Brzeg

„Brzeg” to jedna z tych rzadkich kontynuacji, które nie tylko dorównują swojemu pierwowzorowi, ale wręcz go przyćmiewają, wznosząc całą opowieść na zupełnie nowy poziom intensywności. Jako wielbicielka literatury fantasy, rzadko spotykam autorów, którzy z taką precyzją i wyobraźnią potrafią połączyć surową, niemal inżynieryjną logikę z głębokim, rozdzierającym serce humanizmem. Bennett, znany już ze swojego nieszablonowego podejścia do gatunku, w drugim tomie cyklu „Inicjacja” udowadnia, że jest mistrzem kreowania światów, w których technologia i magia stają się jednością, a cena postępu zawsze mierzona jest w ludzkim cierpieniu i trudnych wyborach.
Powieść ta, będąca fascynującym połączeniem epickiego fantasy z elementami tech-noir, przenosi nas z powrotem do brudnego, tętniącego życiem Tevanne. Po wydarzeniach z pierwszego tomu Sancia Grado i jej wierni towarzysze nie spoczywają na laurach; zamiast tego rzucają wyzwanie całemu dotychczasowemu porządkowi świata, próbując zdemokratyzować skrybowanie. Ich marzenie o wolności zostaje jednak brutalnie przerwane, gdy z mroków przeszłości powraca istota niemal boska, legendarny Hierofant.
W samym sercu tej zawieruchy stoją bohaterowie, których pokochałam całym sercem. Sancia, niegdyś złamana niewolnica, a dziś silna, choć wciąż pełna wewnętrznych ran kobieta, jest postacią niezwykle autentyczną w swoim strachu i determinacji. Jej relacja z Berenice stanowi emocjonalny kręgosłup książki, to piękny, pełen czułości i wzajemnego zaufania wątek, który daje nadzieję w świecie ogarniętym chaosem. Nie mogę zapomnieć o Gregorze, którego tragiczna przeszłość i walka o zachowanie resztek człowieczeństwa wielokrotnie wyciskały mi łzy z oczu, czy o genialnym Orso, którego intelekt jest równie imponujący, co jego lojalność.
Bennett w swojej powieści dotyka tematów niezwykle aktualnych i uniwersalnych. „Brzeg” to nie tylko opowieść o magicznych skryptach, ale przede wszystkim głęboka refleksja nad naturą władzy, wolnością oraz etyką innowacji. Autor pyta nas, czy dla wyższego dobra warto poświęcić wolną wolę jednostki i jak daleko możemy się posunąć, by naprawić świat, który wydaje się nieodwracalnie zepsuty. Wszystko to podane jest w niezwykle dynamicznym, niemal filmowym stylu. Język autora jest barwny i pełen pasji, a opisy skrybowania, choć techniczne, czyta się z zapartym tchem, jakbyśmy sami uczestniczyli w hakowaniu fundamentów wszechświata. Narracja płynie wartko, nie dając ani chwili wytchnienia, a każdy rozdział buduje napięcie prowadzące do spektakularnego finału.

Największą mocą tej książki jest jej niesamowity world-building i odwaga w wywracaniu wszystkiego do góry nogami. Bennett nie boi się niszczyć tego, co zbudował, by na zgliszczach postawić bohaterów przed jeszcze trudniejszymi pytaniami. Jeśli miałabym wskazać jakąkolwiek słabość, to byłaby to jedynie chwila, w której intensywność emocjonalna stawała się niemal trudna do zniesienia, ale paradoksalnie to właśnie ta bezwzględność autora sprawiła, że lektura była tak angażująca. Każda strona „Brzegu” pulsowała życiem, a zakończenie pozostawiło mnie w stanie całkowitego oszołomienia i tęsknoty za kolejnym tomem.

„Brzeg” to jedna z tych rzadkich kontynuacji, które nie tylko dorównują swojemu pierwowzorowi, ale wręcz go przyćmiewają, wznosząc całą opowieść na zupełnie nowy poziom intensywności. Jako wielbicielka literatury fantasy, rzadko spotykam autorów, którzy z taką precyzją i wyobraźnią potrafią połączyć surową, niemal inżynieryjną logikę z głębokim, rozdzierającym serce...

Więcej tego samego co w "Odlewni", mi osobiście podobała się odrobinę bardziej poruszając głebsze wątki i większe intrygi. Bardzo podobna dynamika tj. powolne budowanie akcji, które zamiennie sprintuje i bardzo zwalnia, aż do wielkiego finału. Jeżeli ktoś sugeruje się "Zatrutym kielichem" to jest to cykl dużo bardziej nastawiony na fantastykę, ale wciąż bardzo odświeżający.

Więcej tego samego co w "Odlewni", mi osobiście podobała się odrobinę bardziej poruszając głebsze wątki i większe intrygi. Bardzo podobna dynamika tj. powolne budowanie akcji, które zamiennie sprintuje i bardzo zwalnia, aż do wielkiego finału. Jeżeli ktoś sugeruje się "Zatrutym kielichem" to jest to cykl dużo bardziej nastawiony na fantastykę, ale wciąż bardzo...

Gregor, wtf have they done to you, baby...

Podobało mi się ociupinkę mniej niż tom pierwszy, ale nadal ciężko mi uwierzyć, że to ten sam gość, co napisał "Zatruty kielich" xD

Akcja nadal pędzi bardzo szybko, mnóstwo się tu dzieje i niewątpliwie jest to atutem tej książki. Szkoda tylko, że w tym całym biegu, nie mamy nawet chwili na wytchnienie i rozbudowanie relacji między postaciami. Mam wrażenie, że więcej uwagi poświęcono temu w pierwszym tomie, gdzie te przyjaźnie i związki dopiero powstawały, niż tutaj, a w moim odczuciu powinno być na odwrót. Początki są łatwe, ja chcę mięcha i tego, co dzieje się potem, gdy już nie jest tak kolorowo. Trochę dziwne to było, że gdy w końcu formuje się nam drużyna, to te relacje jakoś stoją w miejscu. Może to kwestia przeskoku czasowego, nie wiem, ale wiem na pewno, że chciałam w tym względzie czegoś więcej.

Fabularnie nie mam nic do zarzucenia, nawet jeśli momentami przestaję ogarniać, co się dzieje, bo dzieje się tyle, że ciężko za tym wszystkim nadążyć. To trochę film akcji w książkowym wydaniu i rozumiem, że jakaś część czytelników pewnie właśnie tego oczekuje, więc nie będę marudzić.

Gregor, wtf have they done to you, baby...

Podobało mi się ociupinkę mniej niż tom pierwszy, ale nadal ciężko mi uwierzyć, że to ten sam gość, co napisał "Zatruty kielich" xD

Akcja nadal pędzi bardzo szybko, mnóstwo się tu dzieje i niewątpliwie jest to atutem tej książki. Szkoda tylko, że w tym całym biegu, nie mamy nawet chwili na wytchnienie i rozbudowanie relacji...

Coraz więcej akcji, co raz więcej zagadek i plot twistów. Mam nadzieję że głowni bohaterowie będą mieć jednak szczęśliwe zakończenie. Żal mi Gregora kurde całe życie pod górkę. Nie ma chłop spokoju. Orso ty wredny stary draniu mam nadzieję że jednak to przeżyłeś. Dziewczyny trzymajcie się tam wierzę że dacie radę. Koniec trylogii będzie pewnie bombowy.

Coraz więcej akcji, co raz więcej zagadek i plot twistów. Mam nadzieję że głowni bohaterowie będą mieć jednak szczęśliwe zakończenie. Żal mi Gregora kurde całe życie pod górkę. Nie ma chłop spokoju. Orso ty wredny stary draniu mam nadzieję że jednak to przeżyłeś. Dziewczyny trzymajcie się tam wierzę że dacie radę. Koniec trylogii będzie pewnie bombowy.

Q: Która książka fantasy jest waszą ulubioną?

„Brzeg” Robert Jackson Bennet

Tym razem przychodzę z recenzją kontynuacji „Odlewni”, którą już pewnie znacie. Ogromnie nie mogłam się doczekać powrotu do tych bohaterów i ich przygód, mało kto potrafi tak wciągnąć czytelnika w świećcie fantasy jak R. Bennet.

Akcja książki ma miejsce 3 lata po wydarzeniach z pierwszego tomu. Sancia i jej przyjaciele po spektakularnym ratunku Tevanne chcą doprowadzić do ogromnej rewolucji magiczno-przemysłowej. Niestety spotyka się to z wielkim niezadowoleniem elit i tym sposobem nasi bohaterowie znów muszą się zmierzyć z niemożliwym i pokonać „zło”.

Po „Odlewni” myślałam, że nie można wpakować już więcej akcji w jedną książkę. Myliłam się. „Brzeg” jest jeszcze bardziej dynamiczną i trzymającą w napięciu historią. Dodatkowo tym razem stawka jest jeszcze wyższa, a wróg niezwykle potężny.

Jak dobrze wiemy książki przedstawiające oblicza władzy, nawet tej fantastycznej zawsze znajdują swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości i z czasem zaczęłam się też zastanawiać: czy kiedykolwiek ogromna moc może zostać wykorzystana w dobry sposób i gdzie tak naprawdę leży granica miedzy postępem, a zagrożeniem?

Uważam, że nie jest to tylko książka dla rozrywki, ale i refleksja nad tym, co dzieje się ze światem, gdy władza i wiedza trafiają w nieodpowiednie ręce oraz jak cienka jest granica między ulepszaniem, a niebezpieczeństwem dla społeczeństwa.

Moja ocena to 4/5. Bardzo zachęcam do przeczytania tej nietuzinkowej fantastyki!

Q: Która książka fantasy jest waszą ulubioną?

„Brzeg” Robert Jackson Bennet

Tym razem przychodzę z recenzją kontynuacji „Odlewni”, którą już pewnie znacie. Ogromnie nie mogłam się doczekać powrotu do tych bohaterów i ich przygód, mało kto potrafi tak wciągnąć czytelnika w świećcie fantasy jak R. Bennet.

Akcja książki ma miejsce 3 lata po wydarzeniach z pierwszego tomu....