Anna H. Niemczynow
„Należy do mnie” autorstwa Anny H. Niemczynow to bolesne studium rozpadu, które wstrząsa czytelnikiem od pierwszych stron. Moja ocena tej emocjonalnej wiwisekcji to refleksyjne 8/10. Autorka kreśli historię, w której miłość nie jest kojącym balsamem, lecz paliwem dla niszczycielskiej nienawiści, a ofiarami wojny dorosłych stają się ci najmniej winni – dzieci.
Raj utracony nad jeziorem Garda
Wszystko zaczyna się od obrazu niemal pocztówkowego, który czyni późniejszą tragedię jeszcze bardziej jaskrawą. Helena, jej mąż i córka Faustyna spędzają najpiękniejsze wakacje we Włoszech. Słońce Italii, szum fal jeziora Garda i romantyczna aura pod balkonem Julii w Weronie sugerują absolutną sielankę. To właśnie tam, w miejscu będącym symbolem wielkiej miłości, dochodzi do brutalnego cięcia. Scena, w której ojciec po zjedzeniu wspólnych lodów, z przerażającym chłodem oznajmia, że odchodzi, bo jego „nałożnica” Klara spodziewa się dziecka, jest jednym z najbardziej wstrząsających momentów w literaturze obyczajowej. To zderzenie smaku słodkich deserów z goryczą zdrady definiuje całe dalsze życie bohaterów.
Niemczynow z niezwykłą precyzją oddaje proces transformacji Heleny. Porzucona kobieta nie wybiera drogi uzdrowienia, lecz drogę odwetu. Jej ból jest autentyczny, wręcz namacalny, ale sposób, w jaki nim zarządza, budzi w czytelniku dreszcz przerażenia. Helena, nie mogąc dosięgnąć wiarołomnego męża, zaczyna powoli, kropla po kropli, sączyć truciznę w duszę swojej córki. Miłość do dziecka, początkowo czysta, zamienia się w toksyczne zawłaszczenie. Tytułowe „Należy do mnie” nabiera tu upiornego znaczenia – Faustyna staje się dla matki narzędziem zemsty i jedynym sensem egzystencji, który nie ma prawa do własnego szczęścia czy kontaktu z ojcem.
Faustyna: Dziecko w cieniu zdrady
Losy Faustyny to najsmutniejszy wątek powieści. Widzimy, jak z pogodnej dziewczynki, która pamięta zapach włoskich wakacji, staje się zakładniczką emocji matki. Autorka genialnie pokazuje mechanizm manipulacji: Helena czyni z córki powiernicę swoich cierpień, obarczając ją ciężarem, którego żadne dziecko nie powinno dźwigać. Zgorzknienie matki staje się dziedziczne. To lekcja o tym, jak nienawiść potrafi zmutować i przetrwać w kolejnych pokoleniach, niszcząc zdolność do budowania zdrowych relacji.
Wiarołomstwo i jego koszty
Ojciec, żyjący od lat w drugim związku, jawi się jako postać tragicznie egoistyczna. Jego decyzja o odejściu w tak symbolicznym momencie i miejscu rzuca cień na całą przeszłość rodziny. Niemczynow nie bawi się w czarno-białe schematy; choć jego czyn jest potworny, autorka skupia się na konsekwencjach tego wyboru, które wykraczają daleko poza alimenty czy podział majątku. To książka o emocjonalnym bankructwie. Trzeba dodać, że Klara nie jest papierową postacią, bo też skrywa bolesną tajemnicę i próbuje Fausti wynagrodzić rozbite gniazdo.
„Należy do mnie” to literatura, która boli. Anna H. Niemczynow napisała powieść o tym, jak łatwo pomylić miłość z posiadaniem i jak niszczycielska może być rola „ofiary”. To przestroga przed tym, co dzieje się, gdy pozwalamy, by zdrada stała się fundamentem naszej tożsamości. Choć lektura jest przygnębiająca, stanowi obowiązkowe studium psychologiczne dla każdego, kto chce zrozumieć, jak głębokie rany zadaje sobie rodzina, w której zabrakło przebaczenia, a w jego miejsce weszła chęć absolutnej dominacji nad drugim człowiekiem. Wyjątkowo mocna, szczera i potrzebna pozycja.
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Wyluzuj, kobieto!
Ilość wątków o alkoholu niestety mnie przerosła.
Ilość wątków o alkoholu niestety mnie przerosła.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJak zwykle twórczość Pani Grocholi mnie nie zawiodła. Według mnie lekka, zabawna fabuła. Przyjemna do czytania.
Jak zwykle twórczość Pani Grocholi mnie nie zawiodła. Według mnie lekka, zabawna fabuła. Przyjemna do czytania.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążkę czyta się płynnie i momentami potrafi rozbawić, ale na tym kończą się jej zalety. Niestety troszkę mnie rozczarowała. Zbyt wiele wątków alkoholu, zdrad i polityki, podczas gdy oczekiwałam czegoś bardziej wciągającego i głębszego.
Książkę czyta się płynnie i momentami potrafi rozbawić, ale na tym kończą się jej zalety. Niestety troszkę mnie rozczarowała. Zbyt wiele wątków alkoholu, zdrad i polityki, podczas gdy oczekiwałam czegoś bardziej wciągającego i głębszego.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiestety, rozczarowała mnie i nie umywa się nawet do ,, Nigdy w życiu". Przegadana, akcja w zasadzie zerowa, bo główna bohaterka stałe odnosi się do czekającego ją spotkania z dorosłym synem i jego narzeczoną. A międzyczasie opowiada o swoich przygodach z przyjaciółmi, z mężem, z synem jak był malutki. Rzeczywiście, może jest trochę zabawnych kawałków i narracji typowo Grocholi, ale to tyle z rzeczy dobrych. Książka, mimo stosunkowo małej liczby stron dłuży się, a ciągle czytelnik czeka, że może jeszcze jedna historyjka z życia głównej bohaterki i już już powrócimy do głównego wątku przyprowadzenia narzeczonej przed dorosłego syna do domu rodzinnego. Ale nie! Rzeczony wątek rozwinięty zostaje dopiero na samym końcu i to tak po macoszemu, że mam wrażenie, że autorce zeszło powietrze jak z balonika i odechciało na koniec się pisać i napisała już cokolwiek, byle skończyć.
Niestety, rozczarowała mnie i nie umywa się nawet do ,, Nigdy w życiu". Przegadana, akcja w zasadzie zerowa, bo główna bohaterka stałe odnosi się do czekającego ją spotkania z dorosłym synem i jego narzeczoną. A międzyczasie opowiada o swoich przygodach z przyjaciółmi, z mężem, z synem jak był malutki. Rzeczywiście, może jest trochę zabawnych kawałków i narracji typowo...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo tokicz i tandeta dla starych babć
kicz i tandeta dla starych babć
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNo, przy tej książce się świetnie bawiłam. Krótko, na temat z niesamowitą dawką humoru.
Oczywiście trudne tematy też podjęte, bo przecież gdy dziecko wyfruwa z gniazda, to każda matka się martwi.
A Wiktoria, to taka typowa matka Polka i chujowa pani domu w jednym. Gdy więc syn powiadomił ją, że ma szykować niedzielny obiad, bo przyprowadzi wybrankę swojego serca i się oświadczy... Wiki rozpętała piekło, przede wszystkim w swojej głowie, bo jak to tak, cudza baba zabierze jej gotowego syna?
Świetne teksty z przyjaciółmi, rozmowa z teściową miodzio😍 i życie rodzinne jakby w krzywym zwierciadle.
Jeśli więc chcecie lekką lekturę na jeden wakacyjny wieczór, która z pewnością Wam się spodoba, przeczytajcie.
No, przy tej książce się świetnie bawiłam. Krótko, na temat z niesamowitą dawką humoru.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOczywiście trudne tematy też podjęte, bo przecież gdy dziecko wyfruwa z gniazda, to każda matka się martwi.
A Wiktoria, to taka typowa matka Polka i chujowa pani domu w jednym. Gdy więc syn powiadomił ją, że ma szykować niedzielny obiad, bo przyprowadzi wybrankę swojego serca i się...
Książka z kategorii rozrywkowa.
Muszę przyznać, że dawno tak wiele razy, nie miałem uśmiechu na twarzy podczas czytania. Grochola to dobra obserwatorka życia codziennego i przywar Polaków oraz umie w nie nudny sposób, przelać to na papier.
Książka z kategorii rozrywkowa.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMuszę przyznać, że dawno tak wiele razy, nie miałem uśmiechu na twarzy podczas czytania. Grochola to dobra obserwatorka życia codziennego i przywar Polaków oraz umie w nie nudny sposób, przelać to na papier.
Dla mnie Katarzyna Grochola jest autorką ulubioną, uwielbiam jej poczucie humoru i notki polityczne wplecione w realia powieści. Tu nie trzeba się wysilać i zmuszać do odniesień, tu zwyczajnie trzeba wyluzować w życiu i czytaniu. Polecam przedawkować to wyluzowanie, bo same my kobiety za swoje latorośle życia nie przeżyjemy, nawet jak się ciągle zamartwiamy.
Przyjemna lektura dla nadopiekuńczych matek i tych mniej także. Nie traktujmy swoich zwłaszcza synów jak niedorajdy i czasem poczekajmy jak zapytają nas o radę i nie wściubiajmy swoich pięknych nosków wszędzie bo wiemy lepiej. Lepiej to weźmy książkę Grocholi i bawmy się do woli.
Dla mnie Katarzyna Grochola jest autorką ulubioną, uwielbiam jej poczucie humoru i notki polityczne wplecione w realia powieści. Tu nie trzeba się wysilać i zmuszać do odniesień, tu zwyczajnie trzeba wyluzować w życiu i czytaniu. Polecam przedawkować to wyluzowanie, bo same my kobiety za swoje latorośle życia nie przeżyjemy, nawet jak się ciągle zamartwiamy.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzyjemna...
Krótka historia o narzekającej i zabiedzonej matce, która irytuje od pierwszych stron książki. Niańczyć chce 25-letniego syna, męża traktuje jak niedorajdę. Śmieszna same historyjki z życia wzięte, ale to są albo wspomnienia albo coś wyrwane z kontekstu. Nie polecam
Krótka historia o narzekającej i zabiedzonej matce, która irytuje od pierwszych stron książki. Niańczyć chce 25-letniego syna, męża traktuje jak niedorajdę. Śmieszna same historyjki z życia wzięte, ale to są albo wspomnienia albo coś wyrwane z kontekstu. Nie polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNawet trudno opisać o czym jest książka. Noe wzbudziła we mnie żadnych emocji
Nawet trudno opisać o czym jest książka. Noe wzbudziła we mnie żadnych emocji
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to