Powiew wiatru nadziei

Mimo wątpliwości podczas lektury początku I części smutno rozstawać sie z bohaterami tej Sagi. Polecam

Mimo wątpliwości podczas lektury początku I części smutno rozstawać sie z bohaterami tej Sagi. Polecam

Echa przyszłych dni - tom 1,
Sumienie zakryte mgłą - tom 2,
Zapach czerwcowych burz – tom 3,
Codzienność naznaczona łzami– tom 4,
Powiew wiatru nadziei - tom 5, z cyklu - Podróż wołyńska - Joanny Nowak.

Każdy z tych przedstawionych tomów przeczytałam z ogromnym zainteresowaniem i z ogromną dawką emocji.
Autorka stworzyła nieprawdopodobnie wzruszający cykl powieści o losach polskiej rodziny, której życie w początkowym okresie związane było;
z Kresami oraz z tragicznymi wydarzeniami, - ludobójczych ataków ukraińskich nacjonalistów, często przy wsparciu miejscowej ludności ukraińskiej -, na ludność polską na Wołyniu w 1943.
Po tak ciężkich i bolesnych przeżyciach, bohaterowie powieści, zmuszeni byli do opuszczenia ziem wołyńskich i wyjazdu na Zachodnie tereny Polski. Przesiedleńcy osiedlają się w Poznaniu, gdzie każdy z nich stara się ukoić ból po stracie najbliższych, dostosować się do powojennej rzeczywistości i odnaleźć się w ówczesnej Polsce.
W komunistycznej Polsce nie żyje im się łatwo, strach przed służbą bezpieczeństwa, korupcja, bieda, nie upraszczają ich życia.
W ich codziennym życiu nie brakuje trudnych i skomplikowanych relacji rodzinnych, miłosnych rozterek, kłopotów finansowych, trudności w zdobywaniu podstawowej żywności. Nastroje społeczne są strasznie napięte. W Zakładach Cegielskiego w Poznaniu dochodzi do buntu zdesperowanych robotników przeciwko władzy.
Autorka w sposób realny ukazuje nam ,pierwszy wielki bunt robotników w dziejach PRL, "Poznański Czerwiec '56" , a także działania odwetowe i represyjne podejmowane przez Służbę Bezpieczeństwa wobec obywateli, którzy stawiali opór władzy.
Przedstawiony przez Joannę Nowak obraz życia społecznego jak też obraz historii przełomu lat 1933-1970, Polski i Polaków, mieszkających w okresie przedwojennym i wojennym na Wołyniu, a w latach powojennych w Poznaniu, jest realnym obrazem tamtych lat, o czym nie wolno nam zapominać.
Dziękuję pięknie Pani Joanno za pamięć tych okrutnych lat, choć bolesne i smutne, ale niech nigdy nie będą wymazane z naszej pomięci.
Choć to moje pierwsze spotkanie z autorką, uważam je za niezwykle udane.
Na pewno w najbliższym czasie, sięgnę po Jej kolejne dzieła.
Cały ten cykl, zdecydowanie polecam!!!

Echa przyszłych dni - tom 1,
Sumienie zakryte mgłą - tom 2,
Zapach czerwcowych burz – tom 3,
Codzienność naznaczona łzami– tom 4,
Powiew wiatru nadziei - tom 5, z cyklu - Podróż wołyńska - Joanny Nowak.

Każdy z tych przedstawionych tomów przeczytałam z ogromnym zainteresowaniem i z ogromną dawką emocji.
Autorka stworzyła nieprawdopodobnie wzruszający cykl powieści o...

Całą sagę uważam za bardzo interesującą. Losy rodziny Stawińskich były różne, często tragiczne, chwytające za serce, ale nie brakowało
w nich miłości i przywiązania do rodziny.
W ostatnim tomie, którego akcja w większości toczyła się
w czasach komuny, gdzie najwięcej do powiedzenia miała ubecja, losy rodziny były nie do pozazdroszczenia. Dopiero w wolnej Polsce każdy z członków rodziny odżył
i ułożył sobie życie, każdy po swojemu, nie zawsze wolne od zmartwień i trosk.
Wszystkie tomy są interesujące, wciągające
i dające wiele do przemyślenia.

Całą sagę uważam za bardzo interesującą. Losy rodziny Stawińskich były różne, często tragiczne, chwytające za serce, ale nie brakowało
w nich miłości i przywiązania do rodziny.
W ostatnim tomie, którego akcja w większości toczyła się
w czasach komuny, gdzie najwięcej do powiedzenia miała ubecja, losy rodziny były nie do pozazdroszczenia. Dopiero w wolnej Polsce każdy z...

Szkoda , że to już koniec sagi o rodzinie Stawińskich. Zżyłam się z bohaterami i ta saga na pewno zostanie w mojej pamięci.
Podsumowując: jest to jedna z najlepszych sag obyczajowo-wojenno-historycznych jakie czytałam. Wciągająca i interesująca fabuła , swietnie wykreowani bohaterowie , nieprzewidziane zwroty akcji, dramatyczne decyzje . Każda część wywoływała mnóstwo emocji , pochylałam się nad każdą postacią zastanawiając się jak ja bym postąpiła w danej sytuacji . Historia o tej rodzinie jest niezwykle autentyczna , realistyczna , bez zbędnego koloryzowania i zakończenia w stylu " i wszyscy żyli długo i szczęśliwie ". Nie . Otóż autorka nie wszystkich oszczędziła, nie wszystkim poukładało się życie tak jak tego oczekiwali ,lub tak jak powinno im się w końcu poukładac ( zwłaszcza jedna bohaterka miała ciągle pod górkę). Zabrakło mi jedynie rozwinięcia dwóch wątków, jednym z nich był mąż Zosi .
Polecam serdecznie - tę sagę trzeba przeczytać:)

Szkoda , że to już koniec sagi o rodzinie Stawińskich. Zżyłam się z bohaterami i ta saga na pewno zostanie w mojej pamięci.
Podsumowując: jest to jedna z najlepszych sag obyczajowo-wojenno-historycznych jakie czytałam. Wciągająca i interesująca fabuła , swietnie wykreowani bohaterowie , nieprzewidziane zwroty akcji, dramatyczne decyzje . Każda część wywoływała mnóstwo...

Przełom lat 60tych i 70tych to czas, w którym losy kobiet z rodziny Stawińskich przechodzą różne, przeważnie złe chwile. Czy śmierć Andrzeja zabierze ze sobą tajemnicę jego pochodzenia? Czy poświęcenie Zosi dla brata i jej małżeństwo z Janem będzie szczęśliwe? Czy wymuszone małżeństwo Lusi z narzeczonym jej siostry ma szanse na obustronną miłość? Czy Wanda i Jadzia znajdą spełnienie w oczach swoich dzieci? Czy wyjeżdżając z Wołynia nie wpadły z deszczu pod rynnę?
Nić łącząca rodzinę z Wołyniem staje się tym cieńsza im mniej życia tli się w Zygmuncie. Tylko on zna wszystkie dobre i złe zdarzenia z przeszłości rodziny na Wołyniu.

Skończyłam czytać tą piękną sagę i do ostatniej strony miałam nadzieję, że jakimś cudem odnajdzie się Taras, jedyna wielka miłość Zosi.
I to byłoby wymarzone zakończenie i literacki plaster na ciągle jątrzące rany historii Polaków na Wołyniu.

Przełom lat 60tych i 70tych to czas, w którym losy kobiet z rodziny Stawińskich przechodzą różne, przeważnie złe chwile. Czy śmierć Andrzeja zabierze ze sobą tajemnicę jego pochodzenia? Czy poświęcenie Zosi dla brata i jej małżeństwo z Janem będzie szczęśliwe? Czy wymuszone małżeństwo Lusi z narzeczonym jej siostry ma szanse na obustronną miłość? Czy Wanda i Jadzia znajdą...

Można chyba już oczekiwać, że limit nieszczęść przypadajacy na jedną rodzinę został wyczerpany. Czy rzeczywiscie tak jest, bo gdy jedna rzecz się zaczyna prostowac, to kolejna wpada w wir zamieszania. Nieoczekiwana śmierć Andrzeja mocno podkopała chęć do życia Maryli, na szczęscie dwojka dzieci wymaga mocnego zaangażowania, przez co kobieta musi wziąć życie za rogi.
Wyprowadzka Nastii do Warszawy wydaje się być jedynym możliwym wyjściem, ale zupełnie nieoczekiwanie przynosi nowe ortwarcie i wśród bohaterów pojawia sie Paweł. Kim jest i czy przyniesie rodzinie radość czy kolejne smutki?
Najbardziej niepokojąco wygląda sytuacja Zosi, która zostaje odcięta od świata zewnętrznego, a tym samym od rodziny, przez Jana. Zatwardziały i pewny siebie funkcjonariusz Służby Bezpieczeństwa wie, że może zrobić wszystko i nikt nie stanie mu na przeszkodzie.
Autorka snuje historię rodzinną, w której tak naprawdę każdy moze odnaleźć swoje historie. Ileż tu niedpowiedzianych słów, ile poplątanych ścieżek, które trudno wyprostować. Z wypiekami na twarzy oczekiwałam wyjaśnienia niektórych wątków.I naprawdę szkoda mi, że autorka nie pokusiła się aby napisać jeszcze jedną cześc wparoadzającą rodzinę Stawińskich w czasy wolnego rynku. Owszem koncówka daje jakieś delikatne określenie co było w międzyczasie, ale chciałoby się dogłębniej i może po kolei. No ale cóż niech i tak będzie, a saga pozostanie dobrym wspomnieniem z chwil spędzonych na jej czytaniu.

Można chyba już oczekiwać, że limit nieszczęść przypadajacy na jedną rodzinę został wyczerpany. Czy rzeczywiscie tak jest, bo gdy jedna rzecz się zaczyna prostowac, to kolejna wpada w wir zamieszania. Nieoczekiwana śmierć Andrzeja mocno podkopała chęć do życia Maryli, na szczęscie dwojka dzieci wymaga mocnego zaangażowania, przez co kobieta musi wziąć życie za...

Chyba najlepsza z całej sagi. Losy bohaterów się prostują, a jedna z głównych bohaterek wraca na ukochany Wołyń.

Chyba najlepsza z całej sagi. Losy bohaterów się prostują, a jedna z głównych bohaterek wraca na ukochany Wołyń.

Finał niezwykłej sagi o rodzinie Stawińskich na tle wojennej zawieruchy i latach komunistycznej władzy.

Finał niezwykłej sagi o rodzinie Stawińskich na tle wojennej zawieruchy i latach komunistycznej władzy.

Wszystkiego już na ten temat zostało napisane,cóż więcej dodać, książka cudowna, ludzie którzy uciekli z domu uciekli od wojny a co ich czeka w Polsce, może nie spadają bomby ale ludzie są mordowani w więzieniach przez takich oprawców jak np Jan a dzisiaj Ukraina której Polacy pomagają w imię miłości bliźniego nie pozwala rodzinom pochować swoich bliskich,kraj banderowców który dokonywał rzezi na ludności cywilnej dzisiaj pomimo , że potrzebuje pomocy nie potrafi rozliczyć się z przeszłością

Wszystkiego już na ten temat zostało napisane,cóż więcej dodać, książka cudowna, ludzie którzy uciekli z domu uciekli od wojny a co ich czeka w Polsce, może nie spadają bomby ale ludzie są mordowani w więzieniach przez takich oprawców jak np Jan a dzisiaj Ukraina której Polacy pomagają w imię miłości bliźniego nie pozwala rodzinom pochować swoich bliskich,kraj banderowców...

I nadszedł czas, kiedy do ręki biorę ostatni tom sagi i więcej już nie będzie. Po raz ostatni spotkam się z moją ukochaną rodziną Stawińskich, a wierzcie mi, naprawdę nie chcę ich opuszczać.

Poznań 1968 rok. W dalszym ciągu Polska znajduje się w kryzysie społecznym i politycznym.
Służba Bezpieczeństwa nie odpuszcza Stawińskim i ich bliskim. Represjonuje, inwigiluje, dyskredytuje siejąc strach pozostawia ludzi w niepewności. Stawińscy mimo to nie dają się zastraszyć.

@pisarka_joanna_nowak prowadzi nas od 1933 roku do 1993, od Wołynia do Poznania, od czasów pokoju przez wojnę i późniejsze represje.
Każdemu z członków rodziny poświęca czas i oddaje głos. Mogłabym napisać o Zosi, Wandzie, Jadzi, Nastce, Lusi, Zygmuncie czy Maryli, ale nie chcę wam odbierać przyjemności osobistego ich poznania. Powiem tylko, że koniecznie musicie poznać tę sagę.

To, co wybrzmiewa w tej części, ale w sumie i w każdej to fakt, że dla rodziny jesteśmy w stanie do największych poświęceń. Przeżycia, które były udziałem Stawińskich sprawiły, że mimo popełnianych błędów i mając w pamięci słowa Heleny rodzina trwała jak monolit, którego nic nie było w stanie skruszyć.
Mimo to Stawińscy nie byli kryształowi, też popełniali błędy. Autorka nie pozbawia ich ludzkich cech. Członkowie rodziny zdradzają, kłamią, są uparci, mają tajemnice, złoszczą się, ale w chwilach załamania wiedzą, że zawsze mają się do kogo zwrócić.

To, co chwyta za serce to osadzenie naszej rodziny w tak dramatycznych czasach. Stawińscy przeżyli rzeź na Wołyniu, gorący czerwiec 1956 roku, jak i represje ze strony SB

Biorąc pod uwagę całą sagę, to zabrakło mi dwóch informacji, ale mimo to kocham tę historię.

"Podróż Wołyńska" to saga, której nie można czytać osobno. Zresztą po pierwszym tomie zobaczycie, że się po prostu nie da.
Marzę o tym, żebyście sięgnęli po tę sagę, a jak już to zrobicie, to przepadniecie tak jak ja, a Stawińscy staną się dla was jak członkowie rodziny.

Będę tęsknić.
P O L E C A M !!!

I nadszedł czas, kiedy do ręki biorę ostatni tom sagi i więcej już nie będzie. Po raz ostatni spotkam się z moją ukochaną rodziną Stawińskich, a wierzcie mi, naprawdę nie chcę ich opuszczać.

Poznań 1968 rok. W dalszym ciągu Polska znajduje się w kryzysie społecznym i politycznym.
Służba Bezpieczeństwa nie odpuszcza Stawińskim i ich bliskim. Represjonuje, inwigiluje,...