Pełnia

https://salomonik.eu/przeczytane/pelnia

https://salomonik.eu/przeczytane/pelnia

To była dobra rozrywka. Cały czas coś się działo.

To była dobra rozrywka. Cały czas coś się działo.

Stanislas Moussé oczarował mnie całkowicie, wydanym w zeszłym roku przez Wydawnictwo Timof Comics, albumem "Długi Żywot". Historią z jednej strony brutalną, wręcz makabryczną, z drugiej wzruszającą, a zarazem podnoszącą na duchu, pięknie ukazującą kontrast między tymi dwoma, skrajnie różnymi światami. Dodatkowo wykonaną metodą rotringu, co było dla mnie kompletną nowością, jednocześnie przynosząc mi wiele radochy przy odkrywaniu drobnych detali i szczegółów zawartych w pracach autora. Ponadto było to też moje pierwsze spotkanie z komiksem całkowicie niemym, w którym fabułę śledzimy tylko i wyłącznie za pomocą tego, co widzimy na rysunkach. Także jak widać, pod wieloma względami była to mocno przełomowa dla mnie pozycja, jednocześnie będąca jedną z najważniejszych, jakie przeczytałem w 2023 roku.

Gdy sięgałem po "Pełnie", czyli kolejny komiks Pana Stanislasa, zastanawiałem się czym autor mnie zaskoczy?? Czy po takim uderzeniu jak "Długi Żywot" będzie w ogóle w stanie to zrobić?? I powiem Wam, że udało mu się to jak diabli.

Ale po kolei. Historia skupia się na pewnej zbójeckiej bandzie, uwalniającej z niewoli jednego ze swych liderów, przez co narażają się na gniew potężnego władcy, który wysyła w pościg za nimi całą gwardię swoich najlepszych ludzi. Tak pokrótce prezentuje się fabuła "Pełni", a tak naprawdę tylko wstęp do niej, bo to co się wyprawia w dalszej części albumu, to istna jazda bez trzymanki.

Na pierwszy plan wysuwa się mocno awanturniczy charakter opowieści, który wypełnia przede wszystkim pierwszą część komiksu. Bandyci grabią i mordują, wdając się w ciągłe potyczki ze ścigającymi ich strażnikami. Sceny batalistyczne prezentują się krwawo i brutalnie. Autor nie daje żadnej taryfy ulgowej czytelnikowi, wręcz przeciwnie, czuć w tym wszystkim atmosferę klasycznych historii spod znaku gore. I to jest dobry moment, żeby wspomnieć o pewnej rzeczy, który od samego początku gdzieś tam powolutku skrada się po kątach, wychylając ukradkiem głowę zza rogu, by w drugiej części komiksu uderzyć niczym Endrju Gołota w czasach swojej świetności - o grozie. Stanislas Moussé świetnie bawi się konwencją, wykorzystując między innymi motyw likantropa i tytułowej pełni, modyfikując go na swój własny, oryginalny sposób. Dodatkowo im dalej zagłębiamy się w historię, fabuła zaczyna robić się coraz bardziej psychodeliczna, ocierając się wręcz o weird fiction. Szczególne wrażenie robią sceny w lesie, w których napięcie wzrasta do maksymalnych rozmiarów. Mroczna atmosfera zagęszcza się z każdym kolejnym kadrem, prowadząc do konkretnie odjechanego i niejednoznacznego finału.

Grafiki, podobnie jak w przypadku "Długiego Żywota", wyglądają obłędnie. Studiowanie każdego kadru sprawia ogromną radochę. I te emocje które z nich wypływają - no po prostu coś wspaniałego. Naprawdę jestem pod ogromnym wrażeniem.

Podsumowując, "Pełnia" rozbiła mnie całkowicie. Cały czas próbuję pozbierać żuchwę z podłogi, po przygodzie z tym rewelacyjnym komiksem. Jeżeli jeszcze nie znacie twórczości Stanislasa Moussé, to czym prędzej to nadrabiajcie, bo obcowanie z historiami jego autorstwa to cudowne przeżycie!!!

Tyle ode mnie!!! Do usłyszenia!!!

Stanislas Moussé oczarował mnie całkowicie, wydanym w zeszłym roku przez Wydawnictwo Timof Comics, albumem "Długi Żywot". Historią z jednej strony brutalną, wręcz makabryczną, z drugiej wzruszającą, a zarazem podnoszącą na duchu, pięknie ukazującą kontrast między tymi dwoma, skrajnie różnymi światami. Dodatkowo wykonaną metodą rotringu, co było dla mnie kompletną nowością,...

Bardzo lubię komiksy autorstwa Stanislasa Mousse'a, głównie dlatego, że chociaż nie ma w nich tekstu, to niosą ze sobą zaskakująco dużo treści. A to głównie za sprawą świetnej i zarazem oryginalnej wartstwy graficznej, jak również i kompozycji kadrów. I chociaż bardziej podobał mi się "Długi Żywot", to i "Pełnia" spełniła moje oczekiwania. Jest tu trochę więcej makabry niż w "Długim Żywocie", ale też więcej ciekawych postaci. A te nie są jednowymiarowe, każdy z bohaterów ma jakąś swoją mroczną tajemnicę, która prędzej, czy później wyjdzie na jaw.

Bardzo lubię komiksy autorstwa Stanislasa Mousse'a, głównie dlatego, że chociaż nie ma w nich tekstu, to niosą ze sobą zaskakująco dużo treści. A to głównie za sprawą świetnej i zarazem oryginalnej wartstwy graficznej, jak również i kompozycji kadrów. I chociaż bardziej podobał mi się "Długi Żywot", to i "Pełnia" spełniła moje oczekiwania. Jest tu trochę więcej makabry niż...