Zeszyty komiksowe #19: Komiksowa literatura faktu

W nowy rok wkroczyliśmy dumnie, z podniesionymi czołami, prezentując (przez ponad miesiąc!) w Bibliotece Uniwersyteckiej w Poznaniu poszerzoną wersję wystawy rocznicowej (jedenaście lat już za nami!). Ani ona, ani żadne inne znaki nie wskazywały, że będzie to rok zmian – niniejszy numer to pierwszy od pięciu lat, którego nie wydała Centrala. Jej miejsce zajęła Fundacja Instytut Kultury Popularnej. Minione pięć lat było dla nas niezwykle ważne, a współpraca z Centralą – kluczowa, ale jesteśmy przekonani, że przed nami jeszcze więcej istotnych momentów i ciekawych projektów.

Numer, który trzymacie w rękach, przynosi dwa bloki tematyczne, kontrastujące ze sobą już na pierwszy rzut oka. Surrealizm – z onirycznością, nieświadomością, psychoanalizą i okultyzmem – znajduje się na przeciwległym biegunie do tego, zajmowanego przez komiksową literaturę faktu, zmagającą się przede wszystkim z przystawalnością formy komiksowej do rzeczywistości, z szukaniem odpowiednich środków wyrazu pozwalających na jak najpełniejsze owej rzeczywistości oddanie. To jednocześnie zderzenie dwóch ważnych tradycji komiksowego patrzenia na świat. Z jednej strony, Max Ernst, Moebius i Grant Morrison, z drugiej – Joe Sacco, twórcy Fotografa i Guy Delisle. Między innymi, oczywiście.

Całość uzupełniają jak zwykle interesujące wywiady oraz teksty nie związane z tematami przewodnimi, a także naprawdę sporo komiksów, po lekturze których można dojść do wniosku, iż polscy artyści czują się jednak zdecydowanie lepiej w towarzystwie wyobraźni spuszczonej przez surrealizm ze smyczy.

Blok o surrealizmie przygotował Przemysław Kołodziej.