NANA #20

Ai Yazawa sprawia, że z każdym tomem lubię naszych bohaterów coraz mniej :-( za to bardzo zyskuje Hachi!

Ai Yazawa sprawia, że z każdym tomem lubię naszych bohaterów coraz mniej :-( za to bardzo zyskuje Hachi!

Ta seria wywołana, we mnie uczucia jak żadna inna. Niestety, w tym tomie poczułam już przesadę. Nie potrafiłam się zaangażować jak na początku. Autorka przesadziła. Dlatego oceniam najniższej. Został mi jeden i mam obawy jak się "zakończy".

Jednak nadal uważam, że seria jest warta uwagi. Największy atut Nany to złożone relacje oraz postacie. Trudno się nie zaangażować. Inne tytuły nie dorównują jej w tym.

Ta seria wywołana, we mnie uczucia jak żadna inna. Niestety, w tym tomie poczułam już przesadę. Nie potrafiłam się zaangażować jak na początku. Autorka przesadziła. Dlatego oceniam najniższej. Został mi jeden i mam obawy jak się "zakończy".

Jednak nadal uważam, że seria jest warta uwagi. Największy atut Nany to złożone relacje oraz postacie. Trudno się nie zaangażować....

Mam z Naną problem, choć naprawdę uwielbiam ten komiks. Po prostu szkoda, że im dalej, tym gorzej.

Autorka daje nam coraz mniej nadziei - i to nie przeszkadza, ale czasem można odnieść wrażenie, że Yazawa na siłę nurza bohaterów w problemach, które w wielu przypadkach rozwiązałoby jedno: szczera rozmowa. Ja wiem, że tak się robi w filmach, tak się robi w książkach, bo fabuła 'problemami stoi'. Tyle że tutaj one piętrzą się do takiego stopnia, że mimowolnie wywracasz oczami, albo masz chęć potrząsnąć bohaterami i krzyknąć: "Ogarnij się".

Ostatecznie nie wiem, czy to wada, czy zaleta. Może zaleta, bo wciąż ci zależy, choć bohaterowie są jak dzieci we mgle? Sami oceńcie.

Mam z Naną problem, choć naprawdę uwielbiam ten komiks. Po prostu szkoda, że im dalej, tym gorzej.

Autorka daje nam coraz mniej nadziei - i to nie przeszkadza, ale czasem można odnieść wrażenie, że Yazawa na siłę nurza bohaterów w problemach, które w wielu przypadkach rozwiązałoby jedno: szczera rozmowa. Ja wiem, że tak się robi w filmach, tak się robi w książkach, bo...

Chciałabym wiele powiedzieć o tym tomie, ale końcówka sprawiła, że trudno mi pozbierać myśli. Ai Yazawa naprawdę nie ma skrupułów, żeby tak potraktować zarówno bohaterów, jak i czytelników.

Nie wiem, co o tym wszystkim myśleć. Myślałam, że bohaterowie nie mogą jeszcze bardziej namieszać w swoich uczuciach, ale jednak za każdym razem mnie zaskakują. I mieszają w głowie. Czasami nawet nie wierzę w to, co czytam. Jestem naprawdę zaintrygowana tym, jak Ai Yazawa zdołała tak rozbudować relacje między bohaterami.

Mam jednak pewne zastrzeżenie, które ponownie się pojawiło - byłoby lepiej, gdyby mangaka wyraźnie zaznaczała, w którym momencie mamy przeskoki w czasie, bo łatwo dać się oszukać.

Ale to wciąż kolejny znakomity tom. Czuję już stres z powodu kolejnego i tego, na czym akcja się urwie tuż przed hiatusem autorki (który podobno ma szansę się skończyć).

Chciałabym wiele powiedzieć o tym tomie, ale końcówka sprawiła, że trudno mi pozbierać myśli. Ai Yazawa naprawdę nie ma skrupułów, żeby tak potraktować zarówno bohaterów, jak i czytelników.

Nie wiem, co o tym wszystkim myśleć. Myślałam, że bohaterowie nie mogą jeszcze bardziej namieszać w swoich uczuciach, ale jednak za każdym razem mnie zaskakują. I mieszają w głowie....