Bug z Tobą. Historie o życiu i śmierci na wsi nadbużańskiego Podlasia

Książka „Bug z Tobą. Historie o życiu i śmierci” wzbudziła moje duże oczekiwania już samym tytułem. Liczyłam przede wszystkim na zbiór opowieści – być może nawet legend – związanych z tym miejscem, a także na barwne opisy codziennego życia i ludzkich historii.

Niestety, rzeczywistość okazała się nieco inna. W książce znalazłam znacznie więcej faktów historycznych niż narracyjnych opowieści. Momentami miałam wrażenie, że czytam raczej przewodnik po tych terenach niż zbiór poruszających historii, które sugerował tytuł.

Nie oznacza to, że książka jest zła – może być wartościowa dla osób zainteresowanych historią regionu i jego tłem kulturowym. Jednak jeśli ktoś, tak jak ja, szuka bardziej emocjonalnych, literackich opowieści o życiu i śmierci, może poczuć pewien niedosyt.

Książka „Bug z Tobą. Historie o życiu i śmierci” wzbudziła moje duże oczekiwania już samym tytułem. Liczyłam przede wszystkim na zbiór opowieści – być może nawet legend – związanych z tym miejscem, a także na barwne opisy codziennego życia i ludzkich historii.

Niestety, rzeczywistość okazała się nieco inna. W książce znalazłam znacznie więcej faktów historycznych niż...

Pogodna opowieść o przewartościowaniu życia i odnalezieniu siebie z dala od miejskiego zgiełku. Książkę czyta się lekko, w dużej mierze dzięki potocznemu, obrazowemu językowi. Sporo tu codziennych obserwacji, nieco ironii, ale też autentycznego ciepła. Autorka dobrze oddaje klimat prowincji jej rytm, osobliwości i urok. Choć fabuła nie zaskakuje oryginalnością, to jej siłą jest właśnie ta zwyczajność. „Bug z tobą” nie udaje powieści z wielkim przesłaniem, ale daje przyjemność z czytania i pozwala na chwilę oddechu.

Pogodna opowieść o przewartościowaniu życia i odnalezieniu siebie z dala od miejskiego zgiełku. Książkę czyta się lekko, w dużej mierze dzięki potocznemu, obrazowemu językowi. Sporo tu codziennych obserwacji, nieco ironii, ale też autentycznego ciepła. Autorka dobrze oddaje klimat prowincji jej rytm, osobliwości i urok. Choć fabuła nie zaskakuje oryginalnością, to jej siłą...

Wg mnie bardzo przeciętna książka... czyta sie szybko ale tak naprawdę książka o wszystkim i niczym ...trochr historii , wspomnienia o zdechlym psie i z wycieczek rowerowych..mnie nie porwała..raczej jej nie polecę

Wg mnie bardzo przeciętna książka... czyta sie szybko ale tak naprawdę książka o wszystkim i niczym ...trochr historii , wspomnienia o zdechlym psie i z wycieczek rowerowych..mnie nie porwała..raczej jej nie polecę

Bardzo dobra książka o Podlasiu - o jego mieszkańcach, problemach i przyrodzie, przeszłości i teraźniejszości. Pierwsza pozycja z którą mam styczność nie mitologizująca tej krainy. Podlasie autorki jest prawdziwe, piękne ale nie magiczne i nie idealne.
Przy tym książkę dobrze się czyta. Są oczywiście lepsze i gorsze rozdziały ale ogólnie lektura jest przyjemna. Bardzo polecam.

Bardzo dobra książka o Podlasiu - o jego mieszkańcach, problemach i przyrodzie, przeszłości i teraźniejszości. Pierwsza pozycja z którą mam styczność nie mitologizująca tej krainy. Podlasie autorki jest prawdziwe, piękne ale nie magiczne i nie idealne.
Przy tym książkę dobrze się czyta. Są oczywiście lepsze i gorsze rozdziały ale ogólnie lektura jest przyjemna. Bardzo polecam.

W końcu! W końcu się doczekałem! Uczciwej książki o Podlasiu, tym mniej rozpromowanym, ale jakże pięknym. Nie będzie to żadna Kraina Otwartych Okiennic, Tykocin, czy Augustów. Jest Sterdyń i otaczające go wsie. Takie historyczne Podlasie. Takie pogranicze pogranicza. Autorce książki pani Dorocie Filipiak udało się w prosty sposób wyjaśnić, co jest tym Podlasiem. I nie będzie nim to co wcześniej przeczytałem u innych autorów książek, przewodników, redaktorów gazet, dziennikarzy, nie wspominając o turystach. Tymczasem książka płynie, jak pory roku i rzeka Bug. Przenosi nas w miejsca ciekawe, trochę egzotyczne, ale właśnie na tym pięknym Podlasiu leżące. Pomimo, ze to już województwo mazowieckie. Przeczytamy o wiankach, ligawkach i innych zapomnianych obyczajach. Tak jak jadąc Dookoła Podlasia w lipcu, zachwycałem się w okolicy Sterdyni odludnymi ścieżkami, lasami, ludźmi, wiejskimi sklepikami i rzeką. Tak czytając tą książkę, zachwycałem się każdym rozdziałem. I zachwyt ten nie mija! To jest właśnie te Podlasie, które kocham!!! To mój dom, mój świat, moja miłość. Moja podróż. Czytając kolejne kartki książki tylko się uśmiechałem, bo to samo czułem odpychając się na swojej hulajnodze! Nie mylcie proszę tego rdzennego Podlasia z Sokółką, Białowieżą, Kruszynianami. Tamto też piękne, ale nie Podlasie. Bo znaleźć swój dom, to jak zagrać va banque i wygrać całą fortunę! A dom mój otworem stoi dla takich, jak WY, dla takich, jak MY...
Autorce pani Dorocie Filipiak i wydawnictwu Paśny Buriat D Z I Ę K U J Ę!
W końcu się doczekałem 🙂 Paweł Hulajnoga

W końcu! W końcu się doczekałem! Uczciwej książki o Podlasiu, tym mniej rozpromowanym, ale jakże pięknym. Nie będzie to żadna Kraina Otwartych Okiennic, Tykocin, czy Augustów. Jest Sterdyń i otaczające go wsie. Takie historyczne Podlasie. Takie pogranicze pogranicza. Autorce książki pani Dorocie Filipiak udało się w prosty sposób wyjaśnić, co jest tym Podlasiem. I nie...

„Trzeba pójść i zniżyć się pod strzechę wieśniaka w różnych odległych stronach, trzeba śpieszyć na jego uczty, zabawy i różne przygody. Tam, w dymie wznoszącym się nad głowami, snują się jeszcze stare obrzędy, nucą się dawne śpiewy i wśród pląsów prostoty odzywają się imiona Bogów zapomnianych”.



Zorian Dołęga Chodakowski





Mamy koniec października, właśnie odkryłam moją książkę roku dzięki Wydawnictwu, o którym nigdy nie słyszałam. Swoją drogą to ciekawe, że reklamuje się dużych wydawców, a tych, którzy zajmują się lokalną historią, jakoś się pomija. Paśny Buriat, bo o nim mowa w swym dorobku ma wiele wspaniałych pozycji, miałam okazję się im bliżej przyjrzeć, a zwłaszcza książce Bug z Tobą historie o życiu i śmierci na wsi nadbużańskiego Podlasia Pani Doroty Filipiak.

Nie czytałam poprzedniej pozycji tej Pisarki, czyli Rumunia piękne lustro Europy, ale książka o naszym polskim Podlasiu mnie zachwyciła i wzruszyła. Pozycja Bug z Tobą, to przede wszystkim tęsknota… Tęsknota za tym co było, a co zostało utracone, wspomnienia, oraz historia ta nieopowiedziana, historia naszych przodków babek, ojców… Ta publikacja to świat, który istniał a do którego my być może tęsknimy, podświadomie to wypierając.

Pisarka przenosi nas nad Bug… Rzekę z wielką przeszłością, do ludzi, którzy spędzając nad nią całe życie niesłusznie pogardliwie byli i czasami dziś są nazywani ciemnotą zza Buga. Podlasie nadbużańskie ma jednak swoje tajemnice, historię i wiarę w to, że człowiek w tak ciężkich czasach, jak dziś może być dobry.

Bug z Tobą to opowieści o ludziach, ludzi i wydarzeniach, tych sprzed lat, ale i tych dzisiejszych. O wielkich klęskach i małych zwycięstwach, o biedzie i tragedii ludzkiej egzystencji, ale także nadziei na lepsze jutro. Książka ta przenosi nas do świata, jakiego już nie ma, a może kiedyś będzie? Do polskiej chaty, z tradycjami, gdzie zarówno życie jak i śmierć to jedno było, dokonywane i czczone z szacunkiem.

Ta książka mnie wzruszyła, popłakałam się już na samym wstępie. Wiele słów, wiele emocji… Najwspanialsza polska rzeka opowiada o drodze ludzi na przestrzeni wieków, tych którzy pomarli, ale także tych, którzy zostali. Polskie sady, pola i łąki odkrywają przed nami tajemnice dawnej Polski, jej tradycji, potrzeb, udręk i pociech. To nie jest publikacja historyczna, to przeniesienie w czasie do lat, które być może pozwolą nam zrozumieć tragiczne położenie dzisiejszego Podlasia i Lubelszczyzny.

Jedyne czego żałuję, to skąpość zdjęć. Dla mnie Bug z Tobą mógłby być grubszy i zawierać archiwalne fotografie Podlasia. Moim zdaniem, jest to najbardziej jak dotąd wartościowa książka tego roku. Gdy się ją czyta, od razu przychodzi na myśl Moja Piosnka Cypriana Norwida.

Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba

Podnoszą z ziemi przez uszanowanie

Dla darów nieba,

Tęskno mi, Panie.



Jestem pod ogromnym wrażeniem, z całą pewnością będę do tej pozycji wracała i nigdy mi się nie znudzi. Czekam na kolejne tak wartościowe dzieła.

zaczytanizkwa.blogspot.com


www.youtube.com/@Literackiewiadomościzwiejs-l3t

„Trzeba pójść i zniżyć się pod strzechę wieśniaka w różnych odległych stronach, trzeba śpieszyć na jego uczty, zabawy i różne przygody. Tam, w dymie wznoszącym się nad głowami, snują się jeszcze stare obrzędy, nucą się dawne śpiewy i wśród pląsów prostoty odzywają się imiona Bogów zapomnianych”.



Zorian Dołęga Chodakowski





Mamy koniec października, właśnie odkryłam...