Wszystkie jasne miejsca

Bardzo dobra, choć trudna książka.

Bardzo dobra, choć trudna książka.

„Wszystkie jasne miejsca” to książka, przy której dawno tak nie płakałam. To była prawdziwa fontanna łez i czystej rozpaczy. Ta historia jest mi niezwykle bliska, bardzo osobista — chyba dlatego uderzyła mnie aż tak mocno.
Najbardziej poruszyło mnie to, jak on walczył. Nie o siebie — o nią. O Violet. O to, żeby mogła żyć naprawdę, całą sobą, żeby potrafiła być szczęśliwa. Oddał jej wszystko, co miał najjaśniejsze — swoje promienie słońca. I gdzieś po drodze sam to słońce w sobie stracił.
To boli najbardziej. Bo jego miłość była cicha, trudna i niesamowicie prawdziwa.
Piszę to w emocjach i może chaotycznie, ale ta książka po prostu rozdziera serce.

„Wszystkie jasne miejsca” to książka, przy której dawno tak nie płakałam. To była prawdziwa fontanna łez i czystej rozpaczy. Ta historia jest mi niezwykle bliska, bardzo osobista — chyba dlatego uderzyła mnie aż tak mocno.
Najbardziej poruszyło mnie to, jak on walczył. Nie o siebie — o nią. O Violet. O to, żeby mogła żyć naprawdę, całą sobą, żeby potrafiła być szczęśliwa....

Ogólnie na tak, ale miała w sobie ze dwie rzeczy na które jestem uczulona ;-). Denerwowało mnie to tak niebotycznie, że straciłam całą przyjemność z czytania sympatycznego (choć depresyjnego) romansu (?).
Wyzwanie LC marzec 2026 - Przeczytam książkę, na podstawie której powstał film lub serial.

Ogólnie na tak, ale miała w sobie ze dwie rzeczy na które jestem uczulona ;-). Denerwowało mnie to tak niebotycznie, że straciłam całą przyjemność z czytania sympatycznego (choć depresyjnego) romansu (?).
Wyzwanie LC marzec 2026 - Przeczytam książkę, na podstawie której powstał film lub serial.

Książka była żywą destrukcją. Dawno nie płakałam nad lekturą, a tutaj pięćdziesiąt ostatnich stron wycisnęło ze mnie tyle łez, że nadrobiłam kilka ostatnich lat. Mam dość długą historię z podchodzeniem do przeczytania tej powieści. Leżała u mnie na półce z osiem lat, jak nie dekadę. Zabierałam się do niej kilkakrotnie. Po przeczytaniu kilku stron odpuszczałam, bo wtedy nie wciągała mnie. Nie czułam do niej pociągu. Nawet myślałam nad jej wydaniem.
Dopiero coś mnie tknęło i zabrałam się za nią. Pożarłam, a ona pożarła mnie. Wydaje mi się, że musiał nadejść właściwy moment – w moim życiu. Musiałam dojrzeć do tej pozycji. Wierzę poniekąd, że to było przeznaczenie, że przeczytałam ją teraz, nie wcześniej, nie później. Będę długo o niej pamiętać, pewnie będę do niej wracać, co rzadko robię z jakąkolwiek książką.
Polecam wszystkim

Książka była żywą destrukcją. Dawno nie płakałam nad lekturą, a tutaj pięćdziesiąt ostatnich stron wycisnęło ze mnie tyle łez, że nadrobiłam kilka ostatnich lat. Mam dość długą historię z podchodzeniem do przeczytania tej powieści. Leżała u mnie na półce z osiem lat, jak nie dekadę. Zabierałam się do niej kilkakrotnie. Po przeczytaniu kilku stron odpuszczałam, bo wtedy nie...

Mega poruszająca powieść młodzieżowa o dwojgu nastolatków zaplątanych w swoje traumy. Violet straciła swoją siostrę w wypadku samochodowym, ciężko jej powrócić do dawnej siebie i życia "przed". Finch jest szkolnym odrzutkiem, dziwakiem, wariatem, nieprzewidywalnym rebelem. Nie zważa na zasady, wielokrotnie je łamie, przez co ma problemy w szkole. Dopiero pod koniec zauważymy na co właściwie cierpi. Jego rodzina go nie wspiera, mimo że mama próbuje tworzyć pozory normalności.
Kiedy spotykają się na szkolnej wieży, oboje są na krawędzi. Jedno wpływa na drugie. Za chwilę pracują w szkolnym projekcie - zwiedzają ważne miejsca w swojej okolicy. Zaczynają żyć tu i teraz. Projekt bardzo mocno ich zbliża.... A jednak miłość to za mało, żeby wyciągnąć kogoś z głębin rozpaczy i ciemności. Płakałam. Zbliżyłam się do bohaterów, czułam ich myśli, zagubienie, byłam z nimi. Wyjątkowo głęboka i poruszająca najciemniejsze miejsca wieku nastoletniego powieść. Jedna z lepszych młodzieżówek, jakie czytałam.

Mega poruszająca powieść młodzieżowa o dwojgu nastolatków zaplątanych w swoje traumy. Violet straciła swoją siostrę w wypadku samochodowym, ciężko jej powrócić do dawnej siebie i życia "przed". Finch jest szkolnym odrzutkiem, dziwakiem, wariatem, nieprzewidywalnym rebelem. Nie zważa na zasady, wielokrotnie je łamie, przez co ma problemy w szkole. Dopiero pod koniec...

Przeczytałam Wszystkie jasne miejsca i przez chwilę chciałam udawać, że mnie nie dotknęła.
Że to tylko kolejna historia o pięknym chłopcu z pęknięciem w środku i dziewczynie, która miała być światłem. Ale nie da się oszukać ciała — serce reaguje szybciej niż rozum.
Finch jest znajomy. Za bardzo.
Ten rodzaj człowieka, którego wszyscy lubią, bo jest intensywny, błyskotliwy, żywy.
Ten, którego chaos bierze się za głębię, a cierpienie za urok. Znam takich ludzi. Byłam takim człowiekiem.
I wiem, jak bardzo świat lubi patrzeć, ale nie umie zostać.
Ta książka boli, bo mówi prawdę — ale tylko do połowy. Bo nie każdy, kto kocha, potrafi uratować.
Bo miłość nie jest liną ratunkową, tylko czasem świadkiem katastrofy.
I nikt nie chce o tym mówić głośno.

Najbardziej wkurza mnie to, że znowu ktoś musiał zniknąć, żeby inni mogli coś zrozumieć.
Jakby wrażliwość była długiem do spłacenia śmiercią. Jakby nie było innych zakończeń dla ludzi, którzy czują za dużo.

Nie mam pretensji do tej historii.
Mam pretensje do świata, który tak bardzo lubi jasne miejsca, a kompletnie ignoruje ciemność, z której one wyrastają.

To dobra książka.
Ale nie jest ratunkiem.
I jeśli ktoś szuka w niej odpowiedzi — niech pamięta, że odpowiedzi nie zawsze są tam, gdzie jest najładniej.

Przeczytałam Wszystkie jasne miejsca i przez chwilę chciałam udawać, że mnie nie dotknęła.
Że to tylko kolejna historia o pięknym chłopcu z pęknięciem w środku i dziewczynie, która miała być światłem. Ale nie da się oszukać ciała — serce reaguje szybciej niż rozum.
Finch jest znajomy. Za bardzo.
Ten rodzaj człowieka, którego wszyscy lubią, bo jest intensywny, błyskotliwy,...

Bawiłam się dobrze , aczkolwiek chyba oczekiwałam czegoś innego. Ale mimo to książka jest naprawdę dobra , porusza tematy warte poruszenia i uważam , że każdy powinien ją przeczytać niezależnie od wieku. Słyszałam też o filmie , więc na pewno obejrzę ;)

Bawiłam się dobrze , aczkolwiek chyba oczekiwałam czegoś innego. Ale mimo to książka jest naprawdę dobra , porusza tematy warte poruszenia i uważam , że każdy powinien ją przeczytać niezależnie od wieku. Słyszałam też o filmie , więc na pewno obejrzę ;)

Najpierw obejrzałam film i przeczytałam inną książkę tej autorki. I to jest jedna z tych autorek, których książki będę czytać ! Teraz jestem zachwycona tą książką. Piękna książka o relacji dwójki młodych osób, które niestety spotykają się w momencie kiedy jedno z nich chce zakończyć swoje życie. Potem mają wykonać wspólny projekt z geografii. To ich do siebie zbliża. Tylko, że każde z nich boryka się z "życiem". Treść książki porusza ważne tematy: relacje z rodzicami, samobójstwo, depresja itp. #wydawnictwobukowylas @wydawnictwobukowylas #jeniferniven #czytaniemojapasja #rokbezwstydu @myszaczyta #myszaczyta

Najpierw obejrzałam film i przeczytałam inną książkę tej autorki. I to jest jedna z tych autorek, których książki będę czytać ! Teraz jestem zachwycona tą książką. Piękna książka o relacji dwójki młodych osób, które niestety spotykają się w momencie kiedy jedno z nich chce zakończyć swoje życie. Potem mają wykonać wspólny projekt z geografii. To ich do siebie zbliża. Tylko,...

"Wszystkie jasne miejsca" to tytuł nie tylko dla młodzieży. Każdy z nas może doświadczyć straty, być w otoczeniu lub samemu cierpieć na problemy ze zdrowiem psychicznym, a także zakochać się. Książka porusza wszystkie te trzy tematy, nie dając nam prostych, jednoznacznych rozwiązań. Najbardziej jednak docenilam, że żaden z poruszanych wątków nie został spłycony, spłaszczony, a autorka nie bała się nieidealnych postaci.

"Wszystkie jasne miejsca" to tytuł nie tylko dla młodzieży. Każdy z nas może doświadczyć straty, być w otoczeniu lub samemu cierpieć na problemy ze zdrowiem psychicznym, a także zakochać się. Książka porusza wszystkie te trzy tematy, nie dając nam prostych, jednoznacznych rozwiązań. Najbardziej jednak docenilam, że żaden z poruszanych wątków nie został spłycony,...

Szkoda mi Violet, szkoda mi Fincha. Chyba bym o tym nigdy nie zapomniał, jedna z najpiękniejszych książek jakie w życiu czytałem.

Szkoda mi Violet, szkoda mi Fincha. Chyba bym o tym nigdy nie zapomniał, jedna z najpiękniejszych książek jakie w życiu czytałem.