Cevenole. Zbrodnia w uzdrowisku

"Cevenole" klasyczny kryminał osadzony w połowie lat 60 XX wieku. Są to lata PRL-u. Można to mocno odczuć, ponieważ autor wiele w książce wspomina o wydarzeniach tamtych lat i używa słownictwa charakterystycznego dla lat PRL-u. Ja osobiście nie mogłam się oderwać od książki, ale ja to chyba tak mam z każdym kryminałem. Jedyne o czym myślę, to kto okaże się mordercą. W tej książce nie byłam w stanie tego odkryć aż do końca. Podejrzewałam dosłownie każdego, ponieważ każdy miał silny motyw na zabicie właścicielki pensjonatu. Jednakże zakończenie okazało się być dość zaskakujące, choć spodziewałam się, że mordercę spotka gorsza kara.
Jedyny mankament, do którego mogłabym się przyczepić, to wstawki cytatów z Pisma Świętego, ale z drugiej strony jest to trochę nieodłączny element, kiedy przez większość książki śledztwo na własną rękę prowadzi bliski przyjaciel zamordowanej, a jest on bardzo religijny.

"Cevenole" klasyczny kryminał osadzony w połowie lat 60 XX wieku. Są to lata PRL-u. Można to mocno odczuć, ponieważ autor wiele w książce wspomina o wydarzeniach tamtych lat i używa słownictwa charakterystycznego dla lat PRL-u. Ja osobiście nie mogłam się oderwać od książki, ale ja to chyba tak mam z każdym kryminałem. Jedyne o czym myślę, to kto okaże się mordercą. W tej...

„Cevenole. Zbrodnia w uzdrowisku” Marka Żaromskiego stała chwilę na mojej półce... Kilka miesięcy temu czytał tę powieść mój mąż i był nią zachwycony. Przeleżała więc trochę, zanim sięgnęłam po nią i ja. Jej! Cóż to za opowieść!

Jak sam tytuł wskazuje – doszło w uzdrowisku do zbrodni. Niespodziewanej, okrutnej, wstrząsającej dla lokalnej społeczności. Bolesnej dla rodziny i Stanisława – przyjaciela zamordowanej, który ma za sobą niełatwą przeszłość. Opowieść jak każda inna? Wręcz przeciwnie. Nie tylko dlatego, że osadzona jest w połowie lat 60. XX wieku i ukazuje nam ówczesny chory ustrój i bezprawie milicji oraz odkrywa trudne historyczne prawdy.

Ta opowieść – choć pojawia się w niej zbrodnia – nie emanuje mordem, krwią i nienawiścią. Owszem, dotykamy ich, ale w tak subtelny sposób, że nas to nie karmi, nie przenika. Pokazuje raczej jak cienka jest granica między dobrem a złem i co dzieje się z człowiekiem, który tę granicę przekracza.

Czy w szeregach milicji znajdzie się ktoś, kto nie będzie kierował się wyłącznie własną karierą, ale zawalczy o prawdę? Co ma z tym wspólnego przeszłość Stanisława i jego wrażliwe, rozmodlone serce?

To świetna książka. Wciąga i nie pozwala się odłożyć na dłużej. Na szczęście sięgnęłam po nią w weekend i miałam możliwość przeczytać ją w dwa popołudnia 💪

Polecam wszystkim fanom kryminałów. Nie zawiedziecie się!

„Cevenole. Zbrodnia w uzdrowisku” Marka Żaromskiego stała chwilę na mojej półce... Kilka miesięcy temu czytał tę powieść mój mąż i był nią zachwycony. Przeleżała więc trochę, zanim sięgnęłam po nią i ja. Jej! Cóż to za opowieść!

Jak sam tytuł wskazuje – doszło w uzdrowisku do zbrodni. Niespodziewanej, okrutnej, wstrząsającej dla lokalnej społeczności. Bolesnej dla rodziny...

Na wstępie warto zaznaczyć, że nie jestem wielką fanką współcześnie pisanych kryminałów. W tej książce jednak odnalazłam się doskonale i spędzonego z nią czasu absolutnie nie mogłabym nazwać straconym.
Nie będę ukrywać, że do sięgnięcia po książkę skusiło mnie określenie, że jest to kryminał katolicki. Bardzo mnie ta gra słów zaintrygowała, więc postanowiłam sprawdzić "z czym to się je". Po zapoznaniu się z treścią książki z całym przekonaniem mogę zaznaczyć, że 'katolicki' nie oznacza tutaj, że książka przeznaczona jest jedynie dla katolików, po prostu temat zbrodni i kryminalnego śledztwa, za przyczyną jednego z głównych bohaterów, przeplata się z tematem wiary w Boga. Autor pisze z wyczuciem, nie bombarduje religijnym przekazem, nie umoralnia na siłę, po książkę może więc sięgnąć każdy i myślę, że odnajdzie się w niej równie dobrze, bez względu na osobiste przekonania.
W opisie książki zaznaczono, że to kryminał w klasycznym stylu, a ja - o ile zupełnie nie gustuję we współcześnie pisanych kryminałach, o tyle kryminały retro w stylu Agathy Christie lubię bardzo. I tak po cichu liczyłam, że to właśnie dostanę również w tej książce. I się nie przeliczyłam.

"Cevenole" to kryminał osadzony w latach '60 ubiegłego wieku, a więc przed czytelnikiem literacka wycieczka w czasie i przestrzeni do radosnego PRL-u.
Klimat tamtych czasów wg mnie został zresztą przez Autora oddany w sposób wyśmienity!

Mała, spokojna miejscowość uzdrowiskowa, zamknięta społeczność, elegancki pensjonat, do którego lubią zaglądać przedstawiciele wyższych sfer PRL-u, odpoczynek, dyskrecja - żyć, nie umierać!
Jak na ironię, spokój przerywa jednak nagła, niespodziewana śmierć Anny Małeckiej, właścicielki pensjonatu. Morderstwo. Kto mógł chcieć śmierci tej miłej, uczynnej, gościnnej kobiety? Okazuje się, że dość sporo osób!

Rusza śledztwo, które przypada porucznikowi Milicji Obywatelskiej Krzysztofowi Polowi. Równocześnie w sprawę angażuje się Stanisław Gorszewski, bliski przyjaciel ofiary, były żołnierz podziemia antykomunistycznego, obecnie za swoją przeszłość odsunięty na margines społeczny - władza nie lubi "bandytów", którzy ośmielali się w przeszłości podnosić na nią rękę...

Jak wcześniej wspomniałam, Autorowi na kartach swojej powieści w wyśmienity sposób udało się oddać ducha tamtych czasów. Zarówno na płaszczyźnie społecznej, toczącej się zwykłej codzienności i kontaktów międzyludzkich, jak i uzależnień zabarwionych politycznie - układy i układziki, dzięki którym są lepsi i gorsi, które nie pozwalają na tknięcie choćby jednym palcem co poniektórych osobistości z pewnością nie mogły pomóc w prowadzeniu śledztwa, o czym szybko miał się przekonać porucznik Pol.

Porównanie do kryminałów Agathy Christie okazało się być dla mnie również niezwykle trafionym, ponieważ pan Gorszewski to wypisz wymaluj panna Marple rzucona w granice Polski Ludowej. I właśnie nawet nie Herkules Poirot, który przecież rozwiązywaniem zagadnień zbrodni zajmował się zawodowo, ale panna Marple - detektyw samozwańczy, lekko wścibska starsza pani z sąsiedztwa, o błyskotliwym usposobieniu i niezwykle inteligentnym umyśle. Podobnie jak ona, Stanisław Gorszewski kręci się po okolicy, obserwuje, wypytuje, wyciąga wnioski, biorąc pod uwagę nawet te pozornie nic nie znaczące informacje. A na końcu zbiera całe zainteresowane sprawą towarzystwo i punkt po punkcie wyjaśnia, co z czym i jak połączył, aby dało się wyłuskać to, co najistotniejsze, czyli motyw zbrodni i nazwisko sprawcy. Czy i Wam nie przypomina to schematu stosowanego przez angielską królową kryminału?

Okazuje się, że i w XXI wieku możliwe jest pisanie świetnych kryminałów, które nie ociekają galonami krwi, wulgarnością oraz skrajnie brutalnymi opisami. I za to Autorowi dziękuję. Za ten dobrze spędzony z książką czas, za gimnastykę dla szarych komórek i za wiarę w to, że dobro zawsze zwycięży zło! Ze swej strony polecam całym serduchem!

Na wstępie warto zaznaczyć, że nie jestem wielką fanką współcześnie pisanych kryminałów. W tej książce jednak odnalazłam się doskonale i spędzonego z nią czasu absolutnie nie mogłabym nazwać straconym.
Nie będę ukrywać, że do sięgnięcia po książkę skusiło mnie określenie, że jest to kryminał katolicki. Bardzo mnie ta gra słów zaintrygowała, więc postanowiłam sprawdzić "z...

No niestety dla mnie pozycja ta jest słaba . Nic tutaj mnie nie zaciekawiło . Niby miał to być interesujący kryminał retro ale nie był . Powieść bez polotu . Nie poczułem klimatu lat 60 tych . Zakończenie też bez szału . Pozycja nie godna uwagi .

No niestety dla mnie pozycja ta jest słaba . Nic tutaj mnie nie zaciekawiło . Niby miał to być interesujący kryminał retro ale nie był . Powieść bez polotu . Nie poczułem klimatu lat 60 tych . Zakończenie też bez szału . Pozycja nie godna uwagi .

bardzo dobra ksiazka

bardzo dobra ksiazka

Lubię kryminały dziejące się w PRL-u , ale ten mnie nie zachwycił.

Lubię kryminały dziejące się w PRL-u , ale ten mnie nie zachwycił.

Willa „Fraszka” to ulubione miejsce wypoczynku przedstawicieli elity komunistycznych władz, jej właścicielka, córka przedwojennego satyryka, oferuje swoim gościom wszelkie wygody i znakomite jedzenie. Tradycją jest również przyjęcie urodzinowe gospodyni, w którym uczestniczą goście pensjonatu, nie inaczej jest i w tym roku. Tym razem jednak przyjęcie kończy się tragicznie, bowiem następnego ranka córka pani Małeckiej, Julka, odkrywa ciało matki...

Przybyły ma miejsce zbrodni porucznik Pol z komendy powiatowej przejmuje dochodzenie i rozpoczyna przesłuchania świadków, ze zdumieniem odkrywa, ze wśród gości pani Małeckiej był jego wuj, Stanisław Gorszewski, z którym jego rodzina nie utrzymuje od wielu lat kontaktu. Jego działalność w podziemiu stanowiła zagrożenie dla rozwijającej się po wojnie kariery ojca porucznika Pola i jego samego, jednak w obecnej sytuacji porucznik decyduje się na współpracę ze Stanisławem, gdyż był on przyjacielem Anny Małeckiej, świetnie zna rodzinę ofiary i jego uwagi oraz wiedza byłyby znakomitym wsparciem dla śledztwa.

Obaj panowie, jeden oficjalnie, drugi dyskretnie, zaczynają swoje dochodzenie, krok po kroku odkrywając tajemnice gości willi „Fraszka”. Czy morderstwo ma swoje korzenie w wojennej przeszłości Anny Małeckiej? A może to zwykły napad rabunkowy? Gdy dochodzi do kolejnej zbrodni jedno jest pewne – morderca nie cofnie się przed niczym, aby nie dopuścić do odkrycia prawdy...

„Cevenole. Zbrodnia w uzdrowisku” to kryminał, którego potrzebowałam! Klasyczny w pełnym tego słowa znaczeniu, z drobiazgowo prowadzonym śledztwem, z bohaterami próbującymi odnaleźć się w nowej rzeczywistości, która wylewa się z prasy i plakatów. Wyraziste postacie, doskonale oddana atmosfera lat 60 XX wieku, gdzie dawni towarzysze broni okazują się zdrajcami, a bolesna przeszłość i głęboko ukryte rany są przeszkodą w osiągnięciu odrobiny szczęścia. Jedyne ukojenie przynosi wtedy piękna symfonia Cevenole słuchana na adapterze Bambino...Nie znajdziecie tu krwawych opisów i szalonej akcji, w zamian przeniesiecie się w czasie wprost do małego uzdrowiska, którego sielskie życie przerywa okrutna zbrodnia, a willa „Fraszka”okazuje się być kłębowiskiem głęboko skrywanych uczuć...Polecam!

Willa „Fraszka” to ulubione miejsce wypoczynku przedstawicieli elity komunistycznych władz, jej właścicielka, córka przedwojennego satyryka, oferuje swoim gościom wszelkie wygody i znakomite jedzenie. Tradycją jest również przyjęcie urodzinowe gospodyni, w którym uczestniczą goście pensjonatu, nie inaczej jest i w tym roku. Tym razem jednak przyjęcie kończy się tragicznie,...

Dobrze opisane realia lat 60, wcześniejsze wspomnienia też potrafiły zaciekawić. Dobrze się tego czytało.

Dobrze opisane realia lat 60, wcześniejsze wspomnienia też potrafiły zaciekawić. Dobrze się tego czytało.

Podobało mi się to, że do końca nie wiedziałam kto zabił. Natomiast nie był to mój styl kryminałów. Bohaterowie dobrze opisani. Akcja wolna i spokojna. Mimo to uważam, że warto przeczytać

Podobało mi się to, że do końca nie wiedziałam kto zabił. Natomiast nie był to mój styl kryminałów. Bohaterowie dobrze opisani. Akcja wolna i spokojna. Mimo to uważam, że warto przeczytać

Bardzo ciekawy kryminał. Jak się okazuje można napisać książkę, kryminał bez wulgaryzmów, właściwie bez przemocy, bez seksu. Jest to książka ciekawa i intrygująca. Akcja książki dzieje się w ciekawym miejscu (naprawdę jest to Rymanów Zdrój) i brakowało mi opisów tego pięknego miejsca. Znam Rymanów Zdrój i wiem jaki jest piękny ale chciałbym to poczuć bardziej na kartach książki. W książce jest wiele odniesień do wiary i religii chrześcijańskiej. Nie ma bełkotu lgbt i wciskania tego lewactwa na siłę jak to teraz się dzieje prawie wszędzie. Chwała za to i gratulacje dla autora. Czekam na kolejne książki. Wszystkim polecam. Warto.

Bardzo ciekawy kryminał. Jak się okazuje można napisać książkę, kryminał bez wulgaryzmów, właściwie bez przemocy, bez seksu. Jest to książka ciekawa i intrygująca. Akcja książki dzieje się w ciekawym miejscu (naprawdę jest to Rymanów Zdrój) i brakowało mi opisów tego pięknego miejsca. Znam Rymanów Zdrój i wiem jaki jest piękny ale chciałbym to poczuć bardziej na kartach...