Ręcznikowy dusiciel

Dobry reportaż. Przytacza zarówno sprawcę i ofiary, jak i reakcje opinii publicznej. Ciekawe śledztwo w czasach, gdy technologia kryminalistyczna nie była jeszcze tak rozwinięta.

Dobry reportaż. Przytacza zarówno sprawcę i ofiary, jak i reakcje opinii publicznej. Ciekawe śledztwo w czasach, gdy technologia kryminalistyczna nie była jeszcze tak rozwinięta.

Chciałabym dać mniej... mam wrażenie, że to kompilacja książek innych autorów

Chciałabym dać mniej... mam wrażenie, że to kompilacja książek innych autorów

Czyny zbrodniarza - niemożliwie przytłaczające. Pozycja jednak spisana bardzo kulawo i niegramotnie. Plusem niewątpliwym są wypowiedzi biegłych psychiatrów.

Czyny zbrodniarza - niemożliwie przytłaczające. Pozycja jednak spisana bardzo kulawo i niegramotnie. Plusem niewątpliwym są wypowiedzi biegłych psychiatrów.

Ocena: 4/5

Odnoszę wrażenie, że Tadeusz Kwaśniak, ręcznikowy dusiciel, to jedna z mniej znanych postaci spośród naszych krajowych seryjniaków. Jego zbrodnie są co prawda opisywane w kilku opracowaniach prezentujących różnych sprawców, a Gawliński poświęcił mu całą książkę („Dusiciel. Tadeusz Kwaśniak – morderca gwałciciel”),podobnie jak Ciszak i Larek („Mężczyzna w białych butach”),to jednak nie zapisał się on w świadomości Polaków tak mocno jak Marchwicki, Trynkiewicz czy Pękalski.

Zupełnie tego nie rozumiem, szczególnie że Kwaśniak dokonywał zbrodni na dzieciach, co zazwyczaj zapewnia sprawcy miejsce w pamięci ludzi na długi czas. Działał na początku lat 90. ubiegłego wieku na terenie różnych miast Polski. Postępował podstępnie, wabiąc chłopców pod nieobecność rodziców do pustych mieszkań, gwałcąc ich i mordując przy pomocy mokrego ręcznika. Zanim raczkująca wówczas policja, która po zmianie ustrojowej borykała się z wieloma problemami organizacyjnymi i mentalną betonozą przełożonych, zdążyła powiązać ze sobą napaści z kolejnych miejscowości, Kwaśniak zdążył pozbawić kilku chłopców życia, kilku zgwałcić, a paru przypadkach tylko ogołocić z kosztowności kilka mieszkań.

Książka czyta się naprawdę dobrze, głównie dzięki temu, że autor zamiast tworzyć niepotrzebne fabularne dodatki (lub fabularne całości, jak Max Czornyj, którego czytać nie jestem w stanie),skupia się na faktach. Opiera się na dokumentach i aktach sprawy, po czym dokonuje ich krytycznej analizy, wskazując na ewentualne nieprawidłowości i nieścisłości w śledztwie. Autor dodatkowo stara się ukazać motywację sprawcy, przeprowadzając także jego wnikliwą analizę psychologiczną, co dodaje głębi całej opowieści. Książkę uzupełnia bogaty materiał zdjęciowy, ułatwiający zorientować się w całej sprawie. Polecam!

Ocena: 4/5

Odnoszę wrażenie, że Tadeusz Kwaśniak, ręcznikowy dusiciel, to jedna z mniej znanych postaci spośród naszych krajowych seryjniaków. Jego zbrodnie są co prawda opisywane w kilku opracowaniach prezentujących różnych sprawców, a Gawliński poświęcił mu całą książkę („Dusiciel. Tadeusz Kwaśniak – morderca gwałciciel”),podobnie jak Ciszak i Larek („Mężczyzna w...

Książka, która wciąga, ale i momentami przytłacza. Doceniam solidny research i próbę oddania klimatu tamtych wydarzeń, jednak styl Molendy jest dość suchy – bardziej przypomina sprawozdanie niż narracyjny reportaż. Brakuje emocjonalnej głębi i refleksji nad motywacjami sprawcy czy losem ofiar. Czytałam ją z zainteresowaniem, ale bez dreszczu, który zwykle towarzyszy dobrym reportażom kryminalnym. Mimo wszystko warto po nią sięgnąć, jeśli ktoś interesuje się polską historią kryminalną i chce poznać mniej znane, a wstrząsające sprawy.

⭐ Ocena: 5/10

Książka, która wciąga, ale i momentami przytłacza. Doceniam solidny research i próbę oddania klimatu tamtych wydarzeń, jednak styl Molendy jest dość suchy – bardziej przypomina sprawozdanie niż narracyjny reportaż. Brakuje emocjonalnej głębi i refleksji nad motywacjami sprawcy czy losem ofiar. Czytałam ją z zainteresowaniem, ale bez dreszczu, który zwykle towarzyszy dobrym...

„Ręcznikowy dusiciel”
Jarosław Molenda

Tadeusz Kwaśniak - bo o nim mowa w książce. Człowiek pozbawiony skrupułów, złodziej, pedofil
i morderca. Widział tylko dlaczego kradł - bo wiadomo kasy brak, ale na pytanie o czyn mordów
i gwałtów na chłopcach, nie był w stanie odpowiedzieć co nim kierowało, jedyne co miał do powiedzenia "wstydzę się". Pozbawił życia pięciu chłopców, ilu skrzywdził, ale pozostawił przy życiu – niewiadomo. Człowiek ten nigdy nie został skazany za swoje zbrodnie, ponieważ popełnił samobójstwo….
Z przesłuchań również nic nie wynika… Jedyne co wiemy, to, to że ofiarami były znów niewinne dzieci. Chłopcy, którzy nie spodziewali się, że zaczepiający ich dorosły mężczyzna, który przedstawia się jako znajomy ich ojców pozbawi ich życia.
Niesamowity True Crime, szczegółowe opisy, wnikliwa analiza dowodów oraz akt sprawy. Autor nie zanudza nas jakimiś refleksjami czy domysłami, tylko przedstawia konkretny obraz serii zbrodni, które wstrząsnęły Polską.

„Ręcznikowy dusiciel”
Jarosław Molenda

Tadeusz Kwaśniak - bo o nim mowa w książce. Człowiek pozbawiony skrupułów, złodziej, pedofil
i morderca. Widział tylko dlaczego kradł - bo wiadomo kasy brak, ale na pytanie o czyn mordów
i gwałtów na chłopcach, nie był w stanie odpowiedzieć co nim kierowało, jedyne co miał do powiedzenia "wstydzę się". Pozbawił życia pięciu...

Autor książki bardzo rzetelnie podszedł do tematu, opierając się na licznych materiałach, dowodach i aktach sprawy. To nie jest pozycja napisana „po łebkach” — widać w niej pracę, jaką włożono w zgromadzenie i przedstawienie faktów.
Książka porusza niezwykle trudny temat gwałty i morderstwa na nieletnich, niewinnych i można powiedzieć, naiwnych chłopcach, którzy zaufali bestialskiemu zwyrodnialcowi. Mieli pecha, że spotkali go na swojej drodze.
Oprócz gwałtów i morderstw dopuszczał się także kradzieży.
Niestety nie doczekał procesu.
Kwaśniak popełnił samobójstwo wieszając się na bandażu.
Dziś, gdyby nie spotkali tej bestii, zamordowani chłopcy mogliby być ojcami, mężami, dorosłymi ludźmi realizującymi swoje marzenia i pasje.

Czy warto przeczytać? Moim zdaniem tak. Trzeba jednak pamiętać, że dla osób wrażliwych lektura może być wyjątkowo ciężka w odbiorze, zarówno emocjonalnie, jak i psychicznie.

Autor książki bardzo rzetelnie podszedł do tematu, opierając się na licznych materiałach, dowodach i aktach sprawy. To nie jest pozycja napisana „po łebkach” — widać w niej pracę, jaką włożono w zgromadzenie i przedstawienie faktów.
Książka porusza niezwykle trudny temat gwałty i morderstwa na nieletnich, niewinnych i można powiedzieć, naiwnych chłopcach, którzy zaufali...

9/10

Jak zwykle Pan Molenda dał radę. To już kolejna książka jego autorstwa jaką przeczytałam. I znowu w niczym się nie zawiodłam.

Ręcznikowy dusiciel to historia seryjnego mordercy młodych chłopczyków w Polsce w latach 90/91. Tadeusz Kwaśniak to tak miał na imię zwyrodnialec zaciągał dzieci do swoich domów pod różnymi pretekstami, gdy nikogo tam nie było. Tam okradałam kosztowności rodziców a młodzież zgwałcił i zabijał poprzez uduszenie ręcznikiem.

Okrutne zbrodnie były dokonywane na różnych terenach Polski, najgorsze są jednak chyba prawdziwe zdjęcia z wizji lokalnych, gdyż historia ta jest to true crime.

Mimo, iż napisana jest świetne to ciężko czytało się momenty zabójstwo i gwałtów dokonywanych na dzieciach, tym bardziej, że Kwaśniak wcale nie wyrażał skuchy za swoje czyny i opowiadał o nich bez większych emocji.

9/10

Jak zwykle Pan Molenda dał radę. To już kolejna książka jego autorstwa jaką przeczytałam. I znowu w niczym się nie zawiodłam.

Ręcznikowy dusiciel to historia seryjnego mordercy młodych chłopczyków w Polsce w latach 90/91. Tadeusz Kwaśniak to tak miał na imię zwyrodnialec zaciągał dzieci do swoich domów pod różnymi pretekstami, gdy nikogo tam nie było. Tam okradałam...

Świetnie true crime. Wrażliwe osoby ostrzegam zanim po nia sięgną, ze względu na zdjęcia w niej zamieszczone, bo zawierają foty ofiar z miejsca zbrodni w postaci martwych dzieci leżących na dywanie czy tapczanie. Książka w miarę bogato ilustrowana fotografiami z miejsc zbrodni, jak i z wizji lokalnych tego który ich dokonał czyli Kwaśniaka. Mocna książka, ale nie dla każdego.

Świetnie true crime. Wrażliwe osoby ostrzegam zanim po nia sięgną, ze względu na zdjęcia w niej zamieszczone, bo zawierają foty ofiar z miejsca zbrodni w postaci martwych dzieci leżących na dywanie czy tapczanie. Książka w miarę bogato ilustrowana fotografiami z miejsc zbrodni, jak i z wizji lokalnych tego który ich dokonał czyli Kwaśniaka. Mocna książka, ale nie dla każdego.

Czytałam ją trochę na siłę bo nie lubię zostawiać książek. Liczyłam na książkę o umyśle mordercy a dostałam taką o pracy milicji obywatelskiej.

Czytałam ją trochę na siłę bo nie lubię zostawiać książek. Liczyłam na książkę o umyśle mordercy a dostałam taką o pracy milicji obywatelskiej.