Chłopaki (nie) płaczą. Muniek Staszczyk bez ciemnych okularów w rozmowie z Piotrem Żyłką

To jest pierwsza książka o T.Love i Muńku (właściwie ta jest tylko o tym drugim),którą napisał dziennikarz całkowicie spoza tzw. branży. To jest pierwsza książka, z której dowiaduję się ciekawych rzeczy tylko od Muńka, a dziennikarzowi sam mam ochotę podpowiadać, bo mam wrażenie, że w wielu muzyczno-zespołowych przypadkach nie wie, o czym mówi bohater książki. Na informację od Zygmunta, że pierwszy koncert zagrali na swojej studniówce, Piotr Żyłka pyta: "To była tam jakaś scena?" Chyba najważniejsza rola tego pytania to rozdzielić dłuższą wypowiedź Muńka na dwie mniejsze, żeby zręczniej się czytało.... Rozdział o udarze sąsiaduje z rozdziałem o śmierci ojca Muńka - ciężko to przeczytać za jednym razem. Jestem fanem T.Love od ok. 30 lat i Muniek zawsze powtarzał, że jest wierzący, ale w tej książce ma miejsce wręcz sympozjum na temat wiary, religii i jej szczegółów. Widać, że w tym temacie Piotr Żyłka czuje się najswobodniej. Tyle z - moim zdaniem - wad tej książki. Bo jest jasne, że szczera rozmowa z ponadsześćdziesięcioletnim rockmanem nie będzie już tak przebojowa, jak jeszcze 10 lat wcześniej. Książka "King!" jest o wiele ciekawsza pod względem zakulisowych spraw w T.Love przed zawieszeniem działalności, a takze Muńkowych, mało chlubnych przygód z dragami. Ogólnie "Chłopaki (nie) płaczą" to mimo wszystko wartościowe uzupełnienie biografii nt. zespołu i jego lidera.

To jest pierwsza książka o T.Love i Muńku (właściwie ta jest tylko o tym drugim),którą napisał dziennikarz całkowicie spoza tzw. branży. To jest pierwsza książka, z której dowiaduję się ciekawych rzeczy tylko od Muńka, a dziennikarzowi sam mam ochotę podpowiadać, bo mam wrażenie, że w wielu muzyczno-zespołowych przypadkach nie wie, o czym mówi bohater książki. Na...

Intymna,szczera rozmowa. O Panu Muńku kompletnie nic nie wiedziałam , nie słucham też jego muzyki więc to było dla mnie coś odkrywczego. Czytając miałam wrażenie jakbym siedziała z nim przy kawce a on snuje swą opowieść.

Intymna,szczera rozmowa. O Panu Muńku kompletnie nic nie wiedziałam , nie słucham też jego muzyki więc to było dla mnie coś odkrywczego. Czytając miałam wrażenie jakbym siedziała z nim przy kawce a on snuje swą opowieść.

Ależ rozczarowanie. Bardzo słaba rozmowa. Może to wina pytającego, a może to wszędobylskie wpychanie Maryjki, różańca i świętojebliwości. I spoko, kto chce niech sobie wierzy, ale to już taka katolicka przypadłość, że trzeba o tym wszystkim ciągle trąbić i każdy większe życiowe zdarzenie tłumaczyć Jezusem. Ja tego nie łykam, zwłaszcza od typa który 3/4 życia przeginał z czym tylko się dało. Plus za szczerość w kilku poważnych tematach. Dziwi mnie średnia ocena tej książki.

Ależ rozczarowanie. Bardzo słaba rozmowa. Może to wina pytającego, a może to wszędobylskie wpychanie Maryjki, różańca i świętojebliwości. I spoko, kto chce niech sobie wierzy, ale to już taka katolicka przypadłość, że trzeba o tym wszystkim ciągle trąbić i każdy większe życiowe zdarzenie tłumaczyć Jezusem. Ja tego nie łykam, zwłaszcza od typa który 3/4 życia przeginał z...

Szczera rozmowa z Munikem. Bardzo dobrze się czyta.

Szczera rozmowa z Munikem. Bardzo dobrze się czyta.

Najkrócej jak się da: warto, naprawdę warto przeczytać tę książkę.
Opowieść z życia znanego artysty - pełna ideałów, szczęścia, parcia przed siebie, euforii, szaleństwa, ale także smutku, żalu, łez, niewykorzystanych szans. Zygmunt Staszczyk w rozmowie z Piotrem Żyłką nie koloryzuje, mówi, jak jest i jak było. Że nie jest święty (świetne nawiązane do tekstu jego piosenki) i jest zwyczajnym człowiekiem, który popełnia błędy jak każdy z nas. Ale co ważne - z nadzieją patrzy w przyszłość, wstaje z kolan i zaczyna od nowa. Z dobrocią, nadzieją w sercu, i z Bogiem, którego nazywa swoim kumplem. Z książki wysnułam taką refleksję: każdy dzień jest zaproszeniem do zwykłej, codziennej radości oraz jest szansą na przemienianie samego siebie. Warto cieszyć się tym, co mamy, kochać bardziej i starać się być lepszym człowiekiem.

Najkrócej jak się da: warto, naprawdę warto przeczytać tę książkę.
Opowieść z życia znanego artysty - pełna ideałów, szczęścia, parcia przed siebie, euforii, szaleństwa, ale także smutku, żalu, łez, niewykorzystanych szans. Zygmunt Staszczyk w rozmowie z Piotrem Żyłką nie koloryzuje, mówi, jak jest i jak było. Że nie jest święty (świetne nawiązane do tekstu jego piosenki) i...

Ostatnio gruchnęła wiadomość, że z T.Love odchodzi Sidney Polak. Natychmiast w przestrzeni publicznej posypały się głosy: „to już nie jest to T.Love”, „skończyła się era Muńka”, „kiedyś to było”. Ale może tu trzeba się zatrzymać? Bo życie się zmienia, my się zmieniamy. Co więcej, do zmian mają też prawo artyści, którzy towarzyszą nam od dekad. 🎧

W książce „Chłopaki nie płaczą” — niezwykle szczerej rozmowie Piotra Żyłki z Muńkiem Staszczykiem spotykamy właśnie takiego frontmana. Dojrzałego. Świadomego. Takiego, który nie ucieka przed tematami trudnymi, choć przecież mógłby. To rozmowa, która nie pudruje, nie łagodzi i nie stawia wokalisty na piedestale. Jest prawdziwa, a przez to i poruszająca. 🥹

Ta książka nie jest kolejną sztampową opowieścią o Staszczyku, choć i takich kilka na rynku wydawniczym już było. Wyróżnia ją perspektywa i klimat zaufania, jaki Muniek daje Żyłce. Tu jest relacja. Bez spiny, bez autopromocji. Z wdzięcznością, ironią, wspomnieniami, ale i z odwagą opowiadania o miłości, nawróceniu, o Bogu, o tym wszystkim, o czym artyści czasem boją się i też nie chcą mówić głośno.🙏

Jako częstochowianka, wychowana na kawałkach T.Love, czytałam tę rozmowę z ogromnym sentymentem. W czasach radiowych byłam na wywiadzie z Muńkiem na Rakowie, kiedy otwierano nowe szkolne boisko. Pamiętam, jak przyszedł „na stare śmieci”, zbijał piątki z dzieciakami, robił zdjęcia z rodzicami. Był jednym z. Z tej samej dzielnicy. Z tym samym ciepłem, luzem i autentycznością.😎

I właśnie tak czyta się tę książkę — jakbyś po latach usiadł z dobrymi kumplami, z którymi nadal masz flow, rozmowa toczy się sama, a ty chcesz wiedzieć, co u nich naprawdę słychać. Bardzo polecam, nie tylko fanom muzyki, ale przede wszystkim fanom życia. Dziękuję Wydawnictwu Emocje. Plus/minus za możliwość współpracy przy tym wyjątkowym tytule. 📖 @piotrekzylka gratulacje! Dobra robota! 👍

Ostatnio gruchnęła wiadomość, że z T.Love odchodzi Sidney Polak. Natychmiast w przestrzeni publicznej posypały się głosy: „to już nie jest to T.Love”, „skończyła się era Muńka”, „kiedyś to było”. Ale może tu trzeba się zatrzymać? Bo życie się zmienia, my się zmieniamy. Co więcej, do zmian mają też prawo artyści, którzy towarzyszą nam od dekad. 🎧

W książce „Chłopaki nie...

Przeczytałem wszystko, co wyszło o Muńku i T.Love. Ta książka jest najmniej efekciarska i sensacyjna ze wszystkich - bohater w rozmowach jawi się jako dojrzały, refleksyjny człowiek, nie chowający się jednak za niepamięcią, gdy przychodzi do opowiadania o swoich błędach i złych decyzjach. Jednocześnie serwuje też sporo ciekawych, choć nie zawsze przyjemnych historii, dzieli się też wieloma ciekawymi spostrzeżeniami. Wielu powie, że rockman się zestarzał, ja wolę słowo: "dojrzał". Warto przeczytać.

Przeczytałem wszystko, co wyszło o Muńku i T.Love. Ta książka jest najmniej efekciarska i sensacyjna ze wszystkich - bohater w rozmowach jawi się jako dojrzały, refleksyjny człowiek, nie chowający się jednak za niepamięcią, gdy przychodzi do opowiadania o swoich błędach i złych decyzjach. Jednocześnie serwuje też sporo ciekawych, choć nie zawsze przyjemnych historii, dzieli...

Solidna muzyka, solidna książka!

Solidna muzyka, solidna książka!

Bardzo ciekawa lektura! Czytając można odczuć, że Muniek obdarzył wielkim zaufaniem swojego rozmówcę. Książka zgłębia nie tylko historię artystycznego życia Munka ale również zmieniające się podejście do miłości i Boga. Zdecydowanie warto przeczytać.

Bardzo ciekawa lektura! Czytając można odczuć, że Muniek obdarzył wielkim zaufaniem swojego rozmówcę. Książka zgłębia nie tylko historię artystycznego życia Munka ale również zmieniające się podejście do miłości i Boga. Zdecydowanie warto przeczytać.

Myślę, że to wielka sztuka - zrobić książkę z kimś, z kim zostały już napisane trzy inne (a poza nimi została przeprowadzona niezliczona ilość wywiadów i rozmów) ale jednocześnie zrobić to w ten sposób, żeby wyciągnąć z tego takie treści, żeby czytelnik miał wrażenie, że czyta coś całkowicie nowego, świeżego i otwierającego nieporuszane wcześniej wątki. Myślę, że też wyjątkowym akcentem jest rozmowa z Martą.
Mimo, że generalnie za wiele wywiadów-rzek nie czytuję, jestem po lekturze wielu rozmów Piotra Żyłki i uważam, że ma wyjątkowy dar zyskiwania zaufania rozmówców. To po prostu czuć w tych rozmowach. Muniek bardzo się otwiera, dzieli się rzeczami, którymi w sumie, ze swoją "marką", nazwiskiem, popularnością nie musiałby się dzielić - w końcu nie zawsze stawiają go w dobrym świetle. To "otwieranie" Muńka zostaje przeprowadzone w wyjątkowy sposób. To nie jest wiwisekcja gwiazdy rock and rolla. Te rozmowy naprawdę poszerzają głowę, wzruszają prostotą i szczerością i na końcu zostawiają nas z wieloma pytaniami. I to jest właśnie ich wartość.

Myślę, że to wielka sztuka - zrobić książkę z kimś, z kim zostały już napisane trzy inne (a poza nimi została przeprowadzona niezliczona ilość wywiadów i rozmów) ale jednocześnie zrobić to w ten sposób, żeby wyciągnąć z tego takie treści, żeby czytelnik miał wrażenie, że czyta coś całkowicie nowego, świeżego i otwierającego nieporuszane wcześniej wątki. Myślę, że też...