Promise Me Sunshine

Ta książka wzięła mnie z zaskoczenia. Ktoś mi to polecił, ja zobaczyłam ładną, pogodną okładkę i pomyślałam: "O! Tego mi właśnie trzeba! Lekkiego, miłego romansu", po czym bez sprawdzania czegokolwiek zaczęłam lekturę.

Ci, którzy znają mnie nieco dłużej, mogli się już domyślić, do czego zmierzam. Oczywiście, że nabrałam się na kolorową, radosną okładkę, bo w rzeczywistości jest to opowieść o żałobie i radzeniu sobie ze stratą i nową rzeczywistością (o czym bym wiedziała, gdybym przeczytała pierwsze zdanie opisu książki).

Oczywiście, że skończyło się to tym, że przepłakałam większość książki. Oczywiście, że przeżywałam wraz z bohaterką kolejne etapy żałoby i odczuwałam wraz z nią smutki i radości. Lenny jest świetną protagonistką - żywiołową, inteligentną i zdającą sobie sprawę z własnych problemów.

Miles - pomagający jej przepracować traumę i powoli uczący ją żyć na nowo - to ideał, aczkolwiek momentami można było odnieść wrażenie, że jego postać jest pusta jak wydmuszka i jakby nie miał innego celu w życiu poza Lenny (tu na szczęście Bastone jakoś to rozwiązała w finale). Grona bohaterów dopełnia Ainsley (zaskakująco bystra kilkulatka, która dodatkowo brzmi jak prawdziwe dziecko, a nie twór wyobraźni),jej mama Reese i kolejni nieznajomi, na których natyka się Lenny. Niektórzy są napisani lepiej, inni gorzej, ale trudno przejść koło nich obojętnie.

"Promise Me Sunshine" to przede wszystkim opowieść o żałobie i radzeniu sobie ze stratą. Bastone idzie jednak dalej - pokazuje jak można żyć dalej, jak można się uczyć na nowo świata, ale też - jak odbudować relacje (w różnym stopniu i sposób dotyczy to wszystkich bohaterów z głównego tria/kwartetu). Wreszcie - to powieść, która niesie zaskakująco dużo nadziei i optymizmu (szczególnie biorąc pod uwagę, z jakiego punktu bohaterka zaczyna na początku fabuły).

Przypadkowo więc, a częściowo przez własną nieuwagę czytam więc teraz kolejne romanse ("PS: I Hate You", "Promise Me Sunshine", a znając swoje życie, pewnie nowy romans, który zaczęłam, też się taki okaże) z wątkiem żałoby jako istotnym elementem fabuły. Są bardzo podobne do siebie, a jednocześnie różne - zarówno w kwestii fabuły, jak i podejścia do przeżywania żałoby oraz radzenia sobie ze stratą. Czy któraś jest lepsza? Cóż, "Promise Me Sunshine" jest bardziej zwięzła, bardziej optymistyczna i z pewnością niosąca więcej nadziei.

Ta książka wzięła mnie z zaskoczenia. Ktoś mi to polecił, ja zobaczyłam ładną, pogodną okładkę i pomyślałam: "O! Tego mi właśnie trzeba! Lekkiego, miłego romansu", po czym bez sprawdzania czegokolwiek zaczęłam lekturę.

Ci, którzy znają mnie nieco dłużej, mogli się już domyślić, do czego zmierzam. Oczywiście, że nabrałam się na kolorową, radosną okładkę, bo w rzeczywistości...

Szykujcie chusteczki, ta książka to wyciskacz łez. Proszę, przeczytajcie ! ❤️‍🩹

Główna bohaterka Lenny przechodzi przez proces żałoby po śmierci swojej najlepszej przyjaciółki, która była jej drugą połówką, jej bratnią duszą… czujecie klimat ? Pisząc teraz opinie, już mi się zaszkliły oczy 🥲
Miles to Miles. Jest wyjątkowy, poprostu MUSICIE go poznać. Sam przeżył podobną sytuację w przeszłości i zdecydował się pomóc Levi. W zamian prosi o naukę w nawiązywaniu kontaktów społecznych, szczególnie z siostrą i jej córką. Miles jest silny, czuły, wspierający, inspirujący - trzeba tylko mu dać szansę i go poznać. Milo jest czytać o mężczyźnie, który nie wykłada jak aktor Hollywoodzki czy z okładki magazynów. Nie jest najprzystojniejszym facetem, ale z każdą stroną książki nabiera charyzmy. Zakochałam się po uszy w tej postaci.
Postacie mają prawdziwą głębię, przeżywamy emocje razem z nimi. Bardzo polecam !!

Szykujcie chusteczki, ta książka to wyciskacz łez. Proszę, przeczytajcie ! ❤️‍🩹

Główna bohaterka Lenny przechodzi przez proces żałoby po śmierci swojej najlepszej przyjaciółki, która była jej drugą połówką, jej bratnią duszą… czujecie klimat ? Pisząc teraz opinie, już mi się zaszkliły oczy 🥲
Miles to Miles. Jest wyjątkowy, poprostu MUSICIE go poznać. Sam przeżył podobną...