Merci, Monsieur Dior

"Pasjonująca opowieść o powstaniu imperium Christiana Diora, jego pierwszych kultowych kreacjach oraz o stworzeniu linii perfum Miss Dior". Nie, to nie jest pasjonująca opowieść.
Podejrzewam, że w książce jest bardzo mało wątków, które odpowiadają prawdziwej historii Christiana Diora i jego domu mody. Książka jest nudna, ja właściwie nie wiem o czym. Czy o projektancie czy o jego naiwnej gosposi (później asystentce).
Celestine aspiruje do bycia silną, niezależną kobietą w krótkiej fryzurze, ale niestety jest dziecinna i miałka do szpiku kości. Dialogi są fatalne, a relacja głównej bohaterki z jej szefem jest co najmniej dziwna. Widzę tu jakieś nieprzepracowane patologiczne uczucia względem Diora, co było dla mnie momentami niesmaczne. Wątki niespełnionych miłości przyjaciółki głównej bohaterki fatalne i zastanawiam się, jak można dokonywać tak złych wyborów. Może w tamtych czasach pogoń za małżeństwem i chęć założenia rodziny były tak oślepiające, że łapano się wszystkiego co było i wpadło w ręce, jednak w tej opowieści jest to bardzo rażące.
Wzruszyła mnie w tej książce jedynie śmierć Diora i to co ją poprzedzało. Epilog udany. Całość nie wiadomo co miała przekazać. Nie polecam.

"Pasjonująca opowieść o powstaniu imperium Christiana Diora, jego pierwszych kultowych kreacjach oraz o stworzeniu linii perfum Miss Dior". Nie, to nie jest pasjonująca opowieść.
Podejrzewam, że w książce jest bardzo mało wątków, które odpowiadają prawdziwej historii Christiana Diora i jego domu mody. Książka jest nudna, ja właściwie nie wiem o czym. Czy o projektancie czy...

Słuchałam audiobooka. Koszmarna lektorka, totalnie bezpłciowa, położyła całą opowieść.

Słuchałam audiobooka. Koszmarna lektorka, totalnie bezpłciowa, położyła całą opowieść.

Rok 1946, Francja. Celestine to dziewczyna, która przyjeżdża do Paryża z prowincji. Znajduję pracę u samego Christiana Diora. Kobieta zyskuje jesgo zaufanie i sympatię, stając się nie tylko jego gosposią i sekretatką, ale także przyjaciółką i powierniczką najskrytszych sekretów. Jak potoczą się ich losy?

Fala hejtu wylała się na tę książkę, a ja szczerze zastanawiam się - za co? Argumenty wszędzie właścwie takie same - infantylna bohaterka, masa powtórzeń, źle napisana... A mi się podobało! I tego będę się trzymać. Nie każda książka ma nas wznieść na intelektualne wyżyny. Czasami czyta się po prostu dla przyjemności, bo to sprawia nam wielką frajdę. A znam takich, którzy czytają coś tylko dlatego, że tak wypada, a książka jest jedną z tych 'z górnej półki'... I na co się tak męczyć? Co kto lubi - podobno. Bo nie daj Boże, ktoś ma o czymś inne zdanie niż ja...

No ale wróćmy do samej książki, bo można całe dnie rozprawiać o tym, dlaczego ludzie czytają książki i co im to daje. "Merci, Monsieur Dior" to książka lekka i przyjemna. Bardzo pozytywna. Z całą pewnością nie jest to biografia Diora, jak pewnie większość sobie wyobraża po tytule. Ale właśnie jest to książka do poczytania i oderwania się od wszystkiego choć na moment. Może i jest zbyt naiwna i cukierkowa, ale - nie oszukujmy się - takich historii też potrzebujemy, aby osłodzić sobie szarość dnia.

Dlatego też książkę uznaję za całkiem dobrą i jeżeli szukacie czegoś pozytywnego, lekkiego, do małego zapomnienia się - "Merci, Monsieur Dior" idealnie się do tego nadaje.

Rok 1946, Francja. Celestine to dziewczyna, która przyjeżdża do Paryża z prowincji. Znajduję pracę u samego Christiana Diora. Kobieta zyskuje jesgo zaufanie i sympatię, stając się nie tylko jego gosposią i sekretatką, ale także przyjaciółką i powierniczką najskrytszych sekretów. Jak potoczą się ich losy?

Fala hejtu wylała się na tę książkę, a ja szczerze zastanawiam się -...

Książka sprawiła mi wielką przyjemność...
Cudownie było się zanurzyć w czasie powojennego Paryża...
Poznać prywatne życie najsłynniejszego projektanta mody i perfum; jak i również niuanse powstawania jego projektów oraz funkcjonowania firmy.
Po okrutnym czasie wojny, bezbarwnym, żałosnym i dojmującym w smutek, ludzie zachłysnęli się kolorami, zapachami, pięknem tworzenia i mówienia. Paryżanie, chcą być szykowni, stylowi, kulturalni, szarmanccy, eleganccy... tacy jacy nie mogli być podczas minionych lat wojennych. Miło jest śledzić losy młodej dziewczyny, która dzięki swojej determinacji, ale też inteligencji, mądrości oraz pracowitości, osiąga sukces w świecie luksusu i spełnia marzenia w otoczce zapachu Miss Dior.
Wersja audio w wykonaniu Pani Ewy Konstanciak, podbija klimat powieści i ukazuje czar francuskiego języka.

Książka sprawiła mi wielką przyjemność...
Cudownie było się zanurzyć w czasie powojennego Paryża...
Poznać prywatne życie najsłynniejszego projektanta mody i perfum; jak i również niuanse powstawania jego projektów oraz funkcjonowania firmy.
Po okrutnym czasie wojny, bezbarwnym, żałosnym i dojmującym w smutek, ludzie zachłysnęli się kolorami, zapachami, pięknem tworzenia...

Książka do pochłonięcia w dwa dni. Opowiastka o naiwnej prowincjuszce w Paryżu, której wszystko się udaje. Oraz o początkach jednego z najsłynniejszych projektantów, który wydaje się człowiekiem bez skazy.
Autorce udaje się przekazać na kartach książki szyk i elegancję kreacji Diora, wystrój wnętrz oraz klimat powojennego Paryża. I tylko dlatego warto po nią sięgnąć.

Książka do pochłonięcia w dwa dni. Opowiastka o naiwnej prowincjuszce w Paryżu, której wszystko się udaje. Oraz o początkach jednego z najsłynniejszych projektantów, który wydaje się człowiekiem bez skazy.
Autorce udaje się przekazać na kartach książki szyk i elegancję kreacji Diora, wystrój wnętrz oraz klimat powojennego Paryża. I tylko dlatego warto po nią sięgnąć.

Bardzo słabiutka książka.
Dior-postać świetna.
Pomysł, by opowiedzieć o jego imperium poprzez postać panny z prowincji, która staje się prawą ręką mistrza-przedni. Ale wykonanie-okropne.
Źle napisana, masa powtórzeń, infantylna książka i taka sama jej główna bohaterka.
Autorka książki jest pisarką i dziennikarką. Nie czytałam innych jej "dzieł", ale to zdecydowanie jest nieudane. Nie polecam.
Jeśli kogoś fascynuje historia Diora, to niech poczyta inne książki na jego temat...

Bardzo słabiutka książka.
Dior-postać świetna.
Pomysł, by opowiedzieć o jego imperium poprzez postać panny z prowincji, która staje się prawą ręką mistrza-przedni. Ale wykonanie-okropne.
Źle napisana, masa powtórzeń, infantylna książka i taka sama jej główna bohaterka.
Autorka książki jest pisarką i dziennikarką. Nie czytałam innych jej "dzieł", ale to zdecydowanie jest...

Komuś udało się nieoczekiwanie być bardzo blisko Monsieur Diora a to nie lada przygoda, wyzwanie ale też wiele cudnych wydarzeń. Moda, stroje przeplatane codziennością i podejmowaniem ważnych decyzji- jedna z moich ulubionych😉

Komuś udało się nieoczekiwanie być bardzo blisko Monsieur Diora a to nie lada przygoda, wyzwanie ale też wiele cudnych wydarzeń. Moda, stroje przeplatane codziennością i podejmowaniem ważnych decyzji- jedna z moich ulubionych😉

Lekka, przyjemna powieść, nic więcej.

Lekka, przyjemna powieść, nic więcej.

6.5 ta ocena mnie zdziwiła jak można być tak krytycznym pod względem takiej osobistości jak Dior. Jak można tak słabo ocenić tą książkę?
I powiem wam... już wiem !
Zdecydowanie nie jest to książka która koniecznie musisz przeczytać przed śmiercią. A szkoda, bo zadatki ma.
Dior to taka persona, o której można czytać wiele i ten temat się nie wyczerpuje. Myślę że za dużo było tam dodatków, które spowodowały mieszane odczucia. Z kolei z drugiej strony to opowiada to kobieta która go poznała i u niego pracowała więc jej życie w tym wszystkim też było dla niej ważne pomimo takiego wielkiego szefa jakiego miała nie mogła skupić się na nim w 100%. Czy polecam ? Sama nie wiem, ciężko stwierdzić czy warto czytać.
Dobrze ze ją skończyłam, napewno sięgnę po kolejną inną książkę o Diorze.

6.5 ta ocena mnie zdziwiła jak można być tak krytycznym pod względem takiej osobistości jak Dior. Jak można tak słabo ocenić tą książkę?
I powiem wam... już wiem !
Zdecydowanie nie jest to książka która koniecznie musisz przeczytać przed śmiercią. A szkoda, bo zadatki ma.
Dior to taka persona, o której można czytać wiele i ten temat się nie wyczerpuje. Myślę że za dużo...

Przeczytałam kilka recenzji, że nie warto czytać, trochę mnie to zasmuciło, ale ponieważ uwielbiam Diora to stwierdziłam, że przeczytam i wyrobię sobie opinię. Wyszło na to, że nie taki diabeł straszny jak go malują, bo czytało mi się świetnie i szybko. Fakt, trochę zbyt cukierkowa, ale rzadko który czytany romans taki nie jest. Podsumowując: jak ktoś nie czytał biografii Diora - można zacząć od tej, która sprawi, że ktoś się jego postacią zainteresuje.

Przeczytałam kilka recenzji, że nie warto czytać, trochę mnie to zasmuciło, ale ponieważ uwielbiam Diora to stwierdziłam, że przeczytam i wyrobię sobie opinię. Wyszło na to, że nie taki diabeł straszny jak go malują, bo czytało mi się świetnie i szybko. Fakt, trochę zbyt cukierkowa, ale rzadko który czytany romans taki nie jest. Podsumowując: jak ktoś nie czytał biografii...