Pandrioszka. Rosja. Nic tutaj nie jest podobne do tego samego gdzie indziej

Ciekawa i rzetelnie napisana, jak chyba wszystkie książki tej autorki.

Ciekawa i rzetelnie napisana, jak chyba wszystkie książki tej autorki.

Czytając ten reportaż człowiek uświadamia sobie jak dobrze, że urodził się w Polsce.

Czytając ten reportaż człowiek uświadamia sobie jak dobrze, że urodził się w Polsce.

Miks tematów dotyczących Rosji lat 90-tych dwudziestego wieku. Rozpiętość tematyczna omawianych spraw jest bardzo szeroka od kwestii toalet do wojny czeczeńskiej.

Pierwsza część książki w ogóle sprawia wrażeniem posklejanych ze sobą spraw na zasadzie: Patrzcie, jaka ta Rosja jest dziwna!

Do tego dochodzi oceniający styl autorki, który nie pozwala na własne przemyślenia.

Zapoznałem się w formie audiobooka co dodatkowo utrudniło odbiór treści, bo zdania budowane są w bardzo dziwny sposób i wiele z nich zawiera wtręty rosyjskojęzyczne. Jak bym czytał to pewnie musiałbym kilka razy przeczytać takie zdanie by je zrozumieć…

Miks tematów dotyczących Rosji lat 90-tych dwudziestego wieku. Rozpiętość tematyczna omawianych spraw jest bardzo szeroka od kwestii toalet do wojny czeczeńskiej.

Pierwsza część książki w ogóle sprawia wrażeniem posklejanych ze sobą spraw na zasadzie: Patrzcie, jaka ta Rosja jest dziwna!

Do tego dochodzi oceniający styl autorki, który nie pozwala na własne przemyślenia....

Lubię Panią Krystynę Kurczab-Redlich i doceniam jej wkład w naszą wiedzę o Rosji ale ta książka pod względem stylistycznym jest dla mnie nie do przebrnięcia. Sformułowania typu: “Gimnastyka psychiki społeczeństw to aktywne przechodzenie przez rozmaite fazy rozwoju państwowości” czy „Elementy prawd polityków wirują jak kule w bębnie totolotka” czy „Bieriezowskiemu potrzebne było złagodzenie swego obrazu diabla wcielonego rosyjskiej góry (...)” nużą ponieważ syntaksa pęcznieje od dopełniaczy dopełniaczów (jakby nie można było stworzyć zdań złożonych) a forma literacka jest zbyt usymplifikowana czy zbanalizowana. Czytanie przestaje być przyjemnością a motywacja do refleksji zanika.
Mistrzostwem w pisaniu reportaży na temat Rosji są dla mnie dzieła Anny Politkowskiej oraz Swietłany Aleksiejewach.

Lubię Panią Krystynę Kurczab-Redlich i doceniam jej wkład w naszą wiedzę o Rosji ale ta książka pod względem stylistycznym jest dla mnie nie do przebrnięcia. Sformułowania typu: “Gimnastyka psychiki społeczeństw to aktywne przechodzenie przez rozmaite fazy rozwoju państwowości” czy „Elementy prawd polityków wirują jak kule w bębnie totolotka” czy „Bieriezowskiemu potrzebne...

Trochę "poszatkowana", ale napisana pięknym językiem i niezwykle przejmująca, chwilami przerażająca.
Na pewno sięgnę po inne książki autorki, podziwiam jej wiedzę, spostrzegawczość i sposób, w jaki przekazuje czytelnikowi informacje

Trochę "poszatkowana", ale napisana pięknym językiem i niezwykle przejmująca, chwilami przerażająca.
Na pewno sięgnę po inne książki autorki, podziwiam jej wiedzę, spostrzegawczość i sposób, w jaki przekazuje czytelnikowi informacje

Autorka dzieli się z nami spostrzeżeniami na żywo podczas jej pobytu w Moskwie (to ważne) w latach rządów Borysa Jelcyna.
Książka jest podzielona na trzy części.
Część pierwsza to obserwacje i rozmowy ze zwykłymi ludźmi, mieszkańcami miasta. Urawniłowka. „Pieriestrojka szybciej przeszła przez kalendarz niż przez rozum i psychikę.” Naród ma deficyt świadomości społecznej. W dodatku zachowują się tak jakby mieli zaszczepiony i dziedziczony przez pokolenia chromosom strachu, który prowadzi do spłaszczania osobowości. Stosunek do religii prawosławnej naznaczony takim samym strachem jak do urzędu. Jeżeli tak było stolicy, to strach pomyśleć jak żyją pozostali ludzie w tym olbrzymim kraju.
Ta część książki interesowała mnie najbardziej. Pozostałe, dla ludzi o mocniejszych nerwach, tylko przejrzałam.
Część druga traktuje o aparacie represyjno-opresyjnym, część trzecia o wojnie w Czeczenii.
Pani Krystynie Kurczab-Redlich nie można odmówić spostrzegawczości, umiejętności analizy, ale tekst jest napisany dość chaotycznie, jakby powstał z chwilowych zapisków na różnych kartach i potem przepisany jako całość.
W Rosji jest zawsze „po drugomu”, nigdzie na świecie nie jest tak, jak tam, nigdy nie wiadomo jaka puszka Pandrioszki zostanie otworzona.

Autorka dzieli się z nami spostrzeżeniami na żywo podczas jej pobytu w Moskwie (to ważne) w latach rządów Borysa Jelcyna.
Książka jest podzielona na trzy części.
Część pierwsza to obserwacje i rozmowy ze zwykłymi ludźmi, mieszkańcami miasta. Urawniłowka. „Pieriestrojka szybciej przeszła przez kalendarz niż przez rozum i psychikę.” Naród ma deficyt świadomości społecznej. W...

Spodziewałem się książki o kulturze Rosji, tymczasem to brutalna relacja z wojny rosyjsko-gruzinskiej...

Spodziewałem się książki o kulturze Rosji, tymczasem to brutalna relacja z wojny rosyjsko-gruzinskiej...

Kolejne spojrzenie w głąb kacapskiej Otchłani. Fascynujące i przerażające zarazem.

Kolejne spojrzenie w głąb kacapskiej Otchłani. Fascynujące i przerażające zarazem.

Książka opisuje czasu Jelcyna, straszne zbrodnie wobec Czeczeni, a nawet samych Rosjan. Zastraszanie, mordowanie, brak praw człowieka, pracujący ludzie bez wypłat przez wiele miesięcy.
Ciekawe wątki, ale reportaż jest czasami chaotyczny, momentami nużący tzn. dużo słów, mniej faktów.
Przede wszystkim książka nie jest o aktualnych czasach. Na końcu jest tylko wspomniany Putin jako człowiek, który ma poparcie Jelcyna.

Książka opisuje czasu Jelcyna, straszne zbrodnie wobec Czeczeni, a nawet samych Rosjan. Zastraszanie, mordowanie, brak praw człowieka, pracujący ludzie bez wypłat przez wiele miesięcy.
Ciekawe wątki, ale reportaż jest czasami chaotyczny, momentami nużący tzn. dużo słów, mniej faktów.
Przede wszystkim książka nie jest o aktualnych czasach. Na końcu jest tylko wspomniany...

Spodziewałem się więcej po tej książce. Rosja jest zawsze fascynująca, a przemiany społeczno-obyczajowe w latach 90. to frapujący temat. Niemniej jednak nie znalazłem w "Pandrioszce" niczego wyjątkowego. Kraj pod rządami Jelcyna przedstawiono tak, jak większość go zapamiętała (wszechobecna wódka, przestępczość mafijna, skorumpowani urzędnicy, napływ dóbr luksusowych z Zachodu, uwłaszczanie się komunistów etc.).

Na uwagę zasługuje przejmujący reportaż z Czeczeni. A także oryginalny tytuł – "Pandrioszka to tragikomiczna hybryda: połączenie kojarzonej z nieszczęściem puszki Pandory i matrioszki – tradycyjnej rosyjskiej zabawki zbudowanej z włożonych jedna w drugą drewnianych lalek" (z opisu książki na ebookpoint.pl).

Spodziewałem się więcej po tej książce. Rosja jest zawsze fascynująca, a przemiany społeczno-obyczajowe w latach 90. to frapujący temat. Niemniej jednak nie znalazłem w "Pandrioszce" niczego wyjątkowego. Kraj pod rządami Jelcyna przedstawiono tak, jak większość go zapamiętała (wszechobecna wódka, przestępczość mafijna, skorumpowani urzędnicy, napływ dóbr luksusowych z...