mi było się zapoznać, z pewnością może budzić liczne kontrowersje. Autor już nie tylko potępia wszystkie systemy religijne (co czynił już w innych pracach),lecz tutaj posuwa się jeszcze dalej stwierdzając, że Boga nie ma. Przynajmniej takiego, jakiego stworzyli ludzie. Mistrzowskie argumenty w stylu L. Feuerbacha, którego autor nawet wspomina, obok F. Nietzschego, Z. Freuda, K. Marksa, K. Darwina czy M. Heideggera. Zdaniem autora wszyscy oni przyczynili się do chwalebnego upadku religii na Zachodzie, ale nie dali nam nic w zamian. Osho przywołuje, diagnozując sytuację dzisiejszego społeczeństwa, egzystencjalistów, którzy również posiadali świadomość wszechogarniającego bezsensu po upadku wiary. Teraz wszystko spoczywa na naszych barkach - nie ma już gdzie uciekać, na kogo zrzucać odpowiedzialność, która jest nierozłącznie związana z wolnością. Osho bynajmniej się takim stanem nie przejmuje - przeciwnie, gdyż stwarza to odpowiednią sytuację do tego, czego naucza: agnostycyzmu, odpowiedzialności, wolności, świadomości...

W pracy tej autor zajmuje się tak naprawdę najprzeróżniejszymi sprawami. Powtórzenia z innych książek są więc nieuniknione, lecz czytając go zdążyłem się już do tego przyzwyczaić i w niczym to nie przeszkadza, jako że najczęściej owe powtórzenia wprowadzają do nowych treści i służą lepszemu zrozumieniu przekazu. Jakkolwiek, podobnie chyba jest z innymi autorami, gdy czyta...

Napisane zgrabnie i wciągająco, ale to co w środku, mnie lekko odrzuciło. Może nie jestem fundamentalistką, ale nie lubię ataków na religie i nie wierzę w żadne stworzenie nowych religii i nowej ludzkości - to brednie.
Odrzuciła mnie koncepcja całkowitej interesowności religii (zwłaszcza chrześcijańskiej) ,a teoria, że chrześcijaństwu zależy na utrzymaniu biedy, żeby mieć więcej członków w kościele jest dosyć podłe.
I nawet jeżeli w tym wszystkim można było znaleźć pozytywne wskazówki do rozwoju (jak np diagnoza istniejącej w nas często pustki i droga do radzenia z tym sobie),to ja dziękuję.
Na pewno nie sięgnę już po Osho - to nie droga dla mnie.

Napisane zgrabnie i wciągająco, ale to co w środku, mnie lekko odrzuciło. Może nie jestem fundamentalistką, ale nie lubię ataków na religie i nie wierzę w żadne stworzenie nowych religii i nowej ludzkości - to brednie.
Odrzuciła mnie koncepcja całkowitej interesowności religii (zwłaszcza chrześcijańskiej) ,a teoria, że chrześcijaństwu zależy na utrzymaniu biedy, żeby mieć...