Z kociego na nasze

Kupiłam tę książkę, żeby wesprzeć autora, bo lubię takie treści. Sama od niedawna podróżuję z psem, więc temat jak najbardziej dla mnie. Ogólnie spoko – kilka ciekawych miejsc, ale całość jest dość skrótowa, brakuje szczegółów. Wolałabym, żeby skupić się na jednym regionie i opisać go dokładnie, zamiast wrzucać po trochę z całej Polski. No i to „wędrówka” – dla mnie to raczej całodniowa trasa, a nie 2-3 godziny. Na plus, że są podane psiolubne noclegi!

Otrzymana w prezencie z gorącym poleceniem. Przyznam, że to lektury podchodziłam nieco sceptycznie, gdyż grupą docelową są dorosłe kobiety. Dobrze, że mimo wszystko zabrałam się do lektury. Zawiera cenne wskazówki dotyczące codzienności, czynności które wykonujemy każdego dnia, a nawet diety i ćwiczeń, które mogą pomóc w łagodzeniu dolegliwości. Autorka opisuje swoje zmagania najpierw z postanowieniem diagnozy, potem farmakoterapią, w końcu chorobą. Niektóre rozdziały opuściłam. Nie potrzebuję na razie opisów dotyczących pracy zawodowej, ale myślę, że będę wracać do lektury. Pozycja dobra, godna polecenia nie tylko dla osób z autyzmem i ADHD, ale także ich bliskich, przyjaciół, czy rodziców.

Jeden z najlepszych poradników psychologicznych jakie przyszło mi czytać. Nie myślałam, że spotkam się ze swoim lękiem i uświadomię sobie, że jednak czegoś się w życiu boję. Książka dla każdego, mądrze i w sposób przystępny, nie wydumany od dodaje i opisuje problem.

Książka opowiada o związkach. Najpierw autorka zapoznaje nas z czterema etapami, przez który przechodzi każda związek. Zaczynając od motylków w brzuchu, kończąc na dojrzej miłości. Porusza też bardzo aktualny problem w dzisiejszych czasach jakim jest ghosting. Autorka sugeruje jak można uniknąć ghostingu, co powiedzieć. Również częstym zjawiskiem jest manipulacja. Ludzie nie zdają sobie sprawy, że są manipulowane, nierzadko myślą, iż takie zachowanie drugiej osoby to normalna rzecz w związku. Otóż nie. Tematyka związana z zazdrością i jej komunikowanie w sposób asertywny, zamiast agresywnego może również wiele zmienić. Ważne jest też jak druga osoba podejdzie do tego tematu. Czy zacznie się złościć, będzie obojętna albo podejdzie w sposob zadaniowy - spróbować sprawić, aby ta druga osoba nie miała powodów do zazdrości. Autorka do napisania książki wykorzystała swoje doświadczenie oraz sytuacje ze swojego gabinetu, czasem na podstawie swoich klientów. Określenie stylu przywiązania również nie należy do łatwych rzeczy, ponieważ można mieć wrażenie, że ma się dwa style przywiązania. Bardzo spodobały mi się przykładowe rozmowy dwojga osób oraz ich analizowanie. Po przeczytaniu książki muszę uczciwie przyznać, że mam zdrowy związek z moim partnerem i jestem z tego bardzo dumna 😍 Komunikacja w związku jest bardzo ważna i nie zapominajcie o niej! 💛

Niedawno przeczytałam książkę Filipa Sali „AI zmieni wszystko albo i nie” i bardzo mi się spodobała. Po niej miałam ochotę na więcej, więc sięgnęłam po drugą pozycję autora „ChatGPT. Podstawy i proste zastosowania”. Książka jest napisana bardzo przystępnie i krok po kroku pokazuje, jak zadawać pytania, rozmawiać ze sztuczną inteligencją i wyciągać z niej coś naprawdę użytecznego. Fajne jest to, że mimo szybkiego rozwoju AI, wiele wskazówek się nie starzeje, szczególnie w kwestii tzw. „promptowania”. Jest sporo praktycznych przykładów i pomysłów, które można od razu wykorzystać. Podobało mi się też, że autorzy pokazują przykłady użycia ChatGPT w różnych programach i to w naprawdę kreatywny sposób, zachęcając czytelnika do własnych eksperymentów. Zdecydowanie polecam!

Jest to bardzo pomocna książka i na pewno pozwoliła mi zrozumieć wiele rzeczy. Może i nie wszystko w tej książce toczyło się mnie ale dzięki temu nauczyłam się też nowych rzeczy o których przedtem nie wiedziałam. Uważam że jest to bardzo mądra książka która przyda się każdemu kto ma problemy z przemyślaniem wszystkiego.

Przystępnie przedstawiona tematyka ataków paniki, jak działają, jak sobie z nimi radzić. Ja jednak miałam nadzieję na szersze poruszenie lęku, stanów lękowych. O lęku nie ma praktycznie nic więc tytuł jest mylący. Polecam osobom szukającym pomocy z atakami paniki. Formatowanie książki jest beznadziejne, tabelki z ćwiczeniami są wrzucane w środku zdań.

„Miłość własna. O głębokiej i szczerej samoakceptacji” Waltera Riso to pełna wsparcia i konkretów opowieść o tym, jak budować zdrową relację z samym sobą. Autor w przystępny i ciepły sposób pokazuje, jak toksyczna potrafi być wewnętrzna krytyka oraz jak często niesłusznie utożsamiamy swoje zachowania z tożsamością – mówimy „jestem głupi”, zamiast „zachowałem się głupio”. Riso przypomina, że mówienie o sobie z szacunkiem i akceptacją nie jest przejawem egoizmu, lecz aktem odwagi i czułości wobec siebie. Zwraca uwagę także na to, jak bardzo porównania z innymi potrafią zatruwać codzienność, i jak uwalniające bywa porzucenie fałszywej skromności oraz ograniczających schematów, takich jak kult samokontroli, racjonalizacji czy przyzwyczajenia. To książka, która nie tylko inspiruje do refleksji, ale też daje praktyczne narzędzia do zmiany sposobu myślenia o sobie. Uczy jak nagradzać siebie, jak wzmacniać poczucie wartości, jak świadomie mówić do siebie w sposób, który buduje, a nie rani. Praca, którą zaleca Riso nie jest pracą łatwą, ale z pewnością ważną i potrzebną, tym którzy zgubili sobie we wspolczesnym świecie nierealnycj oczekiwań i wyidealizowanych sylwetek. Preasumując, "Miłość własna” to czuły, praktyczny i konkretny przewodnik po świecie samoakceptacji. To lektura, do której warto wracać – by przypomnieć sobie, że jesteśmy ważni, wartościowi i wystarczający tacy, jacy jesteśmy. Osobiście, nie jestem wielką fanką poradników. Mam wrażenie, że same w sobie mają zbyt małą moc, by spowodować we mnie "tąpnięcia" i trwałe zmiany, ale muszę przyznać, że z tej niepozornej, cienkiej książki wyciągnęłam sporo cennych treści. Polecam lekturę i zachęcam byście powiedzieli dziś sobie coś miłego 🤍 tak prosto z serducha!

Książka jest świetna! W sposób krótki i zwięzły przedstawia z czym borykają się osoby z ADHD i co mogą one zrobić aby lepiej się zrozumieć i lepiej funkcjonować. Sama mam ADHD i chciałam kupić książkę, która pomoże mi wytłumaczyć innym na czym to polega. Przeglądałam różne książki, ale każda miała złożone teksty na kilka stron i całkiem przypadkiem, akurat ta książka trafiła do mych rąk i pomyślałam -idealna! Krótko, zwięźle, na temat plus są obrazki- lepiej być nie mogło. Jak zaczęłam czytać to od razu uśmiechnęłam się pod nosem bo czytając że autorka sama ma ADHD od razu wiedziałam dlaczego ta książka spodobała mi się najbardziej, po prostu jest napisana przez kogoś, kto wie jak osobie z ADHD, będzie to najłatwiej przyswoić. Bardzo fajna książka polecam aby pomóc sobie lub żeby wyjaśnić innym o co chodzi :)

Byliście kiedyś w toksycznej relacji? Ja tak. Przez ponad rok spotykałam się z kimś, kto podkopywał moje poczucie własnej wartości, przez co uwierzyłam, że nikt inny mnie nie pokocha, że nie zasługuję na szczęście. Dość mocno odchorowałam ten związek, ale to już za mną. Wyciągnęłam z niego lekcje i poszłam dalej. Po drodze jeszcze trafiłam na maminsynka, który miał wyznaczoną godzinę policyjną, po której mamusia dzwoniła, żeby sprawdzić, czy nic mu się nie stało. Spotkaliśmy się tylko raz, a po kilku minutach rozmowy w mojej głowie rozległa się syrena i zapaliła ogromna czerwona lampka z napisem "uciekaj". I uciekłam, chociaż jego mama chciała mnie poznać, bo, jak to on powiedział, gdybym jej się spodobała, to moglibyśmy się spotykać. Zastanawialiście się kiedyś nad tym, jaki wpływ na nasz wybór partnera ma to, jak układały się relacje w naszym rodzinnym domu? Jagoda Bzowy opowiada o kobietach, które były w toksycznych związkach. Pokazuje, jak ich dzieciństwo przełożyło się na to, że tkwiły w relacjach, które miały na nie destrukcyjny wpływ. Znajdziecie tutaj pełen przekrój osobowości, które w taki czy inny sposób mogą działać destrukcyjnie na drugiego człowieka. I nie zawsze jest to świadome działanie. To również pokazuje autorka. Bardzo często ludzie nie mają świadomości, że na przykład stosują agresję, milcząc, gdy ktoś się z nimi nie zgodzi albo nie robi czegoś po ich myśli. Są tacy ludzie, którzy przez lata tkwią w roli "ofiary", obwiniając cały świat o krzywdy, które ich spotykają, a nawet przez moment nie zastanowią się nad tym, że może z nimi jest coś nie tak. Znajdziecie tutaj także rozdziały poświęcone narcyzom czy maminsynkom. Dzięki temu, że autorka pokazuje przykłady z życia wzięte, łatwo zrozumieć, co chce przekazać czytelnikom. Być może ktoś, czytając tę książkę, złapie się na tym, że jego związek wygląda podobnie do tego, który opisuje autorka. Jagoda Bzowy pokazuje też, że terapeuta to nie jest ktoś, kto zmusi swojego pacjenta do zrobienia czegokolwiek. Może zadawać pytania, które zmieniają perspektywę, ale nie da wprost gotowego rozwiązania. Problem trzeba zrozumieć i rozwiązać samemu, a nie czekać, aż ktoś zrobi to za nas. Chociaż poruszana tutaj tematyka jest trudna, książkę czyta się szybko. Autorka ma lekkie pióro, daleko jej do mentorskiego tonu i zalewania czytelnika naukowymi wywodami. Rzeczowo wyjaśnia, jakie mechanizmy sprawiają, że człowiek reaguje w określony sposób, i daje do zrozumienia, że nic nie jest stracone, trzeba tylko zrobić pierwszy krok ku zrozumieniu siebie. Znajdziecie tutaj wskazówki i ćwiczenia, które mogą w tym pomóc. Według mnie ta książka może być dobrym punktem wyjścia dla kobiet, które czują, że w ich związku coś jest nie tak, ale nie wiedzą, co dalej zrobić.

Książka dla kobiet, które zmagają się z ADHD, szczególnie na początku diagnozy. Pomaga zrozumieć, że "nie jestem sama", a słowa "też tak mam" mogą pojawić się w głowie na co drugiej stronie :) Nie jest to kompendium wiedzy, ale zbiór wywiadów z kobietami, które na co dzień żyją i od zawsze żyły z ADHD. Lekka i potrzebna. Pokazuje, ze nie taki diabeł straszny, aczkolwiek prawdziwy.

Książka uczy o tym jak stać się najlepszą wersją siebie i w tym samym czasie otaczać się świetnymi ludźmi oraz troszczyć się o nich. W książce jest zawarte bardzo dużo świetnych rad, które sama zaczęłam używać i się sprawdziły . Znajduje się też w niej dużo mądrych przysłów, które bardzo mi się podobały. Poza tym jest ona napisana językiem młodzieżowym oraz skierowana do osoby czytającej więc super i szybko się ją czyta. Uwielbiam ją i z pewnością polecam!

Na polskim rynku bardzo potrzebna była ta pozycja. Widzimy nagle osoby, które są wykluczane z powodu swojej wagi, na każdym kroku, bez związku z tematem, tak na wejście, bez uzasadnienia. Dużo badań, artykułów, odniesień. Naprawdę warto. Nawet jeśli myślimy, że nie jesteśmy zainteresowani tematem to każdy z nas ma ciało i wiele tematów trafi do każdego, ze względu na historyczne i socjologiczne podejście.

Autorami tego poradnika są Magdalena Wilczewska i Piotr Miklaszewski, którzy w przyjemny i prosty sposób dzielą się z nami swoimi doświadczeniami i udowadniają, że z psami można podróżować wszędzie i wszystkimi środkami transportu . Na samym początku zwracają uwagę na rzeczy, które będą nam niezbędne w podróży. Najważniejsze jest pozytywne nastawienie, ponieważ nasz pupil wyczuwa nasz nastrój. Jeśli my będziemy się czymś stresować to i on stanie się niespokojny i nieufny. To w dużej mierze na opiekuna spływa odpowiedzialność za siebie i swojego towarzysza podróży. By móc wyjechać trzeba się upewnić czy nasz zwierzak posiada książeczkę zdrowa oraz aktualne szczepienia w tym te przeciwko wściekliźnie. Udając się za granice powinniśmy mieć ze sobą świadectwo zdrowia psa. Jak je zdobyć (wszystko dokładnie jest opisane w książce) autorzy krok po kroku opowiadają w przewodniku. Z tą pozycja przygotujcie siebie i swoje zwierzaki do podróży. Można też zrobić sobie też mini ściągawki tak na wszelki wypadek by być dobrze przygotowanym na każdą ewentualność. Autorzy zawracają też uwagę na rzeczy ważne przez pryzmat podróży ze swoimi pupilami . Bardzo serdecznie zachęcam was do sięgnięcia po „Wyszczekane podróże, Jak przygotować siebie i psa na wyprawę?”. Jest to świetna lektura, która pomoże przygotować się do podróży i uniknąć wielu błędów.

Prawdę mówiąc nie wiem, dlaczego pierwsza opinia dodana pod tą książką wyraża aż taką niechęć. Autorka prawdopodobnie nie przeczytała dokładnie tej pozycji. Być może przejrzała pobieżnie w sklepie, albo po prostu pała jakąś niechęcią do Agnieszki. Tak, czy inaczej wydaje się, że przedstawiony osąd jest zbyt brutalny. Zacznę od tego, że merytorycznie naprawdę nie można mieć zastrzeżeń. Niedziałek powołuje się na szereg badań, co może powiedzieć dość liczna bibliografia na końcu. Jeżeli coś nie zostało udowodnione - Aga pisze o tym wprost i nie patyczku się w rozliczaniu licznych mitów dot. pielęgnacji włosów. Bądźmy szczerzy - gruszek na wierzbie się tutaj nie znajdzie, a same włosy od czytania też nie zaczną rosnąć. To jednak nie znaczy, że należy się czepiać zawartości tej książki, bo na pewno znajdą się tutaj osoby, dla których może być pomocna. "Autorka nie ma żadnego wykształcenia medycznego, znacznie przekracza swoje kompetencje" -> Aż musiałam zacytować, bo jestem w totalnym szoku, że można w taki sposób kogoś szufladkować. Szczególnie, że obecnie prym na świecie wiodą marki założone przez osoby, które również w danej dziedzinie nie miały wykształcenia (Ba! Stały się ekspertami, wykładowcami itp.). Biorąc pod uwagę, że Aga stworzyła szereg kosmetyków - jakąś wiedzę posiada, prawda? Chyba sobie kompozycji składników aktywnych nie wyczarowała? Z resztą te składniki też dokładnie opisuje w jednym z rozdziałów. Jeżeli chodzi o samą treść - faktycznie o wiele bardziej skorzysta osoba, która jest na początku swojej przygody ze świadomą pielęgnacją włosów. Jednak dla osób, które już działają w tym temacie - może to być pozycja motywująca. Sama książka jest napisana lekko z odpowiednią dozą humoru. Z pewnością nie do każdego te żarty mogą trafić, ale nie można powiedzieć, że styl jest okropny. Jest po prostu specyficzny. Treść jest napisana dobrze, nie zawiera wielu błędów językowych czy ortograficznych, co jest naprawdę rzadkością.

Autor zapraszam nas do refleksji nad istotą samotności. Stawia liczne pytania, przez co odsłania kolejne aspekty opisywanego stanu. Omawia "czynniki", które mogą wpłynąć na nasze subiektywne poczucie samotności (sięga od dzieciństwa, "podąża" przez trudne doświadczenia, lęk, depresję, uzależnienia czy nadużywanie mediów ..., aż do zaznaczenia wpływu czasu trwania samotności, naszego wieku i stanu zdrowia, czy trybu życia. Zaprasza nas do oddzielenia tego, na co mamy wpływ, od tego na co wpływu nie mamy. Wskazuje na przyjmowane przez nas nieskuteczne strategie i te, które nam służą ( i tu te do szybszej realizacji, jak i te wymagające pracy nad sobą). Podkreśla rolę wyrozumiałości, uważności, kreatywności w naszym życiu. Uczy podejścia do straty, budowania samoakceptacji i pewności siebie. Radzi jak się komunikować, organizować swój czas i ... zasoby finansowe:),a także wymienia działania, które nie służą komunikacji. Do przeczytania i przemyślenia.

Nie musisz. Od kultu osiągnięć do wypalonych pokoleń” to dogłębna analiza kilku pokoleń i ich podejścia do kultury „zap*rdolu”. Przykładowo milenialsi, którzy najbardziej doświadczają wypalenia, często są pracoholikami. A pokolenie Z mówi kulturze nadmiernej pracy zdecydowane nie. Autor w tej książce wskazuje różne rodzaje wypalenia. Pokazuję jak presja, że zawsze można coś zrobić i więcej wpływa na psychikę i potrafi doprowadzić w parę lat do wypalenia. Poczucie niewystarczalności i zbyt wielkie ambicje często pompowane przez najbliższych naprawdę mogą wykończyć. Autor analizuje takie sytuacje, a także zastanawia się, jaka czeka nas przyszłość. Czy to już czas na odpoczynek? Na podstawie wielu badań wynika, że tak, ale odpowiedź nie jest jednoznaczna. Autor zgrabnie przedstawia problem bardzo współczesny, czyli powszechnego zmęczenia w pracy czy nawet w życiu prywatnym, które może prowadzić do zgubnych konsekwencji. Ja osobiście uważam, że naprawdę należy znaleźć harmonię między pracą a życiem prywatnym i nie warto brać udział w wyścigu szczurów czy przytakiwać na nowe obowiązki w pracy. Wszystko ma swoje zdrowe granice. I ta książka bardzo fajnie pokazuje ten aspekt z wielu perspektyw. Bardzo polecam wszystkim tą książkę, bo myślę że wielu z nas jest codziennie narażonych na spore zmęczenie i często nieświadomie może zmierzać w kierunku wypalenia.

"Dasz radę!" Stevena Magnessa to wartościowy przewodnik dla każdego, kto pragnie budować psychiczną odporność. Autor w przystępny sposób łączy badania naukowe z praktycznymi strategiami, pokazując, jak radzić sobie z wyzwaniami i przeciwnościami losu. To inspirująca i dająca do myślenia lektura. Wpadnij na instagram bo więcej opinii i link do bloga z recenzjami: @not_scarybooks

Ta książka jest dokładnie taka, jaka powinna być. Nic bym z niej nie odjął, ani niczego do niej nie dodał. Mam wrażenie, że autorzy doskonale zrozumieli, do kogo kierują ten workbook. To jest idealne minimum, jakie powinno się znaleźć w takiej pozycji. I mówię to jako absolutny komplement – dla osoby z ADHD nadmiar treści, bodźców, teorii i zadań byłby tylko kolejnym problemem i doskonałym powodem do odłożenia książki na "wieczne nigdy". Tutaj wszystko jest skondensowane i podane w punkt. Czy dowiedziałem się z niej czegoś rewolucyjnie nowego? Szczerze? Nie. Ale w przypadku ADHD zarządzanie codziennością to nie szukanie co rusz nowinek, ale ciągłe, systematyczne przypominanie sobie o fundamentach. I ten workbook robi to doskonale. To świetne narzędzie, by na nowo ustawić sobie perspektywę. Przypomina o rzeczach niby oczywistych, o których jednak zapominamy pięć minut po tym, jak o nich pomyślimy. Przede wszystkim o dostrzeganiu i docenianiu drobnych sukcesów – bo w gorszy dzień sukcesem jest samo wstanie z łóżka, a nie tylko odhaczenie całej listy zadań. Workbook świetnie punktuje naszą skłonność do wytykania sobie błędów, zamiast doceniania postępów. Bardzo wartościowe są też przypomnienia o mikronagrodach (nagradzanie procesu pracy, a nie tylko odroczonego efektu) oraz o zmianie sposobu myślenia – by nie porównywać się do ludzi neurotypowych (metafora roweru i samochodu jest genialna!),ale do siebie z wczoraj. Do tego dostajemy konkretne, gotowe do wdrożenia techniki, jak choćby metoda pracy w blokach 15 minut pracy / 5 minut przerwy. Bez lania wody, bez zbędnej teorii – czysta praktyka. Jeśli szukasz skondensowanego, praktycznego narzędzia, które pomoże ci ogarnąć codzienność z ADHD, ale bez przytłaczania – to jest to. Zdecydowanie polecam.

Podstawowe informacje dla przyszłych jak i obecnych opiekunów kotów- autorka, ze względu na swoje wykształcenie ujęła nie tylko aspekty fizjologiczno- genetyczno- bytowe, kładąc także silny nacisk na uwzględnienie potrzeb etologiczno- psychologicznych, ułatwiając tytułową komunikację. W kolejnych rozdziałach niektóre informacje się powtarzają.