Jak usunąć wujka z podłogi? Zawód: sprzątanie po zgonach

Prowokacyjnie nadany tytuł skrywa rzetelny, choć krótki reportaż. Jednak jest długość jest wystarczająca, aby zbudzić niepokój czytelnika. Nie potrafię tej książki polecić, mimo że arcyciekawego tematu, bo jest zwyczajnie bardzo trudna. Momentami słuchało mi się audiobooka po prostu przykro i z dużą ilością empatii wobec opisanych zmarłych. Na pewno moja wiedza na główny temat (i poboczne) uległa rozszerzeniu, ale dodam na koniec: czytasz na własne ryzyko.

Prowokacyjnie nadany tytuł skrywa rzetelny, choć krótki reportaż. Jednak jest długość jest wystarczająca, aby zbudzić niepokój czytelnika. Nie potrafię tej książki polecić, mimo że arcyciekawego tematu, bo jest zwyczajnie bardzo trudna. Momentami słuchało mi się audiobooka po prostu przykro i z dużą ilością empatii wobec opisanych zmarłych. Na pewno moja wiedza na główny...

„Jak usunąć wujka z podłogi?” autorstwa Małgorzaty Węglarz i Mateusza Węgorowskiego to książka, która już od pierwszych stron burzy czytelniczy komfort – i robi to w sposób zamierzony. Nie jest to typowa publikacja popularnonaukowa ani reportaż sensacyjny. To raczej surowe, momentami brutalnie szczere spojrzenie na rzeczywistość, o której większość z nas woli nie myśleć.

Największą siłą tej książki jest jej autentyczność. Mateusz Węgorowski, jako praktyk i założyciel firmy zajmującej się sprzątaniem po zgonach, nie opowiada historii zasłyszanych – on je przeżył. Dzięki temu opisy sytuacji są niezwykle sugestywne, a momentami wręcz szokujące. Sceny takie jak sprzątanie po wybuchu czy rozkład ciała w zamkniętym mieszkaniu nie są tu przedstawione dla taniej sensacji, lecz jako codzienność pracy, która istnieje tuż obok nas, choć rzadko ją dostrzegamy.

Jednocześnie książka nie sprowadza się wyłącznie do makabrycznych opisów. Pod powierzchnią drastycznych historii kryje się głęboka refleksja nad ludzką samotnością, przemijaniem i naszym podejściem do śmierci. Autorzy zadają niewygodne pytania: dlaczego wolimy oglądać drastyczne obrazy niż zainteresować się losem sąsiada? Dlaczego temat śmierci wciąż pozostaje tabu, mimo że dotyczy każdego z nas?

Styl książki jest przystępny, momentami wręcz potoczny, co sprawia, że nawet trudne treści czyta się szybko. Nie ma tu zbędnego patosu ani przesadnej filozofii – jest konkret, doświadczenie i szczerość. To sprawia, że książka trafia do czytelnika mocniej niż niejeden literacki reportaż.

Warto również zwrócić uwagę na edukacyjny aspekt publikacji. Autorzy jasno pokazują, że sprzątanie po zgonie to nie kwestia „szmaty i dobrych chęci”, lecz skomplikowany proces wymagający wiedzy, sprzętu i odpowiednich procedur. Dzięki temu czytelnik zaczyna rozumieć, jak poważne zagrożenia mogą wiązać się z pozostawieniem miejsca zgonu bez profesjonalnej interwencji.

„Jak usunąć wujka z podłogi?” to książka trudna, momentami nieprzyjemna, ale jednocześnie niezwykle potrzebna. Zmusza do refleksji, przełamuje tabu i pokazuje fragment rzeczywistości, który zwykle pozostaje ukryty. Nie jest to lektura dla każdego – osoby wrażliwe mogą mieć problem z niektórymi opisami – jednak dla tych, którzy szukają czegoś więcej niż lekkiej rozrywki, będzie to doświadczenie naprawdę wartościowe i długo pozostające w pamięci.

„Jak usunąć wujka z podłogi?” autorstwa Małgorzaty Węglarz i Mateusza Węgorowskiego to książka, która już od pierwszych stron burzy czytelniczy komfort – i robi to w sposób zamierzony. Nie jest to typowa publikacja popularnonaukowa ani reportaż sensacyjny. To raczej surowe, momentami brutalnie szczere spojrzenie na rzeczywistość, o której większość z nas woli nie...

Jak się okazuje, książka o prowokacyjnym tytule "Jak usunąć wujka z podłogi" nie jest bynajmniej szczególnie prowokacyjna: to bezpretensjonalne, a przy tym bardzo starannie napisane i wieloaspektowe opracowanie podnoszące temat pracy firm sprzątających specjalizujących się w trudnych (naprawdę trudnych) przypadkach, ze wszystkimi tej pracy odcieniami.

Poczytać można głównie o technicznych (sanitarnych, prawnych, logistycznych i innych) oraz indywidualnych, psychologicznych i moralnych wyzwaniach związanych ze sprzątaniem miejsc, w których ktoś zmarł, ale też o zbieractwie i bardziej uniwersalnych tematach (na przykład okazuje się, że inwazja różnych paskudnych robali to nie tylko problem miejsc, w których jest skrajnie brudno). Autorzy przedstawiają temat z wielu różnych perspektyw, o zdanie został zapytany chyba każdy, kto mógłby przyjść na myśl w związku z tematem - od sprzątających z "pierwszej linii ognia", przez służby mundurowe, po szkoleniowców BHP i pracowników biurowych. Jednocześnie autorzy unikają popadania w tanią sensację, i nie omieszkają kłaść nacisku na właściwy przekaz społeczny: wielokrotnie podkreśla się tu, że zapukać do dawno niewidzianego sąsiada i zapytać, czy wszystko jest w porządku, to żaden wstyd czy nadgorliwość. To jest wporzo.

W ogóle i szczególe właściwie nie mam zastrzeżeń. To niezbyt długi, ale udany i ciekawy reportaż, i dobra lektura dla zainteresowanych specyficznym, tabuizowanym tematem.

Jak się okazuje, książka o prowokacyjnym tytule "Jak usunąć wujka z podłogi" nie jest bynajmniej szczególnie prowokacyjna: to bezpretensjonalne, a przy tym bardzo starannie napisane i wieloaspektowe opracowanie podnoszące temat pracy firm sprzątających specjalizujących się w trudnych (naprawdę trudnych) przypadkach, ze wszystkimi tej pracy odcieniami.

Poczytać można...

Wciągający, szczery reportaż odsłaniający kulisy pracy przy dezynfekcji i sprzątaniu miejsc śmierci. Książka łączy czarny humor z brutalną rzeczywistością, poruszając tematy samotności, procedur sanitarnych i ludzkich losów.

Książka jest naprawdę potrzebna i warta uwagi, szczególnie dla tych, którzy chcą poznać tematykę tabu z perspektywy praktyków.

Wciągający, szczery reportaż odsłaniający kulisy pracy przy dezynfekcji i sprzątaniu miejsc śmierci. Książka łączy czarny humor z brutalną rzeczywistością, poruszając tematy samotności, procedur sanitarnych i ludzkich losów.

Książka jest naprawdę potrzebna i warta uwagi, szczególnie dla tych, którzy chcą poznać tematykę tabu z perspektywy praktyków.

Jak tylko zobaczyłam tytuł to stwierdziłam, że nie mogę przejść obok tej książki obojętnie. Przedstawiona z drugiej perspektywy, niesamowicie ciekawa i najważniejsze… zakrawa również o inne tematy (np. perspektywa strażaków, pogromców robactwa czy policjantów).

Jak tylko zobaczyłam tytuł to stwierdziłam, że nie mogę przejść obok tej książki obojętnie. Przedstawiona z drugiej perspektywy, niesamowicie ciekawa i najważniejsze… zakrawa również o inne tematy (np. perspektywa strażaków, pogromców robactwa czy policjantów).

Książka krótka, dość ciekawa. Człowieka ciekawią różne, czasami dziwne sprawy, więc się słuchało dla takiej ludzkiej ciekawości. Nie wiem, czy to odpowiednie miejsce, ale dodam od siebie coś o lektorze, bo słuchałam w Audio. Lubię oczywiście Filipa Kosiora, no bo jakże inaczej, ale strasznie irytowało mnie, gdy czytał wypowiedzi kobiet. Naprawdę wystarczyłoby gdyby po prostu czytał. Zmieniał ton na irytujący, pretensjonalny. Gdybym ja była kobietą, której kwestie czytał, wkurzyłabym się lekko.

Książka krótka, dość ciekawa. Człowieka ciekawią różne, czasami dziwne sprawy, więc się słuchało dla takiej ludzkiej ciekawości. Nie wiem, czy to odpowiednie miejsce, ale dodam od siebie coś o lektorze, bo słuchałam w Audio. Lubię oczywiście Filipa Kosiora, no bo jakże inaczej, ale strasznie irytowało mnie, gdy czytał wypowiedzi kobiet. Naprawdę wystarczyłoby gdyby po...

Bardzo ciekawa tematyka, faktycznie mało się o ty mówi w przestrzeni publicznej, książka również mogłaby by być bardziej rozbudowana. Wywiady szybko się przyswaja, zawierają wiele ciekawych historii i angedot. Zabrakło mi bardziej postronnych perspektyw a przede wszystkim wprowadzenia do tematu i kontekstu. W rozmowach każdy mówi ze swojego punktu widzenia a chciałabym również poznać zebrane fakty, więcej szczegółów - nie jedynie tych z doświadczeń.

Bardzo ciekawa tematyka, faktycznie mało się o ty mówi w przestrzeni publicznej, książka również mogłaby by być bardziej rozbudowana. Wywiady szybko się przyswaja, zawierają wiele ciekawych historii i angedot. Zabrakło mi bardziej postronnych perspektyw a przede wszystkim wprowadzenia do tematu i kontekstu. W rozmowach każdy mówi ze swojego punktu widzenia a chciałabym...

Jeśli czytelnik miał już do czynienia z tematem sprzątania po zgonie, po zbieraczu czy w innych ekstremalnych warunkach, to ta pozycja raczej nie wniesie nic nowego. Ma dobrą ciekawą strukturę - zgony, robactwo, zbieractwo, osobiste doświadczenia rozmówców. Książka dobrze się skleja w całość, łatwo się czyta pomimo trudnych tematów. Nie podoba mi się wywoływanie poczucia winy w czytelniku częstym powtarzaniem, jak to jesteśmy znieczuleni na innych ludzi, że to wina społeczeństwa, że ludzie umierają samotnie. Może tak, może nie - myślę, że to bardziej skomplikowane - ale po książce nie oczekuję moralnych wykładów.
Ocena: może być. Czas z lekturą nie był zmarnowany, ale wybrałabym dzisiaj jakiś inny reportaż.

Jeśli czytelnik miał już do czynienia z tematem sprzątania po zgonie, po zbieraczu czy w innych ekstremalnych warunkach, to ta pozycja raczej nie wniesie nic nowego. Ma dobrą ciekawą strukturę - zgony, robactwo, zbieractwo, osobiste doświadczenia rozmówców. Książka dobrze się skleja w całość, łatwo się czyta pomimo trudnych tematów. Nie podoba mi się wywoływanie poczucia...

Świetna, zaskakująca, bardzo ciekawa pozycja przedstawiająca realia pracy trudnego zawodu. Jeśli jedynym skojarzeniem z zawodem "czyściciela" jest Winston Wolfe z Pulp Fiction, to dopiero ten reportaż opowiada bez uśmieszku o tym jak trudny bywa koniec ludzi zapomnianych, czasem niechcianych, często z powodu gasnacych więzi społecznych, czy "nie-moja-sprawstwa". Obowiązkowa pozycja nie tylko dla miłośników true crime, czy kryminałów. Filip Kosior jak zawszexwsoaniale czyta audiobook.

Świetna, zaskakująca, bardzo ciekawa pozycja przedstawiająca realia pracy trudnego zawodu. Jeśli jedynym skojarzeniem z zawodem "czyściciela" jest Winston Wolfe z Pulp Fiction, to dopiero ten reportaż opowiada bez uśmieszku o tym jak trudny bywa koniec ludzi zapomnianych, czasem niechcianych, często z powodu gasnacych więzi społecznych, czy "nie-moja-sprawstwa". Obowiązkowa...

Zachęcająca tytułem i przyciągająca treścią lektura, o samotnym umieraniu i "sprzątaniu" po nim. W ksiażce opisana jest brutalna rzeczywistość, która nie jest poruszana na co dzień w treściach krążących w internecie, czy nawet rozmowach prowadzonych przez ludzi. Autorka ma w swoim dorobku rownież inne ksiażki-reportaże o bardzo ciekawej tematyce, dlatego wiem, że na pewno sięgnę jeszcze po coś jej twórczości. Warto zaznajomić się z tematem przedstawionym w książce, tym bardziej, że szybko się ją czyta, to taka lektura na wieczorny zimowy czas.

Zachęcająca tytułem i przyciągająca treścią lektura, o samotnym umieraniu i "sprzątaniu" po nim. W ksiażce opisana jest brutalna rzeczywistość, która nie jest poruszana na co dzień w treściach krążących w internecie, czy nawet rozmowach prowadzonych przez ludzi. Autorka ma w swoim dorobku rownież inne ksiażki-reportaże o bardzo ciekawej tematyce, dlatego wiem, że na pewno...