Przysięga

Nie jest tragiczna, ale za dobra też nie. Początek zapowiada się nawet ciekawie, ale kolejne wydarzenia raczej zniechęcają niż zachęcają do czytania. Pomysły może i dobra, ale z kiepskim wykonaniem.
Największy zarzut? Nie czuć w ogóle realiów historycznych.

Nie jest tragiczna, ale za dobra też nie. Początek zapowiada się nawet ciekawie, ale kolejne wydarzenia raczej zniechęcają niż zachęcają do czytania. Pomysły może i dobra, ale z kiepskim wykonaniem.
Największy zarzut? Nie czuć w ogóle realiów historycznych.

Zmęczyłem tę książkę. Pięknie wydana wręcz bajecznie. Ale o wiele ważniejsza jest treść wewnątrz książki. Jak dla mnie brakuje tej iskry.

Zmęczyłem tę książkę. Pięknie wydana wręcz bajecznie. Ale o wiele ważniejsza jest treść wewnątrz książki. Jak dla mnie brakuje tej iskry.

"Przysięga” Krzysztofa Jagiełły to pierwszy tom serii" Piast Zdobywca". Autor zabiera czytelnika w brutalny, ale i fascynujący świat zamieszkany przez Słowian, gdzie pradawni bogowie, magia i mity są jego nieodłączną częścią.

Wieś Brójnice zostaje zniszczona, a wszyscy jej mieszkańcy wymordowani. Piast i Ścibor składają przysięgę, by pomścić tych, których znali i z którymi dorastał. Wkrótce odkrywają, że za zbrodnią stoi bezwzględny i zdradziecki Popiel. Od tego momentu rozpoczyna się ich pełna przygód wędrówka po bezdrożach, na których spotykają zarówno wrogów, jak i sojuszników.

Świat powieści jest przesiąknięty słowiańską duchowością i rządzi się swoimi okrutnymi prawami. Nikt nie może czuć się w nim bezpiecznie. Autor dobrze oddaje atmosferę epoki, z uwzględnieniem nastrojów, jej prostotą, ale też bogatą symboliką i wierzeniami. Na kartach powieści spotkamy zarówno wojowników, jak i wiedźmy czy przybyszów z Północy. Fabuła rozwija się dynamicznie ma, pojawiają się nagle zwroty akcji i sceny batalstyczne.

Dla miłośników słowiańskiej tematyki, epickich sag i mrocznego klimatu wczesnego średniowiecza, książka będzie nie lada gratką. To udane otwarcie cyklu, a czuję, że również kolejne tomy zapewnią mi wiele wrażeń.

"Przysięga” Krzysztofa Jagiełły to pierwszy tom serii" Piast Zdobywca". Autor zabiera czytelnika w brutalny, ale i fascynujący świat zamieszkany przez Słowian, gdzie pradawni bogowie, magia i mity są jego nieodłączną częścią.

Wieś Brójnice zostaje zniszczona, a wszyscy jej mieszkańcy wymordowani. Piast i Ścibor składają przysięgę, by pomścić tych, których znali i z...

Chociaż początki naszego Państwa nadal skrywają tajemnice, to fakt iż dawniej byliśmy garstką rywalizujących ze sobą plemion jest niezaprzeczalny. Pomimo wielu legendarnych postaci, dwoje władców w dużym stopniu przedarło się i zapisało na stałe w naszej świadomości, jest to władca Goplan Popiel oraz wywodzący się z plemienia Polan Piast Kołodziej. W tej książce poznajemy historię jednego z nich. Piast jest tu przedstawiony jako porywczy mlodzieniec, czesto bezkompromisowy, o ego większym od Mysiej Wieży, który zmagając się z przeciwnościami losu przechodzi przemianę w świetnego stratega niebojącego się podejmować trudne decyzję. Jednak to nie Piast jest główną postacią tej opowieści, a jego przyjaciel Ścibór, który będąc zakonnym mnichem snuje opowieść o tym jak lata wcześniej ramię w ramię z Kołodziejem tworzyli historię Polan. Fabuła książki z początku powolna i momentami nużąca, z czasem nabiera tempa i niesamowicie wciąga. Ogromnym plusem jest również przywołanie starych obrządków i w bardzo barwny sposób umieszczenie ich w opowieści. Książka ta nie kończy historii i pozostawia ogromny niedosyt w oczekiwaniu na kolejną część.

Chociaż początki naszego Państwa nadal skrywają tajemnice, to fakt iż dawniej byliśmy garstką rywalizujących ze sobą plemion jest niezaprzeczalny. Pomimo wielu legendarnych postaci, dwoje władców w dużym stopniu przedarło się i zapisało na stałe w naszej świadomości, jest to władca Goplan Popiel oraz wywodzący się z plemienia Polan Piast Kołodziej. W tej książce poznajemy...

Krzysztof Jagiełło w pierwszym tomie cyklu „Piast Zdobywca” zabierał mnie w podróż do mrocznych, brutalnych czasów wczesnosłowiańskiej Polski. To opowieść o stracie i zemście, o dojrzewaniu do roli przywódcy i o świecie, w którym honor i przemoc idą ramię w ramię, a każdy błąd kosztuje życie. Nie otrzymacie legendy o mężnym przodku rodu Piastów, ale opowieść o chłopaku z krwi i kości, gniewnym, przerażonym i równie zdeterminowanym. Byłam ciekawa, czy ta książka może mi się spodobać, jakby nie patrzeć udać się do takich Brójnic, nawet na łamach powieści nie jest łatwo, a już w szczególności przyjemnie po takiej rzezi. Kto był z ato odpowiedzialny? Jakim bohaterem okaże się Piast?
Głównymi bohaterami książki autorstwa Krzysztofa Jagiełły pod tytułem „Piast zdobywca” są Piast i Ścibor.
Opowieść zaczyna się w ich rodzinnej wiosce, gdzie dorastają wśród prostych ludzi, marząc o spokojnym życiu. Jednak nagły najazd wrogów brutalnie kończy ich dzieciństwo, osada zostaje spalona, a bliscy zabici lub porwani. Piast i Ścibor, cudem ocaleni, poprzysięgają zemstę i wyruszają w świat, by odzyskać to, co stracili.
Muszą nauczyć się walczyć, ufać i podejmować trudne decyzje. Piast, pełen odwagi i determinacji, zaczyna dostrzegać w sobie cechy przywódcy, który potrafi zjednoczyć rozbite plemiona w walce o wspólną sprawę. Ścibor, choć mniej pewny siebie, okazuje się niezastąpionym towarzyszem, wiernym i rozważnym, wspierającym Piasta w chwilach zwątpienia. Czy uda im się ustrzec resztę plemienia przed zagrożeniem?
„Piast zdobywca” to nie jest opowieść o legendzie, nie ma tutaj bohatera w koronie z liści dębu i mieczem, który lśni jak błyskawica. Tu miecz jest tępy od brudu, a bohaterowie, to młodzi chłopcy, Piast i Ścibor, noszą w sobie więcej ran niż dumy. Krzysztof Jagiełło zabrał nas do czasów, w których życie człowieka znaczyło mniej niż włócznia, a przysięga zemsty była czasem jedynym sensem istnienia. Ten świat jest brutalny, pełen krwi, dymu, a zarazem przekonujący. Autor świetnie oddaje atmosferę wczesnośredniowiecznej Polski, kiedy to Słowianie jeszcze żyli w cieniu dawnych bogów, a przyroda i duchy lasu miały dla nich ogromne znaczenie. „Piast zdobywca” to książka, której autor umiejętnie splata wątki historyczne z uniwersalnymi wartościami, tworząc historię, która wciąga i skłania do refleksji. Zaletą powieści jest również jej język, barwny, plastyczny, a jednocześnie przystępny dzięki niemu książkę czyta się z przyjemnością

Krzysztof Jagiełło w pierwszym tomie cyklu „Piast Zdobywca” zabierał mnie w podróż do mrocznych, brutalnych czasów wczesnosłowiańskiej Polski. To opowieść o stracie i zemście, o dojrzewaniu do roli przywódcy i o świecie, w którym honor i przemoc idą ramię w ramię, a każdy błąd kosztuje życie. Nie otrzymacie legendy o mężnym przodku rodu Piastów, ale opowieść o chłopaku z...

słowiański klimat, różne wierzenia
motyw zemsty
walka o terytorium
handel ludźmi
początki ludu polskiego
powieść historyczna + piękna książka
Bohaterowie są oryginalni, czuć w nich ten polsko-słowiański klimat - w ich odzywkach, zachowaniu itd., oprócz tego mamy bardzo fajny motyw zemsty, który napędza całą historię. Jest dużo walki, dużo knowania, dużo dzikości.
Trochę mało krwi i brutalności, jak dla mnie, ale myślę, że książka powinna się spodobać fanom słowiańskiego klimatu.
Pierwszy tom o Piaście był ciekawym doświadczeniem dla mnie. Książkę polecił mi mąż i powiem Wam, że ta historia nie jest zła. Chociaż czegoś mi w niej brakowało, ale jeszcze nie wiem czego i być może dowiem się w drugim tomie, w którym dzieje się ponoć więcej, i po który na pewno sięgnę.

słowiański klimat, różne wierzenia
motyw zemsty
walka o terytorium
handel ludźmi
początki ludu polskiego
powieść historyczna + piękna książka
Bohaterowie są oryginalni, czuć w nich ten polsko-słowiański klimat - w ich odzywkach, zachowaniu itd., oprócz tego mamy bardzo fajny motyw zemsty, który napędza całą historię. Jest dużo walki, dużo knowania, dużo dzikości.
Trochę...

Dawno czytanie nie sprawiło mi takiej zabawy. Co rozdział to zaśmiewałem się do rozpuku, o mało nie spadając z sofy... Książka ma jedną zaletę, jest nią przyzwoita, wartka akcja. Obfituje w beznadziejną kwiecistość słowa (..uleczyła ze sflaczałej męskości... :)),bardzo słabą znajmość realiów wczesnosłowiańskich (zupa warzywna),braki warsztatowe, pisarskie. Jest niekonsekwentna (w tym samym pojedynku bohater walczy raz toporem, a za chwilę toporkiem - ki diabeł, czyżby potrafił walczyć dwuręcznie?). Trzymam kciuki za autora, proponuję przeanalizować warsztat choćby Chreźińskiej.

Dawno czytanie nie sprawiło mi takiej zabawy. Co rozdział to zaśmiewałem się do rozpuku, o mało nie spadając z sofy... Książka ma jedną zaletę, jest nią przyzwoita, wartka akcja. Obfituje w beznadziejną kwiecistość słowa (..uleczyła ze sflaczałej męskości... :)),bardzo słabą znajmość realiów wczesnosłowiańskich (zupa warzywna),braki warsztatowe, pisarskie. Jest...

Zachęcona piękną oprawą graficzną sięgnęłam po książkę "Piast Zdobywca. Przysięga" Krzysztofa Jagiełło wyd. Replika.

Piast i Ścibór, cudem ocaleni z rzezi, pragną pomścić śmierć bliskich. Trop wiedzie do zdradzieckiego księcia Popiela. Wraz z tajemniczymi wędrowcami z Północy przygotowują się na starcie z nadchodzącym zagrożeniem.

To przede wszystkim opowieść o zemście, która wciąga młodych chłopaków w wir wielkich wydarzeń i niebezpiecznych decyzji. Akcja jest momentami nierówna — raz pędzi na złamanie karku, innym razem wyhamowuje, zupełnie jak nieprzewidywalne życie w czasach piastowskich.

Z bohaterów najbardziej intrygowali mnie Bjorn i jego córka Samboja — wnosili do fabuły mnóstwo energii i świeżości, a ja jestem ogromnie ciekawa ich dalszych losów.

Mam jednak jeden zarzut… Może to kwestia moich wygórowanych oczekiwań, ale spodziewałam się po tej książce więcej krwawego, brutalnego świata. Owszem, wydarzenia nie należą do przyjemnych, ale są opisane w lekkim, przygodowym stylu, więc nie czuć tego ciężkiego klimatu krwi, potu i wojny.
Dla mnie to minus — dla innych może być plusem, bo dzięki temu książkę spokojnie mogą czytać także młodsi.

Już niebawem sięgam po tom II z nadzieją, że akcja przyspieszy i nie da mi odsapnąć! 💥

Zachęcona piękną oprawą graficzną sięgnęłam po książkę "Piast Zdobywca. Przysięga" Krzysztofa Jagiełło wyd. Replika.

Piast i Ścibór, cudem ocaleni z rzezi, pragną pomścić śmierć bliskich. Trop wiedzie do zdradzieckiego księcia Popiela. Wraz z tajemniczymi wędrowcami z Północy przygotowują się na starcie z nadchodzącym zagrożeniem.

To przede wszystkim opowieść o zemście,...

Seria Słowiańska od Repliki jak narazie ciągle zaskakuje mnie czymś dobrym. Krzysztof to kolejny autor, którego twórczość dopiero poznałam, a już mnie ona zachwyciła!

Ścibor nie jest już młody. Przebywa obecnie w zakonie, gdzie zostaje wzięty na spytki przez brata Albrechta. Mężczyzna rozpoczyna więc swą opowieść, pełną smutku, gniewu i...

...zemsty.

To ona jest tu głównym tematem, a dokładniej to przysięga zemszczenia się na Popielu za krzywdy wyrządzone bliskim Piasta Kołodzieja i Ścibora.

Nie ma silniejszego chyba uczucia niż chęć pomszczenia swoich krajan.

Opowieść wciąga jak chodzenie po bagnistych terenach. Nim się człowiek obejrzy - już kolejny rozdział go pochłania. Obawiałam się, że ilość walk przytłoczy mnie, jednak nie stało się tak - co więcej, bardzo mi się podobają ich opisy! Przebieg takiego spotkania nigdy nie jest jasny, zawsze może wydarzyć się jakiś przewrót, lub przybyć może ktoś, kto zmieni bieg całego zdarzenia - albo wszystko naraz 🤭

Autor ma generalnie dar do tworzenia baśniowych opowieści. Przez tę książkę wręcz się płynie, jak przez spokojne wody jakiejś rzeki, która czasem burzy się pod naszym pokładem, jednak dość szybko wraca na swoje tory - choć nie zawsze bez uszczerbku na nas.

Zachwyciłam się nią naprawdę tak mocno, że od razu rozpoczynałam drugi tom. Cieszę się, że był on pod ręką, mimo że każda z tych książek pozornie wydaje się być skończona.

Sięgajcie po tę historię i delektujcie się nią, jest przefantastycznie stworzona.

Seria Słowiańska od Repliki jak narazie ciągle zaskakuje mnie czymś dobrym. Krzysztof to kolejny autor, którego twórczość dopiero poznałam, a już mnie ona zachwyciła!

Ścibor nie jest już młody. Przebywa obecnie w zakonie, gdzie zostaje wzięty na spytki przez brata Albrechta. Mężczyzna rozpoczyna więc swą opowieść, pełną smutku, gniewu i...

...zemsty.

To ona jest tu...

Pana Krzysztofa poznałem na targach poznańskich i żal tylko, że dyskusja nie odbyła się w cieniu świętego gaju i przy winogronowym trunku! Niech Swarożyc mu sprzyja!
Co do książki, jest to zgrabnie napisana powieść dla młodzieży, w której trochę powalczą, trochę się poganiają, no i trochę pochędożą.
Duży plus za oprawę graficzną, robi wrażenie.

Pana Krzysztofa poznałem na targach poznańskich i żal tylko, że dyskusja nie odbyła się w cieniu świętego gaju i przy winogronowym trunku! Niech Swarożyc mu sprzyja!
Co do książki, jest to zgrabnie napisana powieść dla młodzieży, w której trochę powalczą, trochę się poganiają, no i trochę pochędożą.
Duży plus za oprawę graficzną, robi wrażenie.