Najlepsze umysły. Geniusz, przyjaciel, morderca. Tragiczna historia schizofrenii

Skuszona wysokimi ocenami oraz ciekawym tematem zakupiłam. Ponad 700 stron zadrukowanego papieru i wiecie co. Nie podobała mi się ta książka. Mało tego wymordowała mnie okrutnie. Zawsze powtarzam że przy takich książkach ważne jest tło i kontekst ale w tym przypadku co za dużo ....to niezdrowo. Przez ponad połowę książki autor przerzuca się mądrościami psychiatrów i psychologów do tego prawodawstwem amerykańskim. Okrasza to wszystko prawniczo studenckim żargonem. Tego jest na prawdę tyle że cała historia bądź co bądź tragiczna gubi się w tym wszystkim. Ja rozumiem że całość jest poświęcona jednej tylko jednostce i to mocno zwichrowanej ale samej tragedii i ofierze poświęcono ostatnie 100 stron pozostałe 600 to rozkminianie umysłu wariata a może i nawet to nie do końca bo jak napisałam autor tak skupił się na wszystkim że historia się w tym momentami gubiła. A szkoda bo co prawda o tym przypadku nigdy nie słyszałam to teraz będę historie z nim związane na wszelki wypadek omijała szerokim łukiem. Nie rozumiem skąd tak wysokie oceny.

Skuszona wysokimi ocenami oraz ciekawym tematem zakupiłam. Ponad 700 stron zadrukowanego papieru i wiecie co. Nie podobała mi się ta książka. Mało tego wymordowała mnie okrutnie. Zawsze powtarzam że przy takich książkach ważne jest tło i kontekst ale w tym przypadku co za dużo ....to niezdrowo. Przez ponad połowę książki autor przerzuca się mądrościami psychiatrów i...

Zainteresowanych zapraszam do oficjalnej recenzji.

Zainteresowanych zapraszam do oficjalnej recenzji.

Trudno czyta się tę książkę, autor często przeskakuje z tematu na temat i pisze o mało istotnych, nużących rzeczach. Nie udało mi się skończyć tej książki.

Trudno czyta się tę książkę, autor często przeskakuje z tematu na temat i pisze o mało istotnych, nużących rzeczach. Nie udało mi się skończyć tej książki.

Mimo że swego czasu zarzucono pomysł filmu to wydaje mi się że historia jest jak najbardziej filmowo a jak wiadomo najlepsze filmy są bez happy endu...

Mimo że swego czasu zarzucono pomysł filmu to wydaje mi się że historia jest jak najbardziej filmowo a jak wiadomo najlepsze filmy są bez happy endu...

Geniusz. Przyjaciel. Morderca. Schizofrenia. I jej tragiczna historia opisana w książce Najlepsze umysły... Co jest w stanie zrobić choroba. Odpowiedź jest niestety przykra... Opowieść Jonathana Rosena to bardzo obszerna książka. Mam wrażenie, że mogłaby być zdecydowanie cieńsza gdyby zostały pominięte bardzo szczegółowe opisy. Z tego też powodu książkę odkładałam i wracałam do niej kilkanaście razy. Przedstawia ona szczegółowy portret człowieka, który miał w sobie wielki potencjał, ale który ostatecznie przez chorobę i swoje urojenia zabija ciężarną narzeczoną... I wtedy dla mnie zaczęła się najbardziej ciekawa część książki. Historia jest długa i szczegółowa. Autor książki - przyjaciel Laudora, pokazuje czym jest choroba psychiczna i jak nieudolny jest cały system opieki. Bardzo zaciekawiły mnie opisy autora co on czuł po tej całej sytuacji gdy jego kolega dokonał zbrodni na swojej kobiecie i ich nienarodzonym dziecku. Czy targały nim jakiekolwiek wyrzuty sumienia? Co czuł do swojego niepoczytalnego przyjaciela? Jakie emocje mu towarzyszyły i czy kiedykolwiek zdołał się z nim spotkać po tym wszystkim czego Michael dokonał? ... Książka nie należy do łatwych, ale jeśli jesteście ciekawi tej historii zachęcam do przeczytania i oceny według własnych kryteriów.

Geniusz. Przyjaciel. Morderca. Schizofrenia. I jej tragiczna historia opisana w książce Najlepsze umysły... Co jest w stanie zrobić choroba. Odpowiedź jest niestety przykra... Opowieść Jonathana Rosena to bardzo obszerna książka. Mam wrażenie, że mogłaby być zdecydowanie cieńsza gdyby zostały pominięte bardzo szczegółowe opisy. Z tego też powodu książkę odkładałam i...

„Najlepsze umysły. Geniusz, przyjaciel, morderca. Tragiczna historia schizofrenii” autorstwa Jonathana Rosena to książka, w której autor - amerykański autor i eseista, opowiada poruszającą historię swojego przyjaciela z dzieciństwa, Michaela Laudora — genialnego studenta Yale, którego błyskotliwy umysł i charyzma sprawiły, że jawił się jako symbol pokonywania trudności. Jednak cierpiący na schizofrenię Laudor wpadł w spiralę paranoi, która zakończyła się tragicznie: zabił swoją narzeczoną i trafił do szpitala psychiatrycznego. Rosen przedstawia jego historię z niezwykłym współczuciem i literacką precyzją, tworząc poruszający portret człowieka uwikłanego między genialnym intelektem a destrukcyjną chorobą, która powoli niszczyła jego możliwości.
Narracja balansuje między spersonalizowanymi wspomnieniami, reportażem i głęboką analizą społeczną. Rosen wplata retrospekcje z dzieciństwa bohatera oraz przemiany opinii społecznej i psychiatrycznej w Stanach Zjednoczonych, jak chociażby krytykę reformy systemu leczenia i odejścia od instytucjonalizacji, która często kończyła się tragicznie. Pomimo rozmiaru książki, która liczy ponad 700 stron, cały czas autor utrzymuje napięcie i budzi silne emocje.
Mimo że opowieść dotyka trudnych tematów takich jak schizofrenii, niewydolności systemu opieki czy dramatycznej historii miłosnej – autor prowadzi czytelnika przez tę historię w sposób pełen głębokich refleksji. Jego narracja umiejętnie łączy emocjonalny przekaz z przenikliwą analizą, unikając uproszczonych ocen. Lektura budzi zarówno napięcie, jak i współczucie, ukazując nie tylko osobistą tragedię bohatera, lecz także upadek idei humanistycznego wsparcia społecznego.
„Najlepsze umysły” to lektura trudna, ale niezwykle ważna. Polecam ją każdemu, kto chce zrozumieć cienką granicę między geniuszem a chorobą psychiczną, kto ceni literaturę faktu z emocjonalnym ładunkiem i socjologiczną wnikliwością. To książka, która porusza i zostawia trwały ślad — wymagająca, ale jak bardzo potrzebna.

„Najlepsze umysły. Geniusz, przyjaciel, morderca. Tragiczna historia schizofrenii” autorstwa Jonathana Rosena to książka, w której autor - amerykański autor i eseista, opowiada poruszającą historię swojego przyjaciela z dzieciństwa, Michaela Laudora — genialnego studenta Yale, którego błyskotliwy umysł i charyzma sprawiły, że jawił się jako symbol pokonywania trudności....

"Najlepsze umysły. Geniusz, przyjaciel, morderca. Tragiczna historia schizofrenii", autor: Jonathan Rosen.

W bardzo dużym uproszczeniu, schizofrenia prowadzi do zmiany postrzegania rzeczywiści. Może się ona objawiać zaburzeniami myślenia, percepcji, urojeniami, halucynacjami oraz zmianami emocji. Chory może słyszeć głosy, albo myśleć, że jest śledzony, prześladowany lub mieć urojenia wielkościowe itp. Przejdźmy jednak do treści reportażu o którym chce Wam dziś napisać. Michael Laudor był studentem Yale, mężczyzna trafił jednak do szpitala psychiatrycznego po tym jak za*ił swoją ukochaną. Przed chłopakiem przyszłość stała otworem, był on inteligentny, miał talent oraz charyzmę. Jednak wskutek urojeń dopuścił się strasznego czynu. Prezentowany reportaż pokazuje jak trudne jest leczenie chorób psychicznych i jak czasem ciężko zdiagnozować je na czas, aby podjąć właściwe leczenie. Jeśli interesuje Was ta tematyka to koniecznie zapiszcie ten tytuł. W mojej ocenie 8/10 👍

#współpracarecenzencka

"Najlepsze umysły. Geniusz, przyjaciel, morderca. Tragiczna historia schizofrenii", autor: Jonathan Rosen.

W bardzo dużym uproszczeniu, schizofrenia prowadzi do zmiany postrzegania rzeczywiści. Może się ona objawiać zaburzeniami myślenia, percepcji, urojeniami, halucynacjami oraz zmianami emocji. Chory może słyszeć głosy, albo myśleć, że jest śledzony, prześladowany lub...

Zacznę od tego, że nie jest to książka o schizofrenii ani o Michaelu Laudorze. To jest swobodny przepływ myśli autora na temat polityki i społeczeństwa. A przede wszystkim jest to książka o samym autorze. Poświęca on dużo czasu sobie i temu jak słabo mu idzie z nauką, jak jest beznadziejny. Użala się i porównuje do Michaela, któremu według niego wszystko wychodzi. Strasznie mnie te fragmenty, a było ich bardzo dużo, zmęczyły.
Kolejnym zrzutem jest to, że sięgając po książkę o schizofrenii nie chciałam wracać do czasów studiów i założeń dekonstukcjonizmu i postmodernizmu. Nie wiem co to miało wnieść do treści.
Ogólnie jestem bardzo rozczarowana po lekturze. Nie tego się spodziewałam. Myślałam, że będzie to historia Michaela i pewnie jakieś myśli o schizofrenii i o tym jak wygląda znajomość z taką osobą. Książkę zmęczyłam i nie polecę jej nikomu.

Zacznę od tego, że nie jest to książka o schizofrenii ani o Michaelu Laudorze. To jest swobodny przepływ myśli autora na temat polityki i społeczeństwa. A przede wszystkim jest to książka o samym autorze. Poświęca on dużo czasu sobie i temu jak słabo mu idzie z nauką, jak jest beznadziejny. Użala się i porównuje do Michaela, któremu według niego wszystko wychodzi. Strasznie...

Wezbrany potok erudycyjnego słowotoku przygniótł mnie. Ponadto skandalicznie zła korekta w polskim wydaniu. Jak można żądać 80 zł za tak skopane wydawniczo dzieło?!

Wezbrany potok erudycyjnego słowotoku przygniótł mnie. Ponadto skandalicznie zła korekta w polskim wydaniu. Jak można żądać 80 zł za tak skopane wydawniczo dzieło?!

Jak tylko przeczytałam opis tej książki, to wiedziałam, że muszę ją przeczytać… no i przeczytałam. Teraz czas na podzielenie się wrażeniami ❤️

Jonathan Rosen w swojej książce opowiada o tragicznej historii swojego przyjaciela z dzieciństwa, Michaela Laudora – niezwykle inteligentnego młodego człowieka, który mimo sukcesów akademickich i wielkich nadziei pokładanych w jego przyszłości, ostatecznie pogrążył się w schizofrenii i dokonał przerażającego czynu. Jest to książka o chorobie psychicznej. O tym, jak była (i nadal jest) traktowana przez społeczeństwo. Pokazuje też szerszy kontekst polityczny i społeczny związany z podejściem do leczenia zaburzeń psychicznych.

Autor nie ogranicza się tylko do historii przyjaciela – książka jest pełna opowieści o innych osobach, teoriach psychiatrycznych, zmianach w leczeniu chorób psychicznych, ewolucji podejścia do schizofrenii na przestrzeni lat. Autor przeplata wątki – raz skupia się na Michaelu, innym razem na ogólnych refleksjach o systemie opieki zdrowotnej czy literaturze dotyczącej psychicznych rozpadów genialnych umysłów.
Dzięki temu książka stanowi bogate źródło wiedzy, pozwalające lepiej zrozumieć nie tylko tragedię Laudora, ale i losy wielu innych osób dotkniętych schizofrenią. Jest tu sporo odniesień do filozofii, nauki i popkultury – wszystko to sprawia, że temat jest przedstawiony kompleksowo.

Mimo że książka porusza niezwykle ważne i interesujące zagadnienia, jej forma była dla problematyczna. Nie ma tu wartkiej akcji, napięcia, fabularnego rozwoju wydarzeń. Historie przeplatają się, czasem wracamy do tych samych tematów z różnych perspektyw, czasem gubimy główny wątek. To do mnie nie przemówiło. Jak dla mnie zbyt chaotycznie.

Nie będę ukrywać, że spodziewałam się czegoś lepszego. Może bardziej dynamicznej narracji, może większego emocjonalnego zaangażowania? Książka jest rzetelna, mądra, pełna treści, ale momentami wlecze się niemiłosiernie. Jest wartościowa, ale dla mnie była niełatwa w odbiorze. Skróciłabym ją o połowę.

Jak tylko przeczytałam opis tej książki, to wiedziałam, że muszę ją przeczytać… no i przeczytałam. Teraz czas na podzielenie się wrażeniami ❤️

Jonathan Rosen w swojej książce opowiada o tragicznej historii swojego przyjaciela z dzieciństwa, Michaela Laudora – niezwykle inteligentnego młodego człowieka, który mimo sukcesów akademickich i wielkich nadziei pokładanych w jego...