Moje szczęśliwe małżeństwo #3

Coś tak czuję, że z tą "bez mocą" to jakaś ściema.

Coś tak czuję, że z tą "bez mocą" to jakaś ściema.

💚 „Tylko u Jego boku czuję się prawdziwie sobą. Nikomu… nikomu tego nie oddam.” 💚

Kobieta, która kiedyś czekała na rychłe nadejście śmierci… teraz już nie chce umierać. Miyo Saimori, która po raz pierwszy poczuła się prawdziwie kochana. Teraz jedynie pragnie pozostać u boku mężczyzny, z którym czuje się prawdziwie sobą. Oswobodzenie narzeczonej, ukaranie brutalnej rodziny, pożegnanie z jedynym przyjacielem… oraz oficjalne zaręczyny?!

Dziewczyna po brutalnych wydarzeniach, w końcu goi rany w domu narzeczonego. Otoczona opieką mężczyzny oraz pani Yurie powoli dochodzi do siebie. Jednak nie zamierza osiąść na laurach, będzie dążyć do roli perfekcyjnej narzeczonej i pani domu nawet przez okres leczenia. Tak oto przy pomocy guwernantki-kogoś w roli nauczycielki- na nowo przyswaja wiedzę, którą miała pozwolenie nabywać jedynie w dzieciństwie.

Pożegnanie dziewczyny z przyjacielem mimo, że jest przepełnione nostalgią i paroma niedopowiedzeniami, w takim zestawieniu pozostawia po sobie mieszane uczucia. Patrząc na całokształt postaci, po tej scenie nie jestem w stanie określić, czy postać Koji-ego jest prawdziwie pozytywna, a może wręcz przeciwnie. Koki jako jedna z najbliższych postaci w przeszłości dziewczyny, ale czy prawdziwie szczera i bliska… tego dalej nie jestem w stanie określić.

Pomimo końca wydarzeń z rodziną Saimori, dziewczynę nieustannie nękają koszmary, a mocne zmęczenie wywołane nimi i zmartwienie narzeczonego dodają klimatowi romantyczno-troskliwy wydźwięk. Dodatkowe historie w postaci pisanej, tym razem obrazujące koszmar dziewczyny, nieustannie pozostają najlepszymi momentami mangi. Ciepłość dodatkowej historyjki jest gorętsza niż herbata, która się w niej pojawia. Oczywiście prawie równie ciepłą sceną jest niezapomniany moment zaręczyn, który również pojawia się w tym tomie-ps. z pięknymi kolorowymi stronami.

Dziewczyna w tym tomie po raz pierwszy odczuwa uczucie zazdrości… obrazowane pragnieniem rodzinnego ciepła i bliższych relacji. Pomimo tej chęci niemiłe doświadczenia rodzinne dodają strachu oraz bólu do słów takich jak, ojciec czy też siostra. W jaki sposób dziewczyna pogodzi te dwa odmienne uczucia… no cóż przypuszczam, że dowiemy się tego w następnych tomach.

Całokształt trzeciej części historii oceniam na 7/10. Podczas czytania odczułam mniejszą przyjemność z lektury. Wątek siostry narzeczonego i pożegnanie z przyjacielem były według mnie trochę mniej interesujące, może i scena z Koji-m była potrzebna do zakończenia jego wątku, ale miałam nadzieję że będzie przedstawiona w bardziej ciekawy sposób. Jeśli zdecydujecie się na przeczytanie tego tomu to życzę wam miłej lektury<3

💚 „Tylko u Jego boku czuję się prawdziwie sobą. Nikomu… nikomu tego nie oddam.” 💚

Kobieta, która kiedyś czekała na rychłe nadejście śmierci… teraz już nie chce umierać. Miyo Saimori, która po raz pierwszy poczuła się prawdziwie kochana. Teraz jedynie pragnie pozostać u boku mężczyzny, z którym czuje się prawdziwie sobą. Oswobodzenie narzeczonej, ukaranie brutalnej rodziny,...

Po nagłym zwrocie akcji i zakończeniu w pełnym napięcia momencie "Moje szczęśliwe małżeństwo" powraca w tej chwili, w której przerwał koniec drugiego tomu. To była nie tylko dramatyczna chwila, ale też przełomowy moment w życiu głównej bohaterki. Jeśli tak oczywiście można nazwać porwanie przez macochę i przyrodnią siostrę, gdy okazało się, że "postawiły na złego konia". Miyo, choć wciąż niepewna siebie, wreszcie nie boi się sprzeciwić gnębicielkom. A trzebz też przyznać, że Kiyoka zrobił bardzo dobre wrażenie, ratując narzeczoną z opresji.

Wątek miłosny rozwija się bardzo powoli, ale w żadnym wypadku mi to nie przeszkadza. Tempo to idealnie pasuje do historii. W tym tomie jednak bohaterowie zaczynają zdawać sobie sprawę, jak bardzo im na sobie zależy.

W życiu Miyo pojawia się nowa osoba - przyszła szwagierka. Siostra Kiyoki w niczym nie przypomina jednak przyrodniej siostry Miyo. Haruki jest pełna pozytywnej energii, pewna siebie i szybko bierze Miyo pod swoje skrzydła, czego właśnie dziewczyna potrzebuje. Cudownie się patrzy na to, jak wreszcie znajduje prawdziwy dom i prawdziwą rodzinę.

Zakończenie zwiastuje nadchodzące kłopoty i nowy rozdział historii. I chociaż przy anime jestem znacznie do przodu, jestem bardzo ciekawa, jak wszystko zostało ukazane w mandze. Żałuję jednak, że styl kreski jest dość nierówny - ma lepsze i nieco gorsze momenty, gdzie jest zbyt ostra. Trzeci tom "Mojego szczęśliwego małżeństwa" dostaje 9/10 a seria będzie odpowiednia dla osób 13+.

Po nagłym zwrocie akcji i zakończeniu w pełnym napięcia momencie "Moje szczęśliwe małżeństwo" powraca w tej chwili, w której przerwał koniec drugiego tomu. To była nie tylko dramatyczna chwila, ale też przełomowy moment w życiu głównej bohaterki. Jeśli tak oczywiście można nazwać porwanie przez macochę i przyrodnią siostrę, gdy okazało się, że "postawiły na złego...

Przebudowa kreska.

Przebudowa kreska.

Kocham, tyle w temacie. Piękna a zarazem smutna.

Kocham, tyle w temacie. Piękna a zarazem smutna.

Uwielbiam tę mangę. Cudowna kreska i niesamowita historia. Myślę że każdy może tutaj znaleźć coś dla siebie. Polecam.

Uwielbiam tę mangę. Cudowna kreska i niesamowita historia. Myślę że każdy może tutaj znaleźć coś dla siebie. Polecam.

I skasowało mi cały rozbudowany komentarz. Nie chce mi się pisać go ponownie, więc krótko:
Lepiej niż w anime pod niemal każdym względem, ale że w tym tomie zaczyna się wątek, który w serialu średnio mi się podobał, mam pewne obawy co do przyszłości. Jednak póki co - jeden z najzacniejszych wydawanych w Polsce tytułów mangowych z gatunku romanstasy.
I te cudne kolorowe wstawki...

I skasowało mi cały rozbudowany komentarz. Nie chce mi się pisać go ponownie, więc krótko:
Lepiej niż w anime pod niemal każdym względem, ale że w tym tomie zaczyna się wątek, który w serialu średnio mi się podobał, mam pewne obawy co do przyszłości. Jednak póki co - jeden z najzacniejszych wydawanych w Polsce tytułów mangowych z gatunku romanstasy.
I te cudne kolorowe...