To tylko w jej głowie. Jak uprzedzenia płciowe szkodzą zdrowiu psychicznemu kobiet

Trudno oceniać mi książkę jako taką, moja ocena związana jest z tłumaczeniem polskim ponieważ zawiera ono poważne i potencjalnie szkodliwe błędy merytoryczne np. zabrzenie borderline tłumaczone jest uparcie na przestrzeni wielu stron jako choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) przez co cała narracja nie ma pp prostu sensu. Nie mówiąc już o tym, że dezinformuje, co może mieć szczególne znaczemie w przypadlu osób z jedną czy drugą diagnozą.. Dlatego moja ocena dotyczy tłumaczenia polskiego, które może bardzo poważnie wprowadzać w błąd. W tematyce zdrowiq psychicznego rzetelność i troska o poprawność jest szczególnie ważna. Dlatego mocno odradzam.

Trudno oceniać mi książkę jako taką, moja ocena związana jest z tłumaczeniem polskim ponieważ zawiera ono poważne i potencjalnie szkodliwe błędy merytoryczne np. zabrzenie borderline tłumaczone jest uparcie na przestrzeni wielu stron jako choroba afektywna dwubiegunowa (CHAD) przez co cała narracja nie ma pp prostu sensu. Nie mówiąc już o tym, że dezinformuje, co może...

Sugerując się tytułem, spodziewałam się więcej takich smaczków jak np. badanie Özel i in. wskazujące, że kobieta, mając dokładnie takie same objawy jak mężczyzna, ma dużą większą "szansę" dostać diagnozę borderline. Tymczasem książka Pratt jest dość ogólną pozycją o zdrowiu psychicznym, z naciskiem na zdrowie kobiet. Jest trochę o hormonach, trochę o problemach z dostępem do fachowej pomocy, trochę o plusach i minusach leków psychotropowych. Dużym plusem jest uwzględnienie międzykulturowej perspektywy, np. ciekawy był fragment o psychiatrii środowiskowej w Indiach. Może dla osób, które bardzo niewiele wiedzą o zdrowiu psychicznym to może być dobra pozycja na początek, ale jednak wydaje mi się zdecydowanie zbyt ogólna.

Sugerując się tytułem, spodziewałam się więcej takich smaczków jak np. badanie Özel i in. wskazujące, że kobieta, mając dokładnie takie same objawy jak mężczyzna, ma dużą większą "szansę" dostać diagnozę borderline. Tymczasem książka Pratt jest dość ogólną pozycją o zdrowiu psychicznym, z naciskiem na zdrowie kobiet. Jest trochę o hormonach, trochę o problemach z dostępem...

Spodobało mi się, że książka ta została napisana przez kobietę, która nie jest profesjonalistką w zakresie tematycznym, który podjęła.
Spodobało mi się, że pisała na podstawie doświadczeń swoich i innych kobiet, do których wyciągnęła rękę, by zawrzeć ich historie.

Z tej książki, warto jest zabrać to co z nami osobiście rezonuje, a pozostawić to co nie.
W dużej mierze byłam już wcześniej świadoma informacji zawartych w tej książce, jednak rada, by wrócić do natury i częściej z nią przebywać, pomimo swojej oczywistości, zostanie ze mną na całe życie, jako jeden z moich celów.

Spodobało mi się, że książka ta została napisana przez kobietę, która nie jest profesjonalistką w zakresie tematycznym, który podjęła.
Spodobało mi się, że pisała na podstawie doświadczeń swoich i innych kobiet, do których wyciągnęła rękę, by zawrzeć ich historie.

Z tej książki, warto jest zabrać to co z nami osobiście rezonuje, a pozostawić to co nie.
W dużej mierze byłam...

Zależnie od optyki, albo zgłębienie się w skomplikowany złożony wielowątkowy problem, albo pomieszanie z poplątaniem. W niektórych momentach twierdzenia na pierwszy rzut oka wydają się ze sobą sprzeczne, ale to tylko pokazuje na jak różne problemy napotykają pacjenci zderzając się z problemem leczenia/życia z zaburzeniem psychicznym (albo tylko łatką). Zero jedynkowe spojrzenie spłaszczałoby problem. Tu mamy tak wiele podejść, że można się pogubić, a przecież recept może być wiele i raczej chcemy indywidualnego podejścia, a nie leczenia od sztancy.

Zależnie od optyki, albo zgłębienie się w skomplikowany złożony wielowątkowy problem, albo pomieszanie z poplątaniem. W niektórych momentach twierdzenia na pierwszy rzut oka wydają się ze sobą sprzeczne, ale to tylko pokazuje na jak różne problemy napotykają pacjenci zderzając się z problemem leczenia/życia z zaburzeniem psychicznym (albo tylko łatką). Zero jedynkowe...

"Ból i cierpienie [i w tym wypadku odnosi je autorka przede wszystkim do kobiet] nie są tylko wytworem naszej [kobiecej] wyobraźni" - zapewnia. Autorka rozpoczyna są publikację od historii rodzinnej dotkniętej najpierw pewną niedyspozycją, a później już chorobą psychiczną babki, następnie opisuje swoje (jako 17-latki) obniżenie nastroju, stany lękowe, okresy paniki. Wyznaje, jak zmagała się (nie do końca zrozumiana) ze swoim samopoczuciem ...i jak trudno było jej i jej rodzinie uzyskać pomoc. Pisze o pewnych uprzedzeniach, stereotypach ("kobiety przecież tak mają",za dużo myślą, wciąż się zamartwiają) i nieporadności ówczesnej medycyny. Ów ból i cierpienie - zauważa M.Pratt - "są w naszych mózgach, umysłach i ciałach. Są również w umysłach i ciałach innych ludzi. Przenikają do nas ze świata społecznego, gospodarczego i politycznego, w którym żyjemy, są wplecione w kulturową historię naszego życia".
I choć publikacja nie jest łatwa w odbiorze (nasycona jest bowiem licznymi badaniami, spostrzeżeniami, odwołaniami do doświadczeń różnych osób) to porusza ważny problem bezradności środowiska wobec pogarszającego się zdrowia psychicznego konkretnych cierpiących osób; skłania do refleksji... Pomimo smutnych konstatacji autorka daje nadzieję. Pisze, że jej podano pomocną dłoń i wyciągnięto ją z owej otchłani, którą metaforycznie opisuje jako zalewającą, pochłaniającą,bezkresną rzekę... Do przemyślenia...

"Ból i cierpienie [i w tym wypadku odnosi je autorka przede wszystkim do kobiet] nie są tylko wytworem naszej [kobiecej] wyobraźni" - zapewnia. Autorka rozpoczyna są publikację od historii rodzinnej dotkniętej najpierw pewną niedyspozycją, a później już chorobą psychiczną babki, następnie opisuje swoje (jako 17-latki) obniżenie nastroju, stany lękowe, okresy paniki....

Booksgatam: Entropia_Kontrolowana

Gdybym jednym słowem miała określić pracę Misty Pratt, byłoby to: zniuansowanie.

To nie jest książka o tym, dlaczego powinniśmy dbać o zdrowie psychiczne. Umówmy się — od tego są inne publikacje. To dogłębna analiza stanu zdrowia psychicznego wszystkich osób z macicą oraz identyfikujących się jako kobiety.

Od ujęcia stricte biologicznego (nasze kochane hormony),poprzez krótką historię postrzegania kwestii zdrowia psychicznego (tzw. histeria),aż po szczegółowe doświadczenia osób z różnych klas społecznych i o różnym pochodzeniu etnicznym.

Dla mnie była to niełatwa (choć nie aż tak osobista, jak się spodziewałam) przeprawa. Nie jestem niestety wyjątkiem i sama doświadczam problemów z tym aspektem zdrowia. Niemniej jednak To tylko w jej głowie nie jest, moim zdaniem, pisana z myślą o autopomocy — choć uświadomienie sobie niektórych kwestii może pośrednio przyczynić się do wsparcia osoby w kryzysie psychicznym.

Kurczę, jest mi strasznie przykro, bo generalna konkluzja płynąca z tej książki nie jest wcale pozytywna (nie wiem, czego się spodziewałam, biorąc pod uwagę, z jak wieloma problemami zmagamy się ogólnie w kontekście chorób psychicznych).

Kiedy jednak nakładamy na już istniejące problemy dodatkowy kontekst związany z seksizmem, patriarchatem oraz uprzedzeniami klasowymi i etnicznymi, całość robi się naprawdę niewesoła. Wyjdźmy jednak z założenia, że uświadomienie problemu to pierwszy krok do wprowadzenia pozytywnych zmian — nawet zaczynając od mikro skali.

Myślę, że nawet jeśli macie mgliste pojęcie o kwestiach zdrowia psychicznego, warto sięgnąć po tę pozycję ze względu na jej wieloaspektowe potraktowanie tematu oraz zebranie go w sensowną, porządkującą całość.

[Współpraca barterowa]

Booksgatam: Entropia_Kontrolowana

Gdybym jednym słowem miała określić pracę Misty Pratt, byłoby to: zniuansowanie.

To nie jest książka o tym, dlaczego powinniśmy dbać o zdrowie psychiczne. Umówmy się — od tego są inne publikacje. To dogłębna analiza stanu zdrowia psychicznego wszystkich osób z macicą oraz identyfikujących się jako kobiety.

Od ujęcia stricte biologicznego...