Goście

Jako, że sama nie kłamię, a nawet nie naginam rzeczywistości, chociażby "dla dobra sprawy", strasznie drażniło mnie zachowanie głównej bohaterki. Nie umiałam zrozumieć w jakim celu plotła te wszystkie farmazony. Oceniłam tą książkę bardzo nisko (jak na mnie),a byłoby jeszcze niżej, jednak końcówka nieco uratowała sytuację.
Reasumując, można przeczytać jeśli się nie ma pod ręką nic lepszego, ale jeśli się nie przeczyta, to naprawdę żadna strata!

Jako, że sama nie kłamię, a nawet nie naginam rzeczywistości, chociażby "dla dobra sprawy", strasznie drażniło mnie zachowanie głównej bohaterki. Nie umiałam zrozumieć w jakim celu plotła te wszystkie farmazony. Oceniłam tą książkę bardzo nisko (jak na mnie),a byłoby jeszcze niżej, jednak końcówka nieco uratowała sytuację.
Reasumując, można przeczytać jeśli się nie ma pod...

Audiobook.
Irytująca główna bohaterka, korzysta z okazji żeby błysnąć przed innymi ludźmi, nawet za cenę kłamstwa....
Osobiście uważam za złe udowadnianie ludziom że się mylą względem nas, niech myślą co chcą.... Ale to trochę prywaty a co do naszej bohaterki to odsłuchując byłem niezmiernie ciekaw co jeszcze wymyśli, czy z tego wybrnie i jak się to skończy.
Ogólnie okej ale bez zachwytów i oklasków ponieważ troszkę irytowała mnie ta książka to 5, to myślę że to optymalna ocena....

Audiobook.
Irytująca główna bohaterka, korzysta z okazji żeby błysnąć przed innymi ludźmi, nawet za cenę kłamstwa....
Osobiście uważam za złe udowadnianie ludziom że się mylą względem nas, niech myślą co chcą.... Ale to trochę prywaty a co do naszej bohaterki to odsłuchując byłem niezmiernie ciekaw co jeszcze wymyśli, czy z tego wybrnie i jak się to skończy.
Ogólnie okej...

Nie spodziewałam się za wiele po tej książce, ale pozytywnie mnie zaskoczyła. Główna bohaterka, choć straszna neurotyczka, bardzo mi się podobała. Władały nią różne emocje i ciągle o czymś rozmyślała, ciągle coś analizowała. Czasem dochodziła do dobrych wniosków, czasem do złych, ale była w pełni świadoma swoich braków i obaw. Potrafiła też znaleźć dla siebie sporo plusów, wybić się na tle innych, co pozwalało jej zbudować siebie na nowo. Problemy dla niej nie skończyły się wraz z książką, ale wierzę, że sobie z nimi poradzi.

Nie spodziewałam się za wiele po tej książce, ale pozytywnie mnie zaskoczyła. Główna bohaterka, choć straszna neurotyczka, bardzo mi się podobała. Władały nią różne emocje i ciągle o czymś rozmyślała, ciągle coś analizowała. Czasem dochodziła do dobrych wniosków, czasem do złych, ale była w pełni świadoma swoich braków i obaw. Potrafiła też znaleźć dla siebie sporo plusów,...

They not like us and I think it's beautiful.

„Mam niewiele pośród ludzi, którzy mają dużo”. To zdanie zapadło mi w pamięci niczym natrętny powidok i towarzyszyło przez całą lekturę tej nietuzinkowej powieści. Totalnie nie rezonuje ze mną i, wplatając tym samym odrobinę prywaty, uważam, że moje życie jest najlepsze i że wszystko, co się dzieje się wokół (dobre i złe),dzieje się po coś. ✌🏻

Ile razy łapiemy się na tym, że scrollując Instagram, nasze poczucie wartości zaczyna sypać się niczym zamek z piasku? Instagram to tylko współczesna soczewka zjawiska, które bohaterka książki, Karin, nosi w sobie od dzieciństwa. To dojmujące przekonanie, że inni zawsze mają „bardziej”, „lepiej”, „świetliściej”.
Karin i Kai trafiają do ultranowoczesnego domu wakacyjnego znajomej, nad zatoką Oslofjorden. Ściany luksusowej posiadłości stają się lustrem, w którym brak życiowej zaradności i niskie poczucie wartości Karin uwidaczniają się z bolesną ostrością. Porównywanie się z zamożną właścicielką, z sąsiadami, którzy okazali się być znanymi pisarzami, staje się dla niej toksycznym tlenem – wydaje się, że oni posiadają wszystko, czego Karin brakuje, ale czy to nie tylko misternie utkana iluzja?

To studium psychologiczne o niskim poczuciu własnej wartości i idącej za tym zazdrości, która nieproszona wrasta w naszą tożsamość jak najtrwalszy korzeń. Aby uatrakcyjnić swoją egzystencję, bohaterowie serwują napotkanym sąsiadom jedno białe kłamstwo za drugim, udając właścicieli posiadłości. Spirala kłamstw zaczyna wirować coraz szybciej, obnażając prawdę o kruchej samoocenie, którą próbujemy łatać cudzym życiem.
Fascynujące jest to, jak autorka nakreśliła tło psychologiczne. To opowieść o tym, jak bardzo pragniemy być kimś innym, byle tylko uciec od cienia własnych porażek. Czy kłamstwo rzeczywiście czyni życie bardziej atrakcyjnym, czy jedynie pogłębia samotność w świecie pełnym pozorów?

Jeśli szukacie literatury, która dotyka czułych punktów naszej natury i zadaje trudne pytania o źródła naszego zadowolenia, ta pozycja jest obowiązkowa.

They not like us and I think it's beautiful.

„Mam niewiele pośród ludzi, którzy mają dużo”. To zdanie zapadło mi w pamięci niczym natrętny powidok i towarzyszyło przez całą lekturę tej nietuzinkowej powieści. Totalnie nie rezonuje ze mną i, wplatając tym samym odrobinę prywaty, uważam, że moje życie jest najlepsze i że wszystko, co się dzieje się wokół (dobre i złe),...

Karin wraz z mężem przyjeżdża do wakacyjnego domu swojej byłej przyjaciółki. Mają to być małe wakacje, a przy okazji także praca dla męża Karin, który jako cieśla ma zbudować nowy pomost. Przez przypadek, a może wcale nie, Karin przedstawia się sąsiadom jako właścicielka domu i zaczyna brnąć w tę małą farsę.

Wewnętrzne monologi Karin momentami bywały bardzo zabawne, to jej ciągłe analizowanie wszystkiego i wszystkich, choć przyznaję, że kilka razy przewróciłam też oczami.

No na pewno Karin jest dość specyficzna :)

Całkiem przyjemny audiobook.

Karin wraz z mężem przyjeżdża do wakacyjnego domu swojej byłej przyjaciółki. Mają to być małe wakacje, a przy okazji także praca dla męża Karin, który jako cieśla ma zbudować nowy pomost. Przez przypadek, a może wcale nie, Karin przedstawia się sąsiadom jako właścicielka domu i zaczyna brnąć w tę małą farsę.

Wewnętrzne monologi Karin momentami bywały bardzo zabawne, to jej...

Jedna z tych książek, które czytając patrzyłam ile ma stron. Strasznie irytująca główna bohaterka i jednocześnie narreatorka. Męczące jest bycie nią i patrzenie jej oczami na świat. Chociaż muszę przyznać, że końcówka mnie trochę zaskoczyła.

Jedna z tych książek, które czytając patrzyłam ile ma stron. Strasznie irytująca główna bohaterka i jednocześnie narreatorka. Męczące jest bycie nią i patrzenie jej oczami na świat. Chociaż muszę przyznać, że końcówka mnie trochę zaskoczyła.

Książkę przeczytałam szybko tylko dlatego że miałam nadzieję że może wreszcie od następnej strony jakoś się rozkręci i tak tkwiłam w tej nadziei aż do ostatniej strony. Mam wrażenie że informacja: "Prowokująca do myślenia proza i perfekcyjne wychwytywanie przez autorkę ludzkich słabości wciągają czytelnika w przyprawiający o dreszcz emocji zakątek, pod powierzchnią którego kryje się coś jeszcze groźniejszego" jest opisem zupełnie innej książki, a z pewnością nie tej. To moje pierwsze spotkanie z tą autorką i z pewnością ostatnie. Ta książka to zupełnie nie moja bajka. Uwielbiam psychologiczne książki ale tej prozy do tego gatunku nie zaliczyłabym.

Książkę przeczytałam szybko tylko dlatego że miałam nadzieję że może wreszcie od następnej strony jakoś się rozkręci i tak tkwiłam w tej nadziei aż do ostatniej strony. Mam wrażenie że informacja: "Prowokująca do myślenia proza i perfekcyjne wychwytywanie przez autorkę ludzkich słabości wciągają czytelnika w przyprawiający o dreszcz emocji zakątek, pod powierzchnią którego...

O tym, że nic nie cieszy tak jak porażki naszych wrogów.
Karin wraz z mężem przyjeżdża do wakacyjnego domu swojej byłej przyjaciółki, aby wykonać tam drobny remont. Wkrótce zaczyna udawać przed sąsiadami właścicielkę posiadłości.
Ta książka to podróż w głąb zakompleksionego umysłu. Karin nie potrafi przejść do porządku dziennego nad krzywdą doznaną wieki temu (swoją drogą dość wyolbrzymioną). W związku z tym odczuwa, w jakimś stopniu zrozumiałą, potrzebę, aby osobie, która jest za to odpowiedzialna nie powodziło się zbyt dobrze, i czuje się źle, widząc, że jest inaczej. Dokonuje ciągłych porównań, które wypadają na jej niekorzyść, mimo że obiektywnie wiedzie całkiem udane życie. Sporo tu więc rozgoryczenia i małostkowych prób dowartościowania się cudzym kosztem, a także niemalże paranoicznego dopisywania innym ukrytych intencji i wietrzenia wszędzie piętrowych spisków - przy czym Karin nigdy poważnie nie konfrontuje się z tym, czy jej domysły mają potwierdzenie w rzeczywistości i uważam, że to trochę szkoda. Zdecydowanie brak tu też większego napięcia.
Nie jest to książka szczególnie przyjemna, ale przynajmniej jest krótka.

O tym, że nic nie cieszy tak jak porażki naszych wrogów.
Karin wraz z mężem przyjeżdża do wakacyjnego domu swojej byłej przyjaciółki, aby wykonać tam drobny remont. Wkrótce zaczyna udawać przed sąsiadami właścicielkę posiadłości.
Ta książka to podróż w głąb zakompleksionego umysłu. Karin nie potrafi przejść do porządku dziennego nad krzywdą doznaną wieki temu (swoją drogą...

Frustrująca baba.

Frustrująca baba.

Ta ksiazka nie zmieni Twojego zycia ale wcale nie udaje,ze chce to zrobic, jest wciagajacym dobrej klasy czytadłem, z garscia celnych obserwacji.

Ta ksiazka nie zmieni Twojego zycia ale wcale nie udaje,ze chce to zrobic, jest wciagajacym dobrej klasy czytadłem, z garscia celnych obserwacji.