Z przyczyn naturalnych. Ludzka obsesja dobrego samopoczucia i nadludzkie wysiłki, aby żyć dłużej

Wartościowa pozycja, dająca wytchnienie od zalewu miałkich treści, które próbują nas przekonać i udowodnić w wątpliwy sposób, że mamy całkowitą kontrolę nad swoim ciałem i umysłem i tym samym, że odpowiednia dieta i zestaw ćwiczeń sprawią, że będziemy nieśmiertelni, albo chociaż sprawni do min. 90. Ciekawe jest również powiązanie religii i nauki w tym kontekście. W rzekomo sekularyzującym się społeczeństwie zachodnim da się jednak rozpoznać potrzebę wiary, co autorka pokazuje na przykładzie wiary w cuda - jak nie będę jadł X, to nie umrę na zawał; jak będę biegał godzinę dziennie, to uniknę Y - jak i również rozgrzeszenia i kary za grzechy, tj. jeżeli ktoś umarł w wieku 50 lat, to zapewne dlatego, że o siebie nie dbał, tak jak kiedyś tsunami było karą boską, tak teraz śmierć lub choroba bywa karą za złą dietę albo brak sportu. Fakt, że książka pisana jest trochę pod tezę i momentami mocno zbiasowana (chociaż sama autorka przyznaje, że ćwiczy i to lubi),to i tak jest tam jakiś warsztat, dużo odniesień i przypisów, co dla mnie stanowi wartość.

Dużo myślałem też o książce w odniesieniu do informacji o Blanche Monnier, na które wpadłem ostatnio gdzieś w internecie. Kobieta, która przez ćwierć wieku była więziona w koszmarnych warunkach, ostatecznie żyła dłużej niż przywołani na kartach książki Jobs czy Fixx, co skłania do refleksji, że rzeczywiście dalej nad ogromną ilością procesów w ciele nie mamy wpływu i mimo wszystkich możliwych środków śmierci nie da się uniknąć (no ok niby dowód anekdotyczny, ale jednak),jraczej mamy tu do czynienia z procesem probabilistycznym na które większy wpływ mają geny, środowisko, czy po prostu przypadek.
Więc no sport sportem, a dieta dietą, ale może bardziej dla siebie i swojego samopoczucia, a nie jako część transhumanistycznej krucjaty ku nieśmiertelności.

Jeszcze co do kompozycji: brak mi w książce klamry kompozycyjnej. Prezentowane były różne tematy, jeden po drugim, po czym brakowało jakiegoś zwieńczenia, podsumowania. Nagle wyrosły Podziękowania i miałem takie: aha, ale gdzie jakaś konkluzja, synteza z tego, co zostało przedstawione na początku i na końcu pozycji. Tak czy siak, warto sięgnąć.

Wartościowa pozycja, dająca wytchnienie od zalewu miałkich treści, które próbują nas przekonać i udowodnić w wątpliwy sposób, że mamy całkowitą kontrolę nad swoim ciałem i umysłem i tym samym, że odpowiednia dieta i zestaw ćwiczeń sprawią, że będziemy nieśmiertelni, albo chociaż sprawni do min. 90. Ciekawe jest również powiązanie religii i nauki w tym kontekście. W rzekomo...

Autorka prezentuje krytyczne podejscie do współczesnej fascynacji zdrowym stylem życia. Ćwiczenia, treningi, suplementy, zdrowe odżywianie, badania profilaktyczne… I to nawet nie jest książka o wellness, tylko znacznie szerzej o obowiązującym w dzisiejszych czasach światopoglądzie. O tym, że wszystko można kontrolować, własne ciało (i umysł) też. Wystarczy chcieć, a będziemy żyć do setki. Kto nie dał rady, widocznie niewystarczająco się starał. Jednak w rzeczywistości nie wygląda to tak kolorowo - ofiary padają codziennie.

"Z przyczyn naturalnych" nie jest reportażem, ani też książką popularnonaukową - autorka opiera się bardziej na źródłach oraz własnych doświadczeniach, przedstawiając de facto własne poglądy. Naświetla zagadnienie szeroko, i ze strony rynkowej (różne kolejne trendy, na których zarabiają ich guru),filozoficznej (jak postrzegana jest śmierć, choroba, podejście holistyczne),i medycznej, i biologicznej. I tu właśnie jest dość zaskakujące, że spora część tej książki poświęcona jest biologii, objaśnienieniu jak działa system immunologiczny i jakie paradoksy się z tym wiążą, w tym dotyczące makrofagów - okazuje się, że Barbara Ehrenreich ma doktorat z tej dziedziny. Ja dodałabym do tych rozważań jeszcze coś na temat kultu młodości. Medykalizacja naszego życia (o której autorka tylko pobieżnie wspomina) też jest odrębnym tematem.

Jako całość jest to pozycja idąca bardzo pod prąd obecnym trendom, tego wszystkiego, co słyszymy w mediach, a co nakłada na nas kolejną presję i obowiązek długowiecznego życia w zdrowiu (i urodzie). Co jest średnio wykonalne - z powodów o których pisze autorka, m.in. dlatego, że mimo postępów w medycynie nadal tak naprawdę nie znamy etiologii wielu chorób, w tym raka, co sprawia, że nie jesteśmy w stanie nad nimi zapanować. No i nadal nie wynaleźliśmy lekarstwa na śmierć, więc tak czy siak w pewnym momencie ów duch napotka opór materii. Trochę to defetystyczne? Ehrenreich nie namawia rzecz jasna do niedbania o siebie, tylko raczej do namysłu nad tym “projektem zdrowie” i do, no starzenia się z godnością. Nie chcę pisać o rozsądku, bo czym jest rozsądek, jeśli chodzi o kwestie zdrowia i życia?

Autorka prezentuje krytyczne podejscie do współczesnej fascynacji zdrowym stylem życia. Ćwiczenia, treningi, suplementy, zdrowe odżywianie, badania profilaktyczne… I to nawet nie jest książka o wellness, tylko znacznie szerzej o obowiązującym w dzisiejszych czasach światopoglądzie. O tym, że wszystko można kontrolować, własne ciało (i umysł) też. Wystarczy chcieć, a...

Jedna z książek, do których lektury zabrałam się z entuzjazmem. Niestety malał on odwrotnie proporcjonalnie do liczby przeczytanych stron. Początek był świetny, naprawdę. Napisany z jajem i z przekorą, a także odwagą właściwą osobom, które przeżyły już wystarczająco dużo, by wiedzieć, że można mieć wiele rzeczy dokładnie tam, gdzie się chce je mieć, a nie tam, gdzie świat mówi, że mieć się je powinno. Podtytuł książki to „Ludzka obsesja dobrego samopoczucia i nadludzkie wysiłki, aby żyć dłużej” i faktycznie – na pierwszych kilkudziesięciu stronach jest właśnie o tym. Ehrenreich (która w dacie ukazania się książki na rynku amerykańskim miała 78 lat) z pozycji osoby, która już wie, że jest „dość stara, by umrzeć”, a co za tym idzie – także „dość stara, żeby nie narażać się już więcej na cierpienia, przykrości lub nudę związane z pogonią za dłuższym życiem”, obnaża nonsensy i absurdy współczesnej, szeroko rozumianej, kultury wellnes. Im dalej jednak w książkę, tym robi się w niej bardziej amerykańsko, pseudonaukowo i nie wiadomo w zasadzie o czym, tak jakby autorka chciała napisać przy okazji o wszystkim. Są i wtręty historyczne, i filozoficzne (ze szczególnym uwzględnieniem Kierkegaarda – to już któraś czytana przeze mnie ostatnio książka, której autor się do niego odwołuje, zdumiewające). Odwołania do Susan Sontag sąsiadują ze wzmianką o Jamiem Oliverze. Ehrenreich omawia badania naukowe i z lubością opowiada o makrofagach (do czego – żeby nie było – miała kompetencje, jako posiadaczka doktoratu z biologii komórkowej),by wreszcie (niestety jak dla mnie, dużo za późno) odnieść to do właściwego tematu swojej książki.
No nie lubię takich hybryd, nic nie poradzę. Jeśli mam dostać książkę popularnonaukową, wolałabym by lista źródeł była bardziej naukowa niż popularna. Jeśli ma być to natomiast książka dla laika, oczekuję, by miała coś więcej a przede wszystkim pomysł (pozytywnym przykładem są według mnie „Ultraprzetworzeni ludzie” Chrisa van Tullekena). A poza tym chciałabym aby nie była chaotyczna (ta taka jest) i by miała walor uniwersalny, a nie – jak „Z przyczyn naturalnych” – odnosiła się niemal wyłącznie do realiów USA.
Dla mnie rozczarowanie.

Jedna z książek, do których lektury zabrałam się z entuzjazmem. Niestety malał on odwrotnie proporcjonalnie do liczby przeczytanych stron. Początek był świetny, naprawdę. Napisany z jajem i z przekorą, a także odwagą właściwą osobom, które przeżyły już wystarczająco dużo, by wiedzieć, że można mieć wiele rzeczy dokładnie tam, gdzie się chce je mieć, a nie tam, gdzie świat...

Ehrenreich z dezynwolturą opisuje zestaw wybranych zjawisk sumujących się jakoby do przemysłu wellnes. I - co za niespodzianka - znalazły się tam wybrane formy neuroróżnorodnosci jak spektrum autyzmu czy adhd - których zwiększoną „popularność” autorka przypisuje bogatym rodzicom kupującym diagnozy. Rozpowszechnianie tego rodzaju opinii przez tego formatu autorkę jest wysoce szkodliwe, a źródła dobierane są wybiórczo i pod tezę.
Warto przy okazji przyjrzeć się samym źródłom wśród których znajdziemy Wikipedię czy inną z książek Ehrenreich.
Słowem: swobodne rumakowanie po modnych tematach z pozorem rzetelnego podejścia. Dla mnie rozczarowanie.

Ehrenreich z dezynwolturą opisuje zestaw wybranych zjawisk sumujących się jakoby do przemysłu wellnes. I - co za niespodzianka - znalazły się tam wybrane formy neuroróżnorodnosci jak spektrum autyzmu czy adhd - których zwiększoną „popularność” autorka przypisuje bogatym rodzicom kupującym diagnozy. Rozpowszechnianie tego rodzaju opinii przez tego formatu autorkę jest...

Lubię i szanuje Barbarę Ehrenreich, ale w tych esejach jakoś już poszła moim zdaniem za daleko... Badania profilaktyczne jako spisek lekarzy i farmaceutów, ćwiczenia jako wyraz narcyzmu... Trudno mi się zgodzić z tymi analizami, i brakuje im - według mnie - solidniejszego uzasadnienia. Ale zgadzam się, że warto przeczytać i samemu przemyśleć

Lubię i szanuje Barbarę Ehrenreich, ale w tych esejach jakoś już poszła moim zdaniem za daleko... Badania profilaktyczne jako spisek lekarzy i farmaceutów, ćwiczenia jako wyraz narcyzmu... Trudno mi się zgodzić z tymi analizami, i brakuje im - według mnie - solidniejszego uzasadnienia. Ale zgadzam się, że warto przeczytać i samemu przemyśleć

: "Z przyczyn naturalnych. Ludzka obsesja dobrego samopoczucia i nadludzkie wysiłki, aby żyć dłużej", autor: Barbara Ehrenreich

Autorka jest dziennikarką społeczną, która podejmuje się tematu współczesnej obsesji na punkcie zdrowia, młodości oraz nieśmiertelności. Autorka w swojej książce porusza odwieczny strach ludzi przed śmiercią oraz pogoń za długowiecznością. Czy faktycznie wyczerpujące treningi przekładają się na lepszą jakość życia? Jak to jest z tym przyjmowaniem suplementów? Dziennikarka w swojej książce chce pokazać iż są rzeczy, których po prostu nie da się uniknąć i zachęca do akceptacji oraz radości z życia bez obsesyjnej kontroli. Jeśli zainteresowała Was ta tematyka to koniecznie zapiszcie ten tytuł. W mojej ocenie 7/10 👍

#współpracarecenzencka

: "Z przyczyn naturalnych. Ludzka obsesja dobrego samopoczucia i nadludzkie wysiłki, aby żyć dłużej", autor: Barbara Ehrenreich

Autorka jest dziennikarką społeczną, która podejmuje się tematu współczesnej obsesji na punkcie zdrowia, młodości oraz nieśmiertelności. Autorka w swojej książce porusza odwieczny strach ludzi przed śmiercią oraz pogoń za długowiecznością. Czy...

O medykalizacji zdrowia i choroby. Nietuzinkowe, zmuszające do zastanowienia się nad własnym stanowiskiem. Eseje o szukaniu drogi i rozsądku przy starzeniu się i wyborach zdrowotnych. Pisane z perspektywy amerykańskiego systemu zdrowotnego i ubezpieczeń, co warunkuje różny dostęp do świadczeń medycznych i trudne wybory. Pewne fragmenty mogą być kontrowersyjne, ale pomaga to uświadomić sobie wlasny stosunek do poruszanych kwestii.

O medykalizacji zdrowia i choroby. Nietuzinkowe, zmuszające do zastanowienia się nad własnym stanowiskiem. Eseje o szukaniu drogi i rozsądku przy starzeniu się i wyborach zdrowotnych. Pisane z perspektywy amerykańskiego systemu zdrowotnego i ubezpieczeń, co warunkuje różny dostęp do świadczeń medycznych i trudne wybory. Pewne fragmenty mogą być kontrowersyjne, ale pomaga...

Dzień dobry :)

Co aktualnie czytacie?

,, Żyjemy jak uciekinierki, zawsze próbując o krok wyprzedzić nieuchronną zagładę - jeszcze jeden posiłek, jeszcze jeden dolar lub fortuna do wygrania, jeszcze jeden trening lub badania lekarskie. I umieramy..Przy czym w ogóle nie możemy umrzeć, ponieważ śmierć jaźni jest niewyobrażalna ''.

Współpraca z @wydawnictworelacja

W 21 wieku praktycznie wszyscy gdzieś biegniemy. Biegniemy za pieniędzmi i za zdrowiem. Biegniemy za relacjami, które nam nie służą. Biegniemy za akceptacją i za wyświetleniami a w końcu biegniemy za urodą i dlatego, że stało się to po prostu modne. Coraz mniej osób ćwiczy dla tego, żeby lepiej się czuć. Natomiast coraz więcej osób niestety robi to po to, by zaimponować wybranym osobom bądź pochwalić się wynikiem w socialmediach całkiem nieznanym ludziom ( trening bez zdjęcia to nie trening) i dzięki temu przestajemy czuć przyjemność wynikającą z samej aktywności. Każdy z nas chce być jakiś. Chcemy być kimś innym niż ludzie przeciętni, bo tak wmówiły nam socialmedia i kultura popularna. Wymagają od nas tego, by wciąż się porównywać z ideałami, które w gruncie rzeczy nawet nie istnieją, lub z osiągnięciami osób startujących z całkiem innego poziomu a przecież wszyscy jesteśmy inni i żyjemy tylko raz, więc takie porównywanie chociaż popularne nie prowadzi do żadnych sensownych wniosków.

Podobnie jest z nadmiernym a wręcz przesadnym dbaniem o wygląd czy strój - coraz więcej osób bez względu na wiek i płeć ubiera się jak gwiazdy rocka lub influencerzy. Wydają fortunę na różne diety cud czy ubrania produkowane przez topowe marki tylko po to, by chociaż przez moment poczuć się lepiej i dodatkowo zyskać aprobatę w oczach innych. Ten ciągły bieg za różnego rodzaju modami, czy wzorcami z socialmediów utrudnia nam bycie tu i teraz i odbiera '' smak życia ''. Przestajemy doceniać proste i jakże ważne sytuacje w naszym życiu bo pochłania nas wzorzec stworzony tylko w celach zarobkowych dla korporacji i wielkich marek.

Jak zatem odnaleźć się w tym zmonetyzowanym świecie pełnym fałszywych ideałów? Barbara Ehrenreich podsuwa nam odpowiedzi w swojej książce. Nie są one jednak podane na tacy. Autorka wbija głęboki kij w mrowisko i posypuje nam wszystkim oczy dawką krytycyzmu niczym solą. Początkowo nie mogłem się odnaleźć w tej lekturze, ale z czasem gdy już się wgryzłem, to zobaczyłem ile bym stracił. Serdecznie polecam:)

Dzień dobry :)

Co aktualnie czytacie?

,, Żyjemy jak uciekinierki, zawsze próbując o krok wyprzedzić nieuchronną zagładę - jeszcze jeden posiłek, jeszcze jeden dolar lub fortuna do wygrania, jeszcze jeden trening lub badania lekarskie. I umieramy..Przy czym w ogóle nie możemy umrzeć, ponieważ śmierć jaźni jest niewyobrażalna ''.

Współpraca z @wydawnictworelacja

W 21...

Jeszcze w kwietniu udało mi się przeczytać „Z przyczyn naturalnych” Barbary Ehrenreich. Reportaż, a może jednak zbiór myśli, popartych badaniami, ogólnie o zdrowiu. O stosunku społeczeństwa do zdrowia, o trendach, o samej medycynie.
Temat jak najbardziej dla mnie, jako młodego lekarza.
Podobały mi się spostrzeżenia i wnioski Autorki. Nawet kontrowersyjne na temat profilaktyki - sama Autorka po leczeniu nowotworu piersi, zrezygnowała ze wszelkich badań na zapas.
Styl pani Barbary jest rześki, pełen inteligentnych spostrzeżeń, temat ogarnięty jest z humorem. Tchnie zdroworozsądkowym podejściem, Autorka jest przeciwniczką nadmiernej medykalizacji życia.
Zwraca uwagę na mody w medycynie, które niekoniecznie nic dobrego dla zdrowia nie robią. Daje do myślenia.
Oczywiście, co należy w naszych czasach zaznaczyć, nie zgadzam się z każdą myślą Autorki i każdym jej wnioskiem. Jednak doceniam takie inne spojrzenie, inne niż w moim środowisku.
🌱
Na pewno zapoznam się z innymi książkami Autorki, jej przemyślenia na inne tematy mogą być naprawdę ciekawe.

Jeszcze w kwietniu udało mi się przeczytać „Z przyczyn naturalnych” Barbary Ehrenreich. Reportaż, a może jednak zbiór myśli, popartych badaniami, ogólnie o zdrowiu. O stosunku społeczeństwa do zdrowia, o trendach, o samej medycynie.
Temat jak najbardziej dla mnie, jako młodego lekarza.
Podobały mi się spostrzeżenia i wnioski Autorki. Nawet kontrowersyjne na temat...

Kto nie słyszał o ludziach próbujących przedłużyć swoje życie, bez wytchnienia usprawniając ciało i umysł, przyjmując suplementy i karmiąc się słońcem?

Prawda jest jednak taka, że choć w XXI w. żyjemy dłużej w porównaniu do wieków poprzednich, a medycyna rozwinięła się na tyle, że pewne choroby praktycznie nie istnieją, a z innymi można żyć lata, to nasze organizmy same wiedzą, kiedy należy włączyć przycisk 𝐒𝐓𝐎𝐏.

Dopóki nie wszczepią nam nanitów, jak w "Kosiarzach" Shustermana, dopóty będziemy zasypiać w drewnianych łożach z pokrywą. Jednak kto faktycznie chce żyć wiecznie? Barbara Ehrenreich wskazuje te osoby palcem i patrzy na nie z krzywym uśmiechem, jednocześnie porównuje diagnozy medyczne do szamańskich rytuałów. I choć wydaje się, że chce wyśmiać medycynę, obszar fitness, wellness itp., to jednak jej argumenty, dlaczego nie warto zabijać się na siłowni i wystrzegać fast foodu przekonują do życia w pełni, radośnie i z ochotą. A przy tym punktuje niebezpieczeństwo naszych organizmów, kiedy układ odpornościowy, który powinien nas strzec, płata psikusa, co może skończyć się latami wizyt na oddziale onkologicznym.

"Z przyczyn naturalnych" czyta się szybko, z zaciekawieniem, czasami z irytacją, innym razem z pełnym poparciem. Wydaje mi się tylko, że zawiesiłam tej książce wysoko poprzeczkę i czegoś mi w niej zabrakło. Na pewno trzeba wziąć poprawkę na to, że kiedy mowa jest o ochronie zdrowia, to chodzi o amerykański system, mimo że kwestie biologiczne dotyczą każdego z nas.

Kto nie słyszał o ludziach próbujących przedłużyć swoje życie, bez wytchnienia usprawniając ciało i umysł, przyjmując suplementy i karmiąc się słońcem?

Prawda jest jednak taka, że choć w XXI w. żyjemy dłużej w porównaniu do wieków poprzednich, a medycyna rozwinięła się na tyle, że pewne choroby praktycznie nie istnieją, a z innymi można żyć lata, to nasze organizmy same...