Patronat LC
Patronat LC
Jest początek XX wieku. W małej miejscowości w południowo-zachodniej Anatolii żyją od wieków Turcy, Grecy, Ormianie, chrześcijanie i muzułmanie. Żyją zgodnie, żenią się między sobą, przyjaźnią, pomagają sąsiadom. Muzułmanie składają ofiary przy ikonie Najświętszej Maryi Panny, chrześcijanie wzorem sąsiadów wieszają czerwone szmatki na sosnach, żeby spełniło się ich życzenie. Ba, nawet imam i ksiądz chrześcijański darzą się wielką przyjaźnią, odwiedzają się w domach (wprawdzie po zmroku, żeby nie budzić sensacji) i wiodą niekończące się dyskusje na tematy teologiczne. Monotonię życia zakłócają tylko od czasu do czasu lokalne sensacje – narodziny wyjątkowo ładnej dziewczynki, cudzołóstwo żony miejscowego bogacza, ceremoniał wykazania niewinności zmarłej podejrzanej o trucicielstwo.
A równolegle w wielkim świecie dzieją się rzeczy doniosłe. Budzą się nacjonalizmy. Grecy, Serbowie, Czarnogórcy, Bośniacy, Bułgarzy w imię swoich narodowych przekonań dopuszczają się rzezi na Turkach, i zmuszają muzułmanów do opuszczania swoich domów. Rodzi się nacjonalistyczny ruch reformatorski młodoturków, a jednym z jego przywódców jest Mustafa Kemal, później zwany Atatürkiem, słynny dowódca w bitwie o Gallipoli, jedyny osmański generał pierwszej wojny światowej, który nie przegrał żadnej batalii, twórca nowoczesnego państwa tureckiego.
Mieszkańcy miasteczka zostają wplątani w tryby wielkiej historii i doświadczają całej okropności wojny: gwałtów, głodu, bandyckich napadów, koszmaru bitew, żołnierskiej tułaczki. W końcu przychodzi najgorsze: nowe państwo, postępowe i świeckie, ma pozostać tureckie. Grecy, Bułgarzy, Ormianie, wszyscy chrześcijanie niezależnie od pochodzenia, muszą je opuścić. Czy po wielowiekowym krajobrazie pozostanie tylko dojmująca pustka?
Louis de Bernieres w swoim unikalnym powieściowym fresku splata wielką historię z losami mieszkańców jednego miasteczka na peryferiach Imperium, stawiając ich miłości i tragedie na równi z barwną biografią Mustafy Kemala Atatürka, jednej z najważniejszych postaci w dziejach Turcji.
Szukamy ofert...Może zacznę od tego, że choć to powieść historyczna z elementami biografii Mustafy Kemala Atatürka, to ja czułam się momentami jakbym czytała ,,Baśnie z 1001 nocy". Niewątpliwie spowodowała to egzotyka kultury z jaką miałam przyjemność w niej obcować. Jednak przejdźmy do sedna. W niewielkiej wiosce żyją od wieków Turcy, Grecy, Ormianie, chrześcijanie i muzułmanie. Tu kultury przeplatają się ze sobą, nie ma odczuwalnych podziałów, jest akceptacja dla inności. Nie znaczy to, że żyją bezkonfliktowo, ale potrafią darzyć się szacunkiem. Można pomyśleć, że tworzą swoistą strukturę niezwykle daleką od tego co dzieje się w wielkim świecie. Kolejne rozdziały opowiadają losy różnych bohaterów do których Autor sukcesywnie co jakiś czas wraca. Czytałam po kolei, ale myślę, że z równym powodzeniem można czytać w inny sposób, czyli kontynuując historię zawsze tylko jednego bohatera. Ułatwiają to numery po tytułach rozdziałów informujące nas która to część o danej osobie. To powieść przesiąknięta miłością i tragedią. To obraz ludzi zmagających się z tym co narzuca im świat. Jestem pod wrażeniem pióra Autora. Dałam się nieść na falach opowieści i choć miałam pełną świadomość historii jaka została opisana to czułam jakbym weszła do świata baśni. Ta barwność codzienności, inny smak kultury i styl pisania skutecznie mnie omamiły. Kiedy już rozsiadałam się w tym świecie, zostawałam brutalnie sprowadzana do rzeczywistości rozdziałam biograficznymi, w których pojawiał się duch Mustafy Kemala. Tam nie było miejsca na czar codzienności, tam był rodzący się ruch młodoturków, tam dochodzi do rzezi... Chciałby się powiedzieć a mogło być tak pięknie... Jestem pod ogromnym wrażeniem sposobu w jaki Autor podał tę historię, lekkości słowa, giętkości języka. Podziwiam ilość emocji jaką przekazał. Natomiast na koniec zostawił mnie z refleksją, smutkiem ale i nadzieją. Zapewniam, że #wartojakpieron #czytać ps. Mogę jeszcze dodać, że jestem zachwycona wydaniem tej powieści
2747 
962 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Ptaki bez skrzydeł
Książka "tłusta", jednakże tematy poruszone i sposób, w jaki została napisana dobrze wprowadza czytelnika w sens tego, co w książce poruszone. Tematy dość trudne, gdzie przewija się miłość, zwyczaje społeczne, a następnie kryzys społeczny. To wszystko w sobie jest owiane tragizmem, stąd momentami książka daje do myślenia. No cóż trochę jesteśmy jak te ptaki bez skrzydeł - uwięzieni w świecie, w którym przyszło nam żyć i się z nim mierzyć.
Książka "tłusta", jednakże tematy poruszone i sposób, w jaki została napisana dobrze wprowadza czytelnika w sens tego, co w książce poruszone. Tematy dość trudne, gdzie przewija się miłość, zwyczaje społeczne, a następnie kryzys społeczny. To wszystko w sobie jest owiane tragizmem, stąd momentami książka daje do myślenia. No cóż trochę jesteśmy jak te ptaki bez skrzydeł -...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPtaki bez skrzydeł pokazują, co dzieje się, kiedy ludzie ulegają idiotyzmom takim jak nacjonalizm i ksenofobia, nawołujących do tworzenia Grecji dla Greków, Turcji dla Turków, Polski dla Polaków, etc. I jak to jest, kiedy spokojnie żyjący obok siebie ludzie nagle stają się wrogami - dlatego, że ktoś wmawia im, że są wrogami, a w związku z tym powinni się wzajemnie nienawidzić i wziąć za łby. Wydaje się nam, że “ci nad nami wiedzą, co robią”, gdy nader często wcale tak nie jest. Więc w efekcie zabijamy się nawzajem z jakichś idiotycznych powodów, fanaberii rządzących, ich szaleństw, tudzież głupoty. "Tych moralnych karłów, uważających, że wszyscy powinni być tacy sami i dzielących ludzi na lepszych i gorszych". A potem, kiedy już ochłoniemy, zastanawiamy się, jak do tego mogło dojść i ze wstydu wypieramy to, co żeśmy zrobili.
Kanwą tej powieści jest schyłek Imperium Osmańskiego, czasy I wojny światowej, a następnie wojny grecko-tureckiej, zakończonej obaleniem sułtana i ustanowieniem nowoczesnego państwa tureckiego. Była to wojna w zasadzie wszystkich ze wszystkimi i nie oszczędziła ona nikogo spośród bohaterów. Mamy więc rozdzierające sceny wypędzenia Ormian, a potem deportacji Greków, dramatyczne wspomnienia z pola bitwy, opis coraz większej biedy, głodu i gospodarczego upadku Eskibahce, kiedy odeszli ci, na których opierała się społeczność. Zapewne upadający kraj w pigułce.
Mimo wszystko Bernieres opowiada to z subtelnością, niektóre rozdziały są zabawne, inne pouczające, jak np. monolog tonącego w wodach smyrneńskiego portu kupca, a dominującym uczuciem jest tu nostalgia, charakteryzująca pieśni o czasach, które minęły i już nie wrócą. O utraconych przyjaciołach, kochankach, ziemi i domu, z których zostało się wygnanym. Ale też o złych uczynkach, tkwiących w pamięci, nie pozwalajacych odzyskać spokoju ducha. Bo złe uczynki powodują “drżenie duszy”. Choć nie u wszystkich, a w złych czasach krótka pamięć jest zaletą. Odbiłam się tylko od rozdziałów, stanowiących polityczną biografię Mustafy Kemala, także drastyczne relacje z pola bitew to było dla mnie za dużo...
Powieść ku pamięci wszystkich niewinnych ludzi, bezsilnych wobec chorych pomysłów ludzi stojących u władzy i umierających w imię tych pomysłów.
Ptaki bez skrzydeł pokazują, co dzieje się, kiedy ludzie ulegają idiotyzmom takim jak nacjonalizm i ksenofobia, nawołujących do tworzenia Grecji dla Greków, Turcji dla Turków, Polski dla Polaków, etc. I jak to jest, kiedy spokojnie żyjący obok siebie ludzie nagle stają się wrogami - dlatego, że ktoś wmawia im, że są wrogami, a w związku z tym powinni się wzajemnie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna powieść o zwykłych ludziach w tragicznych czasach. O tym jak wielki świat, wielkie idee i wielka polityka potrafiły zniszczyć rzeczywistość społeczności, która o trzech powyższych nie miała zielonego pojęcia i w żaden sposób się nimi nie interesowała. W książce mamy elementy reportażu i biografii Ataturka dzięki, którym ukazana jest szeroka pespektywa i bieg wydarzeń, w które wbrew własnej woli zostają wplątani bohaterowie powieści.
Świetna powieść o zwykłych ludziach w tragicznych czasach. O tym jak wielki świat, wielkie idee i wielka polityka potrafiły zniszczyć rzeczywistość społeczności, która o trzech powyższych nie miała zielonego pojęcia i w żaden sposób się nimi nie interesowała. W książce mamy elementy reportażu i biografii Ataturka dzięki, którym ukazana jest szeroka pespektywa i bieg...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Ptaki bez skrzydeł" to przejmująca i przesiąknięta emocjami powieść rozgrywająca się w Imperium Osmańskim na początku XX w. W małym miasteczku mieszkają obok siebie Grecy, Ormianie i Turcy. Choć wyznają oni różne religie oraz reprezentują różne systemy wartości, to wspólnie spędzają ze sobą czas oraz utrzymują między sobą przyjazne stosunki. Jednakże na skutek wzrastających nacjonalizmów, rozkładu Imperium oraz toczących się wojen mieszkańcy zaczynają darzyć się nienawiścią. Świat, który do tej pory znali przemija bezpowrotnie. Miłe i przyjemne wspomnienia zastępuje walka o przetrwanie, ciągłe antagonizmy oraz wzajemna wrogość.
Powieść ta jest z jednej strony smutna i nostalgiczna, zaś z drugiej przesiąknięta brutalnością i naturalizmem. Bohaterowie są niejednoznaczni. Kierują nimi sprzeczne motywy postępowania. Potrafią jednocześnie kierować się rozumem i ulegać gwałtownym namiętnościom. Autor ukazuje tutaj losy ludzi, którzy wrzuceni w wir historii tracą swoją niewinność i owładnięci chorymi ideami gotowi są skrzywdzić swoich nieprzyjaciół.
"Ptaki bez skrzydeł" to książka wstrząsająca, w której nic nie jest czarno-białe. Poruszyła mnie mocno do głębi i pozostawiła w mojej duszy ogromny wstrząs.
"Ptaki bez skrzydeł" to przejmująca i przesiąknięta emocjami powieść rozgrywająca się w Imperium Osmańskim na początku XX w. W małym miasteczku mieszkają obok siebie Grecy, Ormianie i Turcy. Choć wyznają oni różne religie oraz reprezentują różne systemy wartości, to wspólnie spędzają ze sobą czas oraz utrzymują między sobą przyjazne stosunki. Jednakże na skutek...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOpowieść o ludziach pięknych, prostolinijnych, tolerancyjnych i prawdziwie wolnych, choć zarazem zniewolonych tradycją, religią, obyczajami i historią, z którą ostatecznie przegrywają. To powieść o końcu ich świata. Wspaniała literacka przygoda.
Opowieść o ludziach pięknych, prostolinijnych, tolerancyjnych i prawdziwie wolnych, choć zarazem zniewolonych tradycją, religią, obyczajami i historią, z którą ostatecznie przegrywają. To powieść o końcu ich świata. Wspaniała literacka przygoda.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDramat małej społeczności wplecionej w wiatry historii. Postacie nie są czarnobiałe - Z zapałem śledzi się opowieści o nich i przeżywa ich emocje. Dla mnie arcydzieło.
Dramat małej społeczności wplecionej w wiatry historii. Postacie nie są czarnobiałe - Z zapałem śledzi się opowieści o nich i przeżywa ich emocje. Dla mnie arcydzieło.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPołączenie sagi rodzinnej z domieszką reportażu. Snuta niespiesznie opowieść o niewielkiej społeczności muzułmańsko-chcrzescijanskiej, grecko-tureckiej z początku XX wieku i ich dramatyczne losy powodowane przez polityczne i militarne ambicje rządzących. Pokazuje jak odległe były wielkie idee od życia zwykłych ludzi i jak bardzo na nie wpływa.
Połączenie sagi rodzinnej z domieszką reportażu. Snuta niespiesznie opowieść o niewielkiej społeczności muzułmańsko-chcrzescijanskiej, grecko-tureckiej z początku XX wieku i ich dramatyczne losy powodowane przez polityczne i militarne ambicje rządzących. Pokazuje jak odległe były wielkie idee od życia zwykłych ludzi i jak bardzo na nie wpływa.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJedna z takich książek, kiedy na koniec trudno rozstać się z bohaterami i ich światem. Piękna i dramatyczna opowieść o życiu w najrozmaitszych jego kontekstach, a także o niszczycielskiej sile kataklizmu wojny, która nieproszona pojawia się w życiu zwykłych ludzi. Wszystkie opinie wyrażające uznanie dla kunsztu tej książki są jak najbardziej uzasadnione.
Jedna z takich książek, kiedy na koniec trudno rozstać się z bohaterami i ich światem. Piękna i dramatyczna opowieść o życiu w najrozmaitszych jego kontekstach, a także o niszczycielskiej sile kataklizmu wojny, która nieproszona pojawia się w życiu zwykłych ludzi. Wszystkie opinie wyrażające uznanie dla kunsztu tej książki są jak najbardziej uzasadnione.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to" Jak ptaki bez skrzydeł, przykute do ziemi.... ."
Wyjątkowa, literacka uczta z bogatą historią w tle. Historią mieszkańców Anatolii, małej miejscowości, gdzie obok siebie od lat żyją Grecy, Turcy, Ormianie. Jak w kotle mieszają się zwyczaje i religie chrześcijan i muzułmanów. Jak to po sąsiedzku - życie toczy się swoim utartym torem, raz lepiej, raz gorzej. I wszystko byłoby dobrze, gdyby do głosu nie doszedł nacjonalizm. A nacjonalizm znamy z własnego podwórka - burzliwej historii naszego kraju.
Świetna powieść. Nie mogłam się oderwać. Polecam wszystkim.
" Jak ptaki bez skrzydeł, przykute do ziemi.... ."
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWyjątkowa, literacka uczta z bogatą historią w tle. Historią mieszkańców Anatolii, małej miejscowości, gdzie obok siebie od lat żyją Grecy, Turcy, Ormianie. Jak w kotle mieszają się zwyczaje i religie chrześcijan i muzułmanów. Jak to po sąsiedzku - życie toczy się swoim utartym torem, raz lepiej, raz gorzej. I wszystko...
piękna książka o końcu pewnego świata
piękna książka o końcu pewnego świata
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to