Krwawy biały baron

Nietypowa jest to biografia. Trochę reportaż, trochę przemyślenia autora i trochę Ungrena, a tego najbardziej brakuje w książce, która ma dotyczyć Białego Barona.

Palmer trochę kpi z Ossendowskiego i jego książki "Zwierzęta, ludzie, bogowie", ale z drugiej strony czuć, że przemawia przez niego zawiść, bo jego biografia próbuje być czymś na kształt bestselleru autora "Lenina".

Ludzie Zachodu niestety mają spory problem ze zrozuminiem naszej wschodniej mentalności, historii i kulutry. Brytyjczyk popełnia sporo merytorycznych błędów, które na całe szczęście są prostowane przez wydawcę.

Ungren był postacią barwną, a odnoszę wrażenie, że został przedstawiony jako ojciec chrzestny Hitlera i tego co miało nadejść, czyli nazizmu. Jest to książka nieobiektywna, jednowymiarowa, "moralny" bełkot kolejnego Brytyjczyka, którego nacja odpowiada za kolonializm, pierwsze obozy koncentracyjne i światową grabież, ale dziki Wschód zawsze był morlanie niżej od "cywilizowanego" Zachodu.

Za mało Ungrena w książce o Ungrenie.

Nietypowa jest to biografia. Trochę reportaż, trochę przemyślenia autora i trochę Ungrena, a tego najbardziej brakuje w książce, która ma dotyczyć Białego Barona.

Palmer trochę kpi z Ossendowskiego i jego książki "Zwierzęta, ludzie, bogowie", ale z drugiej strony czuć, że przemawia przez niego zawiść, bo jego biografia próbuje być czymś na kształt bestselleru autora...

Powiem tak.
Spodziewałam się trochę ciekawszej książki.
Przynajmniej książki historyczno- przygodowej,a tu ani przygodowa, ani do końca historyczna.Po książce przygodowej, spodziewam się jakiś ciekawej akcji,których nie ma,a po historycznej więcej faktów,nie domysłów autora.
Biały Baron,to oficer carskiej armii walczący z bolszewikami podczas rewolucji w zachodniej Syberii.Zafascynowany Mongolską kulturą,obyczajami,magią itd.Nie polecam.

Powiem tak.
Spodziewałam się trochę ciekawszej książki.
Przynajmniej książki historyczno- przygodowej,a tu ani przygodowa, ani do końca historyczna.Po książce przygodowej, spodziewam się jakiś ciekawej akcji,których nie ma,a po historycznej więcej faktów,nie domysłów autora.
Biały Baron,to oficer carskiej armii walczący z bolszewikami podczas rewolucji w zachodniej...

Książka przykuła moją uwagę przez okładkę, następnie przeczytałem krótkie opnie zamieszczone z tyłu dzięki czemu zachwyciłem się ów tajemniczą postacią Barona. Potem było już tylko gorzej. Nie będę wnikał w szczegóły ale widać że autor chciał napisać książkę zupełnie o czym innym a nie o Baronie, którego przez cały czas stawia w niekorzystnym świetle.Fakt Baron był mordercą ale też ciekawą postacią a w tej książce możemy tylko przeczytać same negatywne rzeczy.Sprawdzą się więc stare powiedzenia ,że "nie ocenia się książki po okładce" i moje ulubione "lepiej się miło zaskoczyć niż niemiło rozczarować".Książki nie polecam, zbieram się teraz za Ossendowskiego "Przez kraj ludzi, zwierząt i bogów" w końcu nasz rodak zaprzyjaźnił się z Baronem i opisał przyjaciela w tejże książce.

Książka przykuła moją uwagę przez okładkę, następnie przeczytałem krótkie opnie zamieszczone z tyłu dzięki czemu zachwyciłem się ów tajemniczą postacią Barona. Potem było już tylko gorzej. Nie będę wnikał w szczegóły ale widać że autor chciał napisać książkę zupełnie o czym innym a nie o Baronie, którego przez cały czas stawia w niekorzystnym świetle.Fakt Baron był mordercą...

Pierwsza w Polsce (popularno naukowa),biografia Barona Ungerna von Sternberg znanego wcześniej jedynie z podróżniczo-wojskowych wspomnień Ferdynanda Ossendowskiego i Kamila Giżyckiego. Choćby dlatego warto sięgnąć po tą książkę, żeby zapoznać się bardziej z faktami (aczkolwiek nie brak tam rażących błędów historycznych),niż z literackimi, często przekoloryzowanymi wspomnieniami. Jednak brak innych tytułów poświęconych Ungernowi von Sternbergowi jest jedyną zaletą tej pozycji. Rację ma Szczepan Twardoch, który w artykule recenzyjnym ,,Krwawego Białego Barona” pisze, że autor po prostu nie rozumie motywów i sposobu myślenia ludzi z tamtej epoki. Ocenia ich kategoriami współczesnymi, z wielkim dystansem (negatywnym) do postaci, które opisuje, za to z bardzo małym dystansem do nowoczesnych idei, które stanowią dla niego absolutne odniesienie w sposobie patrzenia na historię.

Pierwsza w Polsce (popularno naukowa),biografia Barona Ungerna von Sternberg znanego wcześniej jedynie z podróżniczo-wojskowych wspomnień Ferdynanda Ossendowskiego i Kamila Giżyckiego. Choćby dlatego warto sięgnąć po tą książkę, żeby zapoznać się bardziej z faktami (aczkolwiek nie brak tam rażących błędów historycznych),niż z literackimi, często przekoloryzowanymi...

Gdyby autor był choć trochę obiektywny, z biografii barona Ungerna mogła wyjść naprawdę bardzo ciekawa książka. Toż to przecież gotowy scenariusz na bestseller. A tak mamy co mamy, zbiór podanych z odpowiednim nastawieniem faktów, co trzecie słowo "okrucieństwo" i - czasami silniejsze, czasami słabsze - faworyzowanie bolszewizmu.
Jeden z bardziej "obiektywnych" cytatów:
"Na proces wysłano go pociągiem do Nowonikołajewska, jednego z głównych miast syberyjskich. Wciąż nosiło tę żenująco imperialną nazwę, ale już za kilka lat miało być przemianowane na Nowosybirsk."

Gdyby autor był choć trochę obiektywny, z biografii barona Ungerna mogła wyjść naprawdę bardzo ciekawa książka. Toż to przecież gotowy scenariusz na bestseller. A tak mamy co mamy, zbiór podanych z odpowiednim nastawieniem faktów, co trzecie słowo "okrucieństwo" i - czasami silniejsze, czasami słabsze - faworyzowanie bolszewizmu.
Jeden z bardziej "obiektywnych" cytatów:
"Na...

7,5/10

7,5/10

Bardzo słaba pozycja. Niewiarygodna, przesadzona, nieobiektywna. Nie polecam.

Bardzo słaba pozycja. Niewiarygodna, przesadzona, nieobiektywna. Nie polecam.

Książka ta jest bardzo słaba. Autor jest skrajnie nieobiektywny - najprawdopodobniej jest zagorzałym lewicowcem i z tego powodu robi z Ungerna von Sternberga potwora. Opiera się przy tym najczęściej na bolszewickich źródłach z lat 20., co jest doprawdy zabawne, bo chodzi przecież o antybolszewickiego dowódcę...

Mnóstwo długich, niepotrzebnych ekskursów, opisów epoki, w jakiej żył baron - jednak często, mówiąc krótko, bałamutnych. Autorowi zdecydowanie nie starcza inteligencji ani wiedzy, aby podołać zadaniu, jakie przedsięwziął. W dodatku jego stosunek do źródeł jest karygodny. Łatwo zobaczyć to porównując oryginalne ustępy u Ossendowskiego z cytatami w książce Palmera - wyrwane z kontekstu, naginane do z góry przyjętej koncepcji autora, w myśl której Ungern był szalonym katem.

Szkoda, że to jedyna praca o Sternbergu w j. polskim - bo jest bardzo nierzetelna.

Książka ta jest bardzo słaba. Autor jest skrajnie nieobiektywny - najprawdopodobniej jest zagorzałym lewicowcem i z tego powodu robi z Ungerna von Sternberga potwora. Opiera się przy tym najczęściej na bolszewickich źródłach z lat 20., co jest doprawdy zabawne, bo chodzi przecież o antybolszewickiego dowódcę...

Mnóstwo długich, niepotrzebnych ekskursów, opisów epoki, w...

Spodobała mi się ta książka, jak i postać barona von Ungern-Sternberg. Jeden z niewielu niemców w historii, których można lubić.

Spodobała mi się ta książka, jak i postać barona von Ungern-Sternberg. Jeden z niewielu niemców w historii, których można lubić.

Książka napisana w sposób opisowy, znikoma ilość dialogów, także czyta się ciężko. Pierwszy raz zetknęłam się z historią życia Ungerna i mnie nie porwała-myślę, że to niestety wina książki. Możliwe, że trzeba choć trochę znać jego losy, żeby książka zainteresowała.

Książka napisana w sposób opisowy, znikoma ilość dialogów, także czyta się ciężko. Pierwszy raz zetknęłam się z historią życia Ungerna i mnie nie porwała-myślę, że to niestety wina książki. Możliwe, że trzeba choć trochę znać jego losy, żeby książka zainteresowała.