Demony Rosji

Świetna pozycja w dodatku czytana przez autorów. Dużo szczegółów, które mogą znużyć kogoś kto nie jest ciekaw co się u orków dzieje. Prof. Grala - wybitny znawca Rosji jego zawsze warto posłuchać, z kolei Witold Jurasz zna wschód i jest dobrze zorientowany w polityce światowej, Poza merytoryką obaj są dodatkowo bardzo medialni.

Tak jak wspominali wcześniejsi czytelnicy jest to książka głownie o rosyjskiej grupie najemników Wagner. Pokazane są korzenie, mechanizm działania oraz cele gdzie jest wykorzystywana przez Rosję tj. gdzie chodzi o wpływy polityczne oraz walkę i ochronę interesów związanych z pozyskiwaniem zasobów naturalnych w Afryce i na Bliskim Wschodzie. Kilka biogramów najważniejszych działaczy/polityków/najemników. Ta część książki jest najciekawsza. Mamy później krótką notatkę o ukraińskiej nazistowskiej grupie Azow i Prawy Sektor (tak, tak nazistowskiej, określonej tak tylko dlatego, że książka została napisana przed wybuchem wojny rosyjsko-ukraińskiej kiedy nie obowiązywała politpoprawność w tym temacie i autor pisał jak jest naprawdę). Jest opisany, dzisiaj zupełnie pomijany wątek o ich powstaniu jako prywatne armie ukraińskich oligarchów chroniących swoje biznesy czy szykujących się do przewrotu politycznego (przeciwko rządom Wiktora Janukowycza), a nie siły napędzane patriotyzmem czy wręcz antyrosyjskie. Cytat "Tak kręcił się ten biznes. Między państwem, wielkim biznesem a co bardziej obrotnymi weteranami Majdanu i Donbasu." Tytuł książki jak wspominałem jest na wyrost. Nie ma ogólnej analizy najemnictwa jako takiego czy porównania z działaniami najemników w innych konfliktach np. w wojnie dekolonizacyjnej w Afryce czy walkach karteli w Ameryce Południowej kiedy cele walki były zupełnie inne niż w obecnym wieku, tam gdzie ma to znaczenie geopolityczne. Są wspominane bardzo krótko działania amerykańskich najemników w wojnach o ropę na Bliskim Wschodzie i w Afganistanie i jednej z szyickich band działających w Iraku. Główne wnioski z lektury są takie, że każda prywatna grupa najemników działająca w XXI ma zupełnie różne cele działania, maskowane opowieściami o demokracji i patriotyzmie, a do realizacji ma głownie cele gospodarcze, a z kolei poprzez siłę ekonomii także cele polityczne swego państwa mocodawcy. Na poziomie samych uczestników chodzi głównie o duże pieniądze i nie ważna jest strona konfliktu.

Książka dobra, ale raczej dla kogoś, kto nie ma pojęcia o kryminalnej stronie kościoła. Czytałam już inne książki o tej tematyce i raczej jestem na bieżąco z wiadomościami ze świata, dlatego wiele spraw poruszanych przez autorów nie było dla mnie zaskoczeniem. Ciężkie klimaty, przykre, okrutne i chciałoby się, żeby nie były prawdziwe.

Fascynujący obraz tytułowej postaci - człowieka wielu talentów, niespożytej energii, odważnego (a może i brawurowego), który jednak nie jest przedstawiony jednowymiarowo, więc możemy również poczytać o jego pomyłkach i porażkach. Warto zwrócić uwagę na pokazaną postawę prezydenta USA i rządzących USA elit do II WŚ toczącej się w Europie (kasa, kasa) oraz ich fascynację Rosją. Bardzo to przypomina aktualne gierki Trumpa. Warto też zwrócić uwagę na powtarzający się schemat myślowy wielu polityków: dajmy Hitlerowi (Putinowi) tym razem jeszcze to, co chce, na pewno mu to wystarczy i już będzie miłym, cywilizowanym gościem do robienia interesów. Podobno historia uczy, szkoda tylko że tak niewielu chce wyciągać wnioski z tragedii tak licznych.

Przytoczę kilka cytatów z książki, a resztę niech każdy dopowie sobie sam. Karol W.: "Wykorzystywanie nieletnich jest poważnym przejawem kryzysu, który dotyka nie tylko Kościół, lecz także całe społeczeństwo. Jest to głęboko zakorzeniony kryzys moralności seksualnej, a nawet relacji międzyludzkich, a jego pierwszymi ofiarami są rodziny i nieletni." Ofiara księdza-pedofila: "Kompletnie nie byłem w stanie zrozumieć, o czym on mówi. Można było wysnuć z tego wniosek, że to, co wydarzyło się w moim małym, liczącym kilkadziesiąt tysięcy mieszkańców miasteczku w Massachusetts, to, że ksiądz zmuszał mnie do oralnego seksu, było efektem tego, co wtedy puszczano w telewizji?" Ofiara księdza-pedofila McCarricka o spotkaniu z Karolem W.: "Powiedziałem mu wtedy, że Theodore McCarrick wykorzystuje mnie od czasu, gdy byłem dzieckiem. Wtedy zmarszczył brwi i spojrzał na mnie w taki sposób, że byłem pewien, że mnie usłyszał. Ale nie wiem, czy mi współczuł. Miałem nadzieję, że mnie wysłucha i będzie mi współczuł. A on tylko położył dłonie na mojej głowie, wymamrotał coś i dał mi pudełko z krzyżykiem i listem do ojca – opowiada z trudem." O zbrodniarzu seksualnym Degollado: "Choć znane już były wszystkie zarzuty i trwało dochodzenie, Jan Paweł II wypowiedział się przy okazji obchodów sześćdziesięciolecia kapłaństwa Marciala Maciela Degollado w 2004 roku. (...) Podczas uroczystości Jan Paweł II skierował oficjalne podziękowania "za dar takiego kapłana, którego życie jest naznaczone misjonarską i duchową płodnością", posyłając ojcu Macielowi specjalne błogosławieństwo. Słowa papieża, odczytane przez kardynała Sandriego, słyszały też ofiary Degollado, które Jan Paweł II zdawał się ignorować." O austriackim księdzu-pedofilu Groërze: "Kiedy w 1998 roku do Austrii wybiera się z pielgrzymką Jan Paweł II, sprawa Groëra znów nabiera rozgłosu. Gdy papież odwiedza Sankt Pölten, gdzie gorąco wita go biskup Kurt Krenn, głośny obrońca Groëra, część niezadowolonych wiernych wychodzi na ulice z transparentami. Jeden z duchownych skomentował tę wizytę: "Papież odwiedza dom, który płonie, ale zamiast mówić o ogniu, mówi o ślicznych kwiatkach przed domem".

Książka bardzo ciekawa. Pokazuje jak Chińczycy budują swoje wpływy, jak są silni w nowych technologiach i jak się rozwijają . Na minus: ciągnięcie przez kilkadziesiąt stron wątku związanego z podejrzeniami związanymi z jedną z chińskich firm. Przytaczanie opinii, rozmowy z przedstawicielami opozycji np. w Serbii, Słowacji, ... a na koniec okazuje się, że ktoś został aresztowany w 2019 roku ale nie został do dziś skazany. Na minus: brak obiektywizmu np. 4 razy pisze, że polityk nielubianej przez Nią partii na zewnątrz budowanej prywatnej wilii "może" mieć (zdaniem czytelnika jednej z gazet) chińskie kamery ... a później krótko nadmienia, że na najważniejszych lotniska w Polsce są skanery i kamery chińskich firm zakupione przez inny rząd.

Ciekawa książka poświęcona możliwemu konfliktowi Rosji z NATO. Książkę czyta się lekko i przyjemnie. Odczarowuje ona mit potęgi rosyjskiej, który i tak w ostatnim czasie cierpi dosyć mocno na Ukrainie. Książka została wydana w 2022 i nie uwzględnia jeszcze zmian jakie zaszły na polu walki przez masowe zastosowanie dronów. Ciekawa jest także druga część książki poświęcona przetrwaniu w razie ewentualnego konfliktu.

Nie spodziewałam się takiej bomby. Strasznie smutna książka. Ciągle towarzyszyło mi pytanie bez odpowiedzi "dlaczego?". Dlaczego człowiek potrafi być taki wobec drugiego, własnego rodaka i dlaczego ludzi pomimo miażdżącej większości nie potrafią się zbuntować. Pierwszy raz czytałam historię Polski w takim wydaniu. Dopiero teraz uczę się prawdziwej historii naszego kraju, w szkole niestety mydlą nam oczy. Po prostu nie mogłam uwierzyć, że było aż tak źle. Wiele to jednak wyjaśnia patrząc na dzisiejsze czasy. Obserwuję Pana Kamila Janickiego już od jakiegoś czasu i podziwiam Go za ogromną wiedzę i sposób, w jaki potrafi ją przekazać. "Pańszczyzna" to powinien być podręcznik historii w szkołach.

Książka jest reklamowana, jako pierwszy reportaż z wojny na Ukrainie. Tak naprawdę wojna na Ukrainie rozpoczęła się w 2014 roku, kiedy to Rosja dzięki działaniom hybrydowym oderwała część Ukrainy. Później przez Porozumienia Mińskie częściowo zawieszony. 24 lutego 2022 roku ten konflikt na nowo rozgorzał, kiedy to Rosja już oficjalnie zaatakowała całe terytorium Ukrainy. Nie jest to na pewno pierwszy reportaż z Ukrainy i nie jest to, na szczęście, pierwsza książka autora na temat Ukrainy. Zbigniew Parafanowicz tematyką ukraińską zajmuje się już od 2003 roku i to jest jego trzecia książka na temat Ukrainy. Tak więc jego wiedza o Ukrainie jest ogromna. Zresztą w momencie wybuchu wojny 24 lutego 2022 był w Kijowie i spędził tam półtora miesiąca. Dzięki temu może prowadzić relacja z tych pierwszych dni wojny, pierwszego szoku, który przeżyli mieszkańcy Kijowa i Charkowa. Jednak wojsko było przygotowane do wojny, wcześniej wyprowadzone na pozycje. Tak więc Rosjanie bombardowali puste bazy. Ukraińcy błyskawicznie otrząsnęli się z pierwszego szoku i zaczęli działać wspólnie. Przedstawił działania wojska, policji, innych służb, a także relacje zwykłych mieszkańców. „Operacja specjalna”, jak tę wojnę nazywają Rosjanie, miała się skończyć po trzech dniach, wkroczeniem Rosjan do Kijowa, obaleniem rządu i podporządkowaniem sobie Ukrainy. Nikt nie witał Rosjan kwiatami, tak jak głosiła jej propaganda. Książkę można podzielić na dwie części. Pierwsza to są relacje z samej Ukrainy. Dla kogoś, kto śledzi na bieżąco wydarzenia na Ukrainie, te wydarzenia są znane. Chociaż niektóre rozmowy są szokujące. Zresztą część z tych relacji już było wcześniej przez autora publikowane, a tutaj je cytuje. Ciekawe są rozmowy przeprowadzona z Serhijem Żadanem, a także rozmowy z żołnierzami pułku Azow, czy rosyjskimi ochotnikami walczącymi po stronie ukraińskiej. Druga części książki mnie bardziej zainteresowała. Z zainteresowaniem przeczytałam historię pułku Azow, jakie kontrowersje wzbudzał nie tylko w samej Ukrainie, gdy powstawał w 2014 roku, aż po bohaterską obronę Mariupola. Ciekawym, choć bardziej znanym tematem jest fascynacja okultyzmem, szamanizmem, spirytualizmem elita rosyjskich. Połączenie tych ruchów z reanimowanym prawosławiem jest zadziwiające. Jednak najbardziej fascynujący był rozdział: „Dlaczego Zachód nie wierzył, że wojna wybuchnie?” W tym rozdziale Zbigniew Parafanowicz rekonstruuje chronologicznie wydarzenia poprzedzające inwazję rosyjską, uwzględniając materiały dyplomatów ukraińskich, zachodnich i polskich. Przytacza rozmowy z prezydenckim ministrem Jackiem Kumochem, a także rozmowy z innymi polskimi i ukraińskimi dyplomatami. Na końcu analizuje obecną sytuację w Ukrainie. Książka ta jest bardzo ważna, gdyż spina klamrą ponad 300 dni agresji Rosji na Ukrainę. Śledząc nawet codziennie wydarzenia na Ukrainie, część wydarzeń nam umyka, a o części zapominamy, dlatego ta książka, która w jednym miejscu przedstawia te wszystkie wydarzenia, jest pozycją bardzo ważną.

Jest to ważna książka, zajmująca się zjawiskiem boleśnie aktualnym, rozpisanym przez autorkę na sześć rozdziałów, nazwanych przez nią historiami. Sądzę, że odbiór i ocena tych historii każdorazowo zależeć będzie od wcześniejszej wiedzy indywidualnego czytelnika na temat faktów i ich interpretacji zawartych w każdej z sześciu opowieści. Jeśli na przykład - podobnie jak mnie - od dawna kogoś interesował wpływ rozmaitych teorii spiskowych na realia społeczne, nie tylko w Polsce, szczegółowa ich egzemplifikacja przez autorkę może nieco znużyć, a próby racjonalnego wyjaśnienia tego fenomenu nadal trudno uznać za w pełni satysfakcjonujące. Jeśli zaś o fakty w tej dziedzinie chodzi, wdzięczna jestem za przypomnienie roli Rosji w wojnie szczepionkowej, pewnie trochę dlatego, że jest to jedyna potyczka w ostatnich latach, którą Kreml zdecydowanie przegrał. Natomiast niewątpliwie najciekawsze, a przy tym najsmutniejsze, były dla mnie dwa ostatnie rozdziały książki. Historia o obnażeniu. Państwo, które wpadło w sieć - to doskonały tytuł klęski ówczesnych polskich władz i służb w zderzeniu z rosyjsko-białoruską operacją, która w potocznej świadomości funkcjonowała jako afera z mailami Dworczyka. Przyznaję, że był to okres mojego bojkotu polskiej polityki, dlatego o niuansach całej operacji, o jej znaczeniu i o prognozach na przyszłość pojęcie miałam marne. Na dodatek dla kogoś, kto temat cyberterroryzmu czy wielu innych wariantów cyberprzestępczości znał jedynie z literatury i publicystki, lektura o konkretach, na przykład o ujawnianiu tajemnic „wrogiego” państwa, do łatwych nie należy. Jeszcze gorzej i, niestety, coraz bardziej rozwojowo przebiega zawartość ostatniego rozdziału, czyli: Historia o agresji. Rosyjski przemysł fałszowania rzeczywistości. Warto zwrócić uwagę, że termin ‚przemysł’ nabiera obecnie coraz bardziej złowrogiego znaczenia. Powody takiego stanu rzeczy wiążą się z upływem czasu od ostatnich wydarzeń uwzględnionych w książce przez autorkę, czyli od drugiej połowy roku 2022. Wygląda na to, że teraz, trzy lata później żyjemy w zupełnie innej epoce. Bezsilność wobec kreatorów fałszywych rzeczywistości narasta, a grozę potęgują ich zamiary przeniesienia wirtualnych obrazów świata do realu. Anna Mierzyńska, na stałe związana z redakcją OKO Press, jest również aktywna w mediach społecznościowych. Jej analiza składów amerykańskiej i rosyjskiej delegacji, które negocjowały putinowsko-trumpowski wariant tzw pokoju w Ukrainie skłoniła mnie do sięgnięcia po „Efekt niszczący”. Polecam.

Przez tę książkę czytelnik rzeczywiście przedziera się z mozołem, choć nie jest to udręka. Informacje przytaczane przez autora są ciekawe, zwłaszcza wątek o działalności gospodarczej KGB, ale na tę publikację trzeba poświęcić więcej czasu. Lepiej też wiedzieć nieco więcej o Rosji Putina zanim sięgnięmy po ten tytuł, ponieważ bez tej wiedzy zrozumienie i łączenie kropek w poszczególnych rozdziałach zabierze jeszcze więcej czasu.

Początkowo dość ciężko wchodziło mi się w lekturę, ale z czasem dałem się pochłonąć całkowicie. Dużo podróżuję, uwielbiam Budapeszt (świetne miejsce na citybreak) i mam sympatię do Węgier, ale przyznam, że tamtejszych realiów politycznych do tej pory zbytnio nie znałem. Dzięki książce, która jest napisana w sposób bardzo ciekawy, zaczynam rozumieć bardziej węgierskie myślenie i podejście do stosunków międzynarodowych. Bliżej mi do prawicy i nie miałem złego zdania o Wiktorze Orbanie (cenię m.in. węgierską politykę prorodzinną czy postawienie się nielegalnej migracji), ale autor, którego od lat śledzę na Twiiter/X, fajnie wyjaśnia to, jak Fidesz zawłaszczył węgierskie państwo i jak rozgrywa społeczeństwo patriotyzmem (nieco zakłamanym) i sentymentami do utraconych terenów. Nie zmieniłem zdania o Orbanie o 180 stopni, ale widzę teraz w nim dużo hipokryzji i politycznego zakłamania. Nie miałem go za ideał polityka, ale wydawał mi się silnym przywódcą z zasadami, czego nie można powiedzieć o polskich liderach politycznych. Czasami czytając książkę, mam wrażenie, że autor nawet nie próbuje znaleźć jakiś pozytywów Orbana i jego ugrupowania, a wydaje mi się, że takie są, jeśli ten człowiek jest tyle lat u władzy. I odpowiedzią na to nie może być wyłącznie sprzyjający Fideszowi system wyborczy i medialna propaganda. Co mnie zaskoczyło, to to, jak różnią się od siebie nasze narody. Widziałem też wiele podobieństw w rządach Fideszu to czasu, gdy w Polsce rządził PiS. Warto przeczytać, jeśli chce się lepiej zrozumieć inne europejskie państwo i jego postępowanie. Autor oczywiście nie usprawiedliwia działań węgierskiego rządu, ale pokazuje jego tok myślenia i pokazuje inną perspektywę. Warto przeczytać, jeśli jest się po prostu ciekawym świata, zwłaszcza tego nam najbliższego, europejskiego. Węgierskich nazwisk i nazw politycznych nie idzie zapamiętać, ale nie to jest najważniejsze

Książka warta przeczytania. Autorka pokazuje na przykładach jak łatwo i jak tanim kosztem można podważyć zaufanie do osoby publicznej, zniszczyć ją czy zastraszyć. Z drugiej strony jak duże potem ponosi ona koszty aby się oczyścić i uwolnić od całej nagonki. Świetnie tu pasują słowa "Kłamstwo obiegnie dookoła połowę świata zanim prawda zdąży włożyć buty." Jest też wzmianka o jednym polskim polityku ale, to już proszę samemu doczytać.

Krótko. Polecam wysłuchać tego audiobooka zwolennikom różnych opcji politycznych aby zrozumieć co się tam dzieje w sensie na wiejskiej. Jakiego, jak to mój Dziadziuś lubił mawiać „pomyślunku im brakuje” istnienia tylko władza i robimy co chcemy bo my rządzimy. Przestawienie tego jak się zachowywali ludzie którzy są wizytówką naszej Ojczyzny, podczas tego co wydarzyło się w Smoleńsku można porównać do tego co widziałem w administracji naszej. Rozgardiasz i spychologia stosowana. Dramat i nic dziwnego że tak się dzieje. Polecam wysłuchać.

Ważna książka. Dała mi lepsze zrozumienie tego, jak inną Ukrainą jest jej wschodnia część, jak wiele znaczył i znaczy dla starszego pokolenia Związek Radziecki. Pokazuje też moc odpowiednio uszytej i użytej propagandy, która łamie ludzi. Po ostatnich miesiącach z Sandmanem czy pierwszą częścią cyklu Hyperion, to była trudna ale bardzo dobra lektura.

📝 Reporterska biografia jednego z najbardziej wyrazistych (i kontrowersyjnych) polityków ostatnich lat – Zbigniewa Ziobro. Autorka rekonstruuje jego drogę od młodego, ambitnego prawnika, przez funkcję ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego, aż po kulisy najważniejszych decyzji i sporów politycznych. Książka opiera się na rozmowach z jego współpracownikami, przeciwnikami oraz osobami z najbliższego otoczenia. Znajdziemy tu zarówno analizę stylu uprawiania polityki, jak i mniej znane epizody z życia zawodowego i prywatnego. Całość uzupełniają fotografie oraz cytaty, które budują wielowymiarowy portret bohatera – bez jednoznacznych ocen, ale z wyraźnie zarysowanym kontekstem politycznym. 💭 Moja opinia: Przyznaję – podchodziłam do tej książki z lekką zbroją ochronną. Spodziewałam się narracji topornej, stronniczej, takiej, która wali tezą po głowie jak kodeksem karnym w twardej oprawie. W pakiecie oczekiwałam jeszcze prawniczo-politologicznego żargonu, a tu niespodzianka. Lektura okazała się całkiem przystępna, momentami wręcz wciągająca. Sporo „smaczków” z politycznych kulis, anegdot, relacji z zaplecza władzy. Wypowiedzi współpracowników dodają kontekstu i pozwalają zobaczyć bohatera w mniej oficjalnym świetle. Zdjęcia też robią robotę – budują klimat i trochę „uczłowieczają” narrację. Nie jest to książka, która wywraca wszystko do góry nogami, ale daje solidny, uporządkowany obraz postaci. Bez taniej publicystyki i memicznej szydery. Raczej spokojna, reporterska robota. ⭐ 7/10

Książka „Wowa, Wołodia, Władimir” bez owijania pokazuje, kim naprawdę jest Władimir Putin – bez pudrowania i propagandowej ściemy. Autorka prowadzi narrację wprost, momentami aż brutalnie, i dobrze, bo do takiej postaci nie pasuje delikatny język. Wychodzi z tego obraz człowieka bez skrupułów, który od początku konsekwentnie budował swoją władzę kosztem innych. Najmocniejsze jest to, jak książka łączy jego przeszłość z tym, co robi dzisiaj – i nagle wszystko zaczyna się układać w jedną, dość mroczną całość. Nie ma tu prób usprawiedliwiania – raczej jasny przekaz, że mamy do czynienia z wyjątkowo bezwzględnym graczem, mówiąc wprost,:postać skrajnie cyniczna i moralnie odpychająca. Czyta się to szybko, ale zostaje w głowie, bo trudno przejść obojętnie obok takiego portretu człowieka i władzy.

Spojrzenie na Dubaj jak i Emiraty z perspektyw różnych profesji. Ciekawa, dość szeroko opisana historia transformacji i bogactwa w ZEA. Zdjęcia dobrze byłoby uzupełnić o krótki opis, a reportaże o jedną/dwie rozmowy z osobami o bardziej "przyziemnych" zawodach.

To miał być reportaż tymczasem opisuje to co działo się przez ostatnie (ponad) sto lat, od produkcji pierwszych samochodów poprzez produkcję coraz lepszych silników i tym samym potrzebnych do nich substancji. Ciekawostek jest sporo, jednak nie nazwałabym tego absolutnie reportażem, tylko książką historyczną. Pierwsze 100 stron nie było zbyt przynudzające, jednak późniejsze opisy wojen światowych to trochę za dużo jak dla mnie. Nie tego się spodziewałam.

Książka niezwykle ważna dla osób zainteresowanych strategią i geopolityką oraz zasadami funkcjonowania świata. Dla Polaków i naszego kraju jeszcze ważniejsza, gdyż Dr Bartosiak uświadamia czytelnikowi zasady funkcjonowania naszego systemu państwowego (ciężko się powstrzymać od oceny) oraz mentalność rządzących (jeszcze ciężej). Bardzo wartościowa książka.