Urodził się jako Erich Paul Remark w Osnabrück, jego rodzicami byli Peter Franz Remark i Anna Maria Stallknecht. Od listopada 1922 używał drugiego imienia Maria, a od 1924 nazwiska Remarque. Francuską pisownię swojego nazwiska mógł tłumaczyć francuskimi przodkami, którzy z powodu analfabetyzmu nie umieli poprawnie zapisać swojego nazwiska. Edukację zaczął jako sześciolatek w przykościelnej szkole, po pięciu latach nauki przeniósł się do Johannisschule. Zawsze był jednym z najlepszych uczniów. Kontynuował naukę na Uniwersytecie w Münsterze. Swoją karierę pisarską rozpoczął w wieku 16 lat; pisał eseje, wiersze i zaczął pisać swoją pierwszą powieść, którą ukończył i wydał w 1920 roku jako Dom marzeń (Die Traumbude). Okazała się ona niepowodzeniem.
W wieku 18 lat został wysłany jako żołnierz na front podczas I wojny światowej. Walczył na froncie zachodnim we Flandrii w Belgii. 12 czerwca 1917 został przeniesiony na front zachodni. 31 lipca 1917 roku w pierwszym dniu bitwy pod Passchendaele odniósł pięć postrzałów (w szyję, nogę oraz prawe ramię). W szpitalu spędził 15 miesięcy i nigdy już nie wrócił na front.
Po wojnie przez dwa lata był wiejskim nauczycielem, a potem z powodów finansowych pracował jako: domokrążca, korespondent, organista, dziennikarz i w firmie kamieniarskiej. 14 października 1925 poślubił Juttę Ilsę Zambonę, z którą się rozwiódł w 1930, a następnie znowu poślubił w 1938, by ułatwić jej wyjazd z Niemiec i uchronić ją przed prześladowaniami ze strony nazistów.
W 1927 w zaledwie 6 tygodni napisał swoją najsłynniejszą powieść, była to Na Zachodzie bez zmian (niem. Im Westen nichts Neues),w której opisał niesamowitą brutalność wojny z punktu widzenia dziewiętnastoletniego żołnierza, który był przedstawicielem straconego pokolenia. Powieść została wydana dopiero w styczniu 1929. Początkowo „Na Zachodzie bez zmian” ukazało się jako powieść w odcinkach w gazecie. W późniejszych latach napisał kilka podobnych dzieł; prostym językiem realistycznie opisywały one wojnę i czasy powojenne.
29 kwietnia 1930 r. w Stanach Zjednoczonych miała premierę filmowa adaptacja powieści Na Zachodzie bez zmian, wyreżyserowana przez Lewisa Milestone’a. 4 grudnia film ten miał premierę w Niemczech, lecz już tydzień później, na skutek protestów środowisk nazistowskich z Josephem Goebbelsem na czele, został wycofany z dystrybucji przez Film-Oberprüfstelle – niemiecki komitet cenzury kinematograficznej. W następnym roku pisarz, po fiasku protestu przeciwko zakazowi dystrybucji filmu w Niemczech, zakupił dom „Casa Monte Tabor” w Porto Ronco i przeniósł się do Szwajcarii. W tym samym 1931 r. Remarque został zgłoszony, wraz z Nicholasem Butlerem, jako kandydat do Pokojowej Nagrody Nobla.
W 1933 roku naziści z rozkazu Josepha Goebbelsa, ówczesnego ministra propagandy zabronili wydawania dzieł Remarque’a i publicznie spalili jego książki. Nazistowska propaganda zaczęła rozpowszechniać nieprawdziwe informacje jakoby Remarque był potomkiem francuskich Żydów, a jego prawdziwe nazwisko brzmiało: „Kramer” (sugerując, że Remarque to pseudonim, który powstał przez odwrócenie kolejności liter w nazwisku Kramer). Stwierdzili ponadto, cokolwiek mylnie, że Remarque nie służył aktywnie podczas wojny.
W 1943 roku naziści aresztowali jego siostrę, Elfriede Scholz i skazali na śmierć przez zgilotynowanie. Wyrok wykonano 16 grudnia 1943. Przedtem Roland Freisler powiedział jej „Niestety twój brat zdołał nam uciec, ty, jednakże, nie uciekniesz”.
Jego następna powieść Trzej towarzysze (Drei Kameraden) opisywała lata od hiperinflacji w 1923 r. do końca istnienia Republiki Weimarskiej, czyli do 1933 r. Jednym z jego wydanych po wojnie bestsellerów był „Łuk triumfalny” (Arch of Triumph),opisujący zmagania i ucieczkę Ravica – głównego bohatera przed wojną we Francji. W 1945 roku wydał ją w języku angielskim i w następnym roku w niemieckim. Książkę zakupiono na całym świecie w liczbie blisko pięciu milionów egzemplarzy.
W 1939 roku E. M. Remarque na pokładzie transatlantyku „Queen Mary” wyemigrował do USA i został obywatelem Stanów Zjednoczonych. W roku 1958 ożenił się z byłą aktorką z Hollywood, Paulette Goddard.
W 1948 roku wrócił do Szwajcarii. Tam, po prawie 7 letniej przerwie, napisał „Iskrę życia” (Der Funke Leben),która została wydana zarówno w języku angielskim, jak i niemieckim w 1952 roku. W tym czasie pisał również powieść „Czas życia i czas śmierci” (Zeit zu leben und Zeit zu sterben),którą wydał w 1954 roku. W 1958 roku Douglas Sirk wyreżyserował filmową adaptacje powieści, w której Remarque zagrał rolę profesora. W 1955 roku napisał scenariusz do austriackiego filmu Ostatni akt przedstawiającego ostatnie dni Hitlera w bunkrze pod kancelarią Rzeszy w Berlinie, na podstawie książki "Dziesięć dni do śmierci" Michaela Musmanno. W 1956 roku napisał dramat teatralny „Pełne koło”, który z powodzeniem przedstawiono w Niemczech i na Broadwayu. Jego powieść „Nim nadejdzie lato” napisana w 1961 roku została zekranizowana przez Sydneya Pollacka w 1977 roku jako Bobby Deerfield. W rolę Bobby’ego wcielił się Al Pacino. W 1962 roku wydał książkę „Noc w Lizbonie”, która była jego ostatnią powieścią. Sprzedano ją w około 900 tysiącach sztuk w Niemczech i została bestsellerem za granicą.
Zmarł 25 września 1970 roku w Locarno. Został pochowany na cmentarzu w Porto Ronco w kantonie Ticino.
Zobacz stronę autora 
Szukamy ofert...
Opinie i dyskusje o książce Noc w Lizbonie
... i kolejne SIEDEM GWIAZDEK.
Na półce pozostał jeszcze ŁUK TRYUMFALNY.
Proza Remarque,a może jest przygnębiająca. Pewnie jest po prostu smutna. Ale jak to jest napisane!
Na pewno nie jest nudno.
A wojna..... jest złem . Wszechogarniającą, zasysającą otchłanią.
Bez dna. Bez dobrego zakończenia. Bez kolejnego początku.
... i kolejne SIEDEM GWIAZDEK.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNa półce pozostał jeszcze ŁUK TRYUMFALNY.
Proza Remarque,a może jest przygnębiająca. Pewnie jest po prostu smutna. Ale jak to jest napisane!
Na pewno nie jest nudno.
A wojna..... jest złem . Wszechogarniającą, zasysającą otchłanią.
Bez dna. Bez dobrego zakończenia. Bez kolejnego początku.
"Noc w Lizbonie" to moje kolejne spotkanie z Remarque'iem i, jak zawsze, wzruszające i pełne piękna. Śledzimy historię miłości dwojga uciekinierów z ogarniętych wojną Niemiec. Powieść przypominała mi "Łuk Triumfalny", ogromnie polecam wszystkim miłośnikom tamtej historii
"Noc w Lizbonie" to moje kolejne spotkanie z Remarque'iem i, jak zawsze, wzruszające i pełne piękna. Śledzimy historię miłości dwojga uciekinierów z ogarniętych wojną Niemiec. Powieść przypominała mi "Łuk Triumfalny", ogromnie polecam wszystkim miłośnikom tamtej historii
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzytając zanurkowałam w głębiny świata przeżyć głównego bohatera a zarazem w odmęty czasów historycznych czyli wojennych. Pisarz tworząc wspierał się na swoim życiu, które godne jest wielu powstałych książek. Czy wystarczy mi ziemskiego czasu na zapoznanie się z nimi? Frapujące...
Czytając zanurkowałam w głębiny świata przeżyć głównego bohatera a zarazem w odmęty czasów historycznych czyli wojennych. Pisarz tworząc wspierał się na swoim życiu, które godne jest wielu powstałych książek. Czy wystarczy mi ziemskiego czasu na zapoznanie się z nimi? Frapujące...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPowrót po 30 latach, udany! Tragedia uciekinierów/emigrantów z nazistowskich Niemiec - poruszająca
Powrót po 30 latach, udany! Tragedia uciekinierów/emigrantów z nazistowskich Niemiec - poruszająca
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSpleciona układanka zdarzeń doprowadzających do ostatniej nocy w Lizbonie, jest to też spowiedź dających wyjaśnienie na poglądy i decyzje bohatera uzyskujące kulminację w ostatnim możliwym dniu ewakuacji.
Spleciona układanka zdarzeń doprowadzających do ostatniej nocy w Lizbonie, jest to też spowiedź dających wyjaśnienie na poglądy i decyzje bohatera uzyskujące kulminację w ostatnim możliwym dniu ewakuacji.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAutor ( " Czas życia i czas śmierci", " Na zachodzie bez zmian " ) w wieku 18-stu lat został wysłany na front I wojny światowej, walczył na pierwszej lini we Flandrii i Belgii, został pięciokrotnie ranny i po 15 - stu miesiącach pobytu w szpitalu, nie wrócił już na front.
W 1933 r. władze niemieckie zabroniły wydawania dzieł autora i nakazały publiczne ich spalenie.
Z zemsty władze " wielkiego narodu Mozarta i Goethego " ( cyt. niejaki Roman G. ) w 1943 r. aresztowały siostrę autora i zgilotynowały.
" Historia nigdy się nie powtarza, ale ludzie - zawsze ".
Wolter
Powieść jest jednym z najbardziej znanych dzieł autora i należy do kanonu światowej literatury !!!
Jak nie znasz, to wypada się z nią zapoznać !!!
Wydaje mi się, że to jedyny niemiecki pisarz, o którym mogę, naprawdę, tylko pozytywnie pisać, może dlatego, że miał francuskie korzenie ???
POLECAM !!!
Autor ( " Czas życia i czas śmierci", " Na zachodzie bez zmian " ) w wieku 18-stu lat został wysłany na front I wojny światowej, walczył na pierwszej lini we Flandrii i Belgii, został pięciokrotnie ranny i po 15 - stu miesiącach pobytu w szpitalu, nie wrócił już na front.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW 1933 r. władze niemieckie zabroniły wydawania dzieł autora i nakazały publiczne ich spalenie.
Z...
Miałam sobie zrobić przerwę od Remarque'a. W zeszłym roku miałam już trochę dość książek o tematyce wojennej. Przytrafił mi się jednak wyjazd do Lizbony i jak zobaczyłam, że jeden z moich ukochanych pisarzy napisał książkę osadzoną w tym mieście nie było innego wyjścia, jak wziąć ją na urlop.
I chociaż samej Lizbony w "Nocy w Lizbonie" było mało, nie przeszkodziło to by książka stała się moim absolutnym ulubieńcem. Kolejny raz się upewniłam jak bardzo kocham twórczość Remarque'a (oraz, że "Na zachodzie bez zmian" wcale nie jest jego najlepszą książką!).
Wspaniałe, wzruszające dzieło. Na koniec płakałam jak głupia. Przez fabułę się płynie z zaciekawieniem. I chociaż Helena mnie czasem denerwowała, byłam w stanie zrozumieć jej motywacje...
Remarque jest geniuszem. Czytajcie Remarque'a, nie pożałujecie.
Miałam sobie zrobić przerwę od Remarque'a. W zeszłym roku miałam już trochę dość książek o tematyce wojennej. Przytrafił mi się jednak wyjazd do Lizbony i jak zobaczyłam, że jeden z moich ukochanych pisarzy napisał książkę osadzoną w tym mieście nie było innego wyjścia, jak wziąć ją na urlop.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toI chociaż samej Lizbony w "Nocy w Lizbonie" było mało, nie przeszkodziło to by...
Kolejna dzieło, a w zasadzie arcydzieło przedstawiające skutki wojny, kolejny raz w niezwykły sposób Remarque przedstawia los człowieka "skazanego" na ucieczkę ze swojego kraju. To książka o wyborze lub jego braku, to książka ukazująca życie na uchodźctwie, to książka również o miłości - choć nie zbyt romantycznej. Polecam książki autora - bo warto.
Kolejna dzieło, a w zasadzie arcydzieło przedstawiające skutki wojny, kolejny raz w niezwykły sposób Remarque przedstawia los człowieka "skazanego" na ucieczkę ze swojego kraju. To książka o wyborze lub jego braku, to książka ukazująca życie na uchodźctwie, to książka również o miłości - choć nie zbyt romantycznej. Polecam książki autora - bo warto.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNaznaczony traumą wojny mężczyzna snuje niezwykłą opowieść. Stracił coś bardzo ważnego i przez to utknął poza czasem. Nie może ruszyć naprzód ani wrócić do tego co było.
"Niech pan znajdzie sobie jakąś kobietę — powiedział.
Nie pomogło. Zna pan te znajomości wynikłe z biedy i osamotnienia, strachu, tę ucieczkę do odrobiny ciepła, do czyjegoś głosu, ciała — przebudzenie się w jakimś nędznym pomieszczeniu w obcym kraju, niby strącony w przepaść, i gorzką wdzięczność za to, że się słyszy czyjś oddech obok siebie. Czymże to jest jednak wobec przemożnej wyobraźni, która wysysa z nas krew, aż pewnego razu człowiek wstaje z uczuciem obrzydzenia do własnego postępowania."
Remarque jest niebywały.
Naznaczony traumą wojny mężczyzna snuje niezwykłą opowieść. Stracił coś bardzo ważnego i przez to utknął poza czasem. Nie może ruszyć naprzód ani wrócić do tego co było.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Niech pan znajdzie sobie jakąś kobietę — powiedział.
Nie pomogło. Zna pan te znajomości wynikłe z biedy i osamotnienia, strachu, tę ucieczkę do odrobiny ciepła, do czyjegoś głosu, ciała — przebudzenie...
Piękna historia o niezwykle trudnej miłości dwojga Niemców w czasie drugiej wojny światowej. Historia o niesprawiedliwości, niemocy i ogromnej nadziei na lepsze jutro.
To była moja pierwsza książka tego autora i jestem przekonana, że nie ostatnia.
Piękna historia o niezwykle trudnej miłości dwojga Niemców w czasie drugiej wojny światowej. Historia o niesprawiedliwości, niemocy i ogromnej nadziei na lepsze jutro.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo była moja pierwsza książka tego autora i jestem przekonana, że nie ostatnia.