Nie ma nic złego w zainteresowaniu śmiercią czy rozkładem.

To, o czym lu­dzie za­po­mi­na­ją, to fakt, że za­bra­nie cia­ła z miesz­ka­nia nie za­trzy­mu­je roz­kła­du. Wte­dy do­pie­ro po­kój za­czy­na „żyć”. I to jest naj­wi­ęk­sze za­gro­że­nie dla zdro­wia czło­wie­ka.

Skoro potrafimy pamiętać o ludziach zmarłych, nie zapominajmy również o tych, którzy wciąż żyją, zwłaszcza obok nas.

Klien­ci czę­sto py­ta­ją, dla­cze­go opró­żnia­my całe miesz­ka­nie, a nie tyl­ko po­kój po tru­pie? No wła­śnie dla­te­go – żeby nikt nie mu­siał wdy­chać bab­ci.

Jak to mówią (...), gdyby życie było proste, to ludzie chodziliby umierać na cmentarz.

[Dariusz Dutkiewicz, prawnik] Żyjemy w społeczeństwie szybko się starzejącym. Będziemy umierać w domach. (...) Tak, problem będzie narastał, ludzie mieszkają samotnie, dłużej też żyją, ich dzieci migrują, zostają sami. Jest też większa znieczulica, interakcji między sąsiadami praktycznie nie ma, szczególnie w dużych miastach, dużych blokowiskach.

Dlaczego nie ma procedur nakazujących administratorowi robienie dezynfekcji po zgonie? Minister stwierdza, że nie zna problemu, bo go nie ma. Z każdym rokiem Polska oddala się od cywilizacji, bo to powinno być już uregulowane 20-30 lat temu. U nas jest taka "zielona wyspa" - nikt nie umiera, nikt nie rozkłada się w mieszkaniach, nie ma żadnego zagrożenia.

[Mirosław Tymburski, behapowiec] Nasze doświadczenie pokazuje, że nieraz tam, gdzie jest mała plameczka, trzeba zerwać 2,5 m2 parkietu, bo denat wciąż jest pod spodem i dalej się rozkłada.

Potężne koszty. Nikt za to nie chce płacić A sąsiad leje się z sufitu.

Jakoś udało nam się otworzyć te drzwi, a tam facet około 60 lat, stoi na jednej nodze, a drugą trzyma pod pachą Zgłupiałem. Okazało się, że ma protezę i pomyślał sobie, że jak ją wyjmie i będzie miał pod pachą, to go nie zabierzemy. Mylił się.

Prze­sta­li­śmy się sobą na­wza­jem in­te­re­so­wać na ta­kim bar­dzo pod­sta­wo­wym po­zio­mie.

Po­la­cy lu­bią kry­ty­ko­wać, oczer­niać, no i oczy­wi­ście twier­dzą, że wie­dzą wszyst­ko naj­le­piej.

Czy gra­ni­ca po­mi­ędzy czar­nym hu­mo­rem a zwy­kłą znie­czu­li­cą za­czy­na się za­cie­rać?

Po co słuchać historii, które nic nie wnoszą.

Zawsze przed takimi akcjami byłem mocno podekscytowany. Ostatecznie, kto może się pochwalić, że zeskrobywał kogoś ze ściany czy sufitu albo że zbierał czyjąś głowę z kanapy?

Na miejscu znaleźliśmy mnóstwo much. Martwych, bo ciała już nie było. Pamiętam, że wchodząc do mieszkania, żałowałem, że nie zabrałem ze sobą łopaty do odśnieżania Warstwa much i skorup po larwach była gruba, miała około 5 centymetrów.

Muchy potrafią przelecieć kilkanaście kilometrów żeby dotrzeć do ciała.