Elżbieta II. Ostatnia taka królowa

Okładka książki Elżbieta II. Ostatnia taka królowa autora Marek Rybarczyk, 9788328721838
Okładka książki Elżbieta II. Ostatnia taka królowa
Marek Rybarczyk Wydawnictwo: Muza biografia, autobiografia, pamiętnik
336 str. 5 godz. 36 min.
Kategoria:
biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:
papier
Data wydania:
2022-06-01
Data 1. wyd. pol.:
2022-06-01
Liczba stron:
336
Czas czytania
5 godz. 36 min.
Język:
polski
ISBN:
9788328721838
Średnia ocen

6,8 6,8 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Elżbieta II. Ostatnia taka królowa w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Oficjalne recenzje książki Elżbieta II. Ostatnia taka królowa i



Przeczytane 3000 Opinie 647 Oficjalne recenzje 195

Opinia społeczności książki Elżbieta II. Ostatnia taka królowai



Książki 3770 Opinie 2838

Oceny książki Elżbieta II. Ostatnia taka królowa

Średnia ocen
6,8 / 10
140 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Elżbieta II. Ostatnia taka królowa

avatar
2
1

Na półkach:

Lekko napisana książka, gładko się czyta, dużo ciekawostek. Minusy za zaburzoną i nielogiczną chronologię, (bardzo) częste powtórzenia faktów i brak większej głębi.

Lekko napisana książka, gładko się czyta, dużo ciekawostek. Minusy za zaburzoną i nielogiczną chronologię, (bardzo) częste powtórzenia faktów i brak większej głębi.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
810
797

Na półkach:

Popełnione błędy, skrywane za bramami Pałacu Buckingham sekrety, konflikty i bolesne zdrady – takie oto elementy przyciągają naszą uwagę w książce Marka Rybarczyka, „Elżbieta II. Ostatnia taka królowa". Autor nie oferuje ckliwej opowieści o odchodzącej królowej, ale przedstawia historię człowieka z krwi i kości, który musi przełknąć gorycz porażek. W tej pełnej dramatyzmu biografii Marek Rybarczyk ukazuje życie Elżbiety II w sposób obiektywny i szczegółowy, podkreślając zarówno jej triumfy, jak i liczne wyzwania, z jakimi musiała się zmierzyć.

Życie w cieniu skandali

Książę Andrzej i jego proces, liczne skandale oraz wizerunkowa katastrofa spowodowana przez Meghan i Harry'ego to tylko niektóre z wydarzeń, które zachwiały stabilnością brytyjskiego dworu. Rybarczyk precyzyjnie analizuje, jak te skandale wpłynęły na monarchię i na samą Elżbietę II. Autor nie unika trudnych tematów, takich jak problemy w relacjach rodzinnych czy decyzje polityczne, które często były kontrowersyjne. Dzięki temu czytelnik może lepiej zrozumieć, jak ogromny ciężar spoczywał na barkach królowej przez dekady jej panowania.

Jednym z najciekawszych aspektów książki jest analiza relacji królowej z poszczególnymi członkami rodziny królewskiej. Rybarczyk szczegółowo opisuje napięcia i konflikty, jakie występowały na linii Elżbieta II — książę Karol czy Elżbieta II — księżna Diana. Autor pokazuje drugie dno obecnego kryzysu z księciem Andrzejem i trudne lata, jakie królowa przeżyła u boku księcia Filipa. Rybarczyk zadaje pytania dotyczące przyszłości monarchii po Elżbiecie II, zastanawiając się, jakim królem będzie Karol i jaką rolę odegrają William i Kate.

Życie przed koroną i po niej

Autor wciąga czytelnika w historię Elżbiety II, pokazując, jak wyglądało jej życie, zanim została królową. Czytamy o młodej dziewczynie, miłośniczce kryminałów Dicka Francisa, zakochanej bez pamięci w swoim wybranku. Marek Rybarczyk opisuje, jak szybko ta żarliwa miłość przekształciła się w chłodne małżeństwo z rozsądku. Czytamy również o trudach bycia matką, która chyba nigdy nie rozumiała swoich dzieci. Autor przedstawia Elżbietę II jako postać złożoną, pełną wewnętrznych sprzeczności, ale też niesamowicie oddaną swojej roli jako monarchini.

Książka Marka Rybarczyka to również analiza największych kryzysów, jakie dotknęły brytyjską monarchię w ostatnich latach. Proces księcia Andrzeja, oskarżenia o pedofilię, skandale finansowe – wszystko to sprawiło, że dwór królewski znalazł się w centrum uwagi mediów na całym świecie. Marek Rybarczyk opisuje, jak Elżbieta II radziła sobie z tymi wyzwaniami, działając szybko i zdecydowanie, by chronić instytucję, której poświęciła całe swoje życie.

Przyszłość monarchii

Marek Rybarczyk nie unika spekulacji na temat przyszłości brytyjskiej monarchii. Zastanawia się, czy zbliża się abdykacja Elżbiety II, czy może królowa zdecyduje się powierzyć więcej obowiązków Karolowi. Autor dywaguje na temat przyszłych rządów po elżbietańskich, próbując przewidzieć, jaką funkcję w nowym układzie sił pełnić będą William i Kate. Książka odpowiada na pytania, które nurtują wielu Brytyjczyków i fanów monarchii na całym świecie.

Marek Rybarczyk, znany publicysta „Polityki”, „Newsweeka” i „Przekroju”, wieloletni dziennikarz radia BBC i korespondent „Gazety Wyborczej” w Londynie, po raz kolejny udowadnia, że jest wybitnym znawcą kultury, historii i polityki współczesnej Wielkiej Brytanii. Jego doświadczenie dziennikarskie i głęboka znajomość tematu pozwalają mu na przedstawienie niezwykle interesującej i rzetelnej biografii. Rybarczyk łączy w swojej książce elementy historyczne z psychologicznym studium postaci, tworząc portret Elżbiety II, który jest zarówno fascynujący, jak i poruszający.

Podsumowanie

"Elżbieta II. Ostatnia taka królowa" to pozycja obowiązkowa dla każdego, kto interesuje się brytyjską monarchią i historią współczesną. Marek Rybarczyk z niezwykłą precyzją i obiektywizmem ukazuje życie Elżbiety II, jej triumfy i porażki, konflikty rodzinne i polityczne wyzwania. Książka ta to nie tylko biografia królowej, ale również psychologiczne studium kobiety, która poświęciła całe swoje życie dla „Firmy”. Dzięki temu Rybarczykowi udało się stworzyć dzieło, które jest nie tylko interesujące, ale również niezwykle wartościowe pod względem poznawczym. Dla wielu czytelników książka ta może okazać się źródłem nowych, zaskakujących informacji o życiu Elżbiety II i jej rodzinie. Rybarczyk pokazuje, że za fasadą królewskiej majestatyczności kryje się człowiek z krwi i kości, zmagający się z takimi samymi problemami jak każdy z nas. Dzięki tej książce możemy lepiej zrozumieć, jaką cenę płaci się za życie w blasku koronacyjnych klejnotów i jak ogromny wpływ na prywatne życie mogą mieć decyzje polityczne i skandale obyczajowe.

Książka Marka Rybarczyka to fascynująca opowieść o jednej z najbardziej kontrowersyjnych postaci współczesnej monarchii. Dzięki tej lekturze możemy zyskać nową perspektywę na życie Elżbiety II i lepiej zrozumieć, jakie wyzwania czekają na jej następców. To pozycja, którą warto przeczytać, nie tylko jeśli jesteś fanem Windsorów, ale również jeśli interesuje cię historia i polityka Wielkiej Brytanii.

Popełnione błędy, skrywane za bramami Pałacu Buckingham sekrety, konflikty i bolesne zdrady – takie oto elementy przyciągają naszą uwagę w książce Marka Rybarczyka, „Elżbieta II. Ostatnia taka królowa". Autor nie oferuje ckliwej opowieści o odchodzącej królowej, ale przedstawia historię człowieka z krwi i kości, który musi przełknąć gorycz porażek. W tej pełnej dramatyzmu...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1540
1274

Na półkach: , , ,

Bardzo obszerna i niezwykle zajmująca. Dość aktualna, bo autor porusza również temat Harry'ego i Megan jednocześnie nie zapominając o historii rodziny królewskiej sprzed wielu lat. Dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy, o których wcześniej nie miałam pojęcia. Niektóre z opinii autora były dla mnie dość intrygujące i warte zastanowienia.

Bardzo obszerna i niezwykle zajmująca. Dość aktualna, bo autor porusza również temat Harry'ego i Megan jednocześnie nie zapominając o historii rodziny królewskiej sprzed wielu lat. Dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy, o których wcześniej nie miałam pojęcia. Niektóre z opinii autora były dla mnie dość intrygujące i warte zastanowienia.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

281 użytkowników ma tytuł Elżbieta II. Ostatnia taka królowa na półkach głównych
  • 167
  • 107
  • 7
56 użytkowników ma tytuł Elżbieta II. Ostatnia taka królowa na półkach dodatkowych
  • 23
  • 18
  • 4
  • 4
  • 3
  • 2
  • 2

Inne książki autora

Marek Rybarczyk
Marek Rybarczyk
Marek Rybarczyk jest znanym dziennikarzem i publicystą. Przez wiele lat był dziennikarzem radia BBC, korespondentem „Gazety Wyborczej” w Londynie. Pracował dla radia TOK FM, radiowej Trójki oraz TVN24. W swoich powieściach Marek Rybarczyk opisuje wiele ciekawych historii, ozdobionych pikantnymi szczegółami dotyczącymi Windsorów. Jego pierwsza powieść, zatytułowana "Tajemnice Windsorów”, pojawiła się w 2013 roku i zapoczątkowała serię opowiadającą o brytyjskiej monarchii. W skład tego cyklu wchodzą takie opowiadania jak "Wszystkie szaleństwa Anglików", "Elżbieta II. O czym nie mówi królowa?, "Skandale angielskich dworów. Prywatne życie arystokracji" i "Elżbieta, Filip, Diana i Megan. Zmierzch świata Windsorów." Życie brytyjskiej rodziny królewskiej W swoich książkach Marek Rybarczyk porusza wiele wątków, dotyczących rodziny królewskiej, które z zafascynowaniem śledzą nie tylko Brytyjczycy, ale i Polacy. Opisuje w nich rodzinne skandale oraz sekrety. Jego wierni czytelnicy z niecierpliwości oczekują kolejnych części historii o brytyjskiej monarchii.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Centrum śmierci Tom Schachtman
Centrum śmierci
Tom Schachtman Shiya Ribowsky
Książka „Centrum śmierci” to fascynujący, choć momentami surowy wgląd w kulisy pracy nowojorskiego biura patomorfologii (OCME). Autorzy – Tom Schachtman oraz wieloletni pracownik tej instytucji, Shiya Ribowsky – zabierają czytelnika w podróż tam, gdzie kończy się życie, a zaczyna mozolna praca śledcza. Przyznając tej pozycji ocenę 7/10, doceniam przede wszystkim jej walor edukacyjny i autentyzm, mimo pewnych narracyjnych potknięć. Medycyna sądowa bez filtra To nie jest kolejny odcinek serialu „CSI”. Ribowsky i Schachtman skutecznie odczarowują popkulturowy mit patologa, który w pięć minut rozwiązuje zagadkę morderstwa przy pomocy futurystycznych gadżetów. Zamiast tego otrzymujemy obraz ciężkiej fizycznej pracy, zapachu formaliny i ogromnej odpowiedzialności emocjonalnej. Największą siłą książki jest jej szczegółowość. Autorzy drobiazgowo opisują procedury identyfikacji ofiar, analizę DNA czy toksykologię, co dla fanów true crime będzie prawdziwą ucztą intelektualną. Emocjonalny ciężar wielkich tragedii Książka zyskuje na głębi, gdy przechodzi od rutynowych sekcji do wydarzeń, które wstrząsnęły światem – w tym przede wszystkim ataku na World Trade Center z 11 września. Relacja z prób identyfikacji tysięcy szczątków jest poruszająca i stanowi hołd dla anonimowych pracowników laboratorium, którzy przez lata walczyli o to, by przywrócić rodzinom zmarłych choć cień spokoju. To właśnie w tych momentach „Centrum śmierci” staje się czymś więcej niż tylko reportażem medycznym. Mimo wielu zalet, książka posiada pewne mankamenty, które obniżają ostateczną notę. Konstrukcja tekstu bywa nierówna. Fragmenty opisujące pasjonujące dochodzenia przeplatają się z przydługimi opisami biurokracji, politycznych gierek wewnątrz nowojorskich struktur oraz technicznych detali funkcjonowania biura, które mogą znużyć mniej cierpliwego czytelnika. Styl Schachtmana jest poprawny, ale chwilami nazbyt suchy, co sprawia, że narracja traci tempo. „Centrum śmierci” to lektura obowiązkowa dla osób szukających prawdy o medycynie sądowej, odartej z hollywoodzkiego blichtru. To opowieść o szacunku do zmarłych i o tym, że „umarli przemawiają” tylko do tych, którzy potrafią i chcą ich słuchać. Choć momentami zbyt techniczna, pozostaje jedną z najbardziej wartościowych pozycji w swoim gatunku. To solidna, rzetelna literatura faktu, która udowadnia, że praca w kostnicy to nie tylko nauka o śmierci, ale przede wszystkim lekcja o wartości życia.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na723 dni temu
Zełenski Wojciech Rogacin
Zełenski
Wojciech Rogacin
Co mogę powiedzieć o tej książce? To nic innego, jak historia komika, który wspiął się na szczyt i został prezydentem Ukrainy. Jako człowiek mi się podoba. Ma honor, ma swoją godność. W przeciwieństwie do naszych polityków. Przypominam, że jak wybuchła druga wojna światowa, to nasi przywódcy uciekli za granicę, troszcząc się o własny tyłek. Na Ukrainie jest inaczej. Wołodymyr to ukraiński Dawid, który stawia czoło rosyjskiemu Goliatowi-Putinowi. Fragmenty z książki: ,,Marzenia o tym, że prosty człowiek wejdzie do polityki i odmieni ją pstryknięciem palcami, nie mogły się spełnić". ,,To idealista, chce dobrze dla Ukrainy, ale czasem strasznie się miota, słuchając doradców. Kiedy w jakichś sprawach nie ma własnego zdania albo kompetencji, przychyla się do opinii, które brzmią dla niego atrakcyjnie, nowatorsko, co nie znaczy, że są realistyczne". Myślę, że z każdym kandydatem antysystemowym tak jest. Pięknie mówią, a sami nic nie wskórają. Są beznadziejnymi idealistami. Głową muru się nie przebije. Polityka to jest świat, gdzie jedynym priorytetem jest pomnażanie własnej kieszeni, a obywateli ma się za nic. Przed wojną nic nie słyszałem o prezydencie Zełenskim, zaczęło być głośno, jak wybuchła wojna. Ciekawa postać. Moim zdaniem obecny (nieszczęsny) prezydent Polski mógłby się wiele od niego nauczyć... Podobała mi się. Prezydent Ukrainy, to gość, który nie bał się wspinać po drabinie własnych marzeń. Ciekawa książka. Trzeba przyznać, że dobrym mówcą jest prezydent, ale popełnia jeden błąd. Jak zauważyli ukraińscy politycy, on trzyma się swojego najbliższego otoczenia, nie dopuszcza nikogo nowego, nawet tych, którzy są otwarci na współpracę z nim. Sam wojny nie wygra! Wowa to trochę taki marzyciel. Śnią mu się szklane domy, ale rzeczywistość bywa okrutna... Życzę mu i Ukrainie, aby ta wojna się skończyła. Wolność, niepodległość i suwerenność dla Ukrainy!
bARTosz - awatar bARTosz
ocenił na73 miesiące temu
Merci, Monsieur Dior Agnès Gabriel
Merci, Monsieur Dior
Agnès Gabriel
Rok 1946, Francja. Celestine to dziewczyna, która przyjeżdża do Paryża z prowincji. Znajduję pracę u samego Christiana Diora. Kobieta zyskuje jesgo zaufanie i sympatię, stając się nie tylko jego gosposią i sekretatką, ale także przyjaciółką i powierniczką najskrytszych sekretów. Jak potoczą się ich losy? Fala hejtu wylała się na tę książkę, a ja szczerze zastanawiam się - za co? Argumenty wszędzie właścwie takie same - infantylna bohaterka, masa powtórzeń, źle napisana... A mi się podobało! I tego będę się trzymać. Nie każda książka ma nas wznieść na intelektualne wyżyny. Czasami czyta się po prostu dla przyjemności, bo to sprawia nam wielką frajdę. A znam takich, którzy czytają coś tylko dlatego, że tak wypada, a książka jest jedną z tych 'z górnej półki'... I na co się tak męczyć? Co kto lubi - podobno. Bo nie daj Boże, ktoś ma o czymś inne zdanie niż ja... No ale wróćmy do samej książki, bo można całe dnie rozprawiać o tym, dlaczego ludzie czytają książki i co im to daje. "Merci, Monsieur Dior" to książka lekka i przyjemna. Bardzo pozytywna. Z całą pewnością nie jest to biografia Diora, jak pewnie większość sobie wyobraża po tytule. Ale właśnie jest to książka do poczytania i oderwania się od wszystkiego choć na moment. Może i jest zbyt naiwna i cukierkowa, ale - nie oszukujmy się - takich historii też potrzebujemy, aby osłodzić sobie szarość dnia. Dlatego też książkę uznaję za całkiem dobrą i jeżeli szukacie czegoś pozytywnego, lekkiego, do małego zapomnienia się - "Merci, Monsieur Dior" idealnie się do tego nadaje.
Antares - awatar Antares
ocenił na71 rok temu
Sypiając z psychopatą Carolyn Woods
Sypiając z psychopatą
Carolyn Woods
„Kiedy go poznałam, wydawało mi się, że wygrałam los na loterii, a w rzeczywistości podpisałam pakt z diabłem” – te słowa mogłyby stanowić motto wstrząsającej relacji, jaką jest książka „Sypiając z psychopatą”. Zawartość tomu autorstwa Carolyn Woods to boleśnie szczery zapis powolnego upadku, emocjonalnego osaczenia i finansowej ruiny, w jaką wpędził autorkę człowiek podający się za agenta służb specjalnych. To nie jest tylko kolejna historia o nieszczęśliwej miłości; to drobiazgowe studium manipulacji, która potrafi złamać nawet najsilniejszą osobowość. Moja ocena tej pozycji to 7/10. Choć literatura faktu rzadko bywa tak przerażająca jak thrillery medyczne, Woods udowadnia, że rzeczywistość bywa znacznie bardziej bezwzględna niż fikcja. Największym atutem tej publikacji jest sposób, w jaki autorka kreśli losy tytułowej bohaterki – czyli samej siebie – umiejętnie wplatając je w autentyczne realia życia w luksusowej bańce, którą stworzył dla niej oprawca. Woods z dużą dozą odwagi obnaża własną naiwność, co paradoksalnie nadaje całości wyjątkowej głębi i autentyczności. Czytelnik nie ma poczucia, że obcuje z postacią papierową; czujemy jej wstyd, strach i narastające niedowierzanie. Wyczuwalna w tekście kunsztowna więź z przeszłością, objawiająca się w publikowaniu fragmentów listów czy wiadomości, pozwala nam niemal „wejść” w tę relację i zrozumieć mechanizm „love bombingu”, który oślepił autorkę. Dlaczego oceniam tę książkę na siedem punktów? Przede wszystkim za walor edukacyjny. Choć sama historia jest fikcyjna dla postronnego obserwatora (wszystko, co mówił partner Woods, było kłamstwem),jej skutki były tragicznie prawdziwe. Autorka świetnie pokazuje, że psychopata nie musi być seryjnym mordercą z nożem w ręku; może nim być uroczy, pomocny sąsiad, który z uśmiechem na ustach odbiera nam godność i oszczędności życia. Jednak momentami narracja powtarza te same lub podobne wydarzenia– opisy kolejnych przelewów i kłamstw potrafią znużyć, a niektóre wątki poboczne wydają się zbyt rozwlekłe, co nieco osłabia dynamikę opowieści. Mimo tych drobnych mankamentów, „Sypiając z psychopatą” to lektura ważna i potrzebna. Woods z dużą dozą fantazji literackiej (w pozytywnym tego słowa znaczeniu) rekonstruuje sceny, które wydają się nieprawdopodobne, a jednak miały miejsce. To przestroga przed tym, jak łatwo stracić czujność, gdy ktoś uderza w nasze najczulsze struny. Książka zostawia czytelnika z gorzką refleksją nad naturą zła, które ukrywa się pod maską normalności. To solidna, mocna pozycja, która mimo pewnych dłużyzn, trzyma w napięciu do ostatniej strony, oferując nie tylko historię kryminalną, ale i psychologiczną autopsję związku, który nigdy nie powinien się wydarzyć.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na730 dni temu
Dom na Riwierze Natasha Lester
Dom na Riwierze
Natasha Lester
„Dom na Riwierze” – kolejny raz Francja, II wojna światowa, wielka sztuka i przeplatające się dwie płaszczyzny dziejów. Pierwsza - okupowany Paryż i zaplanowana w każdym calu, metodyczna grabież bezcennych dzieł sztuki przez opętanych chciwością Niemców „z najwyższej hitlerowskiej półki”, z odrażającym Göringiem na czele; oraz dyrekcja, kustosze i pracownicy Luwru (przeniesieni do pracy w Jeu de Paume, gdzie gromadzono kradzione skarby),usiłujący ratować drogocenne kolekcje z narażeniem własnego życia. Wśród nich Eliane – główna bohaterka tego czasu. Przez pryzmat tej dziewczyny, jej rodziny, ukochanego, ich tragicznych losów „wchodzi się” w koszmarny czas wojny, gdy zło było wszędzie, a nadzieja tliła się słabym ogniem. Druga płaszczyzna – współczesne Lazurowe Wybrzeże, gdzie w przepięknym domu przebywa Remy, która próbuje dojść do siebie po stracie męża i córeczki. Zajmując się instagramową sprzedażą ubrań ze starych i drogich kolekcji, okrywa katalog dzieł sztuki skradzionych podczas II wojny światowej, a w nim obraz, który wisiał na ścianie jej sypialni w dzieciństwie… Przeszłość Remy wiąże się z historią Eliane, a wszystkie drogi prowadzą do domu na Riwierze. Książka jest jedną z tych, w których losy bohaterów wplecione są w historyczne fakty, może nie tak znane, ale warto o nich wiedzieć i mieć ich świadomość. Wiele dzieł sztuki odzyskano po wojnie, dzięki pracy ludzi, którzy ryzykując wszystko usiłowali katalogować tysiące kradzionych skarbów, wiele jednak nigdy nie wróciło i ich los jest nieznany. Wojna to głównie złodziejstwo i grabież, a chciwość ludzka jest nieskończona. Ciekawa, piękna i bardzo smutna książka, z niezapowiadającym tak dobrego dalszego ciągu pierwszym rozdziałem . Potem jest już tylko lepiej. Warto.
Lena - awatar Lena
oceniła na76 miesięcy temu
Polscy miliarderzy. Ich żony, dzieci, pieniądze Monika Sobień-Górska
Polscy miliarderzy. Ich żony, dzieci, pieniądze
Monika Sobień-Górska
Książka „Polscy miliarderzy. Ich żony, dzieci, pieniądze” odsłania kulisy życia najbogatszych Polaków – multimilionerów i miliarderów, którzy często pojawiają się w zestawieniach publikowanych przez „Forbes” czy „Wprost”. Choć autor nie ujawnia ich nazwisk, czytelnik może dowiedzieć się, jak wygląda codzienność tych ludzi, co ich motywuje do nieustannej ciężkiej pracy oraz jakie wartości są dla nich najważniejsze. Szczególny nacisk położono na relacje rodzinne – wiele wypowiedzi pochodzi od małżonek lub partnerek, co nadaje książce osobisty i często anegdotyczny charakter. Warto pamiętać, że przy tego typu reportażu należy brać poprawkę na subiektywizm przedstawionych historii. Narracje bywają wykrzywione przez emocje osób bliskich najbogatszym, które często zmagają się z trudnymi relacjami i uczuciami. Mimo to wyłania się z książki obraz osób niezwykle ambitnych, pochłoniętych przez chęć zarabiania i funkcjonujących w środowisku o wysokim poziomie konkurencji. Dla wielu z nich otwieranie i prowadzenie kolejnych biznesów stanowi sposób realizacji własnego ego oraz pasji. Jednym z najbardziej poruszających aspektów tej opowieści jest motyw samotności, która dotyka rodziny najbogatszych Polaków. Pomimo zapewnionego bytu materialnego na wiele pokoleń, często brakuje im czasu i obecności najbliższych, co w ostatecznym rozrachunku decyduje o jakości i szczęściu wspólnego życia. Książka skłania do refleksji nad tym, co tak naprawdę jest ważne w życiu oraz jak wielki wpływ na codzienność mają zarówno sukcesy, jak i ich cena.
Arek - awatar Arek
ocenił na63 miesiące temu

Cytaty z książki Elżbieta II. Ostatnia taka królowa

Więcej
Marek Rybarczyk Elżbieta II. Ostatnia taka królowa Zobacz więcej
Marek Rybarczyk Elżbieta II. Ostatnia taka królowa Zobacz więcej
Więcej