Jesień otula spokojem

Kontynuacja losów Diany. Tym razem autorka, wprowadza niewielki wątek kryminalny w postaci stalkera i tajemniczych i niepokojących listów. Kto je podrzucał okaże się na końcu , ale miłośnicy kryminałów, od razu wytypują czarną owcę. Poza tym niespodziewanie w domu Diany pojawi się pani Wanda, kobieta bardzo skryta i cicha. Z racji wykonywanego przez całe życie zawodu , nie po drodze będzie jej z zielarką Gretą . Lecz w słusznej sprawie kobiety będą potrafiły mówić jednym głosem i się zjednoczyć.
Bardzo lekka i przyjemna książka. Polecam.

Kontynuacja losów Diany. Tym razem autorka, wprowadza niewielki wątek kryminalny w postaci stalkera i tajemniczych i niepokojących listów. Kto je podrzucał okaże się na końcu , ale miłośnicy kryminałów, od razu wytypują czarną owcę. Poza tym niespodziewanie w domu Diany pojawi się pani Wanda, kobieta bardzo skryta i cicha. Z racji wykonywanego przez całe życie zawodu , nie...

Wrzosowa Polana znów mnie oczarowała…
Sięgnęłam po „Jesień otula spokojem” i przepadłam od pierwszych stron. To historia kobiet, które przyjeżdżają w miejsce pełne magii, szukając ukojenia, odpowiedzi i nowego początku. Wśród jesiennych barw, szumu drzew i zapachu wrzosów rodzą się rozmowy, które potrafią naprawdę wiele zmienić.

Książka opowiada o losach kobiet, które trafiają do Wrzosowej Polany – niezwykłego miejsca pełnego magii, tajemniczości i ukojenia. Diana stara się patrzeć w przyszłość z optymizmem, jednak anonimowe listy burzą jej spokój i zmuszają do powrotu do trudnych wspomnień. W tym samym czasie w domu miłośniczki garncarstwa pojawia się Wanda, emerytowana lekarka, która po życiowym wstrząsie szuka wyciszenia u stóp Łysicy.

Nieoczekiwanie musi zmierzyć się z faktem, że jej sąsiadką jest zielarka Greta – a ich spotkanie może przynieść zarówno napięcie, jak i porozumienie.

To książka, która przynosi ukojenie – dokładnie tak, jak sugeruje tytuł. Subtelna, nastrojowa i zanurzona w jesiennym klimacie, pozwala zwolnić, zatrzymać się i spojrzeć na codzienność z większą wrażliwością. Karolina Wilczyńska pięknie pokazuje, jak wiele siły można znaleźć w prostych gestach, rozmowach i zwykłej ludzkiej życzliwości.

Ciepła, refleksyjna i pełna nadziei – idealna na wieczór, kiedy potrzebujemy chwili oddechu.
Zdecydowanie warto po nią sięgnąć!

Wrzosowa Polana znów mnie oczarowała…
Sięgnęłam po „Jesień otula spokojem” i przepadłam od pierwszych stron. To historia kobiet, które przyjeżdżają w miejsce pełne magii, szukając ukojenia, odpowiedzi i nowego początku. Wśród jesiennych barw, szumu drzew i zapachu wrzosów rodzą się rozmowy, które potrafią naprawdę wiele zmienić.

Książka opowiada o losach kobiet, które...

Drugi tom serii moim zdaniem jest ciekawszy niż pierwszy. Wokół Diany pojawiają się kolejne osoby, a Pani Wanda oprócz trudnej historii swojego życia wnosi do fabuły mnóstwo ciepła i wsparcia. Szybko zabieram się za kolejną część.

Drugi tom serii moim zdaniem jest ciekawszy niż pierwszy. Wokół Diany pojawiają się kolejne osoby, a Pani Wanda oprócz trudnej historii swojego życia wnosi do fabuły mnóstwo ciepła i wsparcia. Szybko zabieram się za kolejną część.

Tak się kończy nie sprawdzanie wszystkich książek, które ktoś znajomy przekazuje do przeczytania. Tak było w tym przypadku, wzięłam książkę i zaczęłam czytać po prostu, a że wiele kontekstu mi jakoś przepadło zauważyłam dopiero w połowie książki i odkryłam, że to druga część już istniejącej historii. No trudno, odkrywając to dopiero w połowie książki i nie mając przy sobie pozostałych części nie pozostało mi nic innego jak dokończyć czytać tą drugą część i liczyć na to, że pewnego dnia uda mi się nadrobić część pierwszą jak i pozostałe, bo trzeba przyznać, iż jest to zwyczajna opowieść, obyczajówka jak wiele już istniejących to jednak ma coś w sobie i wciąga. Niektóre postacie można polubić i im kibicować, jak choćby tytułowej Dianie, ale można tutaj bardzo polubić również Wandę i Gretę. Natomiast są i takie postacie które trochę mierzną i ciężko o sympatię dla nich, dla mnie taką osobą jest Magda. Jednak to dobrze, że niektóre postacie się lubi, a inne mniej ponieważ dzięki temu książka wyzwala emocje i widać jak każda postać się od siebie różni. No cóż, do następnego razu z Wrzosową Polaną.

Tak się kończy nie sprawdzanie wszystkich książek, które ktoś znajomy przekazuje do przeczytania. Tak było w tym przypadku, wzięłam książkę i zaczęłam czytać po prostu, a że wiele kontekstu mi jakoś przepadło zauważyłam dopiero w połowie książki i odkryłam, że to druga część już istniejącej historii. No trudno, odkrywając to dopiero w połowie książki i nie mając przy sobie...

Poprzedni tom był spokojniejszy. Tu akcja nabiera tempa. Pięknie została opisana przyjaźń między kobietami. Pełna wsparcia i zrozumienia. Z czego chyba wynika ich siła.
Czasami mam mieszane uczucia, jak to w przypadku fikcji, bo niektóre reakcje bohaterów lub ich zdarzenia wydają mi się mało realne. Niemniej wciągnęłam się nawet w losy bohaterów i ciekawa jestem dalszych części.

Poprzedni tom był spokojniejszy. Tu akcja nabiera tempa. Pięknie została opisana przyjaźń między kobietami. Pełna wsparcia i zrozumienia. Z czego chyba wynika ich siła.
Czasami mam mieszane uczucia, jak to w przypadku fikcji, bo niektóre reakcje bohaterów lub ich zdarzenia wydają mi się mało realne. Niemniej wciągnęłam się nawet w losy bohaterów i ciekawa jestem dalszych...

Kolejna część Wrzosowej Polany bardzo mi się podobała i już się nie mogę doczekać zaczytania w następnej.

Kolejna część Wrzosowej Polany bardzo mi się podobała i już się nie mogę doczekać zaczytania w następnej.

Spokój, nic się nie dzieje, dobra dla cierpiących na bezsenność

Spokój, nic się nie dzieje, dobra dla cierpiących na bezsenność

" -A wiesz, że opieka nad kimś nie musi być ciężarem czy przykrym obowiązkiem? Może być, ja o tym wiem, ale nie musi. Bo kiedy masz obok dobrą osobę, pomoc daje poczucie, że jest się potrzebnym. Nie po to, żeby zrobić coś za kogoś, ale aby dać to, co ma się w sercu."

Ten tom skupia się również na wydarzeniach z życia dwóch kobiet, które jak w poprzednim tomie, los połączył przypadek, dający szansę na zapełnienie pustki w ich sercach. Poznajemy sympatyczną Panią Wandę, mającą mnóstwo obowiązków przy swojej starszej mamie - kobietę z wielką empatią, wiedzą, a także znakomitymi umiejętnościami kulinarnymi.
Nasza główna bohaterka Diana wciąż mierzy się z cieniami przeszłości. Dzięki pomocy przyjaciół i swojemu samozaparciu, pracuje i rozwija swoje zasięgi .
Ta seria bardzo przypomina mi Jagodno, mające szczególne miejsce w mojej pamięci. Idealna opowieść na zimny deszczowy wieczór, taki jaki mamy teraz w maju. "Jesień otula spokojem" to świetna kontynuacja "Lato pełne nadziei", z miłą chęcią zabieram się za trzecią część, gdyż początkowe tajemnice i niejeden wątek wciąż nie są wyjaśnione.

" -A wiesz, że opieka nad kimś nie musi być ciężarem czy przykrym obowiązkiem? Może być, ja o tym wiem, ale nie musi. Bo kiedy masz obok dobrą osobę, pomoc daje poczucie, że jest się potrzebnym. Nie po to, żeby zrobić coś za kogoś, ale aby dać to, co ma się w sercu."

Ten tom skupia się również na wydarzeniach z życia dwóch kobiet, które jak w poprzednim tomie, los połączył...

Książka naprawdę piękna. Pokazuje najpiękniejsze oblicze bezinteresownej przyjaźni ❤️
Płynęłam przez nią i delektowałam się każdym opisem. Chociaż liczyłam na wyjawienie tej tajemnicy związanej z domem i poprzednim właścicielem, nie dostałam jej, więc trzeba czytać dalej 😅
Diana poznaje na spacerze Wandę, starszą kobietę i nawet pomaga jej dostać się do Kielc.
Wanda, lekarka, która zrezygnowała z pracy żeby zająć się swoją chora na Alzheimera matką.
W kryzysowych dla siebie momentach w życiu okażą się dla siebie wielkim wsparciem i pomocą.
Tobiasz realizuje się jako pizzerman i wychodzi mu to coraz lepiej. Nie rezygnuje oczywiście z pracy z Martyną.
A Martyna ma nowy ciekawy pomysł na pozyskanie sponsorów do swojego projektu, jednak macki Kownackiego sięgają daleko i nasza dziennikarka nie będzie miała łatwo....
Zachęcam was do zapoznania się bohaterami Wrzosowej Polany,bo książka jest naprawdę idealna na odpoczęcie od krwawych tytułów, chociaż nie ukrywam,że szukałam jakiegoś trupa albo kryminalisty w tej książce 😅
Pochłonęłam ten tytuł w jeden dzień i daje 10/10

Książka naprawdę piękna. Pokazuje najpiękniejsze oblicze bezinteresownej przyjaźni ❤️
Płynęłam przez nią i delektowałam się każdym opisem. Chociaż liczyłam na wyjawienie tej tajemnicy związanej z domem i poprzednim właścicielem, nie dostałam jej, więc trzeba czytać dalej 😅
Diana poznaje na spacerze Wandę, starszą kobietę i nawet pomaga jej dostać się do Kielc.
Wanda,...

Wciąga jeszcze bardziej niż poprzednia część. Diana, która odnajduje się w nowym miejscu, zaczyna rozsypywać się na kawałki przez anonimy i toksyczne działania Mateo. Z pomocą przychodzą przyjaciele, oraz pani Wanda, postać nowa, kobieta silna a jednocześnie zagubiona. Nie można się oderwać.

Wciąga jeszcze bardziej niż poprzednia część. Diana, która odnajduje się w nowym miejscu, zaczyna rozsypywać się na kawałki przez anonimy i toksyczne działania Mateo. Z pomocą przychodzą przyjaciele, oraz pani Wanda, postać nowa, kobieta silna a jednocześnie zagubiona. Nie można się oderwać.